Türkiye Jeoloji Bülteni
Türkiye Jeoloji Bülteni

Türkiye Jeoloji Bülteni

1998 AĞUSTOS Cilt 41 Sayı 2
KAPAK
PDF Olarak Görüntüle
KÜNYE
PDF Olarak Görüntüle
İÇİNDEKİLER
PDF Olarak Görüntüle
Kan Yayla (Maçka-Trabzon) Altınlı Zn-Pb Yatağının Mineralojik ve Jeokimyasal Özellikleri
Bülent Yalçinalp
PDF Olarak Görüntüle

Öz: Kan Yayla yöresi kayaçları yaşları Jura`dan Tersiyer`e kadar değişen birimlerden oluşmaktadır. Yörenin mineralizasyon içeren birimi tabandaki Jura yaşlı spilitleşmiş bazalt, andezit lav ve piroklastlarının oluşturduğu Pontid Alt Bazik Karmaşığı üzerine gelen Üst Kretase yaşlı cevherli dasitlerdir. Bu birimi üstleyen Dikkaya Dasiti yine Üst Kretase yaşlı olup cevherleşme içermez. Bu birimlere Tersiyer yaşlı Zigana Granitoyidi sokulum yapmıştır. Valles tipi kaldera oluşumuna bağlı olarak gelişen kırık sistemi, yöredeki cevherleşmelerin yerleşimini kontrol etmektedir. Kan Yayla Zn-Pb yatağı altın yönünden önemli olup, birbirine paralel konumdaki damarlar şeklinde yerleşmiştir. Sıvı kapanım çalışmaları düşük sıcaklıklı hidrotermal oluşumu işaret etmektedir. Damarlardaki eş oluşumlu parajenez başlıca: sfalerit, galen, pirit, kalkopirit, fahlerz, frayberjit, nabit altın ve elektrumdur. Jeokimyasal incelemeler, altının antimuana ve arseniğe, gümüşün kurşuna, kadmiyumun çinkoya bağlı olarak arttığını ortaya koymaktadır. 

  • Zn-Pb-Au cevherleşmesi

  • Mineraloji

  • Jeokimya

  • Alpan, T., 1971, Of-Trabzon arasının jeolojik etüdü. MTA Rap. No: 1177, Ankara (Yayınlanmamış).

  • Al-Bassam, K.S., Hak, J. ve Watkinson, D. H., 1982, Contribution to the origin of the Serguza lead-zinc-pyrite deposits, Northern Irak. Mineralium Deposita, 17, 133- 149.

  • Anglo-Tur, 1992, Report on work carried out on the Gümüşki Tepe option, South of Trabzon (Yayınlanmamış).

  • Aslaner, M., 1977, Türkiye bakır-kurşun-çinko yataklarının jeolojik ve bölgesel sınırlamasıyla plaka tektoniği yönünden incelenmesi. KTÜ Yer Bil. Fak. Yay. 12,70 s. Trabzon.

  • Calap, K., 1987, Gümüşki (Maçka-Trabzon) yöresi madenlerinin incelenmesi. KTÜ Fan Bil. Ens. Yük. Lis. Tezi, 52 s. Trabzon (Yayınlanmamış).

  • Gedikoğlu, A., 1978, Harşit granit karmaşığı ve çevre kay açları (Doğankent-Giresun). Doçentlik Tezi, 176 s.

  • Giles, D.L. ve Nelson, C.E., 1983, Principal features of epithermal lode gold deposits of the circum- pasicif rim: Circum Pasific Energy Mineral Resource Conference, 3 rd, Honolulu, Hawaii, August 22-28, Trans., p. 273- 278.

  • Gülibrahimoğlu, İ., 1986, Trabzon ili Arsin-Araklı-Sürmene ve Çaykara ilçelerinin güney yörelerinde jeolojik incelemeler, MTA Rap. 980 Ankara (Yayınlanmamış).

  • Gümüş, A., 1964, Important lead-zinc deposits of Turkey. Sympsium on mining geology and the base metals, UNESCO, Ankara, 155-165.

  • Lambert, I.B., 1976, The Me Arthur zinc-lead-silver deposits, features, metallogenesis and comparisons with some other stratiform ores; Handbook of strata-bound and stratiform ore deposits (Ed.: K.H. Wolf), Elsevier, Amsterdam, 6,535-585.

  • Mercer, W., 1976, Minor elements in metal deposits in sedimantary rocks, A rewiev of the recent literature; Handbook of strata-bound and stratiform ore deposits (Ed.: K.H. Wolf), Elsevier, Amsterdam, 4, 396-425.

  • Özsayar,T., Pelin, S. ve Gedikoğlu, A., 1981, Doğu Pontidler`de Kretase. KTÜ Yer Bil. Derg. 1/2,65-115, Trabzon

  • Riverin, G., ve Hodgson, C.J., 1980, Wail-rock alteration at the Milenbach Cu-Zn mine. Noranda, Quebec, Econ. Geol., 75,424-444.

  • Romberger, S. B., 1988, Geochemistry of gold in hydrothermal deposits. U. S. Geol. Survey Bull. 1857-A, 9-25.

  • Schlitze-Westrum, H. H., 1961, Giresun civanndaki Aksu De resinin jeolojik profili; Kuzeydoğu Anadolu`da Doğu Pontus cevher ve mineral bölgesinin jeolojisi ve maden yatakları ile ilgili mütalaalar. MTA Derg. 57 63-71 Ankara.

  • Shenberger, D.M. ve Barnes, H. L., 1989, Solubilit of gold in aqueous sulfide solutions from 150 to 350 C. Geochimica et cosmochimica Açta, 53, 269-278.

  • Silberman,M. L., 1982, Hot-spring type, large tonnage low grade gold deposits. U.S. Geol. Survey, Open-file report 82-795, 131-143.

  • Temur, S., 1992, Bolkardağı yöresi (Ulukışla-Niğde) çinkokurşun yataklarının jeokimyasal incelemesi. Türkiye Jeol.Bült. 35/2, 101-114.

  • Van, A., 1990, Pontid kuşağında Artvin bölgesinin jeokimyası, petrojenezi ve masif sülfit mineralizasyonları. Doktora Tezi, KTÜ, 175 s. Trabzon (Yayınlanmamış).

  • Yalçınalp, B., 1983 Sürmene-Aksu (Trabzon) yöresinin jeolojisi ve metallojenezi. KTÜ Yük. Lisans Tezi, 55s. Trabzon (Yayınlanmamış).

  • Yalçınalp, B., 1992, Güzelyayla (Maçka-Trabzon) porfiri CuMo cevherleşmesinin jeolojik yerleşimi vejeokirnyası. Doktora Tezi, KTÜ, 170 s., Trabzon (Yayınlanmamış)

  • Yalçınalp, B., 1997, Valles tip kaldera cevherleşmesi örneği: Gümüşki (Maçka-Trabzon) Zn-Pb yataklarının jeolojisi ve mineralojisi. Türkiye Jeol. Bült. 40/1, 57-64.

  • Tumanpman (Balikesir-Dursunbey) Fe-Mn Cevherleşmesinin Jeolojik, Mineralojik ve Jeokimyasal Özellikleri
    Ali Haydar Gültekin Yüksel Örgün Tutay Fuat Derya Yavuz
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Tumanpınarı cevherleşmesi, Dursunbey`in yaklaşık 35 km batısında volkanik kayaçlar içinde oluşmuş damar şekilli hidrotermal bir Fe-Mn mineralizasyonudur. Çalışılan alanın başlıca jeolojik birimlerini Batı Anadolu`da oldukça geniş alanlar kaplayan Miyosen yaşlı kalkalkali volkanizmanın bir ürünü olan andezitler oluşturur. Yatakta ilk hidrotermal aktivite silisleşme, hematitleşme, killeşme ve karbonatlaşma şeklinde azalan yoğunluklarda izlenen dört farklı hipojen alterasyona yol açmıştır. Cevherleşme, kuvars mercekleri içindeki çatlak ve boşluklarda oluşmuş Fe ve Mn minerallerinden açıkça anlaşılacağı üzere hidrotermal alterasyon sonrası gelişmiştir. Başlıca cevher minerallerini pirolusit, psilomelan, hematit ve manyetit oluşturur. Bu minerallere değişen oranlarda manganit, polianit, braunit, biksibit, limonit ve götit eşlik eder. Mineralojik yönden sadece pirolusit, pirolusit+psilomelan ve egemen pirolusitli psilomelan+hematit+barit+limonit şeklinde olmak üzere üç farklı cevherleşme tipi içeren yatağın ortalama Fe 2O3 içeriği % 27.98, MnO içeriği % 22.40`dır. Yüksek As, Ba, Pb, Zn içeriği cevherin önemli bir jeokimyasal özelliği olarak ön plana çıkar.

  • Damar dolgusu

  • Epitermal sistemler

  • Hidrotermal alterasyon

  • Manganez

  • Volkanojenik yatak

  • Abdel Rahman, A.M., 1994. Nature of biotites from alkaline, calc-alkaline, and peraluminous magmas, Jour, of Pet. 35,525-541.

  • Akat, U., ve Çağlayan, A., 1978, Dursunbey-Orhaneli-Susurluk-Kepsut arasındaki bölgenin jeolojisi, MTA Rapor No: 6618, Ankara.

  • Akdeniz, N. ve Konak, N., 1979, Menderes masifinin Simav dolayındaki kaya birimleri ve metabazik, metaultramafik kayaçlann konumu, TJK Bülteni, c. 22,175-183.

  • Barberi, F., Innocenti, F., Marinelli, G. ve Mazzuoli, R., 1974, Volcanism e tektonica a placche, Esemplnell arca Mediterranea; 6tn Cong. S.G.L.

  • Choi, J.H. ve Hariya, Y., 1992, geochemistry and depositional environment of Mn oxide deposits in the Tokoro belt, Northeastern Hokkoaido, Japan, Econ. Geol., Vol. 87, 1265-1274.

  • Delian, F., Dasgupta, S., Bolton, B.R., Hariya, H., Momoi, H., Miura, H., Jiaju, L., ve Roy, S., 1992, Mineralogy and geochemistry of the Proterozoic Wafangzi ferromanganese deposit, China, Econ. Geol., Vol. 87, 1430- 1440.

  • Ercan, T., Günay, E., Çevikbaş, A., Ateş, M., Küçükayman, A., Can, B. ve Ekan, M., 1984, Bigadiç çevresinin (Balıkesir) jeolojisi, mağmatik kayaçlarının petrolojisi ve kökensel yorumu, MTA Rapor No: 7600, Ankara.

  • Ersoy, H., 1989, Balıkesir-Bigadiç-Mezitler-Tumanpınarı demirli manganez cevherleşmesi jeolojisi raporu, MTA Rapor No: 8716, Ankara.

  • Erentöz, C, 1964, Türkiye jeolojisi haritası, MTA Matbaası, Ankara

  • Foster, M.D., 1960, Interpretation of the composition of trioctahedral micas, U.S. Geol. Surv. Prof. Paper, 354B,49.

  • Gedikoğlu, A., Van, A., Eyüboğlu, L., ve Yalçınalp, B., 1985, Doğukaradeniz cevherleşmelerine bir örnek: Ocaklı (Maçka-Trabzon) manganez zuhuru, Jeoloji Müh. Dergisi, sayı 25, 23-37.

  • Gültekin, A.H., 1997, Manganez yataklarının köken tespitinde mineralojik ve kimyasal veriler. Jeoloji Mühendisliği, sayı 20, 39-46.

  • Irvine, T.N., ve Baragar, W.R.A., 1971, a guide to the chemical classification of the common volcanic rocks. Can. Jour. Earth. Sci., 8, 523-548.

  • Leake, B.E., 1978. Nomenclature of amphiboles, American Mineralogist, Vol. 63. No. 11-12, 1023-1052.

  • Kuno, H., 1960, High-alumina basalt. Journal of Petrology, 1, 121-145.

  • Macdonald, G.A., ve Katsura, J., 1964, Chemical composition of Hawaiian lavas. Jurnal of Petrology, 5, 82-133.

  • Nicholson, K., 1992, Contrasting mineralogical-geochemical signatures of manganese oxides: Guides to Metallogenesis. Econ. Geol. Vol. 87, pp. 1253-1264.

  • Ostwald, J., 1992, Genesis and petrogenesis of the Tetravalent manganese oxides of the Avustralian Continent. Econ. . Geol. Vol. 87, 1253-1264.

  • Pracejus, B., ve Bolton, B.R., 1992, Geochemistry of supergene manganese oxide deposits, Groote Eylandt, Austra lia. Econ. Geol. Vol. 87, 1310-1335.

  • Rona, P., 1978, Criteria for recognation of hydrothermal mineral deposits in oceanic crust. Econ. Geol., vol. 73,135- 160.

  • Roy, S., 1992, Enviornments and processes of manganese deposition. Econ. Geol., Vol. 87, 1218-1236.

  • Ruggeri, G., Lattanzi, P., Luxono, S., Dessi, R., Benvenuti, M., ve Tanelli, G., 1997, Geology, Mineralogy and Fluid Inclusion data of the Furtei High-Sulfidation Gold Deposit, Sardinia, Italy. Econ. Geol., 92,1-19.

  • Şengör, A.M.C., ve Yılmaz, Y., 1981, Türkiye`de Tetis`in evrimi: Levha tektoniği açısından bir yaklaşım. T.J.K. Yerbilimleri Ödel Dizisi, No: 1, Ankara.

  • Tamer, Y., İşbaşaran, O., Ersoy, H., ve Yurt, Z., 1986, Balıkesir-Dursunbey-Gökçedağ-Kepsut-Havran yöresi manganez zuhurları prospeksiyonu ve jeoloji raporu. MTA rapor No: 8014, Ankara.

  • Yavuz, F., 1996. Amphıcal: A guikbasic program for determining the amphibole name from electron microprobe analysis using the IMA rules, Computer and Geosciences, Vol. 22, no. 2,101-107.

  • Yavuz, F. ve Öztaş, T., 1997, Bioterm-A program for evaluating and plotting microprobe analyses of biotite from barren and mineralized magmatic suites, Computers and Geosciences, Vol. 23, no. 8, 897-907.

