Türkiye Jeoloji Bülteni
Türkiye Jeoloji Bülteni

Türkiye Jeoloji Bülteni

1986 ŞUBAT Cilt 29 Sayı 1
KAPAK
PDF Olarak Görüntüle
KÜNYE
PDF Olarak Görüntüle
İÇİNDEKİLER
PDF Olarak Görüntüle
Sedimentoloji ve Tektonik Yorumlamada Kumtaşı Petrolojisinin Kullanımı : ABD`nin Kuzeydoğusundan Bir Örnek
Talat Özbek Kelvin S. Rodolfo
PDF Olarak Görüntüle

Öz: Pennsylvania ve New Jersey`deki Orta ve Üst Ordovisiyen yaşlı Martinsburg Formasyonu`nun orta Ramseyburg grovak üyesi, çökel ortamı ve beslenme alanı evrimini açıklamak ve levha tektoniği çerçevesinde jeodinamik konumunu tartışmak amacıyla incelenmiştir. Martinsburg mostra kuşağı boyunca-220 km`lik bir uzanım içerisinde yedi örnek bölgesinden toplam olarak 48 adet örnek bu amaçla toplanmıştır. Bu örnekler monokristalin ve polikristalin kuvars, volkanik ve sedimenter litik parçalar, plajiyoklas ve K-feldispat gibi detritik bileşenleri açısından değerlendirilmiştir. Her kumtaşı ince kesitinde bu bileşenler için toplam 500 adet nokta sayımı yapılmış olup bunlar model üçgen diyagramlara yerleştirilmiştir. Farklı tektonik konumlarda oluşmuş 200`e yakm havzadan elde edilen analitik veriler üçgen diyagramlara yerleştirilmiştir. Farklı tektonik konumlarda oluşmuş 200`e yakın havzadan elde edilen analitik veriler üçgen diyagramlarda değişik böl gelerle temsil edilmektedir. Bundan dolayı tektonik ile kumtaşı petrolojisi arasında doğrudan bir ilişki kurulmaktadır. Bu şekilde elde edilen verilerin ışığında Martinsburg türbiditleri daha baskın olan yeniden işlenmiş orojenik ve daha az yaygın kratonik olmak üzere iki ana beslenme alanının varlığını göstermektedir. Havzanın güneybatı bölümü baskın olarak Geç Kambriyen/Erken Ordovisiyen yaşlı tortul örtüden beslenmiş olup, kuzeydoğu bölümü ise, kırıntılarının çoğunu sedimenter örtü aşındıktan sonra yüzeylemiş olan ve Kuzey Amerika`nın temelini oluşturan granitik ve gnaysik plütonlardan alarak beslenmiştir. Bazaltik kırıntıların azlığı veya yokluğu bu sedimanlar için volkanik yay beslenme alanının baskın kaynak olmadığını göstermektedir. Martinsburg çökel ortamı ve beslenme alanlarının evrimi Kuzey Amerika kratonunun, Prekambriyen riftleşmesinden kalan bir ada yayı veya bir kıtacık ile çarpışmasını gerektiren bir plaka tektoniği modeli ile açıklanmaktadır. Önerilen bu tektonik model Hamburg klip`inin (allokton bir birim) ve mostra kuşağı boyunca bazı yerlerde Martinsburg Formasyonu`nun tabanında görülen ince volkanik kül katmanları ve yastık lavların yerleşimi hakkında yeni yorumlar getirmektedir.

  • kumtaşı

  • yastık lav

  • levha tektoniği

  • Kuzey Amerika

  • Beaumont, C, 1981, Foreland basins: Geopys. J.R. astr. Soc, 65, 291-329.

  • Bird, J.M. ve Dewey, J.F., 1970, Lithosphere plate Continental margin tectonics and the evolution of the Appalachian orogen: Geol. Soc. Am. Bull, 81, 10314061.

  • Chappie, W. M., 1973, Taconic orogeny: abortive subduction of the North American continental plate?: Geol. Soc. Am. Abs. with Progrs., 5, 573.

  • Cohen, C. R., 1982, Model for a passive to active continental margin transition: implications for hydrocarbon exploration: AAPB Bull., 66, 708 -718.

  • Colman-Sadd, S.P., 1982, Two stage continental collision and plate driving forces: Tectonophysics, 90, 263-282.

  • Dickinson, W. R., 1970, Interpreting detrital modes of graywacke and arkose: Jour. Sed. Petrol., 40, 695-707.

  • Dickinson, W. R., 1974, Plate Tectonics and Sedimentation: Dickinson, W.R., ed., Tectonics and Sedimentation da: SEPM Spec. Publ. No: 22, 1-27.

  • Dickinson, W.R. ve Suczek, C.A., 1979, Plate tectonics and sandstone compositions: AAPG Bull., 63,2164-2182.

  • Dickinson, W.R., Beard, L.S. ve diğerleri, 1983, Provenance of North American Phanerozoic sandstones in relation to tectonic setting: Geol. Soc. Am. Bull, 94, 222-235.

  • Drake, A.A., Jr. ve Epstein, J.B., 1967, The Martinsburg Formation (Middle and Upper Ordovician) in the Delaware Valley, PennsylvaniaNew Jersey: USGS Prof. Paper, No: 1244H, 16 s.

  • Epstein, J., Epstein, A.G. ve Bergstrom, S.M., 1972, Significance of Lower Ordovician exotic blocks in the Hamburg klippe, eastern Pennsylvania: USGS Prof. Paper, No: 800-D, D29-D36.

  • Folk, R. L., 1974, Petrology of Sedimentary Rocks: Hemphill Publishing Company, Texas, 182 s.

  • Graham, S.A., Ingersoll, R.V. ve Dickinson, W.R., 1976, Common provenance for lithic grains in Carboniferous sandstones from Ouachita Mountains and Black Warrior basin: Jour. Sed. Petrol., 46, 620-632

  • Hays, JJ). ve Pittman, W.C., 1973, Lithospheric plate motion, sea level changes and climatic and ecological concequences: Nature, 246, 18-22.

  • Hiscott, R.N., 1978, Provenance of Ordovician deep - water sandstones Tourelle Formation, Quebec, and Implications for initiation of the Taconic orogeny: Can. J. Earth ScL, 15, 1579 -1597.

  • Jackson, J.A., 1980, Reactivation of basement faults and crustal shortening in orogenic belts: Nature, 283, 343-346.

  • Jordan, T.E., 1981, Thrust loads and foreland basin evolution, Cretaceous, western United States: AAPG Bull., 65, 2506-2520.

  • Karig, D.E., 1971, Origin and development of marginal basins in the western Pacific: J. Geophys. Res., 76, 2542-2561.

  • King, P.B., 1977, The Evolution of North America: Princeton Univ, Press, Princeton, New Jersey, 48-63.

  • Kopp, M.L., 1981, Horizontal extrusion during compression of orogenic belts: International Geol. Rev., 23, 1237-1248.

  • Leggett, J.K., 1978, Eustaey and pelagic regimes in the Iapetus Ocean during the Ordovician and Silurian: Earth and Planet. Sci. Letts., 41, 163-169.

  • MeBride, E.F., 1962, Flysch and associated beds of Martinsburg Formation (Ordovician), Central Appalachians: Jour. Sed. Petrol., 32, 39-91.

  • Mclver, N.L., 1970, Appalachian turbidites; Fisher, G.W., Pettijohn, F.J., Reed, J.C., Jr., and Weaver, K.N., ed., Studies of Appalachian Geology: Central and Southern de: 69-83.

  • Miyashiro, A., Aki, K. ve Şengör, A.M.C., 1982, Orogeny: John Wiley and Sons, N.Y., 242 s.

  • Özbek, T., 1983, Petrology of the Middle-Upper Ordovician Martinsburg graywackes in Pennsylvania and New Jersey: sedimentologic and tectonic implications: M.S. thesis, University of Illinois at Chicago, 142 s., yayınlanmamış.

  • Price, R.A., 1973, Large-scale gravitational flow of supra-crustal rocks, southern Canadian Rockies: De Jong, K.A. ve Scholten, R.A., ed., Gravity and Tectonics de: 491-502.

  • Raymond, L.A., 1983, A discussion on the Melanges and the Piney Branch complex - a metamorphosed fragment of the Central Appalachian ophiolite in northern Virginia: Am. J. Sci., 283, 374-376.

  • Rodgers, J., 1970, The Tectonics of the Appalachians: John Wiley and Sons, New York, Inc., 31-39 ve 66-82.

  • Rowley, D.B. ve Kidd, W.S.F., 1981, Stratigraphic relationships and detrital composition of the medial Ordovician flysch of western New England: implications for the tectonic evolution of the Taconic orogeny: Jl. Geology, 89, 199-218.

  • Savoy, L., Harris, A.G. ve Repetski, J.E., 1981, Paleogeographic implications of the Lower/Middle Ordovician boundary, northern Great Valley, eastern Pennsylvania to southeastern New York: Geol. Soc. Am. Abs. with Progrs., 13, 174

  • Shanmugam, G. ve Lash, G.G., 1982, Analogous tectonic evolution of the Ordovician foredeeps, southern and central Appalachians: Geology, 10, 562-566.

  • Smith, N.D., 1967, A stratigraphic and resedimentologic analysis of some Lower and Middle Silurian clastic rocks of the North-central Appalachians: Ph. D thesis, Brown University, 195 s., yayınlanmamış.

  • Socolow, A.A., 1980, Geologic map of Pennsylvania: Commonwealth of Pennsylvania Topographic and Geologic Survey, 3 sheets.

  • Steckler, M.S. ve Watts, A.B., 1978, Subsidence of the Atlantic-type continental margin off New York: Earth and Planet. Sci. Letts., 41, 1-13.

  • Taylor, S.R. ve Toksöz, M.N., 1982, Crustal structure of the northeastern United States: contrasts between Greenville and Appalachian Provinces: Science, 208, 595-597.

  • Van der Plas, R. ve Tobi, A.C., 1965, A chart for judging the reliability of point counting results: Am. J. Sci., 263, 87-90.

  • Van der Voo, R., 1982, Pre-Mesozoic paleomagnetism and plate tectonics: Annual Rev. Earth Planet. Sci., 10, 191-220.

  • Williams, H. ve Max, M.D., 1980, Zonal subdivision and regional correlation in the Appalachian - Caledonian orogen; Wones, D.R., ed., The Caledonides in the U.S.A. de: Blacksburg, Dept. Geo. Sci., Va. Polytech. Inst./State Univ., Memoir 2, 57-62.

  • Yeakel, L.S., Jr., 1962, Tuscarora, Juniata, and Bald Eagle paleocurrents and paleogeography in the Central Appalachians: Geol. Soc. Am. Bull., 73, 1515-1539.

  • Soma Neojen Stratigrafisine Palinolojik Bir Yaklaşım
    Funda Akgün Cengiz Alişan Erol Akyol
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Bu çalışmada, Soma yöresinde ekonomik değere sahip alt ve orta linyit damarları palinolojik yönden incelenmiştir. 16 cins ve bunlara bağlı 42 sporomorf türünün palinolojik ayrımı, bu linyitlerin Orta Miyosen yaşlı bir mikroflora içerdiğini göstermiştir. Nitel ve nicel analiz sonuçlan, bu mikrofloranın Geç Burdigaliyen - Erken Serravaliyen yaşlı Eskihisar pollen topluluğuna benzer özellikte olduğunu belirtmektedir. Spor ve pollenlerin tanımladıkları bitki topluluğu, kömür oluşumu sırasında, günümüz Akdeniz iklimi veya biraz daha sıcak ve nemli iklim koşullarının egemenliğini yansıtmaktadır.

