Türkiye Jeoloji Bülteni
Türkiye Jeoloji Bülteni

Türkiye Jeoloji Bülteni

2010 NİSAN Cilt 53 Sayı 1
KAPAK
PDF Olarak Görüntüle
KÜNYE
PDF Olarak Görüntüle
İÇİNDEKİLER
PDF Olarak Görüntüle
Türkiye`de Geç Burdigaliyen-Langiyen Periyodu ve Avrupa ile Paleortamsal ve Paleoiklimsel Karşılaştırma: Muğla-Milas (Kultak) Geç Burdigaliyen-Langiyen Palinoflorası ve Paleoiklimsel Özellikleri
Mine Sezgül Kayseri Özer Funda Akgün
PDF Olarak Görüntüle

Öz: Bu çalışmada Polypodiaceae, Osmundaceae, Ulmus, Pinus (haploxylon-tip), Picea-Pinaceae, Cupressaceae, Castaneae, Cyrillaceae, Oleaceae, Poaceae, Carya, Engelhardia, Quercus, Taxodiaceae, Salix ve Myricaceae formları ile temsil edilen ve Neojen memeli zonlarından MN 5-6 sınırına karşılık gelen Burdigaliyen-Langiyen palinoflorası Muğla-Milas-Ören (Kultak) yöresi için ilk kez tanımlanmıştır. Tanımlanan palinoflora Türkiye (Ankara-Çayırhan, Balıkesir-Bigadiç ve Gönen, Samsun-Havza, Çanakkale-Çan, Çanakkale-Etili ve Aydın-Başçayır ve Kuloğulları) ve Yunanistan`da ait (Kolivata, Evia ve Spanokhorion) daha önce tanımlanmış olan palinofloralar ile karşılaştırılmıştır. Türkiye ve Yunanistan`a ait Geç Burdigaliyen-Langiyen palinofloraları "Coexistence Approach" analiz yöntemi kullanılarak, sayısal iklimsel parametreler (yıllık ortalama sıcaklık "MAT", en soğuk ayın ortalama sıcaklığı "CMT", en sıcak ayın ortalama sıcaklığı "WMT" ve yıllık sıcaklık amplitüdü "MART") açısından değerlendirilmiştir. Geç Burdigaliyen-Langiyen zaman aralığında Orta Avrupa`da tanımlanmış "Orta Miyosen sıcak iklim dönemi" nin, Türkiye ve Yunanistan`da aynı döneme ait paleo coğrafyalar üzerindeki etkileri tartışılmış ve bu sıcak iklim döneminin, genelde CMT değerlerinin yükselmesine neden olduğu gözlenmiştir. Çalışmada paleoiklim ve paleo topoğrafik değişimlerin paleo vejetasyon üzerine etkileri yorumlanmış ve özellikle Orta Avrupa ve Türkiye palinofloralarında sıcak iklim koşullarında (Örneğin; Schizaceae, Engelhardia, Sapotaceae ve Cyrillaceae) gelişebilen bitkilerin çoğaldığı belirlenmiştir. Milas-Kultak alanından elde edilen bulgulara dayanarak, Miyosen`de gözlenen vejetasyonel farklılaşmanın, palaeocoğrafya ya bağlı bölgesel palaeo topoğrafik özelliklerin ve dünya ölçeğinde gözlenen palaeo iklimsel değişimlerin etkisinde geliştiği söylenebilir. 

  • Milas-Kultak

  • geç Burdigaliyen

  • Langiyen

  • Palinoloji

  • Paleoiklim

  • Paleovejetasyon

  • Paleocoğrafya

  • Salyan Formasyonu`undaki (Üst Burdigaliyen-Alt Langiyen) Crassostrea gryphoides (Schlotheim, 1813) Kavkıları Üzerinde Biyoerozyon Yapıları, K. Maraş, Güneydoğu Türkiye
    İzzet Hoşgör Yavuz Okan
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: K. Maraş`da Salyan Formasyonu (Üst Burdigaliyen-Alt Langiyen) kalın oyster depoları içermektedir. Kahramanmaraş Miyosen Havza`sının kuzeybatısında, oyucu/delici mikro-organizmalar tarafından oluşturulan biyoerozyon yapıları Crassostrea gryphoides (Schlotheim, 1813) oyster türü üzerinde bulunmuştur. Bu oyuk/delikler üç iz fosil cinsini; Renichnus isp., Caulostrepsis isp., ve Entobia isp.,işaret etmektedir. Bu yapılar Klionid süngerler, Polychaete kurtlar ve vermetid gastropodların aktiviteleri olarak gözlemlenmşitir.