  • Yılmaz, İ., 1980, Bigadiç yöresinin stratigrafik ve tektonik incelenmesi. Ege Bölgeleri VI. Jeoloji Kollokyumu, 26- 29 Ekim 1977.

  • Yılmaz, Y., 1990, Comprasion of young volcanic associations of Western and Eastern Anatolia formed under a compressional regime: a review. Journal of Volcanology and Geotermal Research, -44,69-87.

  • Orhaniye Bölgesi (Ankara kuzeyi) Üst Kretase-Eosen İstifinin Kil Stratigrafisi: Eski Ortamsal ve İklimsel Koşullara İlişkin Bazı İpuçları
    Faruk Ocakoğlu
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Ankara`nın 25 km kadar KB`sında yer alan Orhaniye yöresinde yüzeyleyen Üst Kretase-Alt Tersiyer istifindeki Mİ mineralleri belirlenmiş, bunların yanal ve düşey dağılımlarını denetleyen etmenler tartışılmıştır. İncelenen istifin en alt bölümünü oluşturan Üst Kretase fliş istifi, detritik kökenli illit, smektit ve klorit yanında, olasılıkla Mg+2`ca zengin diyajenetik sıvıların smektit agradasyonuyla oluşan korenzitleri içerir. Üste doğru ortaya çıkan kaba taneli Üst Kretase fan delta çökelleri ile Paleosen yakınsak alüviyal yelpaze çökelleri tipik olarak kaolinit ve illiten oluşan bir kil minerali birliğine sahiptirler. Yerel kaynak alanların bileşimine göre bu birliğe detritik kökenli kloritin de katıldığı gözlenmiştir. Daha üste doğru geçilen Paleosen yaşlı gölsel çökeller ve bunlarla yanal geçişli akarsu tortulları baskın olarak smektiti, bolluğu yer yer % 5 0 `ye ulaşan illiti ve az miktarda zeolit minerallerini (analsim ve klinoptilolit) içermektedir. İncelenen istifin en üst kesimini oluşturan Eosen yaşlı sığ denizel kireçtaşı-marn ardalanmasının kil minerali birliği, büyük ölçüde smektit ile az oranda (%5) olasılıkla detritik kökenli il1 itten oluşmaktadır.

  • Kil stratigrafisi

  • Paleo-iklimsel koşullar

  • Üst Kretase-Alt Tersiyer istifi

  • Bayhan, E. ve Ataman G., 1982, Ankara virgasyonun Üst Kretase-Alt Tersiyer flişinin sedimântolojik özellikleri ve kil mineralojisi. Yerbilimleri, 9,57-72.

  • Bayhan, E., 1987, Geochemical investigation of clay fraction of the Upper Cretaceous-Lower Tertiary flysch deposits in the vicinity of Ankara. Yerbilimleri, 14,191 -198.

  • Chamley, H., 1989, Clay Sedimentology. Springer-Verlag Berlin Heidelberg, 623 s.

  • Desprairies, A., 1977, Etude sedimentologique de formation â charactere flysch et molasse (Macadonie et Epire-Grece). Ph. D. These, Orsay, 295 s.

  • Dunoyer de Segonzac, G., 1970, The transformation of clay minerals during diagenesis and lowgrade metamorphism: a review. Sedimentology, 15, 281-346.

  • Gündoğdu, N., 1982, Neojen yaşlı Bigadiç sedimanter baseninin jeolojik, mineralojik ve jeokimyasal incelemesi. Doktora tezi, H.Ü. Mühendislik Fakültesi, Beytepe, Ankara. 368 s

  • Gündoğdu, N. ve Yılmaz, O., 1984, Kil mineralojisi yöntemleri. 1. Ulusal Kil Simpozyumu, 319-330.

  • Kazancı, N. ve Gökten, E., 1988, Ankara kuzeyi Paleosen örgülü akarsu tortullarında çevrimsel depolannma ve litofasiyes değişimleri. TJK Bülteni, 31, 81-86.

  • Ocakoğlu, F., 1991, Stratigraphie et sedimentologie de depot continentaux d`age Paleocene-Eocene inferieure de la region d`Orhaniye-Güvenç (MNW d`Ankara). These de master, Üniversite Hacettepe, Institue des Sciences Fondamentales, 149 p.

  • Robert, C, 1987, Clay mineral associations and structural evolution of the South Atlantic: Jurassic to Eocene. Paleogeography Paleoclimatology Paleoecology, 58, 87- 108.

  • Sağular, E.K., 1986, Orhaniye (KB Ankara) yöresinin nannoplanktonlarla Kretase biyostratigrafisi. Yüksek lisans tezi, Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, 70 s.

  • Singer, A., 1984, The paleoclimatic interpretation of clay minerals in sediments-a riview. Earth-Science Reviews, 21,251-293.

  • Windon, H.L., 1976, Lithogenous material in marine sediments. In: Riley J.P., Chester R., eds., Chemical oceanography, Academic Press, New York, London, 5, 103-135.

  • Zimmermann, H.B., 1977, Clay mineral stratigraphy and distribution in the South Atlantic Ocean. In: P.R. Supko, K. PerchNielsen et al., Initial Reports DSDP, 39. U.S. Gov. Print. Off. Washington, DC, 395-405.

  • Eskişehir Fay Zonumun İnönü-Sultandere Arasında Neotektonik Aktivitesi
    Erhan Altunel A. Aykut Barka
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Genel doğrultusu BKB-DGD olan ve batıda Uludağ ile doğuda Kaymaz arasında uzanan Eskişehir fay zonu Ege-Batı Anadolu bloğunu kuzeydoğuda Orta Anadolu bloğundan ayıran sağ yönlü doğrultu atımlı normal bileşenli bir fay zonudur. Bu fay zonu, Eskişehir bölgesinde doğrultusu D-B ile KB-GD arasında değişen fay segmentleri ile temsil edilir. Pleyistosen ve Holosen birimlerinde görülen depolanma sırasına ve sonrasına ait faylar, Eskişehir fay zonunun en az Pleyistosen`den bu yana aktif olduğunu göstermektedir. Eskişehir fay zonu üzerinde ve yakın çevresinde 20. yy`da magnitüdü 4 ve üzerinde (M 4) en az 14 adet deprem meydana gelmiştir ve 20 Şubat 1956 Eskişehir depremi (M=6.4) bu yüzyılda meydana gelen en büyük depremdir. 1956 Eskişehir depreminin hasar dağılımına bakıldığında muhtemelen Oklubal-Turgutlar arasında uzanan yaklaşık 10 km uzunluğundaki BKBDGD doğrultulu segment üzerinde meydana geldiği anlaşılmaktadır. Tarihsel deprem kataloglarında ve Eskişehir`in tarihi ile ilgili literatürlerde 20. yy`dan önceki dönemlere ait önemli deprem kaydı yoktur. Ancak, Pleyistosen birimleri içinde görülen çamurtaşı daykları ve fay yüzeyleri önünde Holosen birimlerinin kesintiye uğraması, Eskişehir fay zonunu oluşturan segmentlerin bu bölgede aktif olduklarını ve son 10 000 yılda birkaç defa magnitüdü 6`nın üzerinde deprem oluşturduklarını göstermektedir. 1956 depremi fay düzlemi çözümü ve arazi gözlemleri, İnönü ve Eskişehir havzalarının oluşmasında önemli rol oynayan Eskişehir fay zonunun transtansiyonal fay zonu olduğunu göstermektedir.

  • Aktif fay segmenti

  • Deprem

  • Eskişehir fay zonu

  • Transtansiyonal fay zonu

  • Altunel, E. ve Hancock, P.L., 1993. Active fissuring faulting in Quaternary travertines at Pamukkale, western Turkey. In: Neotectonics and Active Faulting (edited by Stewart, I.S., Vita-Finzi, C. & Owen, LA.) Zeitschrift Geomorphologie Supplementary Volume, 94,285-302.

  • Barka, A., Reilinger, R., Şaroğlu, F. ve Şengör, A.M.C., 1995. The İsparta angle: its importance in the neotectonics of the eastern Mediterranean region. IESCA-1995 Proceedings.

  • Dewey, J.F. ve Şengör, A.M.C., 1979. Aegean and surrounding regions: Complex multiplate and continium tectonics in a convergent zone. Geol. Soc. Am. Bull., 90, 84-92.

  • Ergin, K., Güçlü, U. ve Uz, Z., 1967. A catalog of Earthquake for Turkey and Surroding Area (11 A.D. to 1964 A.D.). ITU Faculty of Mining Engineering, Istanbul, Turkey.

  • Gözler, M.Z., Cevher, F. ve Küçükyaman, A., 1984. Eskişehir civarının jeolojisi ve sıcak su kaynakları. MTA Dergisi, 103,40-54.

  • Hibsch, C, Alvarado, A., Yeper, H., Perez, J.H. ve Sebrier, M., 1997. Holocene liquefaction and soft-sediment deformation in Quito (Ecuador): a paleoseismic history recorded in lacustrine sediments. Journal ofGeodynamics, 24,259-280.

  • Jackson, J., 1994. Active tectonics of the Aegean region. Annu. Rev. Earth Planet. Sci., 22, 239-271.

  • Jackson, J.A. ve McKenzie, D., 1988. The relationship between plate motions and seismic moment tensors, and the rates of active deformation in the Mediterranean and Middle East. Geophys. J., 93,45-73.

  • McKenzie, D., 1972. Active tectonics of the Mediterranean region. Geophys. JM. astr. Soc, 30, 109-185.

  • McKenzie, D., 1978. Active tectonics of the Alpine-Himalayan belt: the Aegean Sea and surrounding regions. Geophys. J. Astr. Soc, 55, 217-254

  • Michetti, A.M. ve Hancock, P.L., 1997. Paleoseismology: understanding past earthquakes using Quaternary geology. Journ. of Geodynm., 24, 3-10.

  • Munson, P.J., Munson, C.A. ve Pond, E.C., 1995. Paleoliquefaction evidence for a strong Holocene earthquake in south-central Indiana, Geology, 23, 325-328.

  • Öcal, N., 1959. 20 Şubat 1956 Eskişehir zelzelesi`nin makrove mikrosismik etüdü. İTÜ Sismoloji Enstitüsü Yayım, 49 s.

  • Reilinger, R., Oral, B., King, R., McClusky, S., Toksöz, N., Barka, A., Şahin, M., Özaydm, D., Kınık, İ., Şanlı, t., Prilepin, M., Balassanian, S., Kotzev, V., Georgiev, I., Tealeb, A., Melzer, Y. ve Mencin, D., 1996,1996 GPS measurements in the Eastern Mediterranean and Caucasus. Fall Meeting 1996. G31A-08.

  • Sanderson, J.D. and Marchini, W.R.D., 1984. Transpression. Journal ofStruc. Geol., 6,449-458.

  • Sibson, R.H., Moore, J. McM. and Rankin, A.H., 1975. Seismic pumping-a hydrothermal fluid transport mechanism. Jour. Geol. Soc. London, 131, 653-659

  • Soysal, H., Sipahioğlu, S., Kolçak, D. ve Altınok, Y., 1981. Türkiye ve Çevresinin Tarihsel Deprem Katalogu (M.Ö. 2100-M.S. 1900). TÜBİTAK yayınları.

  • Stewart, I.S. ve Hancock, P.L., 1994. Neotectonics. in: Continental Deformation (Ed. by P.L. Hancock), Pergamon Press, Oxford, 370-409.

  • Şaroğlu, F., Emre, Ö. ve Boray, A. 1992. 1: 1 000 000 Türkiye diri fay haritası. MTA, Ankara.

  • Şengör, A.M.C., 1982. Ege`nin neotektonik evrimini yöneten etkenler, in: Batı Anadolu`nun Genç Tektoniği ve Volkanizması Paneli (Ed: by Erol, O. ve Oygür, V.), 59- 71. Türkiye Jeoloji Kurultayı-1982.

  • Şengör, A.M.C., Görür, N. ve Şaroğlu, F., 1985. Strike-slip faulting and related basin formation in zones of tectonic escape: Turkey as a case study. In: Strike-Slip Deformation, Basin Formation and Sedimentation (edited by Biddle, K.T. & Christie-Blick, N.). Soc. ofEco. Paleo. and Min. Spec. Publ., 37, 227-264.

  • Göynük Pb-Zn Cevherleşmesinin (Yahyalı-Kayseri) Kökeni
    Osman Koptagel Ahmet Efe Fuat Ceyhan
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Göynük Pb-Zn cevherleşmesi Aladağlar yöresinde (Zamantı Pb-Zn provensi) Siyah Aladağ Napı içerisinde Üst Permiyen yaşlı kireçtaşları ile Alt-Orta Triyas yaşlı kayaçların dokunağında yer almaktadır. Büyük oranda karbonatlaşmış olan cevherleşmenin parajenezinde simitsonit, serusit, anglezit, galenit, pirit, markazit, sfalerit, götit-lepidokrozit, kovellin, kalsit ve kuvars gibi mineralleryer almaktadır. Cevher-yankayaç dokunağında mineralojik bakımdan herhangi bir farklılaşmanın bulunmaması, cevherleşmenin sinjenetik özellikler taşıması, cevherleşme yakınlarında köken olabilecek bir mağmatik faaliyet (veya izi) gözlenmemesi, cevherleşmenin yan kayacı konumundaki kireçtaşlarının Pb, Zn, Cu, Ni ve Co gibi elementler bakımından olağan kireçtaşı içeriğinden yüksek değerler sunması önemli bulgulardandır. Bu verilere göre Göynük Pb-Zn cevherleşmesi Üst Permiyen-Alt-Orta Triyas zaman aralığında deniz suyundaki metal iyon konsantrasyonunun artması ile kimyasal çökelim şeklinde oluşmuş (ve daha sonra karbonatlaşmış) "Alpin tipi karbonat yan kayaçlı Pb Zn cevherleşmesi" özellikleri taşımaktadır

  • Göynük

  • Pb-Zn cevherleşmesi

  • Yahyalı-Kayseri

  • Ayhan, A., 1983, Aladağ (Yahyalı-Çamardı) Yöresi Karbonatlı Çinko-Kurşun Yatakları. TJK Bülteni, 26/2,107-116

  • Ayhan, A., 1984, Genetic Comparison of Lead-Zinc Deposits of Central Taurus: Int. Symp. on the Geology of the Taurus Belt, Ankara-Turkey, Proceedings (Ed: Tekeli, O. and Göncüoğlu, M.C.), 335-342.