  • linyit

  • sporomorf

  • kömür

  • Soma

  • Akyol, E., 1963, Etude palynologique de cinq veines de houille de Gelik et de deux veines de lignite de Soma: These 3e Cycle, Fac. Sci. Univ. Lille.

  • Akyol, E., 1964, Türkiye Tersiyer kömürleri palinolojik etüdlerine dair başlangıç: Maden Tetkik Arama Enst. Derg., 63, 2942.

  • Akyol, E., 1971, Microflore d`Oligocene inferieur recoltee dans un sondage pres d`Avcıkoru, Şile - İstanbul : Pollen Spores, XII, 1, 117 - 134.

  • Akyol, E., 1974, Laevigatosporites haardti (R. POT. ve VEN.) TH. ve PF. tipi üzerine bir biyometri araştırması: Türkiye Jeol. Kur. Bült., XVII, 1, 1-16.

  • Akyol, E., 1978, Palinoloji ders notları: EÜ. Fen Fak. Yerbil. Böl. yayınları, 45 s.

  • Akyol, E., 1980, Bayat (Çorum) Eosen`inin palinolojik incelemesi ve Karakaya - Emirşah kömürleri arasında deneştirme denemesi: Maden Tetkik Arama Enst. Derg., 91, 39-53.

  • Becker-Platen, J.D., 1970, Lithostratigraphische Untersuchungen im Kânozoikum Südwest-Anatoliens (Türkei): Beih. Geol. Jb., 97, 244 s.

  • Becker-Platen, J.D., 1971, Stratigraphic division of The Neogene and Oldest Pleistosene in Soutwest Anatolia: Newsl. Stratigr., 1, 3, 19-22.

  • Benda, L., 1971 a, Principles of the palynologic subdivision of the Turkish Neogene: Newsl. Stratigr., 1, 3, 23-26.

  • Benda, L, 1971 b, Grundzüge einer pollenanalytischen Gliederung des Türkischen Jungtertiârs: Beih. Jeol. Jb., 113, 46 s.

  • Benda, L. ve Meulenkamp, J.E., 1979, Biostratigraphie correlations in the Eastern Mediterranean Neogene 5. calibration of sporomorf associations, marine microfossil and mammal zones, marine and continental stages and the radiometric scale: Ann. Geol. Pays. Helen., Tome hors serie, 1, 61-70.

  • Brinkmann, K., Feist, R., Marr, W.U., Nickel, E., Schlimm, W. ve Walter, H.R., 1970, Soma dağlarının jeolojisi: Maden Tetkik Arama Enst. Derg., 74, 41-57.

  • Nakoman, E., 1965, Etude palynologique de quelques echantillons de lignite provenant du bassın de Thrace (Turquie): Ann. Soc. Geol. Nord., 84, 298-302.

  • Nakoman, E., 1966 a, Contribution â Fetude palynologique des formations, tertiaires du bassin de Thrace: I. Etude qualitative: Ann. Soc. Geol. Nord, 86, 65-107.

  • Nakoman, E., 1966 b, Analyse sporopollinique des lignites Eoce nes de Sorgun (Yozgat - Turquie): Bull. Miner. Res. Explor. Inst, Turkey, 67, 68 -88.

  • Nakoman, E., 1967 a, Güneybatı Anadolu`nun Tersiyer mikroflorasmda rastlanan bazı yeni formlar: Maden Tetkik Arama Enst. Derg., 68, 27 -38.

  • Nakoman, E., 1967 b, Karlıova-Halifan linyitlerinin sporopollinik etüdleri: Türkiye Jeol. Kur. Bült., XI, 1-2, 68-90.

  • Nakoman, E., 1967 c, Microflora des depots tertiaires du Sud -Quest de FAnatolie: Pollen Spores, IV, 1, 121-142.

  • Nakoman, E., 1968 a, Contribution â l`etude de la microflore tertiaire des lignites de Seyitömer (Turquie): Pollen Spores, 10, 3, 521-556.

  • Nakoman, E., 1968 b, Ağaçlı linyitlerinin mikroflorasının etüdü: Türkiye Jeol. Kur. Bült., XI, 1-2, 51-57.

  • Nebert, K., 1960, Tavşanlı`nın batı ve kuzeyindeki linyit ihtiva eden Neojen sahasının mukayeseli stratigrafisi ve tektoniği: Maden Tetkik Arama Enst. Derg., 54, 7-36.

  • Nebert, K., 1978, Linyit içeren Soma Neojen bölgesi, Batı Anadolu: Maden Tetkik Arama Enst. Derg., 90, 20-70.

  • Thomson, P.W. ve Pflug, H.D., 1953, Pollen und Sporen des Mitteleuropâischen Tertiârs: Palaeontographica, Abt. B, 94, 119-130.

  • Aladağlarda Paleokarstlaşmaya Bağlı Zn - Pb Mineralizasyonu
    Mustafa Çevrim Volfram Echle Günther Friedrich
    PDF Olarak Görüntüle
  • çinko-kurşun mineralizasyonu

  • Permiyen ve Jura kireçtaşı

  • sülfürlü cevher parajenezi

  • Aladağlar

  • BARNES, H.L., ve CZAMANSKE, G.K., 1979, Solubilities and transport of ore minerals; BARNES, ILL., ed, Geochemistry of hydrothermal ore deposits de: Wiley, New York.

  • BERNARD, A.J., 1971, Metallogenic processes of inIra-karstic sedimentation: 8. Int. Sed. Congress, «Ores in Sediments», Heidelberg, 43- 58.

  • BERNARD, A.J.,1977, Quelques reflexions sur la genese des gisements du type «Valle du Mississippi» Sciences de la Terre, 21,3, 271-302.

  • BINGHAM, F.T., PAGE, A.L., ve SIMS, J.R., 1964, Retention of Cu and n by H-Montmorillonit: Soil Sci. Soc. Am. Proc., 28, 351.

  • BLUMENTHAL, M.M., 1952, Das taurische Hochgebirge des Aladag, neuere Forschungen zu seiner Geographic, Stratigraphic und Tektonik: M.T.A. yayını, seri: D, 136 s.

  • CADEK, J„ MALKOVSKY, M., ve SULCEK, Z., 1968, Geochemical significance of subsurface waters for the accumulation of ore components: XXIII. Int. Geol. Cong., 6, 161-168.

  • ÇEVRİM, M., 1984, Die Zink-Blei-Vcrerzungen des Aladag-Gebietes/Türkei mit Betrachtungcn zur Palaokarstentwicklung: Doktora tezi, Aachen, 184 s.

  • EL AREF, M.M. ve AMSTUTZ, G.C., 1984, Lcad-zinc deposits along the Red Sea coast of Egypt, New observations and genetic models on the occurrences of Um Geigh, Wizr, Essel and Zug El Bohar: Monos. Ser. Min. Dcp., 21, 110 s.

  • FUCHS, Y., 1976, A propos de quelque exemplcs de relations entre alterations ct concentrations metallifercs (Pb, Zn, Cu, U, Ba, Sr, F...) dans la domaine epicontinental: Bull. Soc. geol. France, 7, XVIII, 1,91-94.

  • GINSBURG, I.I., 1966, Karst und Erzbildung: Zeitschr. f. angew. Geol., 12, 2, 67-71

  • HARDER, H., 1975, Synthese von Zink-Montmorin (Smectit) unter Obcrflachenbedingungen: Die Naturwissenschaften, 62, 517.

  • HAYNES, S.`., ve MOSTAGHEL, M.A., 1982, Present -day precipitation of lead and zinc from groundwaters: Min. Dep., 17, 213-228.

  • HEYL, A.V., LANDIS, G.P., ve ZARTMANN, R.E., 1974, Isotopic evidence for the origin of Mississippi Valley-Type mineral deposits: A review: Econ. Geol., 69, 992-1006.

  • IMREH, L., 1965, Zamanti metal cevherleşmesi bölgesinin kurşun-çinko mincralizasyonları: M.T. A. Dergisi, 65, 92-118.

  • KRAUSKOPF, K.B., 1955, Factors controlling the concentrations of thirteeen rare metals in seawater: Geochim. Cosmochim. Acta, 9,1.

  • LA.GNY, Ph., 1975, Le gisement plumbo-zincifere de Salafossa (Alpes italicnncs oricntales): RempJisage d’un paleokarst triassique par des sediments sulfure: Min. Dep., 10, 345-361.

  • METAG ve STOLBERGER ZINK, 1971, Zamanti çinko-kurşun, projesi, nihai rapor: Maden sahalarının jeolojisi, mineraloji-paleontoloji ekleri: D.P.T. Müsteşarlığı, 177 Sayfa.

  • METZ, K., 1956, Ein Beitrag zur Kenntnis des Gebirgsbaues von Aladag und Karanfil Dağı und ihres Westlandes (Kilikischer Taurus): M.T.A. Derg., 48, 68-78.

  • MÜLLER, D., 1982, Mincralparagenese und Aufbereitbarkeit der Blei-Zink-Erze des ZamantiDistrikts/Zentralanatolien/Türkei: Doktora tezi, RWTH Aachen, 146 s.

  • OHMOTO, H., RYE, R.O., 1979, Isotopes of sulfur and carbon; BARNES, H.L., ed., Geochemistry of hydrothermal ore deposits de: Wiley, New York.

  • ÖZGÜL, N., 1976, Torosların bazı temel özellikleri: Türkiye Jeol. Kur. Bült., 19, 65-78.

  • RICOU, L.E., 1980, Toroslar’ın Helenidler ve Zagridler arasındaki yapısal rolü: Türkiye Jeol. Kur. Bült., 23, lOİ-118.

  • ROBERTS, W.M.B., 1967, Sulfide synthesis and ore genesis: Min. Dep., 2,188-199.

  • SMIRNOV, S.S., 1954, Die Oxidationszone sulfidischer Lagerstâtten: Akademie Verlag, Berlin, 312 s.

  • TEKELİ, O., 1980, Toroslarda, Aladağların yapısal evrimi: Türkiye Jeol. Kur. Bült., 23, 11-14.

  • VACHE, R., 1964, Die Blei-Zink-Lagerstatte am Bakirdağ im Antitaurus (Provinz Kavseri): M. T.A. Derg., 62, 91-102.

  • VACHE, R.,1966, Zur Geologic der Variszidcn und ihre Lagerstatten im südanatolischen Taurus: Min. Dep., 1, 3042.

  • VOHRYZKA, K., 1966, Zur Geologic und Metallogenese des Gebietes zwischen Yahyah (Kayseri) and Zamanti-flug: M.T.A. Derg., 67, 97 -104.

  • WEDEPOHL, K.H., 1953, Untersuchungen zur Geochemie des Zinks: Geochem. Cosmochim. Acta, 3, 93-142.

  • WEDEPOHL, K.H.,ed., 1978, Handbook of Geochemistry: Springer Verlag, Berlin-Heidelberg.