  • biyoerozyon

  • Crassostrea gryphoides

  • Salyan Formasyonu

  • Üst Burdigaliyen-Alt Langiyen

  • K. Maraş

  • Türkiye

  • Çivril Doğusu`nda (Denizli) Yüzlek Veren Rupeliyen-Erken Şattiyen (Oligosen) Yaşlı Tokça Formasyonu`nun Paleoekolojisi: Sayısal İklimsel Karşılaştırmalar
    Mehmet Serkan Akkiraz Funda Akgün Sefer Örçen
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Bu çalışmada, Çardak-Tokça havzasında yüzlek veren Tokça Formasyonu`nun palinolojik veforaminifer içeriklerine dayalı paleoiklimsel, paleoortamsal ve paleoekolojik yorumlamalar yapılmıştır. Tokça Formasyonu içerisinde resifal karakterdeki kireçtaşları Üçtepeler resif üyesi olarak bilinir. Tokça Formasyonu resmi olmayacak şekilde, resifin altı, resif ve resifin üstü olmak üzere üç bölüme ayrılabilir. Resifin altındaki istif genellikle çakıltaşı, kumtaşı, çamurtaşı ardalanmasından oluşmaktadır. İçerisinde yer yer bitki kırıntıları ve hematitli düzeyler bulunmaktadır. Resifin üzerindeki istif, genellikle kumtaşı ve çamurtaşı ardalanmasından oluşmaktadır, hiç bir düzeyinde çakıltaşı bulunmamaktadır ve çok sayıda ince kömür damarı içerir. Ayrıca alt bölümlerinde de işletilen kömür damarı mevcuttur. Palinolojik topluluk, hem resifin altındaki, hem de üzerindeki istiflerden elde edilmiştir. Toplulukta, Laevigatosporites haardti, Pityosporites microalatus, Momipites punctatus, Caryapollenites simplex, Tricolpopollenites liblarensis ssp. fallax, Tricolpopollenites retiformis ve Tricolporopollenites cingulumssp. oviformis formları baskındır. Ayrıca, sığ denizel ortamı simgeleyen dinoflagellatlar da ayırtlanmıştır. Üçtepeler resif üyesinden ise zengin bir foraminifer topluluğu tanımlanmıştır. Lepidocyclina (Eulepidina) dilatata d`Archiac, Miogypsinoides sp. (İlkel formlar), Austrotrillina sp. ve Cycloclypeus sp. formlarına göre, tortulaşma Üst Oligosen`in alt bölümlerinde gerçekleşmiştir. Palinoloijk ve foraminifer verileri birlikte değerlendirildiğinde, Tokça Formasyonu`nun çökelimi denizel etki altında gerçekleşmiştir. Resifal kireçtaşlarının çökelimi süresince deniz düzeyi en yüksek seviyesine ulaşmıştır. İstatiksel paleoiklimsel sonuçlar ise, Tokça Formasyonu`nun çökeliminin subtropikal iklimşartları altında, yoğun yağış aldığını göstermektedir. Rupeliyen-alt Şattiyen Tokça Formasyonu`nundan elde edilen sayısal iklimsel sonuçlar, Avrupa`dan yaşıt havzalarla karşılaştırıldığında, o dönemdeki ısı değerlerinin Anadolu`da daha yüksek ısılara ulaştığını ortaya koymaktadır.  

  • Türkiye

  • Denizli

  • Tokça Formasyonu

  • Oligosen

  • Palinomorf

  • Foraminifer

  • Paleoiklim

  • SAYI TAM DOSYASI
    PDF Olarak Görüntüle