  • Ayhan, A., Lengeranlı, Y., Çeltek, N. ve Aksoy, E., 1984, Aladağlar (Batı Zamantı) Yöresi (Yahyalı-Çamardı) Jeolojisi ve Kurşun-Çinko Etüdleri. MTA Raporu, No: 7501,139 s, Ankara (yayınlanmamış).

  • Ayhan, A. ve Erbay, M., 1985, Batı Zamantı (Aladağlar-Yahyalı) Karbonatlı Kurşun-Çinko Yataklarının Jeokimyasal Prospeksiyonu. MTA Dergisi, 105/106,75-84.

  • Ayhan, A. ve Lengeranlı, Y., 1986, Yahyah-Demirkazık (Aladağlar Yöresi) Arasının Tektonostratigrafik Özellikleri. Jeoloji Müh. Dergisi, 27, 31-45.

  • Blumenthal, M.M., 1952, Toroslarda Yüksek Aladağ Silsilesinin Coğrafyası, Stratigrafisi ve Tektoniği Hakkında Yeni Etüdler. MTA Yay., Seri D, No: 6,136 s.

  • Çevrim, M., Echle, W. ve Friedrich, G., 1986, Aladağlarda Paleokarstlaşmaya Bağlı Pb-Zn Mineralizasyonu.TJK Bülteni, 29/1,27-42.

  • İmreh, L., 1965. Zamantı Metal Cevherleşmesi Bölgenin Kurşun-Çinko Mineralizasyonları. MTA Dergisi, 65, 85- 108.

  • İskit, M., 1967a, Zamantı Bölgesi-Denizovası-Süleymanfakılı Ara Kesiminin Jeolojik Etüdü (Kayseri). MTA Raporu, No: 3853,20 s, Ankara, (yayınlanmamış).

  • İskit, M., 1967b, Aladağ-Yahyalı Kurşun Çinko Zuhurları ve Civar Sahrelerin Jeolojik Etüdü. MTA Raporu, No: 4348,21 s., Ankara, (yayınlanmamış).

  • Ketin, İ., 1966, Anadolu`nun Tektonik Birlikleri. MTA Dergisi, 66, 20-34.

  • Krauskopf, K.B., 1979, Introduction to Geochemistry. McGraw Hill Co., Tokyo, 617 p.

  • Lengeranlı, Y., 1986a. Yahyalı (Kayseri) Doğusu ile HoşçaÇataloluk (Kayseri-Develi) Köyleri Güneyinin Jeolojisi ve Kurşun-Çinko Cevherleşmeleri Etüd Raporu. MTA Raporu, No: 8026,125 s, Ankara, (yayınlanmamış).

  • Lengeranlı, Y., 1986b, Yahyalı (Kayseri) Doğusunda ÇinkoKurşun Bulunduran Mesozoyik Karbonatlarının Jeolojisi. A.Ü. Fen Bil. Enst. Yük. Lisans Tezi, 51 s, (yayınlanmamış).

  • Mason, B., 1966, Principles of Geochemistry. John Wiley and Sons Inc., New York, Third Ed., 329 p.

  • Metag-Stolberg., 1971, Zamantı Kurşun-Çinko Projesi Nihai Raporu. DPT Müst. Raporu, 191 s. (yayınlanmamış).

  • Özgül, N., 1976 Toroslar`ın Bazı Temel Jeoloji Özellikleri. TJK Bülteni, 19/1,65-78.

  • Özgül, N., Metin, S., Göğer, E., Bingöl, L, Baydar, O. ve Erdoğan, B., 1973, Tufanbeyli Dolayının Kambriyen ve Tersiyer Kayaları. TJK Bült., 16/1, 82-100.

  • Rose, A.W., Hawkes, H.E. and Webb, J.S., 1979. Geochemsistry in Mineral Exploration. Acad. Press Inc., London, 635 p

  • Sangster, D.F., 1976, Carbonate-hosted lead-zinc deposits. In: Wolf K.H. (ed) Handbook of Stratabount and Stratiform Deposits, 6,447-456.

  • Sawkins, F.J., 1984, Metal Deposits in Relation to Plate Tectonics. Springer-Verlag Berlin Heidelberg. 325 p.

  • Şengör, A.M.C. and Yılmaz, Y., 1983, Türkiye`de Tetisin Evrimi. Levha Tektoniği Açısından Bir Yaklaşım. TJK Yerb. Özel Dizisi No: 1,75 s.

  • Tekeli, O., 1980, Toroslarda, Aladağların Yapısal Evrimi. TJK Bülteni, 23/1,11-14.

  • Tekeli, O., Aksay, A.,Ürgün, B.M. and Işık, A., 1984, Geology of the Aladağ Mountains: Int. Symp. on the Geology of the Taurus Belt, Ankara-Turkey, Proceedings (Ed: Tekeli, O. and Göncüoğlu, M.C.), 143-158.

  • Türkünal, S., 1965, Yahyalı Kazasının Güney ve Kuzeydoğu Dolaylarının Jeolojisi ve İlgili Sahanın İçinde ve Dışında Bulunan Galen ve Simitsonit Mineralizasyonu Hakkında Rapor. MTA Raporu, No: 3650, 39 s., Ankara, (yayınlanmamış).

  • Tüzün, D., 1985, Zamantı Yöresi Pb-Zn Aramaları Projesi. MTA Raporu, No: 7766, 28 s, Ankara (yayınlanmamış).

  • Ulakoğlu, S., 1984, Aladağlarda Yahyalı (Kayseri) Bölgesinin Jeolojisi. İÜ Yerbilimleri Derg., 4/1-2, 1-44,

  • Batı Pontidler`in Paleosen-Eosen Bentik Foraminifer Toplulukları
    Nazire Özgen Erdem
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Bu çalışmada, Batı Pontidler`in Paleosen-Eosen yaşlı yüzleklerinde saptanan bentik foraminifer topluluğunda stratigrafik açıdan önemli bazı türler (Cuvillierina sireli İnan, Kathina seheri Smout, Alveolina (Glomalveolina) lepidula Schwager, Alveolina corbarica Hottinger, Alveolina minervensis Hottinger, Alveolina ilerdensis Hottinger, Assilina placentula (Deshayes), Nummulites burdigalensis de la Harpe, Assilina exponens (Sowerby), Discocyclina scalaris (Schlumberger) ile Türkiye`deki varlıkları ilk kez bu çalışmayla ortaya konan türlerin (Alveolina cuspidata Drobne, Opertorbitolites transitorius Hottinger, Opertorbitolites latimarginalis Lehmann, Miscellanea minuta Rahaghi, Discocyclina fortisi fortisi (d` Archiac), Discocyclina archiaci (Schlumberger) bartholomei (Schlumberger), Orbitoclypeus ramaraoi (Samanta), Orbitoclypeus ramaraoi ramaraoi (Samanta), Orbitoclypeus ramaraoi (Samanta) crimensis Less, Nemkovella strophiolata strophiolata (Gümbel), Asterocyclina stella (Gümbel) taramellii (Munier & Chalmas) sistematik tanımları yapılmıştır.

  • Batı Pontid

  • Bentik foraminifer

  • Paleosen

  • Eosen

  • Sistematik tanımlama

  • Archiac, A.D., 1850. Description des fossiles du groupe Nummulitique recueilis par M.S.P. Pratt et M.J. delbos aux environs de Bayonne et de Dax.-Mem.Soc.geol.France (2),3,397-456,pl.VIII-XII.

  • Avşar, N., 1992. Namrun (İçel) Yöresi Paleojen Bentik foraminifer faunası: MTA Derg. no. 114, Ankara. Deshayes, H., 1838. Description des coquilles fossiles recueillies en Crimee par Mode Verneuil: Mem. Soc. Geol. France, 3,1-69.

  • Douville, H., 1922. Orbitoides de la Jamaique. Pseudorbitoides trechmanni, nov. gen., nov. sp. Soc. geol. France, Comptes Rendus, Somm., no. 17, p. 203-204, textfig.l.

  • Drobne, K., 1977. Alveolines Paleogenes de la Slovenie et de l`Istrie: Schweizerische Palâontologische Abhandlungen: Memoires suisses de Paleontologie, vol: 99 s. 1- 175, Basel.

  • Drobne, K., Ogorelec, B., Pleniuar, M., Zucchi-Stolfa, M.A., Turnsek, D., 1988. Maastrichtian, Danian and Thanetian beds in Dolenja Vas (NW Dinarides, Yugoslavia) microfacies, foraminiferas, Rudists and Corals. Razprave 4, Razr. Sazu 29,147-224, Ljubljana.

  • Eichenseer, H., Luterbacher, H., 1992. The marine Paleogene of the Tremp Region (N Spain) Depositional Sequences, facies History, Biostratigraphy and controlling factors: Facies, 27, p. 119-152, Erlangen.

  • Gümbel, C.W., 1868. Beitröge zur foraminiferenfauna der nordalpinen âlteren Eocângebilde öder der Kressenberger Nummulitenschicten. -Abh. K boy er. Akad. Wiss., II.cl. 10,581-730, pl. I-IV

  • Harpe, de la, P.H., 1926. Materieaux pour servir â une monographie des Nummulites et Assilines: A.M. Kir. Földt. int. evk., 27/1,1-89, Budapest.

  • Hottinger, L., 1960. Resherches sur les Alveolines du Paleocene et de L`Eocene. Mem. Soc. pal. Suisse, 75/76, 1- 117, Basel.

  • Hottinger, L., Krusat, G., 1972. Un foraminifere Nouveau Intermediaire Entre Opertorbitolites et Somalina de Ilerdien Pyreneen: Revista Espanola de Micropaleontologia, N. XXX, Aniversaria E.N. Adaro pp. 249-271.

  • Hottinger, L. and Drobne, K., 1988. Tertiary Alveolinids: Problems Linked to the conception of species: Revue de Paleobiologie, vol.spec.no. 2, p.665-681, Geneve.

  • İnan, N., 1988. Sur la presence de la nouvelle espece Cuvillierina sireli dans le Thanetian de la Montagne de Tecer (Anatolie Centrale-Turquie): Rev. de Paleobiologie, v.7, no.l, pp. 121-127, Geneve.

  • Lehmann, R., 1962. Plusieurs types morphologiques distincts d`Orbitolites de l`llerdien pyreneen: Bulletin de la Societe Geologique de France. 7e Serie, Tome IV, No: 3, p. 329-476.

  • Less, G., 1987. Paleontologhy and stratigraphy of the European Orthophragminae: Fasciculi Instıtutı Geologici Hungariae ad ıllustrandam Natıonem Geologicam et Palaeontologicam. Series Palaeontologica fasciculus 51,Budapestini.

  • Leoblich, A.R. and Tappan, H., 1988. Foraminiferal genera and their classification: 2 vol., 970 pp., New York (Van Nostrand Reinhold)

  • Munier-Chalmas, E., 1891. Etude du Tithonique du Cretace et du Tertiaire du Vicentin. These, Paris.

  • Neumann, M., 1958. Revision des Orbitoidides du Cretace et de L Eocene en Aquitaine Orientale: Mem. Soc. Geol. France No. 83. vol. 83, p. 1-174.

  • Örçen, S., 1986. Medik-Ebreme (KB Malatya) dolayının biyostratigrafisi ve Paleontolojisi, MTA Derg. 105-106, 39-73.

  • Örçen, S., 1992. Gemlik (Bursa) Güney-Güney doğusunun Nummulitesleri: Tanımlamaları, Stratigrafik yay ılımları ve evrimi: T.J.K. Bült., s. 7, 33-49.

  • Özgen, N., 1992. Elazığ çevresinde yüzey ley en Üst Maastrihtiyen-Paleosen yaşlı birimlerin paleontolojik incelemesi: C.Ü. Fen Bil. Enst. Yüksek Lisans Tezi, 100 s, (yayınlanmamış), Sivas.

  • Özgen, N., 1997. Batı Pontidlerde Paleocene/Eocene Yüzlekleri ve Bentik Foraminiferleri: C.Ü. Fen Bil. Enst. Jeo. Müh. Anabilim Dalı, Doktora tezi, s.253, (yayımlanmamış), Sivas.

  • Rahaghi, A., 1978. Paleogene Biostratigraphy of some parts of İran: National Iranian oil Company Geological Laboratories: Publication No: 7, Tahran.

  • Rahaghi, A., 1983. Stratigraphy and faunal assemblage of Paleocene-Lower Eocene in İran: National Iranian Ministry of Oil, Companies, Geological Laboratories: N.10.1-73,1-49, Tahran.

  • Samanta, B.K., 1967. A Revised classification of the family discocyclinidae Galloway, Contributions from the Cushman Foundation for Foraminiferal Research 18: 164-167.

  • Samso, J.M., Tosquella, J., Serra-Kiel, J., 1990. Los generos Alveolinay Nummulites (Macroforaminiferos) del Ilerdiense Medio-Cuisiense Medio de la Cuenca de Graus, Huesca. I. Sistemâtica de Alveolina: Buletin Geolögico y Minaro. vol. 101-2.

  • Samuel, O., Borza, K., Köhler, E., 1972. Microfauna and Lithostratigraphy of the Paleogene; and adjacent Cretaceous of the Middle Van Valley (West Carpathian): Geologicky üstav Dionyza Stüra, Bratislava.

  • Schaub, H., 1951. Stratigraphie und Palaentologie des Schlierenflysches mit besonderer Beriicksichtigung der paleocaenen und untereocaenen Nummuliten und Assilinen: Schweizer, palaont. Abb. (Mem. Suises pal.) 68, 1-122, Switzerland, Basel.

  • Schlumberger, C.H., 1903. Troisieme note sur les Orbitoides. Bull. Soc. Geol. France Ser. 4, Vol. 3, p. 273-289.