  • WIPPERN, J., 1964, Toros boksitleri ve bunların tektonik durumu: M.T.A. Derg., 58, 47-70.

  • Yeşilyurt (Alaşehir) Sahasındaki Uranyum Belirtilerinin Kökeni ve Bunların Depolanma Sonrası Alterasyonlarla Tahribi
    Hüseyin Yilmaz
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Yeşilyurt sahasındaki uranyum belirtileri Menderes masifinin düşük ve orta dereceli metamorfik kayalarınca altlanan fluviyal tortul kayaları içinde bulunur. Bu belirtiler bol kil ve süt ara maddesi içeren Neojen konglomera ve kumtaşları içinde yer alırlar. Uzamış mercekler şeklindeki oksitli ve oksitsiz uranyum yığışmaları çökel kayaların ara madde dolgusu olarak belirir. Her iki tipteki uranyum belirtileri bol karbonlu malzeme içeren ince taneli süt ve kil ara maddesi içinde tekdüze olarak dağılmıştır. Oksitsiz uranyum yığışımları ile pirit ve siderit bollaşması arasında bir ilişki gözlenmez. Oksitli zonlardaki yüksek tenörlü uranyum cevheri (% 0.05 U3O8) çok az veya hiç kalsit içermeyen kil ve hematit ara maddeli kumtaşı ve konglomera düzeylerinde bulunur. Ancak düşük tenörlü (< % 0.01U3O8) uranyum cevheri kalsitçe zengin kumtaşı ve konglomera düzeylerinde yer alır. Otojenik pirit ve siderit diyajenez sırasında oluşmuştur. Çözeltideki uranyum ilk olarak kil ve karbonlu malzeme tarafından soğurulmuş ve daha sonra H2S tarafından indirgenmiştir. İndirgenmiş kumtaşı ve konglomera içinde yığışmış büyük miktardaki uranyum, graben kıyısı büyüme fayı boyunca yükselen karbonatça zengin yeraltı sularında çözünmüş ve daha sonra fluviyal tortullar içinde yeniden dağılmıştır. Yalnız birkaç uranyum belirtisi özellikle kalsit ve hematit tarafından yansıtılan yoğun alterasyondan kurtulabilmiştir. Bütün uranyum belirtileri epijenetik kökenli olup hazne kayaç içindeki hareketli yeraltı suları tarafından oluşturulmuştur. Metamorfik kayalar, özellikle masif gnayslar, tortullar içindeki uranyum yığışımlarının kaynağını oluştururlar.

  • kumtaşı

  • konglomera

  • uranyum

  • alterasyon

  • Alaşehir

  • Adams, S.A., Curtis, H.S., Hafen, P.L. ve Salek-Nejad, H., 1978, Interpretation of postdepositionaî processes related to the formation of and destruction of the Jeckpile-Paguate uranium deDosit. Northwest New Mexico: Econ. GeoL, 73, 1635-1654

  • Adler, H.H., 1963, Concepts of genesis of sandstonetype uranium ore deposits: Econ. GeoL, 59, 46-53.

  • Adler, H.H.,1974, Concepts of uranium ore formation in reducing environments in sandstones and other sediments: IAEA-SM, 183/43, 141- 164.

  • Beus, A.A. ve Grigorian, S.V., 1977, Geochemical exploration for mineral deposits: Applied Pub. Ltd., Illinois, 287 s.

  • Brinkmann, R., 1976, Geology of Turkey: Elsevier Scientific Publishing Comp., Amsterdam.

  • Brookins, D.G., 1975, Comments on the coffinite-uraninite relationship, probable clay mineral reactions and formations: New Mexico GeoL Soc, 5, 158466.

  • Chauvel, J., 1973 Facies types and depositional environment of the Sokoman Iron formation, Central Labrador Trough Canada: Jour. Sed. Petrol., 44, 299-327.

  • Dahl, A.R. ve Hagmier, J.L., 1974, Genesis and characteristics of southern Powder River Basin uranium deposits. Wyoming: IAEA-SM. 183, 201-216.

  • Folk, R.L., 1974, Petrology of Sedimentary rocks: Hemphill`s, Austin, Texas, 170 p.

  • Garrels, R.M. ve Christ, C.L., 1965, Solutions, minerals and equilibria: Harper and Row, New York.

  • Granger, H.C. ve Warren, C.G., 1969, Unstable sulfur compounds and origin of roll-type uranium deposits: Econ. GeoL, 64, 161-182.

  • Kaplan, H., 1974, Le gite d`uranium de Fakılı, Turquie, et sa formation: IAEA-SM. 183, 453-465.

  • Kashirtseva, M.F., 1968, Effect of material composition of rocks on formation of epigenetic uranium concentrations: Inter. GeoL Reviews, 11,530-538.

  • Langmuir, D., 1978, Uranium solution-mineral equilibria at low temperatures with applications to sedimentary ore deposits: Geochim. Cosmochim. Acta, 42, 547-569.

  • Lukacs, E. ve Florjancic, A.P., 1974, Uranium ore deposits in Permian sediments of Northwest Yugoslavia: IAEA-SM. 183, 313-329.

  • Melin, R.E., 1969, Uranium deposits in Shirley Basin, Wyoming: Contribution to GeoL, 8, 143-151.

  • Richardson, K.A. ve Rogers, J.J.W., 1964, Thorium and uranium contents of some sandstones: Geochim. Cosmochim Acta, 28, 2005-2015.

  • Taylor, D., 1966, The application of trace element data to problems in Geology: Physics and Chemistry of the Earth, 3, 299-349.

  • Uçakçı, S., 1976, Köprübaşı bölgesi uranyum yatakları: Mad. Tetk. Ar. Enst, Derleme, 73 s.

  • Yılmaz, H., 1981, Genesis of uranium deposits in Neogene sedimentary rocks overlying Menderes metamorphic massif, Turkey: Chem. GeoL, 31, 185-210.

  • Erzin Ovası (Hatay) Yeraltısuyu Havzası Sonlu Eleman Modeli
    Nurkan Karahanoğlu Vedat Doyuran Fongs Award Su Vagonda
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Bu yazıda Erzin ovası serbest akiferi için bir sonlu eleman modeli tanıtılmaktadır. Modelde kullanılan yeraltısuyu akış denklemleri, Dupuit varsayımları kullanılarak dengesiz serbest akifer koşulları için oluşturulmuştur. Modelin Erzin ovası yeraltısuyu havzasına uygulanması 1978 sulama mevsimi için kalibrâsyon, 1978-1982 dönemi için gerçekleme çalışmaları ile yürü tülmüştür. Duyarlılık analizleri akifer parametreleri, ağ boyutu, sınır koşulları ve beslenim-boşalım değerlerine göre yapılmıştır. Akif erin değişik hidrolojik koşullara karşı davranışının benzeşimi uzun süreli yeraltısu düzeyi gözlemleri olan beş kuyu yardımı ile sağlanmıştır. Elde edilen sonuçlar ölçülen ve hesaplanan yük dağılımları arasında çok iyi bir uyum göstermektedir. 

  • yeraltısuyu

  • akifer

  • Erzin ovası

  • Hatay

  • Aral, M.M., 1974, Finite element solution of selected partial diferential equations. FEMAC compu ter program : METU Publication No. 28, Ankara, 99 p.

  • Doyuran, V., 1982, Erzin ve Dörtyol ovalarının jeolojik ve hidrojeolojik özellikleri: Türkiye Jeol. Kur. Bült., 25, 151-160.

  • Doyuran, V., 1983a, Erzin ve Dörtyol ovalarında yeraltısu düzeyi değişmelerinin yorumu : Türkiye Jeol. Kur. Bült., 26, 49-58.

  • Doyuran, V., 1983b, Yeraltısu düzeyi değişmelerinin istatistiksel mosel ile benzeşimi: Mühendislik Jeolojisi Türk Millî Komitesi Bülteni, 5, 5,5-8.

  • Doyuran, V., Suvagondha, F., Karahanoğlu, N., 1986, Sonlu elemanlar modelinin Erzin ovası (Hatay) serbest akiferine uygulaması: Türkiye Jeol. Kur. Bült., 29/1, 61-72.

  • Mercer, J.W., ve Faust, C.R., 1980, Ground-Water modeling: Numerical Models, Ground water, 18, 4, 395-409.

  • Suvagondha, F., 1985, Finite element modelling of the Erzin plain ground-water basin, Hatay, Turkey: METU, Engineering Faculty, Geological Engineering Department, Ankara, PhD. Thesis, (unpublished) 104 p.

  • Wang, H.F., ve Anderson, M.P., 1982, Introduction to groundwater modeling techniques: W.H. Freeman and Company, San Francisco, 237 s.

  • Zienkiewicz, O.C., 1977, The finite element method: McGraw Hill, Berkshire, 787 s.

  • Sonlu Elemanlar Modelinin Erzin Ovası (Hatay) Serbest Akiferine Uygulaması
    Vedat Doyuran Fongsaward Suvagqndha Nurkan Karahanoğlu
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Bu yazıda sonlu elemanlar modelinin Erzin ovası serbest akiferine uygulanışı tartışılmakta ve GRWM bilgisayar programının algoritması tanıtılmaktadır. Duyarlılık analizleri ağ boyutunu, hidrolik iletkenliği, depolama katsayısını, sınır koşullarını ve beslenim-boşalım miktarlarım içermektedir. Model kalibrasyonu 1978 sulama mevsimi için yapılmıştır. Modelin saha koşulları için gerçekleşmesi 1978-1982 dönemini kapsamaktadır. Önerilen model akiferin davranışım başarılı bir şekilde yansıtmaktadır.

  • akifer

  • Erzin

  • Duyarlılık analizleri

  • Hatay

  • Aral, M.M., 1974, Finite element solution of selected partial differential equations. FEMAC computer program: METU Publication, No. 28, Ankara, 99 p.

  • Doyuran, V., 1982, Erzin ve Dörtyol ovalarının jeolojik ve hidrojeolojik özellikleri: Türkiye Jeol. Kur. Bült., 25, 151-160.

  • Doyuran, V., 1983, Erzin ve Dörtyol ovalarında yeraltısu düzeyi değişmelerinin yorumu: Türkiye Jeol. Kur. Bült., 26, 49-58.

  • Rushton, K.R. ve Redshaw, S.C., 1979, Seepage and Groundwater Flow: John Wiley and Sons, New York, 339 p.

  • Suvagondha, F., 1985, Finite element modelling of the Erzin plain groundwater basin, Hatay, Turkey: METU, Engineering Faculty, Geological Engineering Department, Ankara, PhD Thesis, (unpublished) 104 p.

  • Türkmen, G., Ertürk, A. ve Türkmen, M., 1974, Dörtyol-Erzin ovası hidrojeolojik etüd raporu: DSİ, 42 s.

  • Walton, W.C., 1970, Groundwater resource evaluation: Me Graw Hill, Kogakusha, 664 p.

  • Zienkiewicz, O.C., 1977, The finite element method: Me Graw Hill, Berkshire, 787 p.