  • Schwager, C, 1883. Die foraminiferen aus den Eocaenablagerungen der libyschen wuste und Aegyptens: Palaentog raphica. Kassel, 30, 3 F. VI., 79-153

  • Sirel, E., 1976. Polatlı (GB Ankara) güneyinde bulunan Alveolina, Nummulites, Ranikothalia ve Assüina cinslerinin bazı türlerinin sistematik incelemeleri: T.J.K. Bült.,c. 19,89-102.

  • Smout, A.H., 1954, Tertiary foraminifera of Qatar Peninsula: London Printed by Order of the Trustees of the British Museum.

  • Sowerby, C.J., 1840. In Syked, W.H., A notice respecting some fossils collected in Cutch, by Capt. Walter Smee, of Bombay Army: Geol Soc. Trans., London, 2, 5, 715-719.

  • Sarialan Formasyonunun (Ilgaz-Çankırı) Tanımlanması
    Mehmet Akyazi Mahmut Tunç
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Bu çalışmada, Ilgaz-Çankırı yöresinde yüzeyleyen ve önceki çalışmalarda Dumlupınar ve Susuz formasyonları olarak tanımlanan birimler, litolojik ve paleontolojik özellikleri ile stratigrafik konumları göz önüne alınarak Sarialan formasyonu adı altında tek bir formasyon olarak tanımlanmıştır. Sarialan formasyonu, Permo-Triyas yaşlı Karakaya Birliği temel kayaları üzerinde uyumsuz olarak yer alır. Formasyon içerisinde Kimmericyen-Alt Titoniyen yaşlı Dumlupınar, Üst Titoniyen-Alt Valanjiniyen yaşlı Dodaş ve Üst Valanjiniyen-Hotriviyen yaşlı Beylerbeyi üyeleri tanımlanmış ve adlandırılmıştır. Sarialan formasyonu; kumlu kiraçtaşı, marn ara tabakalı kumlu kireçtaşı-kireçtaşı ardalanımı, mikritik kireçtaşı, az kumlu-killi kireçtaşları, pelajik kireçtaşları ve volkanik ara katkılar içeren kumtaşı-silttaşı-marn ardalanımından oluşmuştur. Titonik fasiyeste oluşan ve bol Calpionellid içeren bu formasyon, üstte Barremiyen-Kampaniyen yaşlı Çırdak formasyonu ile uyumludur.

  • Beylerbeyi

  • Calpionellid

  • Dodaş

  • Dumlupınar

  • Sarialan

  • Akyazı, M., 1996, İlgaz Yöresindeki Üst Jura-Alt Kretase Yaşlı Kireçtaşlarının Stratigrafisi ve Paleontolojisi. Doktora Tezi, C.Ü. Fen Bil. Ens. 260 s., (yayınlanmamış).

  • Akyol, Z., Arpat, E., Erdoğan, B., Göğer, E., Güner, E., Şaroğlu, F., Şentürk, 1., Tütüncü, K., Uysal, Ş., 1974, CideKuruca-Şile dolayının Jeoloji haritası ve açıklaması. (1/50.000). MTA Enst. Ankara.

  • Akyürek, B., Bilginer, E., Çatal, E., Dağer, Z., Soysal, Y., Sunu, O., 1979: Eldivan-Şabanözü (Çankırı) dolayında ofiyolit yerleşmesine ilişkin bulgular. Jeoloji Mühendisliği Bült, 9,5-11.

  • Akyürek, B., Bilgier, E., Çatal, E., Dağer, Z., Soysal, Y., Sunu, O., 1980, Eldivan-Şabanözü (Çankırı ve HasayazÇandır (Kalecik-Ankara) dolayının Jeolojisi. MTA Ens. Derleme raporu: 6741. (yayınlanmamış).

  • Akyürek, B., Bilginer, E., Akbaş, B., Hepsen, N., Pehlivan, Ş., Sunu, O., Soysal, Y., Dağer, Z., Çatal, E., Sözeri, B., Yıldırım, H., ve Hakyemez, Y., 1982, Ankara-Elmadağ-Kalecik dolayının Jeolojisi; MTA Enst. Rap. 7298 (yayınlanmamış).

  • Akyürek, B., Bilginer, E., Akbaş, B., Hepşen, N., Pehlivan, Ş., Sunu, O., Soysal, Y., Dağer, Z., Çatal, E., Sözeri, B., Yıldırım, H. ve Hakyemez, Y., 1984, Ankara-Elmadağ-Kalecik dolayının temel jeoloji özellikleri. Jeoloji Mühendisliği, 10, s. 31-46.

  • Akyürek, B, Akbaş, B. ve Dağer, Z., 1988. 1/100.000 ölçekli açınsama nitelikli Türkiye Jeoloji haritaları serisi. Çankırı E. 16 paftası, Ankara

  • Altınlı, E., 1973, Bilecik Jurasiği: Cumhuriyetin 50. yılı Yerbilimleri Kongresi Tebliğleri, MTA s. 103-112.

  • Altunlu, E. İ., Şengün, M., Keskin, H., Akçaören, F., Sevin, M., Deveciler, E. ve Akat, U.M., 1990. 1/100.000 öl çekli açınsama nitelikli Türkiye Jeoloji Haritaları serisi. Kastamonu B17 Paftası, Jeoloji Etüdleri Dairesi, MTA Ankara.

  • Ayaroğlu, H., 1980. Tosya Kuzeybatısının (Karadere) Jeolojisi ve Ekonomik olanakları, JMO Derg. c. 10, s. 65-73.

  • Aydın, M., Şahintürk, Ö., Serdar, H.S., Özçelik,Y., Akarsu, İ.,Üngör, A., Çokuğraş,R. ve Kasar, S., 1986, Ballıdağ-Çangaldağı (Kastamonu) arasındaki bölgenin jeolojisi: TJK Bült., 29/2. s. 1-16

  • Batman, B., 1978b. Haymana kuzeyinin jeolojik evrimi ve Yöredeki melanjın incelenmesi.il. Tektonik ve Jeolojik evrim. H.Ü. Yerbilimleri c.4,1-2, s. 125-124.

  • Bilgütay,Ü., 1960. Hasanoğlan-Ankara civarının jeolojisi. MTA Ens. Derg. c. 54, s. 46-63.

  • Bingöl, E., Akyürek, B., Korkmazer, B., 1973: Biga Yarımadasının jeolojisi ve Karakaya Formasyonu`nun bazı özellikleri: Cumhuriyetin 50. yılı yerbilimleri Kongresi-Tebliğler, MTA Enst. yayını, Ankara,70-77.

  • Burşuk, A., 1981. Aşkale-Bayburt Yöresinde (KB Erzurum) Calpionellid Biyozonları. K.T.Ü. Yer Bil. derg. Jeoloji, cilt. 1, sayı. 1, s. 21-28.

  • Burşuk, A., 1992. Bayburt ve Kop Dağları (KB Erzurum) Yöresindeki Calpionellid Biyozonları (Üst Jurassic-Alt Kretase) T.J.K. Bült., 35/2, s. 127-141.

  • Görür, N., Şengör, A.M.C., Akkök, R., Yılmaz, Y., 1983. Pontid`lerde Neo-Tetis`in kuzey kolunun açılmasına ilişkin sedimantolojik veriler, T.J.K. Bült., 26/1, s.11-20.

  • Granit, Y. ve Titant, H., 1960. Observation preliminaires sur le Jurassic de la region de Bilecik (Turquie). C.R. Acad. Science, Paris, V. 251 p. 1801-1803.

  • Hakyemez, Y., Barkurt, M.Y., Bilginer, E., Pehlivan, Ş., Can, B., Dağer, Z., Sözeri, B., 1986. Yapraklı-Ilgaz-Çankırı-Çandır Dolayının Jeolojisi. MTA Raporu, Derleme no: 7966. Ankara (yayınlanmamış).

  • Ketin, I., ve Gümüş, A., 1963, Sinop-Ayancık arasında III. Bölgeye dahil sahaların jeolojisi. TPAO Arşivi, rapor no 288.

  • Koçyiğit, A., 1987, Hasanoğlan (Ankara) yöresinin tektonostratigrafisi: Karakaya Orojenik Kuşağının evrimi. Yerbilimleri, c. 14, s. 269-293.

  • Pehlivan, Ş., Barkurt, M.Y., Bilginer, E.,Can, B., Dağer, Z., Örçen, S., 1987. İlgaz Kuzeydoğusu-Boyalı-Kurşunlu dolayının Jeolojisi, MTA Raporu, Derleme no: 8171, Ankara (yayınlanmamış).

  • Saner, S., 1980, Batı Pontidlerin ve komşu havzaların oluşumlarının levha tektoniği kuramıyla açıklanması, KB Türkiye, MTA Derg., c 93/94, s. 1-20.

  • Tansel, İ., 1980. Nallıhan ve dolayının biyostratigrafisi incelemesi. H.Ü. Yer Bil. Ens. Yayın organı c. 5-6, s. 31-47

  • Tokay, M., 1973: KAF Zonu`nun Gerede-Ilgaz arasındaki kısmında jeolojik gözlemler: KA Fayı ve Deprem kuşağı Simp. MTA, Enst. Ankara.

  • Toker, V., 1975, Sorgun Çayı boyunca Nallıhan bölgesi Kretase stratigrafisi: T.B.T.A.K.V. Bilim kongresi tebliğleri, s 31-48.

  • Tunç, M., 1980, Davudoğlan (Beypazan)-Seben (Bolu) Arasında kalan ve Aladağçay boyunca olan bölgenin stratigrafisi: A.Ü. Fen Fak. Doktora Tezi, 75 s. (yayınlanmamış).

  • Tüysüz, O., 1993, Tectonic evolution of a part of the Tethyside Orogenic Collage: The Kargı Massif, Northern Turkey, Tectonics, v. 9, s. 141-160.

  • Tüysüz, O., Yiğitbaş, E. ve Serdar H. S., 1990a: Orta Pontidlerin erken Mesozoyik evrimine bir yaklaşım: PaleoTetis/Karakaya kenar deniz problemi: Türkiye 8. Petrol Kongresi, Bildiriler, TMMOB Petrol Mühendisleri Odası, 351-362.

  • Tüysüz, O., Yılmaz, Y., Yiğitbaş, E. ve Serdar H. S., 1990b: Orta Pontidlerde Üst Jura-Alt Kretase stratigrafisi ve anlamı: Türkiye 8. Petrol Kongresi, Bildiriler, TMMOB Petrol Mühendisleri Odası, 340-350.

  • Yılmaz, O., 1980, Daday-Devrekani masifi kuzeydoğu kesimi litostratigrafi birimleri ve tektoniği. H.Ü. Yerbilimleri Derg. 5-6, s. 101-135.

  • Yüksel, S., 1985, Azdavay (Kastamonu) batı yöresi Jura-Alt Kretase Karbonat dizisinin sekansiyel analizi, K.T.Ü. Derg., 4/4, s. 43-47.

  • Dodurga (Çorum) Kömür Havzasında Karbonat ve Smektit Minerallerinin Kökeni ve Diyajenetik Evrimi
    Hüseyin Yalçin Şenol Karsli
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Dodurga formasyonunun ana litolojisini kiltaşı, bitümlü şeyi, dolomit ve kömürler oluşturmaktadır. Kireçtaşı ve marnlar ise ara katkılar biçiminde ender olarak gözlenmektedir. Egemen mineralleri killer, yer yer de kalsit ve dolomit oluşturmaktadır. Opal-CT, genellikle volkanojenik kiltaşlarına bağımlıdır. Kuvars ve feldispat çoğu seviyelerde gözlenmekle birlikte, miktarı genellikle düşüktür. Pirit ve jips, çoğunlukla organik maddece zengin seviyelerde bulunmaktadır. Analsime bir seviyede, jarosite en üstteki kömür zonunda, ayrıca markasite alt kömür zonunda sadece Kargı yöresinde rastlanılmaktadır. Alpagut yöresinde huntit, barit ve götit; Ayvaköy yöresinde ise manyezit ortaya çıkmaktadır. Dioktahedral smektit tüm alt basenlerin ana kil mineraldir. Bu minerale eşlik eden illit,klorit ve kaolinitin miktarı alt kömür zonunun altında kısmen artmaktadır. Smektitler yer yer Fe`ce zengin olmak üzere montmorillonit ve baydelit bileşiminde olup, yüksek sıcaklık davranışları ile birbirinden ayrılabilmektedir. İdeal kalsit ve Ca-dolomitler killi kayaçlar ile arakatkılı kireçtaşı ve marnlarda ideal rombohedral, yüksek Mg-kalsitler kömürlü zonda çarpık rombohedral kristaller halindedir. Bu mineral türleri ve biçimlerindeki değişikler, mikro gözeneklerin kimyası ile denetlenmiş gözükmektedir.

  • Gölsel

  • Jeokimya

  • Karbonat

  • Mineraloji

  • Miyosen

  • Smektit

  • Atwood, D.K. and Fry, H.M., 1967. Strontium and manganese content of some coexisting calcites and dolomites: American Mineralogist, 52,1530-1535.

  • Brindley, G.W., 1980. Order-disorder in clay mineral structures: Crystal Structures of Clay Minerals and their Xray Identification, G.W. Brindley and G. Brown (Eds.), Mineralogical Society London, 125-195.

  • Collase, VV.A. ve Reeder, R.J., 1986. Crystal structure refinement of huntite, CaMg3 (CO3 )4, with X-ray powder data. American Mineralogist, 71,163-166.

  • Curtis, CD., Coleman, M.L. ve Love, L.G., 1986. Pore water evolution during sediment burial from isotopic and mineral chemistry of calcite, dolomite and siderite concretions. Geochimica Cosmochimca Acta, 50, 2321- 2334.

  • Folk, R.L., 3968. Petrology of Sedimentary Rocks. Hemphill`s, Austin-Texas, 170 p.

  • Folk, R.L. ve Land, L.S., 1975, Mg/Ca ratio and salinity: two controls over crystallizitaion of dolomite. American Association of Petroleum Geologists Bulletin, 59,60-68.

  • Folk, R.L. ve Siedlecka, A., 1974. The schizohaline environment. Sedimentary Geology, 11, 1-15.

  • Gümüşer, G. ve Yalçın, H., 1998. Kelkit Vadisi kuzeyindeki (Reşadiye-Yazıcık-Bereketli/Tokat) bentonit yataklarının mineralojik ve jeokimyasal incelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Yerbilimleri, 20,91-110.

  • Gündoğdu, N., 1982. Neojen yaşlı Bigadiç sedimanter baseninin jeolojik-mineralojik ve jeokimyasal incelenmesi. Hacettepe Üniversitesi. Fen Bilimleri Enstitüsü, Beytepe-Ankara, Doktora Tezi, 386 s (yayınlanmamış).

  • Gündoğdu, M.N., Yalçın, H., Temel, A. ve Clauer, N., 1996. Geological, mineralogical and geochemical characteristics of zeolite deposits associated with borates in the Bigadiç, Emet and Kırka Neogene lacustrine basins, Western Turkey. Mineralium Deposita, 31, 492-513.

  • Güven, N., 1988. Smectites. In: Hydrous Phillosilicates (Exclusives of Micas). Mineralogical Society of America, Washington, S. W .Bailey (ed.), Reviews in Mineralogy 19,497-560.

  • Goldsmith, J.R. ve Graf, D.L., 1958a. Relation between lattice constants and composition of the Ca-Mg carbonates. American Mineralogist, 43, 84-101.

  • Goldsmith, J.R. ve Graf, D.L., 1958b. Structural and compositional variations in some natural dolomites. Journal of Geology, 66,678-693.

  • Hoffman, J. ve Hower, J., 1979. Clay mineral assemblages as low grade metamorphic geothermometers: application to the thrust faulted distrurbed belt of Montana, USA. In: Aspects of Diagenesis, P.A. Scholle and P.R. Schluger (eds.), Society of Economic Paleontologists Mineralogists Special Publication 26, 55-79.

  • İedman, G.M., 1964. Early diagenesis ve lithification in carbonate sediment. Journal of Sedimentary Petrology, 34,777-813.

  • Jones, B.F. ve Weir, A.H., 1983. Clay minerals of Lake Albert, an alkaline, saline lake. Clays and Clay Minerals, 31, 161-172.

  • Karslı, Ş., 1996. Dodurga (Çorum) yöresi kömürlü Miyosen çökellerinin kil mineralojisi. Cumhuriyet Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Sivas, Yüksek Mühendislik Tezi, 81 s (yayınlanmamış).

  • Land, L.S., 1967. Diagenesis of skeletal carbonates. Journal of Sedimentary Petrology, 37,914-930.

  • Land, L.S., Mackenzie, FT. ve Gould, S.J., 1967. Pleistocene history of Bermuda. American Association of Petroleum Geologists Bulletin, 78, 993-1006.

  • Matsumoto, R. ve Iijima, A., 1981. Origin and diagenetic evolution of Ca-Mg-Fe carbonates in some coalfields of Japan. Sedimentology, 28,239-259.

  • Milliman, J.D., 1974. Marine Carbonates. Part I Recent Sedimentary Carbonates. Springer Verlag, Berlin, 375 p.

  • Millot, G., 1970, Geology of Clays, (trans. W.R. Farrand and H.Paquet). Springer Verlag, New York, Berlin, 429 p.

  • Newman, A.C.D. ve Brown, G., 1987. The chemical constitution of clays. Mineralogical Society, Monograph, 6,1- 128.

  • Paterson, E.ve Swaffield, R., 1987, Thermal Analysis: A Handbook of Determinative Methods in Clay Mineralogy. Blackie, Glasgow & London, M J. Wilson (ed.), 99-132.

  • Pingitore, N.E., 1978. The behavior of Zn + 2 and Mn+2 during carbonate diagenesis: theory and applications. Journal of Sedimentary Petrology, 48,779-814.

  • Renard, M., 1972. Interpretation des teneurs en strontium des carbonates du Lutetien superieur, a Saint-Vaast-LesMello (Oise), Mise en evidence de la valeur de cet ele ment comme indicateur des conditions de diagenese et de sedimentation des carbonates. Bulletin Inf. Geologiques Bassin, Paris, 34,19-29.

  • Reynolds, R.C., 1980. Interstratified clay minerals: Crystal Structures of Clay Minerals and Their X-Ray Identification G.W. Brindley and G. Brown (eds.), Mineralogical Society, London, 249-303.

  • Schultz, L.G., 1969. Lithium and potassium absorption, dehydroxylation temperature and structural water content of aluminous smectites: Clays and Clay Minerals, 19,137-150.

  • Stanger, G. ve Neal, C, 1994. The occurrence and chemistry of huntite from Oman. Chemical Geology, 112, 247- 254.

  • Tardy, Y., Paquet, H. ve Millot, G., 1970. Trois modes de genese des montmorillonites dans les alterations et les sols. Bulletin Groupe Français Argiles, 22,69-77.

  • Taşçı, E., Metli, F., Göçmen, D., Yağcı, A ve Özten, A., 1983, Kargı-İncesu civarının jeolojik etüdü. MTA rapor No. 42,15s.

  • Toprak, S., 1996, Alpagut-Dodurga (Osmancık-Çorum) Bölgesi Çevresindeki Kömürlerin Oluşum Ortamları ve Özelliklerinin Belirlenmesi. Hacettepe Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Bey tepe-Ankara, Doktora Tezi, 164s (yayınlanmamış).

  • Trauth, N., 1977. Argiles evaporitiques dans la sedimentation carbonatee continental et epicontinentale tertiaire. Sciences Geologiques, 49,195p.

  • Tsipursky, S.I. ve Drits, V.A., 1984. The distribution of octahedral cations in the 2:1 layers of dioctahedral smectites studied by oblique-texture electron diffraction. Clay Minerals, 19,177-193.

  • Ünalan, G., 1975. Çankın-Çorum havzası Tüney-Tilkiköy-Sulakyurt yöresinin jeolojisi ve petrol olanakları. MTA rapor No. 55,54s.

  • Vali, H., Martin, R.F., Amarantidis, G. ve Morteani, G., 1993. Smectite-group minerals in deep-sea sediments: Monomineralic solid-solution or multiphase mixtures? American Mineralogist, 78,1217-1229.

  • Velde, B., 1985. Clay Minerals: a physico-chemical explanation of their occurrence. Elsevier, Amsterdam, Developments in Sedimentology 40,428p.

  • Velde, B. ve Brusewitz, A.M., 1986. Compositional variation in component layers in natural illite/smectite. Clays and Clay Minerals, 34, 651-657

  • Velde, B. ve Meuiner, A., 1987. Petrologic phase equilibra in natural clay systems: In: Mineralogical Society, Monograph, 6,423-458.

  • Walter, L.M. ve Hanor, J.S., 1979. Orthophosphate: effect on the relative stability of aragonite and magnesium calcite during early diagenesis. Journal of Sedimentary Petrology, 49,937-944.

  • Weaver, C.E. ve Pollard, L.D., 1973. The Chemistry of Clay Minerals. Elsevier, Amstredam, Developments in Sedimentology 15,213 p.

  • Weaver, C.E., 1975. Construction of limpid dolomite. Geology, 3,425-428.

  • Yalçın, H. ve Bozkaya, Ö., 1995a. Sepiolite-palygorskite from the Hekimhan region (Turkey). Clays and Clay Minerals, 43,705-717.

  • Yalçın, H. ve Bozkaya, Ö., 1995b. İzmit Körfezi (Hersek Burnu-Kaba Burun) Kuvaterner istifinin mineralojisi ve biyojeokimyası. İzmit Körfezi Kuvaterner İstifi, E. Meriç (ed.), Deniz Harp Okulu Komutanlığı Basımevi, 45-60, 354 s.

  • Yalçın, H., Gündoğdu, M-N. ve Liewig, N., 1989. Kırka gölsel Neojen baseninin kil mineralojisi: simektit ve karbonat mineralleri arasındaki ilişkiler. IV. Ulusal Kil Sempozyumu, Cumhuriyet Üniversitesi, Sivas, 20-23 Eylül, Bildiriler Kitabı, D. Boztuğ ve H. Yalçın (edt), 41-60.

  • Deprem Hasarlarının Belirlenmesinde Coğrafi Bilgi Sistemi (22 Temmuz 1967 Mudurnu Vadisi Depremi, Türkiye)
    Murat Nurlu Sezai Görmüş
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Doğal afetlerin başında gelen depremlerin oluşturacağı zararları tahmin etmek çok zordur. Bununla birlikte, bilgisayar teknolojisindeki gelişmelerden yararlanarak, deprem zararlarının tahmin edilmesinde, değişik alanlarda uygulama olanağı olan Coğrafi Bilgi sistemlerinin (CBS) kullanılabilirliğini belirlemek için, başka araştırmacılarla daha önceden hasar çalışmaları yapılmış olan 22 Temmuz 1967 Mudurnu vadisi depremi, bu sistemin sağladığı olanaklarla yeniden değerlendirilmiştir. Bu çalışmada jeoloji ile ilgili bilgiler veri tabanları olarak kullanılarak, jeolojik veri tabanlarının özelliklerine göre bazı varsayımlara yaklaşım sağlanarak, herbir jeolojik özelliğe Risk Katsayı değeri verilmiştir. Elde edilen bu veriler bilgisayar ortamında üst üste çakıştırılarak hasar oluşabilecek potansiyel alanlar belirlenmiştir. Sonuçta belirlenen bu risk alanları, daha önce yapılmış hasar belirleme çalışmalarında elde edilmiş olan sonuçlarla deneştirilmiştir. Bu deneştirme sonucunda CBS`ni kullanarak uygulanan varsayımlara göre % 65`e varan doğruluk elde edilmiştir. Daha kesin hasar tahmin sonuçlarına ulaşabilmek için veri tabanının geliştirilmesi gerekmektedir. 

  • Coğrafi Bilgi Sistemi

  • Deprem

  • Hasar

  • Risk

  • Abdüsselamoğlu, Ş., 1959, Almacık dağı ile Mudurnu ve Göynük civarının Jeolojisi, İ.Ü. Fen Fak. Monogr., 14,94 s.

  • Amferaseys, N.N., Zapotek, A., Taşdemiroğlu, M. ve Aytun, A., 1968, The Mudurnu valley (West Anatolia) earthquake, Unesco Report, 622,1-74 p.

  • Ambraseys, N.N. and Zapotek, A., 1969, The Mudurnu valley (West Anatolia, Turkey) earthquake of 22 July 1967, Bull, of the seis. soc, 59,2,521-589 p.

  • Barka, A.A. and Kadinski-Cade, 1988, Strike-slip fault geometry in Turkey and its influence on earthquake activity, Tectonics, 7,663-684 p.

  • Jackson, J. and Mckenzie, D., 1984, Active tectonics of the Alpin-Himalayan belt between Turkey and Pakistan, Geophys. J.R. Astr. Soc, 77,185-264 p.

  • Kıyak, Ü., 1986, Kuzey Anadolu fay zonunun batı uzantılarının incelenmesi, Doktora tezi, İstanbul Üniversitesi, Jeofizik Müh. Bölümü, 152 s, (yayınlanmamış).

  • Matsuoka, M. and Miderikowa, S., 1994, GIS-based seismic hazard mapping using the digital national land information, The ninth Japan earthquake engineering symposium, 3, 331-336 p.

  • Rosset, Ph., Berge, C, Sartori, M. and Wagner, J., 1997, Seismic zonation in the Wallis: an application of a kinema tic fault rupture, first result. Extended abstract in Actes du colloques

  • Şengör, A.M.C., Görür, N. and Şaroğlu, F., 1985, Strike slip faulting and related basin formation in zones of tectonic escape: Turkey as a case study, Soc. of economic paleontologists and mineralogist, 37, 227-264 p.

  • Tchalenko, J.S. and Ambraseys, N.N., 1970, Structural analysis of the dasth-e Bayaz (İran) earthquake fractures, Geology Soc. Am. Bull., 81,41-60 p.

  • Yamazaki, F., Katayama, T., Yoshikawa, Y. and Otani, Y., 1994, Development of city gas network alert system based on monitored earthquake ground motion, The ninth Japan earthquake engin, symp., 3,2113-2118 p.

  • Yılmaz, Y., 1982, Abant (Bolu) ve Dokurcun (Sakarya) arasında Kuzey Anadolu fay zonunun kuzey ve güneyinde kalan tektonik birliklerin jeolojik evrimi, İ.Ü. yerbilimleri, 239-261 s.

  • Arazi Kullanım Kapasitesi Belirleme Çalışmalarında Yerbilim Verilerinin Uygulanmasına Bir Örnek: Aşağı Filyos Vadisi (Zonguldak, Batı Karadeniz)
    Tamer Yiğit Duman Ömer Emre Ali Ekber Akçay Şükrü Uysal Merih Özmutaf Erdoğan Bozbay Orhan Tongal Muzaffer Sönmez
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Arazilerin planlamada verimli kullanılması yönündeki öngörülü kararlar ancak, yerbilim bulgularının ortaya konması ve amacınayönelik doğru değerlendirilmeleri sonucu gerçekleştirilebilir. Arazi kullanım kapasite niteliklerinin belirlenmesi çalışmalarında, ilgili bölgelere ilişkin depremsellik, hidroloji, hidrojeoloji, jeomorfoloji, genel jeoloji, mühendislik jeolojisi ve jeoteknik model çalışmalarının yer seçimi öncesi, karar vericilere sunulması gerekmektedir. Yerbilim verilerinin yeterince dikkate alınmadığı arazi kullanım planlamalarında zaman, maliyet ve çevre açısından geri dönüşü olmayan sorunlarla karşılaşılması kaçınılmazdır. Aşağı Filyos Vadisi`nde liman, hava alanı, serbest bölge ve organize sanayii bölgesi yatırım projeleri bulunmaktadır. Bu projelerin bir bölümünde ön araştırma çalışmaları devam ederken bir bölümünde de yapım çalışmaları sürmektedir. Böylesi büyük tasarımların yer seçimlerinde ve gelecekte beraberinde getireceği nüfus artışıyla gereksinim duyulacak yeni yerleşim alanlarının belirlenmesine yönelik, arazi kullanım kapasitesinin ortaya konması büyük önem taşımaktadır. Bu çalışmada, Aşağı Filyos Vadisi`nin arazi kullanım kapasite araştırmalarında, yerbilim verileri belirlenmiş ve yeni bir yaklaşımla değerlendirilmiştir.