  • Paleontolojide Türlerin Nicel Olarak Saptanmasına Bir Örnek : Alt Devoniyen Icriondus`larında Bir Uygulama
    Mustafa Kemal Cebecioğlu Michael A. Murphy
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Amerika Birleşik Devletleri`nin Nevada eyaletindeki Monitor ve Tokima dağlarında ölçülen stratigrafik kesitlerden alman örneklerde bol miktarda çıkan Alt Devoniyen yaşlı konodont cinsi icriodus üzerinde sayısal analizler uygulanarak bu mikrofosillerde sayısal analizler uygulanarak bu mikrofosillerdeki evrimsel biçim değişimi incelenmiştir. En-boy oranının «uzama indisi» olarak (I-E/B) uyarlanması ve bu indisin frekans dağılımlarının, ontojenik kavram ve yorumlamaların da ışığı altında, değerlendirilmesi sayısal olarak yapılmıştır. Evrimsel biçim değişimlerinin yorumlanması sonucunda icriodus cinsine özgü I. steinachensis ve I. claudiae türleri yeniden tanımlanarak iki türün «hipodaym»ları verilmiştir. Kullanılan sayısal yöntem, grafik ve yorumlamalar ayrıntıları ile açıklanmıştır.

  • konodont

  • mikrofosil

  • uzama indisi

  • Paleontoloji

  • Al-Rawi, D., 1977, Biostratigraphische Gliederung der Tentaculiten-Schichtendes Frankenvaldes mit Conodonten und Tentaculiten (Unter-und Mittel-Devon: Bayern, Deutschland): Senckenbergiana Lethaea, 58, 25-79.

  • Burma, B.H., 1948, Studies in quantitative paleontology: I. some aspects of the theory and practice of quantitative invertebrate paleontology: Jour. Paleontology, 22, 725-761.

  • Johnson, D.B. ve Klapper, G., 1981, New Early Devonian conodont species of central Nevada: Jour. Paleontology, 55, 1237-1250.

  • Klapper, G. ve Johnson, `.G., 1980, Endemism and dispersal of Devonian conodonts: Jour. Paleontology, 54, 400-455.

  • Murphy, M.A. ve Berry, W.B.N., 1983, Early Devonian conodontgraptolite collation and correlations with brachiopod and coral zones, central Nevada: Am, Assoc. Petroleum Geologists Bull., 67, 371-379.

  • Murphpy, M.A. ve Cebecioğlu, M.K., 1984, The Icriodus steinachensis and I. claudiae lineages (Devonian conodonts): Journ. Paleontology, 58, 1399-1411.

  • Murphy, M.A. ve Matti, J.C., 1983, Lower Devonian conodonts (hesperius-kindlei Zones), central Nevada: Univ. California Publications in Geol. Sciences, 123, 87 p.

  • Shaw, A.B., 1964, Time in stratigraphy: McGraw Hill, New York, 365 p.

  • Simpson, G.G., 1961, Principals of Animal Taxonomy: Columbia University Press, New York, 247 p.

  • Van Eysinga, F.W.B., 1975, Geological Time Table, 3rd ed: Elsevier Publishing Company, Amsterdam.

  • Adana Havzası Kuzgun Formasyonunun (Üst Miyosen) Fasiyes ve Ortamsal Nitelikleri
    Cengiz Yetiş Cavit Demirkol İlyas Erdal Kerey
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Önceki çalışmalara göre Üst Miyosen (Tortoniyen yaşında olduğu bildirilen Kuzgun formasyonu inceleme alanında kuzeydoğudan güneybatıya doğru sürekli uzanmalıdır. Birim başlıca; çakıltaşı, kumtaşı, çamurtaşı ve sığ denizel Ostrealı düzeylerin ardalanmasından oluşmaktadır. Kalınlığı doğuya doğru artmakta olup ölçülen kalınlık maksimum 450 m kadardır. Genelde karasal-sığ denizel nitelikli kırıntılılardan oluşan birimin fasiyes dağılımını belirlemek üzere doğudan batıya seri kesitler ölçülmüştür. Buna göre ayırtman ana fasiyesler şöyledir: Doğuda (Kebenk sırtı) Güvenç formasyonu üzerinde Ostrealı sığ denizel kırıntılılar ve sırasıyla düşük sinüslü menderesli nehir ve menderesli nehir çökelleri bulunmaktadır. Seyhan nehri boyunca Catalan baraj yeri ve güneyindeki Deve tepe dolayında menderesli nehir çökelleri hakimdir. Batıda Kuzgun köyü dolayında ise Güvenç formasyonu üzerine menderesli nehir çökelleri ve sığ denizel kırıntılılar gelmektedir. Daha batıda Kızılyar tepe dolayında Güvenç formasyonu üzerine sırasıyla; 1. sığ denizel kırıntılılar, 1. menderesli nehir çökelleri, 2. sığ denizel kırıntılılar, 2. menderesli nehir çökelleri ve son olarak da 3. sığ denizel kırıntılılar gelmektedir. Tarsus kuzeyi E 5karayolu batısında (Eskiköy tepe) ise tabanda Adana havzasının Serravaliyen ve öncesi çökelleri olmaksızın Paleozoyik temel üzerine ince bir çakıltaşı ile başlayıp yukarıya doğru kırıntılı-kırıntılı karbonat ardalanımından oluşan sığ denizel çökeller bulunmaktadır. Birimin en üst düzeyini bölgesel ölçekte devamlı Salbaş tüf üyesi oluşturmaktadır. Kuzgun formasyonu başlıca alüvyal ve örgülü nehir nitelikli dönemli ardalanımlı çökeller ile sığ denizel nitelikli çökellerden oluşmaktadır. Karasal çökellerde her bir dönemin tabanında kanal dolgusu çökelleri olarak çakıltaşı ile çakıllı kumtaşı bulunmaktadır. Kumtaşı-çamurtaşı ardalanımından oluşan set çökelleri ana kanalların yakınında yer almaktadır. Taşkın ovası asfasiyesini ise ince taneli, az belirgin laminalı bol miktarda kalkrit nodülleri içeren çamurtaşları oluşturmaktadır. Kuzgun formasyonunun sığ denizel çökellerini ise kumtaşı, silttaşı, çamurtaşı ve Ostrea kavkı kat manian meydana getirmektedir. Her bir dönemin tabam keskin olup, üst kesimleri dalga kırışıkları ile canlı yuvaları kapsayıp biyotürbasyonludur. Silttaşı ve çamurtaşı genellikle lamelli branş, gastropod, bitki parçaları ile Ostrea kavkı katmanları kapsamaktadır.

  • Ostrea

  • kumtaşı

  • Silttaşı

  • çamurtaşı

  • Adana

  • Allen, J.R.L., 1964, Studies in fluviatile sedimentation: six cyclothems from the Lower Old Red Sandstones, Anglo-Welsh Basin: Sedimentology, 3,163-198.

  • Allen, J.R.L., 1965a, Fining upwards cycles in alluvial successions: Geol. J., 4, 229-246.

  • Allen, J.R.L., 1965b, The sedimentation and paleogeography of the Old Red Sandstone of Anglesey, Nort Wales: Proc. Yorks. Geol. Soc, 35, 139-185.

  • Allen, J.R.L., 1970, Studies in fluviatile sedimentation: A comprasion of fining upward cyclothems with special reference to coarce member composition and interpretation: Jour. Sed. Petrology, 40, 298-323.

  • Allen, J.R.L., 1974, Studies in fluviatile sedimentation: Implication of pedogenic carbonate units, Lower Old Red Sandstone, Anglo - Welsh outcrop: Geol. J., 9, 181-208.

  • Allen, J.R.L. ve Williams, B.P.J., 1979, Interfluvial drainage on Siluro-Devonian alluvial plains in Wales and the Welsh Borders: Geol, Soc, 136, 361-366.

  • Allen, P.A., 1981, Devonian lake margin environments and processes SE Shetland, Scotland: Jour. Geol. Soc, 138, 1-14.

  • Bluck, B.J., 1976, Sedimentation in some Scottish Rivers of low sinuosity: Royal Soc. Edinburg. Trans., 69, 425456.

  • Cant, D.J., ve Walker, R.G., 1976, Development of a braided-fluvial facies model for the Devonian Battery Point Sandstone, Qubec: Can. Jornal Earth Sci., 13, 102-119.

  • Coleman, J.M., 1969, Brahmaputra River: Channel processes and sedimentation: Sedim. GeoL, 3, 129-239.

  • Coleman, J.M., ve Wright, L.D., 1975, Modern river deltas: Variability of processes and sand bodies: Broussard, M.L., Ed., Deltas, models for exploration: Houston Geol. Soc, 99-149.

  • Collinson, J.D., 1969, The sedimentology of the Grindslow shales and the Kinderscout Grit: A deltaic complex in the Namurian of Northern England: Jour. Sed. Petrology, 39, 194 -221.

  • Collinson, J.D., 1970, Bedforms of the Tana River: Norway Geogr., 52 A, 31-56

  • Davidson-Arnott, R.G.D. ve Greenwood, B., 1976, Facies relationships on a barret coast, Kouch bougnac Bay, New Brunswick, Canada: In Beach and nearshore sedimentation, 143-168.

  • Elliot, T., 1974a, Abundonment facies of high-constructive lobate deltas with an examle from the Yoredale Series: Proc. Geol. Ass. 85(3), 359-365.

  • Elliot, T., 1974b, Interdistributary bay sequences and their genessis: Sedimentology, 21, 611-622.

  • Elliot, T., 1976, Upper Carboniferous sedimentary cycles produced by river-dominated, elongate deltas: Jour. Geol. Soc, 132, 199-208.

  • Erxleben, A.W., 1975, Deltaic and related carbonate systems in the Pennsylvanian Canyon Group of North-Central Texas; Broussard, M.L., Ed., deltas models for exploration: Houston Geol. Soc, 399425.

  • Fisher, W.L., Brown, L.F., Scott, A.J., ve Gowen Me, J.H., 1969, Delta systems in the exploration for oil and gas: Bull. Econ. Geol., Univ. Texas, Austin, 78p.

  • Howard, A.P., 1981, A review ow wave-dominated clastic shoreline deposits: Earth -sciences reviews, 17, 223-276.

  • Howard, J.D. ve Reinech, H.E., 1972, Conclusion, Senckenberg Mar., 4, special Issue on Georgia coastal region, Sapelo Island, USA: Sedimentology and Biology, 217-223.

  • îlker, S., 1975, Adana baseni kuzeybatısının jeolojisi ve petrol olanakları: T.P.A.O. Arama Arşiv No: 973 (yayınlanmamış), Ankara, 63 s.

  • Jackson, R.G., 1976, Depositional model of point bars in the Lower Wabash River: Jour. Sed. Petrology, 46, 579-594.

  • Kelling, G. ve George, G.T., 1971, Upper Carboniferous sedimentation in the Pembrokshire coalfield; Basset, D.A., Ed., Geological excursions in South Wales and the Forest of Dean: 240-259

  • Kerey, Î.E., 1978, Sedimentology of the Chatsworth Grit Sandstone in the Goyt-Chapel en le Frith area: Unpublished MSc Thesis, 132 p.

  • Kerey, I.E., Yetiş, C, ve Demirkol, C, 1985, Meandering plain deposits and marginal sea processes in the Upper Miocene Kuzgun formation of sedimentology, Abstracts, Spain, 217-218.

  • Laury, R.L., 1971, Stream bank failure and rotational slumping: Preservation and significance in geological record: Bui. Geol. Soc. Am., 82, 1251-1266.