  • Arazi kullanımı

  • Aşağı Filyos Vadisi

  • Yer bilimleri

  • Yer seçimi

  • Bayındırlık ve İskan Bakanlığı, Afet İşleri Genel Müdürlüğü, 1996, Türkiye Deprem Bölgeleri Haritası. Ankara

  • Brown, RD., & Kockelemen, W.J., 1983, Geologic Principles for prudent land use. Geological survey professional paper 946. U.S. Government printing office. Washington.

  • Çan, T., Duman, T.Y., Yılmazer, İ. ve Emre Ö., 1997, Flişten oluşan bir bölgede kurulacak Organize Sanayi Sistemi`nin (OSS) Jeoteknik açıdan öndeğerlendirilmesi: Batı Karadeniz Bölgesi`nden bir örnek. Ç.Ü. Müh. Mim. Fak. 20. Yıl Sempozyumu. Adana.

  • DSİ, 1993, Batıkaradeniz havzası Filyos Çayı Taşkın Koruma projesi planlama raporu. DSİ XXIII. Bölge Müd. Ankara.

  • Emre, Ö., Duman, T.Y., Akçay, A.E., Uysal, Ş., Özmutaf, M., Bozbay, E., Tongal, O. ve Sönmez, M., Aşağı Filyos Vadisinin Arazi kullanım potansiyeli. MTA Rapor (basım aşamasında).

  • Eser Teknik Sondaj., 1994, Zonguldak-Çaycuma Organize Sanayi Bölgesi, Hidrojeolojik ve Jeolojik Etüt raporu, cilt no: 1. Ankara.

  • Hay, B. J., 1994, Sediment and Water Discharge Rates of Turkish Black Sea Rivers before and After Hydropower Dam Constructure. Environmental Geology, 23, 276- 283.

  • I.S.R.M., 1981, Basic Geotechnical Desciription of Rock Masses. Int. f, rock Mec. Min. Sci. and Gomech. Abstr., 18, 85-110, Great Britain.

  • Japan Intenational Coorporation Agengy (JICA), 1991, For the study on the development project of Filyos port in the ` republic of Turkey. Final Report. Vol. 1. No 33.

  • Larid, R.T., Perkins, J.B., Bainbridge, A.D., Baker, J.B., Boyd, R.T., Hustman, D., Staub, P.E. ve Zucker, M.B., 1979, Qualitative Land capability analysis. Geological Survey Professional Paper 946. U.S. Government Printing Office. Washington.

  • Su iş, 1987, Filyos Akarsu Havzası Master Plan Raporu. Hidroloji Eki. Proje No: 329. Ankara.

  • Şaroğlu, F., Emre, Ö. ve Boray, A., 1987, Türkiye`nin aktif fayları ve depremsellikleri: MTA Rapor No: 8174, 394s.

  • Şaroğlu, F., Emre, Ö. ve Kuşçu, İ., 1992, Türkiye Diri Fay Haritası, MTA yayını.

  • Yergök, A.F., Akman, Ü., İplikçi, E., Karabalık, N.N., Keskin, 1., Mengi, H., Umut, M., Armağan, F., Erdoğan, K., Kaymakçı, H. ve Çetinkaya, A., 1987. Batı Karadeniz Bölgesi`nin Jeolojisi. MTA. Rapor No: 298 Ankara.

  • Şereflikoçhisar (İç Anadolu-Türkiye) Maastrihtiyen`indeki Orbitoides Apiculatus Schlumberger Şizogonik Çoğalması Hakkında
    İbrahim Engin Meriç Nurdan İnan Turan Muhittin Görmüş
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Bu çalışmada Şereflikoçhisar GD`sunda yer alan Asmayaylası köyü kuzeyinde gözlenen Asmaboğazı Formasyon`nda şizogoni tip çoğalma sırasında fosilleşmiş, kavkının kenarına yakın farklı iki bölümde çok sayıda makrosferik embriyon içeren Orbitoides apiculatus Schlumberger ferdi tanıtılmaktadır. 22 adet ve farklı konumlarda makrosferik embriyon içeren bu örnek, Türkiye’nin diğer bölgelerinde, bilinen Orbitoides türlerinde rastlanıldığı gibi, bu yörede de sığ denizel fasiyesi simgeleyen zengin orbitoidal foraminifer topluluğunda şizogoni tip çoğalmanın var olduğunu ortaya koymaktadır.

  • Foraminifer

  • Orbitoides apiculatus

  • Şizogoni

  • Maastrihtiyen

  • Şereflikoçhisar

  • Türkiye

  • Cassan, G. ve Sigal, J., 1961, Un cas de schizogonic intratha- lamc ehez un Orbitoidac. Bulletin de la Societc d’His- toirc Naturelie de Toulouse, 96, 153-156.

  • Eggink, W.J. ve Baumfalk, A.Y., 1983, The exceptional reproduction and embryonic morphology of Orbitoides gen- sacicus (Late Cretaceous, France). Journal of Foram. Research, 13(3), 179-190.

  • Goldstein, S. ve Moodley, I., 1993, Gametogenesis and the life cycle of the foraminifera Ammonia beccari (Linne) forma tepida (Cushman). Journal of Foram. Research, 23(4), 213-220.

  • Grasse, P.P., 1953, Traite de Zoologie. Anatomie, Systematique. Biologic, I fasc. 2, paris.

  • Kloos, D.P., 1980, Studies on the foraminifera Sorites orbiculus. Geologic en Mijnbouw, 59, 375-383.

  • Kloos, D.P., 1981, Growth and embryogenesis of the foraminifera Sorites orbiculus. Koninklijkc Ncderlandse Akadcmie van Wetcnschappen Amsterdam, Proceedings, B, 84, 145-159.

  • Kloos, D.P. ve Macgillavry, H.J., 1978, Reproduction and life cycle of Sorites orbiculus, foraminifera. Geologic en Mijnbouw, 57, 221-225.

  • Lutzc, G.F. vc Wefcr, G., 1980, Habitat and asexual reproduction of Cyclorbiculina compressa (Orbingy), Soritidae. Journal of Foram. Research, 10 (4), 251-260.

  • Meriç, E., 1966, A propos d’un cas de schizogonic dans un individu &Orbitoides media (d’Archiac). Bull. Min. Res. Explor. Inst. Turkey, 67, 93-96.

  • Meriç, E., 1970, Schizogony in Orbitoides apiculatus var. gruenbachensis. Micropalcontology, 16(2), 227-232.

  • Meriç, E., 1973, About the szhizogony observed in the Discocyclina archiaci (Schlumberger). Rcvista Espanola de Micropaleontologia, 5(3), 403-408.

  • Meriç, E., 1976, Bazı Üst Kretase ve Tersiyer bentonik foraminifcrlcrindc çoğalma. İTÜ Kütüphanesi, no. 1064, 1-89.

  • Meriç, E., 1992, Schizogony in Dizcrina anatolica Meriç. Micropalcontology, 38(3), 313-314.

  • Neumann, M., 1972, Sur les Orbitoidides du Cretacc Supcricur et du Tcrtiairc. II. Structure et classification. Revue de Micropaleontologie, 15(3), 163-189.

  • Neumann, M. vc Poisson, A., 1970. A propos de la reproduction chez Orbitoides media d’Archiac. Rev. Micropaleontologic, 13(2), pp. 122-127, pls. 1-2, text-figs. 1-2.

  • Özer, S., 1983, Les formations â rudistes du Senomanien supcricur d’Anatolic Ccntralc (Turquic). Trav. Lab. Stra. Paldoecologie, Univ. Provence, Nouvellc Serie, 1, 32p., Marseille.

  • Özer, S., 1985, İç Anadolu Bölgesi rudist paleontolojisi vc paleobiyocoğrafyası. Doktora tezi, DEÜ, 183 s. İzmir.

  • Özer, S., 1988, Orta-Doğu-Güneydoğu Anadolu ve Kocaeli Yarımadası’nda bulunan Pironea (rudist) türlerinin paleontolojisi vc biyocoğrafyası. TJK Bült., 31 (1), 47-58.

  • Röttger, R., 1974. Larger foraminifera. Marine Biology, 26,5- 12.

  • Röttger, R., 1978. Unusual multiple fission in the gamont of the larger foraminiferan Heterostegina depressa. Journal of Protozoology, 25, 41-44.

  • Wetmore, K. L., 1907, Reproduction and growth in Archaias angulatus, and implications for the preservation. The Geological Society of America, 1997 Annual Meeting, Abstract, A-95, Salt Lake City, Utah, 20-23 Ekim, 1997.

  • Winter, F.W., 1907, Zur kenntniss der Thalamophoren 1. Untersuchung über Peneroplis pertusus (Forskal). Archiv Protistcnkunde, 10(1), 113 p., pls. 1-2, text-figs. 1-10.

  • Zilan (Erciş-Van) Yöresi Pomza Tiiflerinde Gelişen Mangan Oluşuğunun Jeolojisi ve Jeokimyası
    Mehmet Arslan Miğraç Akçay
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Bu çalışmada Türkiye`de varlığı bilinen mangan yatak çeşitlerine ilave olarak yeni bir mangan oluşuğunun varlığı ortaya konulmaktadır. Zilan (Erciş-Van) yöresindeki bu oluşuk küçük ölçekli bir zuhur olup, yörede yer alan ve kalın bir tabakalarıma gösteren pomza tüflerle ilişkilidir. Zuhur pomza tüfler içindeki camsı (pomza) parçacıkların arasında yer alan boşlukları doldurmaktadır. Boşluk dolgusu olarak yer alan mangan monomineral olup, noktasal olarak % 65-73 MnO, % 3-5.5 K2O, % 2.5-4 BaO, % 0.5-1 SrO, %0.5-1 CaO ve % 0.3-0.7 Na2O içermektedir. Bu kimyasal içeriğe göre Mn mineralinin kimyasal formülü (Na, K, Ca, Ba, Sr, Mn + 2 ) 2Mn8O|0xH2O olarak hesaplanmıştır. Bu mineral, kimyasal bileşim olarak romanesite benzemekle birlikte ona göre daha fazla MnOJQ içermektedir. Zilan mangan zuhuru Al-Si ikili diyagramına göre yüzeysel hidrojenetik-detritik kökenlidir. Mg-Na ikili diyagramına göre ise tatlı su ortamında oluşmuştur. Mangan çevrede yer alan bazik ve ortaç özelliklerdeki volkanik kay açlardan yüzeysel sular tarafından çözülerek, asidik pH ve indirgen şartlarda Mn+2 veya organo-metalik kompleksler halinde taşınmış ve alkalen-yükseltgen şartların erişildiği pomza tüfler içerisinde çökelmiştir.

  • Mangan

  • Doğu Anadolu

  • Pomza tüfü

  • Arslan, M., 1994, Mineralogy, geochemistry, petrology and petrogenesis of the Meydan-Zilan (Erciş-Van, Turkey) area volcanic rocks: Doktora Tezi, Glasgow Üniversitesi, 559s. (yayınlanmamış).

  • Arslan, M., 1997, Meydan (Erciş-Van) yöresi pomza tefra çökellerinin petrografik, jeokimyasal özellikleri ve oluşumu: I. İsparta Pomza Sempozyumu Bildiriler Kitabı, 163-172.

  • Choi, J.H., ve Hariya, Y., 1992, Geochemistry and depositional environments of Mn oxide deposits in the Tokorro belt, Northeastern Hokkaido, Japan: Economic Geology, 87,1265-1274.

  • Crerar, D.A., Cormick, R.K., ve Barnes, H.L., 1972, Organic controls on the sedimentary geochemistry of manganese: Acta Mineralogica-Petrographica (Szeged), 20, 217-226.

  • Crerar, D.A., Namson, J., Chyi, M.S., Williams, L., ve Feigenson, M.D., 1982, Manganiferous cherts of the Franciscan assemblage: I. General geology, ancient and modern analoguis, and implications for hydrothermal convections at ocean spreading centers: Economic Geology, 77, 519-540

  • Ercan, T., Fujitani, T., Matsuda, J., Notsu, K., Tokel, S. ve U., T., 1990, Doğu ve Güneydoğu Anadolu Neojen-Kuvaterner volkanitlerine ilişkin yeni jeokimyasal, radyometrik ve izotopik verilerin yorumu: MTA Bült., 110, 143-164.

  • Frakes, L. ve Bolton, B., 1992, Effects of ocean chemistry, sea level, and climate on the formation of primary sedimentary manganese ore deposits: Economic Geology, 87,1208-1217.

  • Gedikoğlu, A., Van, A., Eyüboğlu, I., ve Yalçınalp, B., 1985, Doğu Karadeniz cevherleşmelerine bir örnek: Ocaklı (Maçka-Trabzon) manganez zuhuru: Jeoloji Mühendisliği, 25, 23-38.

  • Hem, J.D., 1972, Chemical factors that influence the availibility of iron and manganese in aqueous systems: Geol. Soc. America Bull., 83,443-450.

  • Innocenti, F., Mazzuoli, R., pasquare, G., Radicati di Brozola, F. ve Villari, L., 1976, Evolution of volcanism in the area of interaction between Arabian, Anatolian and Iranian plates (Lake Van, Eastern Turkey): J. Volcanol. Geotherm. Res., 1,103-112.

  • Nicholson, K., 1992, Contrasting mineralogical-geochemical signatures of manganese oxides: guides to metallogenesis: Economic Geology, 87,1253-1264.

  • Ostwald, J., 1992, Genesis and paragenesis of the tetravalent manganese oxides of the Australian continent: Economic Geology, 87,1237-1252.

  • Öztürk, H., 1993, Türkiye manganez yatakları: Oluşumları ve tipleri: Jeoloji Mühendisliği, 43,24-33.

  • Öztürk, H., Öztunalı, Ö. ve Frakes, L., 1995, Siyah şeyller içindeki manganez cevherleşmeleri ve anoksik-oksik olayların gelişimi; Ulukent ve Gökçeovacık manganez yatakları, GB Türkiye: Türkiye Jeoloji Kurultayı Bülteni; 10,114-122.

  • Pearce, J.A., Bender, J.F., De Long, S.E., Kidd, W.S.F., Low, PJ., Güner Y., Şaroğlu, F., Yılmaz, y., Moorbath, S. ve Mitchell, J.G., 1990, Genesis of collision volcanism in Eastern Anatolia, Turkey: J. Volcanol, Geotherm. Res., 44,189-229.

  • Rose, A., Hawkes, H.E. ve Webb, J.S., 1979, Geochemistry in Mineral Exploration, Second ed.: Academic Press, London, 657 s.

  • Roy, S., 1981, Manganese Deposits: Academic Press, Londra, 458 s.

  • Roy, S., 1988, Manganese metallogenesis: A review: Ore Geology Reviews, 4, 155-170.

  • Roy, S., 1992, Environments and processes of manganese deposition: Economic Geology, 87,1218-1236.

  • Sadıklar, MJ3., Geor U., ve Van, A., 1995, Mineralo ische und geochemische Eigneschaften der terrestrich-hydrogenetischen Fe-Mn-Knollen von der Trabzon Region, NE-Türkei: Chemie der Erde, 55,177-188.

  • Urban, H., Stribrny, B., ve Lippolt, H.J., 1992, Iron and manganese deposits of the Urucum district, Mato Grosso do Sul, Brazil: Economic Geology, 87,1375-1392.

  • İzmit Körfezi Plio-Kuaterner Çökellerinin Sismik İrdelenmesi
    Rebii Güven Özhan Dursun Bayrak
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: İzmit Körfezi yaklaşık 50 km uzunluklu ve 1.5 - 10 km arası genişlikte olup, doğu yönde daralır ve 3 bölümden oluşur. Marmara Denizi`nin doğu yöndeki uzantısı olan ve KAF Zonu sistemince biçimlendirilmiş, D-B yönlü bir grabendir. Körfez gerçekte batı yönünde genişliyor olan bir sığ-şelf alanını tanıtlar. Bu çalışma öncelikle 13 sismik profilin sonuçlarının işlenmesinin ürünüdür. Körfezdeki çağdaş çökeller tabandan tavana Pliosenöncesi/Pliosen, Orta/Geç Pleistosen ve Holosen dizilimini sergiler. Bu açıdan tüm ardıllık bir Plio-Kuaterner Birimi olarak tanımlanabilir. İstifin kalınlığı 10 milisaniye`den 50+ milisaniye`ye değin erişir. Çökeller öncelikle, tane boyu kilden çakılcık ve çakıla değişen karasal kırıntılılardan ve daha az nicelikte karbonatlardan bileşir. İstif, güney ve doğu bölümlerde kuzey ve batı bölümlere göre daha kalındır. Güneyde Dil Burnu Alanı`nı oluşturan yığışım konisi Yalakdere Delta İstifi`dir. Genç çökeller Dil Burnu batısındaki KKB-GGD gidişli bir normal bileşenli doğrultu atımlı faya bağlı olarak doğuya doğru derine gömülürler. Bu yapısal çizgisellik kuzeyde, Dil İskelesi açıklarında bir genç denizaltı yelpazesi gelişimini üretmektedir. Bu çizgiselliğin bir sonucu olarak, Dil Burnu alanında yerel ölçekte bir tilting olgusunun gelişmiş olduğu sonucuna varılabilir. Körfezdeki fayların derinlerde birbirleri ile birleşmesi yönü ile, negatif ve pozitif çiçek yapılarının gelişimi vurgulanmalıdır. Körfez, olasılıkla, bir yukarı-yönde kilitlenen (locked-up) havzadır. Körfez ile Sapanca Gölü arasındaki alanca örneklendiği yönde, Körfez`in en doğu (iç) bölümü güneyde Gölcük`ten kuzeyde Tütünçiftlik`e değin çökel dolgulanması sonucunda, bir göle dönüşebilecektir.

  • Baklava-dilimi (Romboidal) bloklanma

  • Çiçek yapısı

  • Dil Burnu

  • KAF-zonu

  • Örtü yelpazesi

  • Yukarı-yönde kilitlenen havza

  • Ambraseys, N.N., 1970; Some Characteristic Features of The North Anatolian Fault Zone: Tectonophysics: 9, 2, 143-65

  • Barka, A. ve Kadinsky-Cade, K., 1988; Strike-Slip Fault Geometry in Turkey and its influence on Earthquake Activity; Tectonics: 7, 3,663-84.

  • Barka, A., 1988; Neotectonics of the Marmara region; Manuscript (In Press).

  • Bayrak, D., 1997; The Sea of Marmara, the Gulf of Saros, the İzmit Bay, the Dardanelles and the Bosphorus: Preliminary Report-Bathymetry MTA, Ankara, 10 ps. (yayınlanmamış).

  • Çağlayan, M.A., 1996; Istranca Masifi`nin Mesozoik-Alt Tersiyer`deki Evrimi ve Trakya Havzası`nın gelişimindeki yeri. TPJD Bülteni 8,1, 82-93.

  • Ediger, V. ve Ergin, M., 1995, İzmit Körfezi Kuvaterner istifinin Sedimantolojisi. (İzmit Körfezi Kuvaterner İstifi, Meriç, E. içinde), 246-7.

  • Emre, Ö., Erkal, T., Kazancı, N., Kuşçu, İ. ve Keçer, M., 1997; Morphotectonics of the Southern Marmara Region during the Neogene and Quaternary; Proceedings of Colloqium on the Geology of Northern Aegean, The Sea of Marmara and surrounding regions, 12-7.

  • Erendil, M., Kuşçu, İ. ve Kato, H., 1988; Report of Int Res and Development Coop; ITIT Project: 8513, 64.

  • Görür, N., Çağatay, N., Sakınç, M., Sümengen, M., Şentürk, K., Yaltırak, C. ve Tchepalyga, A., 1997, Tertiary-Quaternary fluctuations in the sea-level of the Mediterranean, Sea of Marmara and the Black Sea; Proceedings of Colloqium on the Geology of Northern Aegean, the sea of Marmara and surrounding regions: 23-6.

  • Kato, H., 1988; Some remarks on Geologic and Tectonic features of the Western part of the NAF, NW Turkey; Report of Int Res and Development Coop ve ITIT Project No: 8513,1-16.

  • Koral, H., Eryilmaz.M., 1995, İzmit Körfezi`nin Tektoniği (İzmit Körfezi Kuvaterner İstifi; Meriç, E., içinde) 277-83.

  • Meriç, E., 1995; İzmit Körfezi -Hersek Burnu-Kababurun Arası- Kuaterner Dip Tortul istifinin Stratigrafisi ve Ortamsal özellikleri, Türkiye Jeoloji Kurultayı Bülteni, 10: 47.

  • Neugebauer, J., 1995; Structures and Kinematics of the North Anatolian Fault Zone, Adapazarı-Bolu region, NW Turkey: Tectonophysics: 243: 119-34.

  • Okay, A.İ., 1997; Tectonic framework of the Marmara Sea and surrounding regions; Proceedings of Colloqium on the Geology of Northern Aegean, the Sea of Marmara and surrounding regions: 1-6.

  • Özhan, G., 1986; Le prolongement et L`influence Tectonique de la zone de Faille Nord Anatolienne dans la Baie d`İzmit: Rapp. Comm. Int. Mer Medit.: 30: 2.

  • Seyir, Hidrografi, Oşinografi Daire Başkanlığı, 1966; İzmit Körfezi Batimetri Haritası, No: 291 ve 2915.

  • Seymen, İ., 1995, İzmit Körfezi ve Çevresinin Jeolojisi (İzmit Körfezi Kuvaterner İstifi; Meriç, E., içinde) 1-22.

  • Tsukuda, E., Herece, E. ve Kuşçu, İ., 1988; Some geological Evidences on activity of the Western North Anatolian Fault-Geyve, İznik, Gemlik area; Report of Int Res and Development Coop; ITIT Project No: 8513: 69-84.

  • Wong, H.K., Lüdmann, T., Uludağ, A. ve Görür, N., 1995; The Sea of Marmara: A Plate Boundary Sea in an Escape Tectonic Regime: Tectonophysics: 244: 231-50.

  • Adriyatik Platformu ve Torid Platformu’nda Bentik Foraminiferlerle K/T Geçişinin Karşılaştırılması
    Mehmet Akyazi Nazire Özgen Erdem Nurdan İnan Turan
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Alpin kuşağının Adriyatik Platformu`nda Maastrihtiyen; Rrapydionina liburnica (Stache), Fleuryana adriatica De Castro, Cuneolina cylindrica Henson ve Cuneolina ketini İnan bentik foraminiferlerini içeren rudistli kireçtaşlarıyla temsil edilip, sınırlı lagün ortamını gösterirken; aynı kuşağın Torid Platformu`nda Maastrihtiyen, pelajik ortamların dışında, genellikle Orbitoides medius d`Archiac, Orbitoides apiculatus Schlumberger, Omphalocyclus macroporus Lamarck, Pseudomphalocyclus blumenthali Meriç, Lepidorbitoidesm in or (Schlumberger), Hellenocyclinabeotica Reichel, Cideinasoezerii(Sirel), Siderolites calcitrapoides Lamarck, Loftusiaanatolica Meriç, Loftusia minor Cox, Loftusia harrisoni Cox, bentik foraminiferlerini içeren rudistli kireçtaşlarıyla temsil edilip, resifal ortamı işaret eder. Torid Platformu`nun, Adriyatik Platformu Maastrihtiyen bentik faunası ile benzeştiği yüzlekleri; Akdağ (Antalya), Hadim, Seydişehir (Konya), Saimbeyli, Kozan ve Pozantı (Adana) yörelerinde mevcuttur. Adriyatik Platformu`nda K/T geçişi; genellikle, breşik bir seviye ile belirgin olup, benzer seviye Torid`lerin bazı bölgelerinde de görülür. Ancak, Torid Platformu`nda geçiş, genellikle, dolomitik kireçtaşı seviyeleriyle temsil edilir. Her iki durumda, K/T geçişinde kısa süreli su üstü olma dönemini işaret eder. K/T geçişinden sonra, her iki platformda da bentik faunanın sayı ve çeşitlilik bakımından fakirleşmesi dikkat çekicidir. Adriyatik Platformu`nda Daniyen, Protelphidium sp., Pseudonummoloculina sp., Hellenalveolina sp. ve miliolidleri içeren kireçtaşlarıyla temsil edilirken, Torid Platformu`nda bu formların yerini Anomalina sp., Mississippina sp., Eponides sp. ve ilkel rotaloidal formlar almıştır. Her iki platformda da Daniyen, miliolidlerin egemen olduğu küçük benliklerle temsil edilmekte olup, bu fauna düşük enerji koşullarının hüküm sürdüğü lit oral lagüner ortamlardaki körfez ve havuzları gösterir. 

  • Adriyatik Platformu

  • Bentik foraminifer

  • K/T geçişi

  • Torid Platformu

  • Ayhan, A. 1988. Kozan-J21 Paftası: 1/100.000 ölçekli açınsama nitelikli Türkiye Jeoloji Haritaları Serisi. MTA, Ankara.

  • Brazzatti, T., Caffau, M., Cozzi, A., Cucchi, F., Drobne, K. ve Pugliese, N., 1996. Padriciano section (Karst of Trieste, Italy):

  • Colin, H J., 1962. Fethiye-Antalya-KaşFinike (GB Anadolu) bölgesinde: yapılanjeoloj iketüdler: MTA Raporu no. 59,19-60.

  • De Castro, P., Drobne, K. ve Gusic, I. 199S, Heuryatm adriatica n.gen.n.sp. (foraminifera) ı from the Uppermost Maastrichtian of the Brae Island (Croatia) and some other localities on the Adriatic carbonate platform: Razprave4razr. SAZU 35,Ljubljana, 129-149,4pls.

  • Dolenec, T., Cucchi, F., Giacomich,R.,Marton,E. ve Ogorelec, B., 1995. Abiotic characteristics of carbonate rocks fromthe K/Tboundary • on the Karst area (isotopes, geochemistry, geochronology and paleomagnetism). Impact Cratering and Evolution of Planet Earth a Scientific; Network of theEuropean Sci . Foundation 4Th. International Workshop, Montanari A. ve Coccioni R. (Eds.), Abstracts and Field Trips, 68-69, Anco - na-Italy.

  • Drobne, K., Ogorelec, B., Dolenec, T., Marton,E., ve Palinkas, L., 1996. Biota and abiotaatthe K/Tboundary in the Dolenja Vas; sections, Slovenia:

  • Gürer, Ö.F., 1994. Hekimhan-Hasançelebi yöresinin Üst Kretase stratigrafisi vehavza evrimi: Türkiye Jeoloji Bült. 37/2,135-149, Ankara.

  • Hansen, H.J., Drobne,K. ve Gwozdz, R., 1995. The K/T boundary in Slovenia: dating by magnetic susceptibilty, stratigraphy and iridium-anomaly in a debris flow-Impact Cratering and Evolution of Planet Earth a Scientific Network oftheEuropeanSci .Foundation 4 Th. International Workshop, Montanari A. & Coccioni R. (Eds.), Abstracts and Field Trips, Ancona-Italy, 84-85.

  • Henson, I.R.S., 1950. Cretaceousand Tertiary reef formations and associated sediments in the Middle East Bull. Am. Ass. Petrol GeoL, 34,215-238.

  • İnan,N., 1988. Cuneolina ketini (Foraminifere) n.sp.du Maastrichtian d`Anatolie Centrale (Turquie): Rev. de Paleobiologie, v.7, no.2, Geneve, 327-333.

  • İnan, N. ve Meriç, E. 1997. K/T geçişinde anormal büyümüş Orbitoides apiculatus Schlumberger bireyleri: Yerbilimleri (Geosound) Çukurova Üniv. Adana (Baskıda).

  • Meriç, E ve Özçelik, O., 1984. Yıldızdağ (Seydişehir-Konya) yöresinin jeolojisi: AkdenizÜniv. Müh. Fak. 3. Mühendislik Haftası, 213-219.