  • Moody-Stuart, M., 1966, High and low sinuosity stream deposits with example from the Devonian of Spitzberg: Jour. Sed. Petrology, 36, 1102-1117.

  • Özer, B., Biju-Duval, B., Courier, P. ve Letouzey, J., 1974, Antalya-Mut ve Adana Neojen havzasının jeolojisi: Türkiye İkinci Petrol Kongresi, Türkiye Petrol Jeologları Derneği, Tebliğler, Ankara, 57-85.

  • Özer, B., Biju-Duval, B., Courier, P. ve Letouzey, J., 1974, Antalya-Mut ve Adana Neojen havzasının jeolojisi: Türkiye İkinci Petrol Kongresi, Türkiye Petrol Jeologları Derneği, Tebliğler, Ankara, 57-85.

  • Roaf, J.F.M. ve Boersma, J.R., 1971, Tidal deposits and their sedimentary structures: Geologic Mijnb., 50, 479-504.

  • Reineck, H.E., 1967, Layered sediments of tidal flats, beaches and shelf bottoms of the North Sea; Louft, G.D., Ed., Estharies, 191-206.

  • Schmidt, G.C., 1961, Stratigraphic nomenculature for the Adana region petroleum district VII: Petroleum Administration Bull. 6, 47-63.

  • Smith, N.D., 1970, The braided stream depositional enviroment: Comparison of the Platte River with some Silurian clastic rocks, North - Central Appalachians: Bull. Geol. Soc. Am., 81, 2993-3014.

  • Steward, D.J., 1981, A meander-belt sandstone of the Lower Cretaceous of Southern England: Sedimentology, 28, 1-20.

  • Van Andel, Tj. H. ve Currray, J.R., 1960, Regional aspects of modern sedimentation in the northern Gulf öf Mexico and similar basins, and paleogeographic significance in recent sediments, northwest Gulf of Mexico: Am. Assoc. Petroleum Geologist Bull., 345-364.

  • Williams, P.P. ve Rust, B.R., 1969, The sedimentology of a braided river: Jour. Sed. Petrology, 39, 649-679.

  • Wilson, J.L., 1975, A review of wave-dominated clastic shoreline deposits: Earth -Sciences Reviews, 17, 223-276.

  • Yalçın, M.N. ve Görür, N., 1984, Sedimentological evolution of the Adana basin: International symposium on the Geology of the Taurus Belt, Ankara, 165-172.

  • Yetiş, C. ve Demirkol, C, 1984, Adana baseni kuzey -kuzeybatı kesiminin temel stratigrafisine ilişkin bazı gözlemler: Türkiye Jeol. Kur., 38. Bilimsel ve Teknik Kurultayı Bildiri Özetleri, Ankara, 59-61.

  • Gelibolu Yarımada`sındaki İki Ana Kayanın Organik Jeokimyası ve Kil Minarelleri ile İncelenmesi
    Mehmet Önal
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Gelibolu Yarımadası`ndaki Erken Eosen ve Orta-Geç Eosen yaşlı fliş nitelikli ince taneli tortul kayaların ana kaya olanakları araştırılmıştır. Her iki fasiyes, değişik düzeylerinde kumlu, çamurlu, killi ve normal fliş karakteri gösterir. İnce taneli kayaçlar (kiltaşı ve çamurtaşı), toplam tortul kaya kalınlığının yaklaşık % 80`ini oluşturur. Ana kaya niteliği taşıyan toplam tortul kalınlığı 2000 m kadardır. Ölçülen stratigrafi kesitlerinden alman kiltaşı ve çamurtaşı örneklerinin organik jeokimyasal parametreleri ile kil mineral parajenezleri incelenmiştir. Saz Üyesi toplam organik karbon (TOK) ve çözülebilir organik madde (ÇOM) verilerine göre ana kaya olabilirlik sınırında, Karaağaç Üyesi ise değildir. Saz Üyesi vitrinit yansıması (Rm) değerine göre genç, Karaağaç Üyesi ise olgun aşamadadır. Saz ve Karaağaç Üyeleri`nin mevcut organik madde bileşenlerine göre az-orta değerde petrol ve gaz üretebilecek nitelikte oldukları söylenebilir. Saz Üye siillit kristallik derecesine göre ankimetamorfizma ve metamorfizma, Karaağaç Üyesi ise diyajenez aşamasındadır. Saz ve Karaağaç Üyeleri`nde saptanan kil mineralleri ve bunların polimorflan her iki birimin yaklaşık 30004700 metrede diyajenetik koşullardan etkilendiğini belirler.

  • fliş

  • kil

  • metamorfizma

  • Gelibolu

  • BOUMA, A.H., 1962, Sedimentology of some flysch deposists. A Grophic Approach to fades interpretation : Elsevier, Amsterdam, 168 p.

  • DRUITT, G.E., 1961, Raport on the petroleum prospeets of Trace: Turkey Turkish Golf Oil Camp., Ankara.

  • DUNOYER de SEGONZAC, G., 1969, Les mineraux argileux dansla diagenese passage metamorphisme : Memoire du Service dela Carte GeoL, Alsace et de Lorraine, 29, 320 p.

  • DURAND, B. ve ESPITALIE, J., 1973, Evolution de la matiere organique au cours de la Fenfouissement des sediments: C.R. Acad Sc, Paris. 276, 2253-2256.

  • FOSCOLOS, A. ve KODAMA, K., 1974, Diagenesis of clay pace clays: Amer. Mineral., 51, 1057- 1067.

  • HOLMES, A.W., 1961, A stratigraphic review of Trace: T.P.A.O., Rap No. 368.

  • HUNT, J.M.S. ve MAINER, R.N., 1954, Petroleum prospecting : Patent applied for 1954 : U.S. Patent, No. 2, 854-396.

  • KELLOG, B.H., 1973, Geology and petroleum prospets gulf of Saros and vicinity sousthwestern Trace: Ashland oil of Turkey, T.P.A.O., Rap. No. 302.

  • LEVORSEN, A.I., 1967, Geology of petroleum : W.H. Freeman and company, San Francisco.

  • MAXWELL, D. ve HOWER, J., 1967, High grade diagenesis and low grade metamorphism of illite in the Precambrian belt series : Amer. Mineral., 52, 843-857.

  • MOORT, J.W., 1971, A computerative study of diagenetic alteration of clay minerals in Mesozoic shales from Papua, New Guinea and in Tertiary Shales from Lausina U.S.A. Clays clay minerals, 19, 1-20.

  • N.V. TURKSE SHELL, 1969, nolu petrol bölgesinde AR NTS 832, 833, 835, 836, 997, 998 sıra nolu arama sahalarına ait terk raporu : T.P.A.O., Rapor No. 39.

  • ÖNAL, M. ve YILMA7, H., 1983, Gelibolu yarımadasındaki iki farklı fliş fasiyesindeki kil mineral leri ve gömülme derinliğine ait bazı ipuçları: Jeo. Müh. Der., s. 18, 23-30.

  • ÖNAL, M., 1984, Gelibolu (Çanakkale) kuzeybatısının jeolojisi (Yayınlanmamış doktora tezi), 200 s.

  • ÖNEM, Y., 1974, Gelibolu yarımadası ve Çanakkale dolayının jeolojisi: T.P.A.O., Rap. No. 877.

  • PERRY, E.A.J., ve HOWER, L, 1972, Late state dehydration in deeply buried pelitic sediment: A. A.P.G. Bull., Sb., 2013-2021.

  • PHILIPPI, G.T., 1965, On the depth, time and mechanism of petroleum generation : Geochimica e t Cesmachimica acta, 29-9,1021-1049.

  • RONOV, AJB., 1958, Organic carbon in sedimentary rocks: Geochemistry, 5, 496-509.

  • SALTIK, O., 1972, l`nci Bölge Trakya sahalarında ölçülen kesitlere ait rapor: T.P.A.O., Rap. No. 803.

  • SANER, S., 1980, Saros Körfezi ve dolayının petrol olanakları: T.P.A.O. Arama Grubu Başkanlığı, Rap. No. 1500

  • SFONDRINI, C, 1961, Surface geological report on AR/TGO/I/S37, 538 Eceabat and Çanakkale areas : Turkish Gulf Oil Comp.

  • SKOLOV, V.A., 1969, Tortul kayaların ana kaya potansiyelinin değerlendirilmesi in : G. Eserler, Türkiye Üçüncü Petrol Kongresi, 76 s.

  • TISSOT, B. ve diğ., 1971, Criteres d`origine et d`evolution des petroles. Application a Fe`tude geohimique des bassins sedimentaires in: Org. Geochem, 113-134.

  • TISSOT, O. ve WELTE, D.H., 1978, Petroleum formation and occurence, Springer-Verlag, Berlin.

  • URBAN, J.B., 1976, Palynology thermal maturation by vitrinite reflectance and visual color estimation and kerogen description of source rock: Core Lab. Inc. Special Publ.

  • ÜNAL, O.T., 1967, Trakya Jeolojisi ve petrol imkânları : T.P.A.O. Rap. No. 391.

  • WEAVER, C, 1960, Possible use of clay minerals in the search of oil: A.A.P.G. Bull., 44, 1505- 1516.

  • Jeofizik Yöntemle Kurşun-Çinko (Ph - Zn) Yatağının Üretim Alanının Genişletilmesi : Afşin-Elbistan
    Ahmet Ercan
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Afşin, Hüyüklü köyü dolayında işletilmekte olan çinko-kurşun madeninin yeraltı yapısı, cevherleşme varlığı, boyutları ve beklenen miktarlarını bulmak için Jeofizik çalışmalar yapılmıştır. Andezitlerle kaplı 45000 m2lik alanda yer elektrik ve yer uçlaşma ölçümleri alınmıştır. 300 metre boyundaki alanda cevher içerebilecek üç iletken tekne bulunmuştur. Tekne içi ortalama özdirenci 200, kenarında ise 450Ohm-metre olup üretken orta tekne genişliği 120 ile 150 metredir. Teknelerde kuzeyden güneye, sırası ile 2,4 ve 1 olmak üzere toplam 7 iletken cevherli kuşak vardır. Kuşaklar 45 ile 60° arasında kuzeye eğimli, genişlikleri 10 ile 40 metre arasında yaklaşık uzanımları K60°D, ara özdirençleri 100-150 Ohm-metre arasındadır. Üretime açık maden damarları bu iletken kuşaklardan biri içinde yer almaktadır. Cevherin ortalama başlama derinliği 10-15 metre olup, yer yer 100 metreye değin indiği elektrik kat haritaları ve doğal uçlaşma belirtilerinin yorumundan anlaşılmıştır. Ayrıca toplam uzunluğu 150 metre olan 13 tane yeni ocak yeri belirlenmiştir. Orta teknenin üretime alınmasıyla, incelenen alandan 320 000 ton maden çıkarılması beklenmektedir.

  • andezit

  • kurşun

  • çinko

  • Afşin

  • Bhattacharya, B.B., and Roy, N., 1981, A note on the use of a nomogram for selfpotential anomalies. Geophy. Prosp. v. 29, n. 1, 102-107.

  • Ercan, A., 1982-a, Doğal Uçlaşma Yöntemi; ÎTÜ Maden Fakültesi Jeofizik Müh. Yay. 230 Sayfa.

  • Ercan, A., 1982-b, Yayap Doğru Akım Özdirenç Yöntemlerinde Süreksizlikler üzerinde Kaydırma Ölçümleri: Betik II, ÎTÜ Maden Fakültesi Jeofizik Müh. Yayınları 250 sayfa

  • Ercan, A., 1982-c, Kayaçlarm Elektrik Özelliği ve Yatay Katmanlı Yapı Üzerinde Yerelektrik Açma Ölçümleri; İTÜ Maden Fakültesi Yayınları, 210 sayfa.

  • Ercan, A., ve Gürkan, V., 1984. Gürlek Dere AltınÇinko Kurşun yatağının jeofizik yöntemle aranması 80 sayfa (yayınlanmamış rapor)

  • Erdoğan, B., 1982, Ergani - Maden Yöresindeki Güneydoğu Anadolu Ofiyolit Kuşağının Jeolojisi ve Volkanik Kayaları. TJK Bült., 25, 49-59.

  • Hal, R. and Mason, R., 1972, A tectonic melarige from the Eastern Taurus Mountains: Geol. Soc. London, 128, 395-397.

  • Keller, G.V. and Frischnknecht, F.C., 1966, Eletrical Methods in Geophysical Prospecting; Pergamon Press, New York, 517 s.

  • Öztunalı, Ö., 1967, Maden Yatakları, l.Ü. Fen FaküL tesi Ders Notları (230 sayfa). Vezneciler/îstanbul

  • Rıcou, Luc Emmanuel, 1980, Toroslarm Helenidler ve Zagridler Arasındaki Yapısal Rolü. TJK Bült., 23, 101-118

  • Schmuacher, Fi., 1963, Maden Yatakları Bilgisinin Esasları; İTÜ Kütüphanesi, s. 532, 278 s. (E. Göksu, çeviri).

  • Şaroğlu, F. ve Güner, Y., 1981, Doğu Anadolu`nun Jeomorfolojik gelişimine etki eden öğeler: Jeomorfoloji, tektonik volkanizma ilişkileri. TJK Bült.. 24 39-50

  • Temple, P. and Perry, D.J., 1962, Geology and oil occurrence, south-east Turkey: Am. Assoc. Petroleum Geologists Bull., 46, 1596-1612.

  • Doğu Karadeniz Bölgesinde Pliyosen Yaşlı Erdembaba Volkanitlerinin Petroloji ve Kökensel Yorumu
    Mehmet Nuri Terzioğlu
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Pontidlerin orta kesiminde yer alan Erdembaba volkanitlerinin petrolojik inceleme sonuçları ortaya konularak, volkanizmanın oluşum koşulları ile kökeni açıklanmıştır. Pliyosen yaşlı volkanikler hiyalodasit türde olup, ortaç asidik kalkalkalen niteliktedirler. Petrokimyasal özellikleri göz önüne alındığında, volkanizmanın kıtasal kabuk kökenli olduğu ve anateksi sonucu oluştuğu belirginleşmektedir.

  • volkanik

  • petrokimya

  • hiyalodasit

  • Doğu Karadeniz

  • Allegre, C.J., Montigay, R., ve Bottinga, Y, 1973, Cortege ophiolitique et cortege ocSanique, geochimie comparee et mode de genese: Bull. Soc. geol. Fr., XV, 5-6, 461477.

  • Atak, H.D, 1960, Reşadiye Bölgesi Genel Prospeksiyon Çalışmaları nihai raporu: M.T.A. Ens t., Ankara, (Yayınlanmamış).

  • Baş, H, 1979, Petrologiache und geochemische Untersuchungen an- subrezenten Volkaniten der nordanatolischen Strörungszone (Abschnitt: Erzincan - Niksar), Türkei: Diss. Univ. Hamburg, 116 s.

  • Blumenthal, M.M., 1945, Die Kelkit - Dislokation und ihre tektonische Rolle: M.T.A. Enst. Dergisi, 2-34, 372-386.

  • Borsi, S., Ferrara, G., Innocenti, F., ve Mazzuoli, R., 1972, Geochronology and Petrology of recent volcanics of Eastern Aegean Sea: Bulletin volcanologique, 36-1, 473-496.

  • El-Hmnawi, E.E., Pichler, H, ve Zeil, W., 1969, Trace element distribution in Chilean ignimbrites: Contr. Min. Petr., 24, 50-62.

  • Erentöz, C, 1950, Türkiye Jeoloji Haritası 1 : 100.000 ölçekli Reşadiye 44-2 paftası: M.T.A. Enst., Ankara, (Yayınlanmamış).

  • Ercan, T., 1983, Gördes (Manisa) volkanitlerinin petrolojisi ve kökensel yorumu: Türkiye Jeol. Kur. Bült. 26,4148.

  • Gedikoğlu, A., 1970, Etude geologique de la region de Gölköy (Province D` Ordu - Turquie) : These de doctorat, Grenoble (Yayınlanmamış).

  • Gottini, V., 1968, The TiO2 frequency in volcanic rocks: Geol. Rundsch., 57,920-935.

  • Göksu, E., 1960, 1 : 500.000 ölçekli Türkiye Jeoloji Haritası, Samsun paftası açıklaması: M.T.A. Enst., Ankara.

  • Green, D.H., and Ringwood, A.E., 1967, The genesis of basaltic magmas: Contr. Min. Petr., 15, 103490.

  • Hyndman, D.W., 1972, Petrology of igneous and metamorphic rocks: McGraw Hill, Edit, New York. 530 s.

  • Irvine, T.N., ve Baragar W., 1971, A guide to the chemical classification of the common volcanic rocks: Can. J. Earth Sci., 8, 523-548.

  • Jakes, P., ve White, A.J.R., 1971, Composition of Island arcs continontal growth: Earth Planet. Sci. Lett., 12, 224-230.

  • Joron, J.L., Bougault, H, Treuil, M, ve Allegre C.J., 1976, Etude geochimique des roches magmatiques de la zone FAMOUS et de V archipel des Açores: Bull. Soc. Geol. France., t. XVIII, No: 4, 811-818.

  • Jung, J., 1969, Precis de petrographie: Manşon, Paris, 332 p.

  • Keller, J., 1969, Origin of rhyolites by anatectic melting of granitic crustal rocks: Bull. Volcanologique, 33/3, 942-959.

  • Keller, J., ve Villari, 1972, Rhyolitic ignimbrite in the region of Afyon (Central Anatolia): Bull. Volcanologique, 36, 342-358.

  • Kuno, H., 1950, Petrology of Hakone volcano and the adjacent area, Japan: Geol. Soc. Amer. Bull, 61, 9574020.

  • Kuno, H., 1968, Differantiation of basalt magmas: In Hess, H.H., and Poldervaart, A. (edit), 1968, Basalts, 2 (Interscience, New York), 623-688.

  • Kuno, H., 1970, Systems bearing on melting of the upper mantle under hydrous conditions: Geol. Surv. Pap. Can, 66 (15), 317-336.

  • MacDonald, G.A., ve Katsura, T, 1964, Chemical composition of Hawaiian Lavas: J. Petrology, 5, 82-133.

  • Miyashiro, A, 1975, Volcanic rock series and tectonic setting. In Donath, F.A., Stehli, F.G., (edit), 1975: Annual review of earth and planetary, 3, 251-269.

  • Seymen, I, 1975, Kelkit vadisi kesiminde Kuzey Anadolu Fay Zonunun tektonik Özelliği: t.T.Ü. Maden Fakültesi, İstanbul, 192 s.

  • Streckeisen, A, 1976, To each plutonic rocks its proper name: Earth Sci. Rev, 12,1-33.

  • Streckeisen, A, 1979, Classification and nomenclature of volcanic rocks, Lamprophyres, Carbonatites and Melilitic rocks (Recommendations and suggestions of the I.U.G.S. Subrommission of Igneous Rocks): Geology, 7, 331-335.

  • Sunder, M, 1979, Kırka (Eskişehir) ve çevresinin jeolojisi, petrolojisi ve Sarıkaya Bor Yataklarının jeokimyasal incelenmesi: Doktora Tezî, istanbul Üniv. Fen Fakültesi, (Yayınlanmamış).

  • Taylor, S. R, 1969, Trace element chemistry of Andesites and associated calcalcaline rocks. Proceedings of the Andesite Conference: Oregon Dept. Geol. Mineral. Ind. Bull, 65, 43- 63.

  • Taylor, S.R., ve McLennan S.M., 1979, In discussion on «Chemistry» thermal gradients and evolution of the lower continental crust` by Tarney, J, and Windley, B.F.J.: Geol. Soc. London, 497-500.

  • Taylor, S.R, ve White, AJ.R, 1969. Trace element abundances in Andesites. Bull. Volcanol, 29, 172-194.

  • Tchihatcheff, P. de, 1869, Asie Mineure: Geologie II. Paris.

  • Terlemez, I. ve Yılmaz, A., 1980, Ünye - Ordu - Koyulhisar - Reşadiye arasında kalan yörenin stratigrafisi: Türkiye Jeol. Kur. Bull., 23 (2), 179 -191.

  • Terzioğlu, M. N., 1983, Reşadiye - Aybastı - Gölköy - Mesudiye - Koyulhisar ilçeleri arasındaki sahada yer alan Eosen volkanitlerinin petrolojik - petrokimyasal özeliklerinin incelenmesi : Türkiye Bilimsel ve Teknik Araştırma Kurumu, Temel Bilimler Araştırma Grubu, Proje No: TBAG-137 (Yayınlanmamış).

  • Terzioğlu, M. N., 1985, Mesudiye (Ordu) batısındaki Üst Miyosen yaşlı Kuyucak bazaltının petrolojisi ve kökensel yorumu: Yerbilimleri, 12, (Baskıda).

  • Thornton, C.P., ve Tuttle, O.F., 1960, Chemistry of igneous rocks I. Differentiation Index: Am. Jour. ScL, 258, 664-684

  • Torun, A. F., Yılmaz, O ve Batum, I., 1978, Petrokimyasal işlem programı: Hacettepe Üniversitesi Bilgi İşlem Merkezi, Ankara

  • Treuil, M., ve Varet, `., 1973, Criteres Volcanologiques, petrologiques, et geochimiques de la genese et de la differenciation des magmas basalti ques. example de T Afar: Bull. Soc. Geol. Fr. XV, 5,6, 506-540.

  • Turner, F. J., ve Verhoogen, J.Tl960, Igneous and me tamorphic Petrology. 2 nd editions, McGraw - Hill, New York, 694 s.

  • Tuttle, O.F. ve Bowen, N.L., 1958, Origin of granit* in the light of experimenthal studies in the system NAISi3O8 — SiO2 — KAISi3O8 — K2O : Geol. Soc. Amer. Memoir, 74, 153 s

  • Wager, L. R., 1960, The major element variation oi the Layered series of the Skaergaard intru sion: J. Petrology., 1,364-398.

  • Winchester, J. A., ve Floyd, P. A., 1977, Geochemica discrimination of diferent magma series anc their differentiation products using immobi le elements: Chem. Geol., 20, 325-343.

  • Winkler, H. G. F., 1974, Petrogenesis of metamorphic rocks : Springer - Verlag, New York, 344 s.