  • Metin, S., Ayhan, A. ve Papak, İ. 1990. Elbistan-İ22 Paftası: 1/100.000. ölçekli açınsama nitelikli Türkiye Jeoloji Haritaları Serisi. MTA, Ankara

  • Özgen, N., İnan, N. ve Akyazı, M., 1993. Harabekayış Formasyonunun (Elazığ) Tanımlaması: T. Jeoloji Kurultay Bülteni 8, Ankara, 135-147.

  • Pugliese, N., Drobne, K., Barattolo, F., Caffau, M., Galvani, R., Kedves, M., Montenegro, M.E., Pirini-Radrizzani, C, Plenicar, M. ve Tümsek, D., 1995. Micro and Macrofossils from K/T boundary Through Paleocene in the Northern Adriatic Platform: I. Croatian Geological Congress, 18-21.10.1995, 2, Zagrep, 505-513.

  • Sirel, E. 1979. Rhapydionina liburnica (Stache), Rhapydion na malatyaensis n.sp. türlerinin tanımları ve Rhapyd onina Stache cinsi hakkında yeni görüşler: MTA Derç 86,99-104.

  • Toker, V., Sonel, N., Akyıldız, T. ve Albayrak, M., 1993. AV seki kuzeyi-Üzümdere (Antalya) civarının stratigrafis Türkiye Jeoloji Bült. 36/2, Ankara, 57-73.

  • Tutkun, Z., 1984. Saimbeyli (Adana) yöresinin stratigrafis C.Ü. Müh.Fak.Derg. 1/1, 31-43.

  • Sulakyurt Granitoidindeki Gabroların Derin Yapısının Sondajlarla Belirlenmesi
    Yusuf Kağan Kadioğlu Hasan Aydin Özsan
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Sulakyurt granitoidi Orta Anadolunun kuzey batı bölümünde yer almaktadır. Sulakyurt granitoidinde boyutları 1-2 km2`ye varan gabro kütleleri yüzeylenmektedir. Bu çalışmanın amacı, Sulakyurt granitoidindeki gabroların derindeki yapısını bölgede yapılan toplam 22 adet sondajla belirlemektir. Granitoidler gabroik kayaçlarla sinosoidal dokanaklıdır. Gabroların granitoidlerle olan dokanak kısımları diyoritik bileşimlidir. Sondaj karot verileri; gabroik kayaçların Sulakyurt granitoidlerinin altında derine doğru genişleyerek devam ettiğini göstermektedir. Sonuç olarak bu gabroik kayaçlar ofıyoilitik değildir, granitoid magmasının içine sokulum yapmış ve beraber kristalleşmiş mafik eş-platonik kütlelerdir.

  • Anklav

  • Gabro

  • Granitoid

  • Orta Anadolu

  • Sondaj verisi

  • Sulakyurt

  • Akıman, O., Erler, A., Göncüoğlu, M.C., Güleç, N., Geven, A., Türeli, T.K. ve Kadıoğlu, Y.K., 1993, Geochemical characteristics of granitoids along the western margin of the Central Anatolian Crystalline Complex and their tectonic implications: Geol. J., 28, 371-382.

  • Barbarin, B. ve Didier, J., 1991, Conclusions: Enclaves and Granite Petrology, In: Didier, J. ve Barbarin, B. (Eds), Enclaves and Granite Petrology, Elsevier Sci. PubL, New Yor, 545-549.

  • Bateman, R., 1995, The interplay between crystallization, replenishment and hybridization in large felsic magma chambers. Earth Sci. Rev., 39,91-106.

  • Bayhan, H., 1986, İç Anadolu granitoyid kuşağındaki Çelebi sokulumunun jeokimyası ve kökensel yorumu: Jeoloji Müh., 29,27-36.

  • Bayhan, H., 1987, Cefalıkdağ ve Baranadağ plütonlarımn (Kaman) petrografik ve kimyasal-mineralojik özellikleri: Jeoloji Müh., 30-31,11-16.

  • Bayhan, H., 1988, Bayındır, Akpmar (Kaman) yöresindeki alkali kay açların jeokimyası ve kökensel yorumu: Türkiye Jeol. Kur. Bült., 31, 59-70.

  • Bayhan, H., 1989, Keskin sokulumunun (Ankara) petrografik ve kimyasal-mineralojik özellikleri: Yerbilimleri, 15, 29-30.

  • Bayhan, H, 1993, Ortaköy granitoyidinin (Tuzgölü doğusu) petrografik ve kimyasal-mineralojik özellikleri: Doğa Türk Yerbilimleri Dergisi, 2,147-160.

  • Bingöl, E., 1989, Türkiye Jeoloji Haritası, 1/2.000.000. Maden Tek. Arama Enst. (MTA), Ankara.

  • Castro, A., Moreno-Ventas,I . veDeLaRosa,J.D., 1991,Htype (hybrid) granitoids: a proposed revision of the granite type classification and. nomenclature. Earth Sci. Rev., 31,237-253.

  • Didier, J. ve Barbarin, B., 1991,Enclaves and Granite Petrology, Elsevier Sci. PubL, New York, 624 s.

  • DSİ, 1995, Kızılırmak Sulakyurt Projesi Sulakyurt Barajı ve Sulama Kanalları Mühendislik Jeolojisi Ön İnceleme Raporu. DSİ 5. Bölge Müdürlüğü, Ankara (Yayınlanmamış).

  • Erler, A. ve Bayhan, H., 1995, Orta Anadolu Granitoidlerin c genel değerlendirilmesi ve sorunları. Yerbilimleri, 17, 49-67.

  • Erler, A.,Akıman, O.,Unan, C, Dalkılıç, F., Dalkılıç, B.,Geven,A., ve Önen, P., 1991, Kaman (Kırşehir) ve Yozgat yörelerinde Kırşehir Masifi magmatikkay açlarının petrolojisi ve jeokimyası: Doğa-Tr. J. of Engineering and Environmental Sciences, 15,76-100.

  • Geven, A., 1995, Cefalıkdağ Granitoidlerinin Petrografisi ve Jeokimyası (Orta Anadolu Kristalen Kütlesi Batısı). Yerbilimleri, 17,1-16.

  • Göncüoğlu, M.C., Toprak, V., Kuşçu, İ., Erler, A. ve Olgun, E., 1991, Orta Anadolu Masifinin batı bölümünün jeolojisi, Bölüm 1: Güney Kesim: TPAO Report No. 2909, 134s.

  • Göncüoğlu, M.C. ve Türeli, T.K., 1993, Petrology and geodynamic interpretation of plagiogranites from Central Anatolian Ophiolites (Aksaray-Turkey). Doğa-Türk Yer Bilimleri Dergisi, 2,195-203.

  • Güleç, N., 1994, Rb-Srisotope data from the Ağaçören granitoid (East of Tuz Gölü): geochronological and genetical implications: Tr. J. ofEarth Sciences, 3, 39-43.

  • Güleç, N. ve Kadıoğlu, Y.K., 1998, Relative Involment of Mantle and Crustal Components in the Ağaçören Granitoid (Central Anatolia-Turkey): Estimates from Trace Element and Sr-Isotope Data. Chemie der Erde, 58, 23-37.

  • Kadıoğlu, Y.K., 1991, Geology, Petrography and Geochemistry of Ağaçören (Aksaray) Magmatic Rocks. O.D.T.Ü., Y. Lisans Tezi, 141 s. (yayınlanmamış).

  • Kadıoğlu, Y.K., ve Güleç, N., 1993, Granitoidler içindeki anklavların kökeni ve Türkiye`den örnekler. Türkiye Jeol. Bült, 8,113-118.

  • Kadıoğlu, Y.K., Güleç, N., 1995, Mafic microgranular enclaves and interaction between felsic and mafic magmas in Ağaçören pluton: Evidence from petrographic features and mineral chemistry. Second International Turkish Geology Workshop, Cumhuriyet Üniversitesi Sivas. Abstracts, s. 56.

  • Kadıoğlu, Y.K., Güleç, N., ve Ateş, A., 1995, Structural position of gabbroic rocks in Ağaçören granitoid: Field observation and aeromagnetic data. Second International Turkish Geology Workshop, Cumhuriyet Üniversitesi Sivas. Abstracts, s. 55.

  • Kadıoğlu, Y.K., 1996, Genesis of Ağaçören Instrusive Suite and its Enclaves (Central Anatolia): Constraints from Geological, Petrography, Geophysical and Geochemical Data. ODTÜ Doktora Tezi, 242 s Ankara (yayınlanmamış).

  • Kadıoğlu, Y.K. ve Güleç, N. 1996, Ağaçören Granitoidinde yeralan gabro kütlelerinin yapısal konumu: Jeolojik ve Jeofizik (Özdirenç) verilerinin yorumu. Doğa Türk yer bilimleri dergisi 5,153-159.

  • Kadıoğlu, Y.K., Ateş, A. ve Güleç, N., 1998, Structural interpretation of gabbroic rocks in Ağaçören Granitoid, Central Turkey: field observations and aeromagnetic data. GeoLMag. 135 (2), 245-254

  • Sha, L.-K., 1995, Genesis of zoned hydrous ultramafic/maficsilicic intrusive complexes: an MHFC hypothesis. Earth Sci. Rev., 39,59-90.

  • Streckeisen, A.L., 1976, To each plutonic rock its proper name, Earth Sci. Rev., 12,1-33.

  • Türeli, T.K., 1991, Geology, Petrology and Geochemistry of Ekecikdağ Plutonic Rocks (Aksaray Region-Central Anatolia). ODTÜ, Doktora tezi, 194s. (yayınlanmamış).

  • Türeli, T.K., Göncüoğlu, M.C. and Akıman, O., 1993, Ekecikdağ-granitoyidinin petrolojisi ve kökeni (Orta Anadolu Kristalen Kütlesi batısı). MTA Dergisi, 115,15-28.

  • Tartışma:Çay(Afyon) Güneybatısında Sultandağlar Masifi`nin Mesoskopik Tektonik Özellikleri ve Jeoloji Evrimi
    İlyas Erdal Kerey
    PDF Olarak Görüntüle
  • Blumenthal, M., 1947, Seydişehir-Beyşehir hinterlandındaki Toros dağlarınınjeolojisi: MTA Enstitüsü Dergisi, 2, 242s.

  • Çetin, M. ve Bulur, K., 1979, Yalvaç-Şarkikaraağaç (İsparta) bölgesi demirli boksit yataklarının jeoloji raporu: MTA Rapor No. 1624/1, Ankara.

  • Demirkol, C. ve diğerleri, 1977, Sultandağlarının stratigrafisi vejeoloji evrimi :MTAEnstitüsü Rapor No. 6305. Ankara.

  • Kerey, İ.E., 1983, Sultandağları bölgesinin bazı stratigrafik ve tektonik özellikleri: Toros Jeolojisi Uluslararası Simpozyumu, Özler, 38-39.

  • Kerey, İ.E., 1987, Sultandağları bölgesinde Koçbeyl itektonik penceresi. A.Ü. İsparta Mühendislik Fakültesi Dergisi, 3,61-68,İsparta.

  • Yanıt: Sayın İ.Erdal Kerey`e Ait Tartışmaya,Yanıt
    Mahmut Tahir Nalbantçilar
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Türkiye Jeoloji Bülteni`nin 1997 yılı 40/2 sayısında yayınlanan "Çay (Afyon) güney batısında Sultandağları Masifi`nin mesoskopik tektonik özellikleri ve jeoloji evrimi" isimli makaleme ilişkili Sayın î. Erdal Kerey`e ait tartışmaya, yanıtım aşağıda verilmiştir.

  • ofiyolit

  • kireçtaşı

  • otokton

  • allokton

  • Abdüsselamoğlu, Ş. 1958, Sultandağının 1/100.000 ölçekli jeolojik leveled hakkında rapor: MTA Rapor No: 2669, Ankara.

  • Demirkol, C, 1981, Sultandağ kuzeybatısının jeoloji ve Beyşehir-Hoyran Napı ile ilişkileri: TÜBİTAK TBAG382.

  • Demirkol, C. ve Yetiş, C, 1985, Hoyran gölü (İsparta) kuzeyinin stratigrafisi: MTA Derg., 101/102,1-13.

  • Eren, Y., 1990 a, Engilli (Akşehir)- Bağkonak (Yalvaç) köyleri arasında Sultandağları Masifinin stratigrafisi: Ç.Ü. Acar sempozyumu, Adana, 83-92.

  • Eren, Y., 1990 b, Engilli (Akşehir)- Bağkonak (Yalvaç) köyleri arasında Sultandağlan Masifinin tektonik özellikleri: Türkiye Jeol. Kur. Bült., 33,39-50.

  • Haude, H., 1972, Stratigraphic und tektonik des südlichen Sultandağ (SW-Anatolien): Zeit. Deutsch. Geol.Ges, Hannover, 123,411-421.

  • Juteau, Th., 1975, Les ophiolites des nappes d`Antalya (Taurides occidentales, Turqie): Sci. La Tcrre, Memoire, 32.

  • Kerey, I.E., 1987, Sultandağlan bölgesinde Koçbeyli tektonik penceresi: A.Ü. İsparta Müh. Fak. Dergisi, 3, 61-68.

  • Nalbantçılar, M.T., 1996, Akkonak (Afyon)- Sağır (İsparta) arasında Sultandağlan Masifinin Tektonostratigrafisi: KTÜ Jeoloji Müh. Böl. 30. Yıl Sempozyumu bildirileri, Trabzon, 708-717.

  • Nalbantçılar, M.T., 1997, Çay (Afyon) güneybatısında Sultandağlan Masifinin mesoskopik tektonik özellikleri: Türkiye Jeoloji Bülteni, 40/2,17-28.

  • Özgül, N., Bölükbaşı, S., Alkan, H., Öztaş, Y. ve Korucu, M., 1991, Göller bölgesinin tektonostratigrafık birlikleri: O. Sungurlu Sempozyumu bildirileri, Ankara, 213- 237.

  • SAYI TAM DOSYASI
    PDF Olarak Görüntüle