  • Kazdağı Batısı Mıhlı Dere Vadisinin Jeolojik ve Petrografik İncelenmesi
    Muhittin Ziya Gözler
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Kazdağ masifi ve batısında yer alan Mıhlıdere vadisinde temelde kısmi ergime sonucu oluşmuş granitler yer almaktadır. İstif, yönlü granitler, gnayslar ve mermerler şeklinde devamlı bir dizilim göstermekte ve bunların üzerine uyumsuz olarak şistler ve mermerler gelmektedir. Bu metamorfik istifin değişik seviyeleri üzerine tektonik dokanakla fliş ve melanj özelliğindeki kayalar gelmektedir. Tüm bu eski kayaçlar Paleosen yaşlı Altınoluk graniti tarafından kesilmişler ve skarn zonları oluşmuştur. Üst Miyosen sedimanları ve asit volkanitler daha yaşlı birimler üzerinde uyumsuz olarak yer almaktadır. Masifin bugünkü yapısını kazanmasında Paleozoyik ya da öncesi kompresyon hareketlerinin önemli rol oynadığı görülmektedir. Ancak sadece bu hareketlerle masifin bugünkü yapısını kazandığı söylenemez. Üst Triyasta görülen bindirmeler ve yeni tektonik faaliyetler sonucu oluşan doğrultu atımlı faylar ile bu faylara bağlı gelişen düşey faylar da masifin bugünkü yapısını kazanmasında etkili olmuşlardır. İnceleme alanındaki metamorfik kayaçlarda belirlenen mineral parajenezleri bölgede Barrow tipi metamorfizmanın geliştiğini göstermektedir. Daha önceleri bölgede varlığından söz edilen Abukuma tipi metamorfizma serilerindeki minerallerin kontakt metamorfizma sonucu olduğu belirlenmiştir. Metamorfik kayaçlarda düşük, orta ve yüksek dereceli metamorfizmanın etkileri izlenmektedir.

  • mermer

  • gnays

  • skarn

  • Kazdağ

  • Aslaner, M., 1965, Etude geologique et petrographiguede la region d` Edremit-Havran: Maden Tetkik Arama Yayını, No: 119

  • Bingöl, E., 1968, Contribution a I` etude geologique de la partie centrale et Sud-est du masif de Kazdağ, Turquie: These, Fac. Sci. Univ. Nancy - Fransa, yayınlanmamış.

  • Bingöl, E., 1976, Batı Anadolunun Jeotektonik Evrimi: Maden Tetkik Arama Dergisi, 86, 14-34.

  • Geis, H., 1953, Kuzey Kazdağ`m Jeolojik yapısı: Maden Tetkik Arama, Rapor No: 2250, yayınlanmamış.

  • Gözler, M.Z., Ergül, E., Akçören, F., Genç, Ş., Akat., U., ve Acar, Ş., 1984, Çanakkale boğazı doğusu-Marmara Denizi güneyi- Bandırma, Balıkesir - Edremit ve Ege Denizi arasındaki alanın jeolojisi ve kompilasyonu: Maden Tetkik Arama, Rapor No: 7430, Yayınlanmamış.

  • Gümüş, A., 1964, Contribution a I` etude geologique du secteur septentrional de Kalabak Köy - Eymir (region d`Edremit), Turquie: Maden Tetkik Arama Yayım, No: 117.

  • Kaaden, G.V.d., 1957, Çanakkale- Biga-Edremit yarımadası bölgesindeki jeolojik saha çalışmaları ve maden yatakları hakkında rapor: Maden Tetkik Arama, Rapor No: 2661, yayınlanmamış.

  • Kocaefe, S., ve Ataman G., 1982, Batı Anadolunun aktüel tektoniği: Hacettepe Yerbilimleri, 9, 149 -162.

  • Marakusev, A.A., 1964, Analysis of scapolite paragenesis: Geoch. Intern., 1, 114-125.

  • Mehnert, K.R., 1968, Migmatites and the origin of granitic rocks: Elsevier Publishing Company, Amsterdam.

  • Miyashiro, A., 1973, Metamorphism and metamorphic belts: George Allen and Unwin Ltd., London.

  • Ongen, S., 1982, Yenice (Çanakkale) yöresi granitoidlerinin ve yan kayaçlarımn petrolojisi: Doktora tezi, İ. Ü. Yer. Bil. Fak., yayınlanmamış.

  • Schuiling, R. D., 1959, Kazdağ kristaleninin arz ettiği Pre-Hersiniyen iltiva safhası hakkında: Maden Tetkik Arama Dergisi, 53, 87-91

  • Tuttle, O.F. ve Bowen, N. L., 1958 Origin of granite in the system Na Al Si3 O8—KALSi3 O8—Siö2 — H2O : Geol. Soc. Am., Mem. 74, 153 s.

  • Winkler, H. G. F., 1970, Petrogenesis of metamorphic rocks: Springer Verlag, Berlin, 320 s.

  • Yılmaz, Y., 1979, Granit magmasının yerleşme sorunu: Türkiye Jeol. Kur. Yayını, 32 s.

  • Sinop Volkanitlerinin Petrolojisi ve Jeokimyası
    Halil Baş
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Pontidlerdeki volkanizmanın en yaygın olduğu bölgelerden biri Sinop çevresidir. Volkanitleri başlıca volkanik konglomeralar, akıntı breşleri, yastık lavları, dayklar ve bunlarla ilgili akıntılarla az oranda tüfler oluşturur. Bazaltik ve andezitik bileşimli bu volkanitlerde başlıca ojit, en statit, olivin, biyotit, opak mineral, plajiyoklas ve analsim yer alır. İkincil mineral olarak klorit, zeolit, kalsit, prehnit ve opak mineral bulunmaktadır. Genelde kalkalkali özellik gösteren kayaçların bazalt, andezit, latit bazalt-latit andezit oldukları görülmüştür. İz elementlerin (Ti, Cr, Zr, Sr, Y) dağılımları, yüksek V/Ni ve düşük Ti/V değerleri volkanitlerin ada yayı özelliğini vurgulamaktadır. Gerek Sinop volkanitleri, gerekse Pontidlerdeki Üst Kretase-Eosen volkanitlerinin Anadolu Tetisi`nin (Neotetis) Üst Kretase-Eosen aralığında Pontidler altına yitimi sonucu oluştuğu söylenebilir.

  • akıntı breş

  • dayk

  • bazalt

  • konglomera

  • yastık lav

  • Sinop

  • Akm, H., 1978, Geologie, Magmatismus und Lagerstaettenbildung im ostpontischen Gebiet/Türkei, aus der Sicht der Plattentektonik: Geol. Rundsch., 68, 1, 253-283.

  • Aslaner, M., 1977, Türkiye bakır-kurşun-çinko yataklarının jeolojik ve bölgesel sınıflamasıyla plaka tektoniği yönünden incelenmesi: KTÜ yayını, 85, 70 s.

  • Ataman, G., Buket, E. ve Çapan, U. Z, 1975, Kuzey Anadolu fay zonu bir paleo-Benioff zonu olabilir mi?: MTA Derg., 84, 112-118.

  • Aydın, M., Serdar, H. S., Şahintürk, Ö. ve Yazman, M., 1984, Orta Pontidler`in jeolojisi: Türkiye Jeol. Kur. 38. Bil. ve Tek. Kurultayı Bildiri Özet., 50-51.

  • Baş, H., 1979, Petrologische und geochemische Untersuchungen an subrezenten Vulkaniten der nordanatolischen Störungszone (Absch: Erzincan-Niksar) Türkei: Doktora Tezi, Hamburg Univ., 116 s. (yayınlanmamış).

  • Badgley, P. C, 1959, Stratigraphy and petroleum possibility of the Sinop region: Tidewater Atlantic-Texaco Exploration Group, Petrol Dairesi Başkanl. arşivi, Ankara.

  • Bektaş, O., Pelin, S. ve Korkmaz, S., 1984, Doğu Pontid yay gerisi havzasında manto yükselimi ve polijenetik ofiyolit olgusu: Türkiye Jeol. Kur. 38. Bil. ve Tek. Kurul. Bild. Özet, 34-35.

  • Bergougnan, H, 1975, Relation entre les edificies pontique et taurique dans le Nord-Est de l`Anatolie: Bull, de la Soc. Geol. de France, 7, 18, 675-686.

  • Boccaletti, M., Manetti, F, Peccerillo, A. ve Peltz, S, 1974, Hypothesis on the plate tectonic evolution of the Carpatho-Balkan area: Earth Planet. Sci. Lett., 23, 193-198.

  • Brown, G. M, Holland, J. G., Sigurasson, H, Tomblin, J. F. ve Arculus R.J., 1976, Geochemistry of the Lesser Antilles volcanic island arc: Geochim. Cosmochim. Acta, 41, 785-801.

  • Dewey, J. E, P ittman, W. C, Ryon, W. F. B. ve Bonnin, J, 1973, Plate tectonic and the evolution of the Alpine system: Geol. Soc. Amer. Bull., 84, 3137-3180.

  • Eğin, D., Hirst, D. M. ve Phillips, R., 1979, The petrology and geochemistry of volcanic rocks from The Harşit river area, Pontid volcanic province, northeast Turkey: Jour. Volcanol. and Geotherm. Res, 6, 105-123.

  • Garcia, M. O, 1978, Criteria for the identification of ancient volcanic arcs: Earth Sci. Rev, 14, 147-165.

  • Gayle, R.B, 1959, Geology of the Sinop region: TideWater-Atlantic-Texaco exploration group, Petrol Dairesi Başkanl. teknik arşivi, Ankara.

  • Gedik, A, Ercan, T. ve Korkmaz, S, 1983, Orta Karadeniz (Samsun-Sinop) havzasının jeolojisi ve volkanik kayaçlarm petrolojisi: MTA Derg. 99/100, 34-50.

  • Gedik, A. ve Korkmaz, S, 1984, Sinop havzasının jeolojisi ve petrol olanakları: Jeoloji Müh. Derg, 19, 53-79.

  • Gedikoğlu, A, 1978, Harşit granit karmaşığı ve çevre kayaları (Giresuri-Doğankent): KTÜ Yerbilim. Fak. Doçentlik Tezi (Yayınlanmamış).

  • Gedikoğlu, A, Pelin, S. ve Özsayar, T, 1979, The main lines of geotectonic development in the East Pontides in the Mesozoic area: Geocome, I, 555-580.

  • Gest, D.E. ve McBirney, A. R, 1979, Genetic relations of shoshonitic and absarokitic magmas, Absaroka mountains, Wyoming: Jour. Volcanol, 6, 85-104.

  • Haksal, A, 1981, Petrographie und Geochemie des Schildvulkans Karacadağ (Südostanatolien): Hamburg Üniv. yüksek lisans tezi, 102 s. (yayınlanmamış) .

  • Irvine, T.N. ve Baragar, W.R. A, 1971, A guide to the chemical classification of the common volcanic rocks: Canad. J. Earth Sci, 8, 523- 548.

  • Jakes, P. ve White, A. J. R, 1971, Composition of island arcs and continental growth: Earth Planet Sci. Lett, 12, 224-230.

  • Jakes, P. ve White, A.J.R, 1972, Major and trace element abundances in volcanic rocks of orogenic areas: Bull. Geol. Amer, 83, 29-39

  • Ketin, I. ve Gümüş, A., 1963, Sinop-Ayancık arasında III. Bölgeye dahil sahaların jeolojisi: TPAO raporu, no 288.

  • Kiesel, W, Kluger, F., Weinke, H. H., Scholl, H. ve Klein, P,, 1978, Untersuchungen an süditalianischen Vulkanites auf Lipari: Chemie der Erde, 37, 40-49.

  • Kuno, H., 1966, Lateral variation of basalt magma type across continental margins and island arcs: J. Petrology, 29,195-222.

  • McDonald, G. A. ve Katsura, T., 1964, Chemical composition of Hawaiian lavas: J. Petrology, 5, 82-133.

  • McKenzie, D. E. ve Chappel, B.W., 1972, Shoshonitic and calc-alkaline lavas from the highland of Papua, New Guinea: Contr. Min. Petrology, 35, 50-62.

  • Miyashiro, A., 1975, Classification, characteristics and origin of ophiolites: J. Geology, 83 249 -281.

  • Morrison, G. M., 1980, Characteristics and tectonic setting of the shoshonite rock assocation: Lithos, 13, 97-108.

  • Pearce, J. A. ve Cann, J. R., 1973, Tectonic setting of basic volcanic rocks determined using trace element analyses: Earth Planet, Sci. Lett., 19, 290-300.

  • Pearce, J. A., 1975, Basalt geochemistry used to investigate post tectonic environment on Cyprus: Tectonophysics, 25, 41-67.

  • Pearce, J. A., 1976, Statistical analyses of major element patterns in basalts: J. Petrology, 17, 15 -43.

  • Peccerillo, A. ve Taylor, S.R., 1975, Geochemistry of Upper Cretaceous volcanic rocks from the Pontic chain, Northern Turkey: Bull. Volcanol., 39, 4, 557-569.

  • Peccerillo, A. ve Taylor, S. R., 1976, Geochemistry of Eocene calc-alkaline volcanic rocks from the Kastamonu-area, Northern Turkey: Contr. Min. Petrology, 53, 63-81.

  • Saner, S., 1980, Batı Pontidlerin ve komşu havzaların oluşumlarının levha tektoniği kuramıyla açıklanması, Kuzeybatı Türkiye: MTA Derg., 93 - 94,1-19.

  • Shervais, J. W., 1982, Ti-V plots and the petrogenesis of the modern and ophiolitic lavas: Earth Planet. Sci. Lett., 59, 101-118.

  • Streckeisen, A., 1967, Classification and nomenclature of igneous rocks: N. Jb. Mineral Abh., 107, 144-240.

  • Sütçü, F., Gedik, L, Tekin, F., Özdemir, M. ve Arel, E., 1982, Sinop II. nükleer santral yeri 1/25 000 ölçekli jeoloji ön raporu: MTA Jeoloji Dair. raporu, 51 s.

  • Stojanov, R., 1973, Pontidlerde Harşit nehri sahasında volkanik taşlarm petrolojisi: Cumhuriyetin 50. yılı Kong. Teb., 498-517.

  • Şengör, A.M.C., Yılmaz, Y. ve Ketin, I., 1980, Remnants of a pre-late Jurassic plateau in northern Turkey: Fragments of Permian - Triassic Paleotethys: Geol. Soc. Amer. Bull., 9,1, 599-609.

  • Taylor, S.R. ve White, A.J.R., 1966, Trace elemant abundances in andesites: Bull. Volcano!., 29, 172-194.

  • Taylor, S. R., 1968, Geochemistry of andesites; Ahrens, L. H., ed., Origin and distribution of the elements`de: Pergamon Press, Oxford, 559-583.

  • Taylor, S. R., 1969, Trace element chemistry of andesites and associated calc-alkaline rocks: In Proceedings of the andesite conference, State of Oregon, Dept. of Geo. and Min. Ind. Bull, 65, 43-63.

  • Taylor, S. R., Kaye, M., White, A. J. R., Duncan, A. R. ve Ewarth, A., 1969, Genetic significance of Co, Cr, Ni, Sc and V content of andesites: Geochem. Cosmochim. Acta, 33, 275-286.

  • Terzioğlu, O. N., 1984, Ordu güneyindeki Eosen yaşlı Bayırköy volkanitlerinin jeokimyası ve petrolojisi: C.Ü. Müh. Fak. Yerbil. Derg., 1, 43- 59.

  • Terzioğlu, S., 1972, Doğu Pontidlerin Mesozoik ve Tersiyerdeki gelişimleri, bu gelişimlerin Kuzey Anadolu sismik zonu ile muhtemel ilgileri: Cumhuriyetin 50. yılı Yerbilim. Kong. Teb., 1-4.

  • Thornton, C. P. ve Tuttle, O. F., 1960, Chemistry of igneous rocks, I. Differentitation Index: Am. Jour. Sci., 258, 664-684.

  • Tokel, S. 1977, Doğu Karadeniz bölgesinde Eosen yaşlı kalkalkali andezitler ve jeotektonizma: Türkiye Jeol. Kur. Bült., 20, 49-54

  • Tröger, W. E., 1969, Optishe Bestimmung der gesteinsbildenden Minerale, Teil 2, Textband: E. Schweizerbarfsche Verlagbuchhandlung, Stuttgart, 822 s.

  • Wedepohl, K. EL, 1975, The contribution of chemical data to assumption about the origin of magmas from the mantle: Forschritt. Mineral, 52, 2, 141-172.

  • Yılmaz, O., 1980, Daday-devrekani masifi kuzeydoğu kesimi litostratigrafi birimleri ve tektoniği: H. Ü. Yerbil. Derg., 5-6, 101435.

  • Altınekin (Konya) Çevresinin Jeolojisi ve Tektonik Evrimi
    Mehmet Erkan Karaman
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: İnceleme alanının temelini oluşturan Altmekin grubu, birbirleri ile uyumlu Gözet, Karasivri, Nurasve Bademli formasyonlarından meydana gelmiştir. Gözet formasyonunun egemen litolojisi kalkşist ve yeşil şistlerdir. Karasivri formasyonu genel olarak kuvarsitlerden meydana gelmiş olup, üst kesimlere doğru Nuras formasyonunu oluşturan mermerlere geçiş gösterir. Grubun en üst düzeylerinde ise, Üst Permiyen yaşlı dolomitik kireçtaşlarından oluşan Bademli formasyonu yer alır. Altmekin grubu ile tektonik ilişkili olan Koçkaya ofiyolitli melanjı, bölgeye Üst Kampaniyen öncesinde yerleşmiştir. Ofiyolitli melanj m üzerinde, uyumsuz olarak Üst Kampaniyen - Alt Maastrihtiyen yaşlı Maydos formasyonu bulunur. Bunların üzerinde ise, Üst Miyosen yaşlı Hoydos formasyonu ile Pliyo-Kuvaterner yaşlı alüvyonlar yer alır. Yörede etkili olan tektonizma, farklı litolojik özellikleri dolay ısı ile formasyonları farklı derecelerde etkilemiş ve çeşitli kıvrımların oluşmasına neden olmuştur. Yaklaşık D - B doğrultulu fayların, bindirmelerin, kıvrım eksenlerinin ve değişik yönlü kırık sistemlerinin oluşmasına, yaklaşık K - G doğrultusunda etkinlik gösteren sıkışmaların neden olduğu belirlenmiştir. Ofiyolitli melanj m yörede yerleşmesini izleyen yakın bir evrede, Altmekin grubu, ofiyolitli melanjın üzerine düşük açılı bir bindirme ile itilmiştir.

  • ofiyolit

  • mermer

  • alüvyon

  • kalkşist

  • Konya

  • Agalede H., 1953, Cihanbeyli-Sarayönü-Zıvarık civarının jeolojik tetkiki: M.T.A. Rapor no. 2371, (Yayınlanmamış).

  • Akyürek B., Bilginer E., Dağer Z., Soysal Y., ve Sunu E., 1980, Eldivan-Şabanözü (Çankırı), Hasayaz - Çandır (Kalecik - Ankara) dolayının jeolojisi: M.T.A. Rapor no. 6741, (Yayınlanmamış).

  • Arıkan Y., 1975, Tuz Gölü havzasının jeolojisi ve petrol imkanları: M.T.A. Dergisi, 85, 17-38.

  • Bailey E.B. ve Me Callien W.J., 1950, Ankara Melanjı ve Anadolu Şariyajı: M.T.A. Dergisi, 40, 12- 16.

  • Batman B., 1978, Haymana kuzeyinin jeolojik evrimi ve yöredeki melanjm incelenmesi: Yerbilimleri, 4, 95-134.

  • Çapan Z. U. ve Buket E., 1975, Aktepe - Gökdere bölgesinin jeolojisi ve ofiyolitli melanj: Türki ye Jeol. Kur. Bült, 18, 11-16.

  • Demirtaşlı E., Bilgin A.Z., Erenler F., Işıklar S., Sanlı D. Y., Selim M. ve Turhan N., 1973, Bolkardağlarınm jeolojisi: Cumhuriyetin 50. Yılı Yerb. Kong., 42-57.

  • Görür N., 1981, Tuz Gölü havzasının stratigrafik analizi: Türkiye Jeol. Kur. 35. Bilimsel ve Teknik Kurultayı, İç Anadolu`nun Jeolojisi Simpozyumu, 60-65.

  • Karaman E., 1984, Konya Altmekin çevresinin jeolojisi ve tektonik gelişimi: 3S. Ü. Müh. Mim. Fak., Doktora Tezi, 125 s., (Yayınlanmamış).

  • Ketin İ., 1955, Yozgat bölgesinin jeolojisi ve Orta Anadolu Masifi`nin tektonik durumu: Türkiye Jeol. Kur. Bült., 6, 140.

  • Lahn E., 1949, Orta Anadolu`nun jeolojisi hakkında: Türkiye Jeol. Kur. Bült., 2/1, 90-107.

  • Norman T., 1972, Ankara Yahşihan bölgesinde Üst Kretase-Alt Tersiyer istifinin stratigrafisi: Türkiye Jeol. Kur. Bült., 15/2, 180-276.

  • Özcan A., Erkan E, Keskin A., Keskin E, Oral A., Özer., Sümengen M. ve Tekeli O., 1980, Kuzey Anadolu Fayı-Kırşehir Masifi arasının temel jeolojisi: M.T.A. Rapor no. 6722, (Yayınlanmamış).

  • Öztunalı Ö. ve Yeniyol M., 1980, Yunak (Konya) yöresi kay açlarının petroj enezi: Türkiye Jeol. Kur. 34. Bilimsel ve Teknik Kurultayı Bildiri Özetleri, Ankara.

  • Philippson A., 1918, Klein Asien Handbuch der Regionalen Geologie: Heidelberg.

  • Price N.J., 1962, Fault and Joint Development in Brittle and semibrittle rock: Pergamon Press, Oxford, 176 s.

  • Ramsay J.G., 1967, Folding and Fracturing of Rocks: Me Graw Hill Book Co., New York, 568 s.

  • Salomon - Calvi W., 1936, Geologische Beobacthungen Über die Türkishe Republik I. Die Wesser - Verhaeltnisse von Ankara.

  • Seymen İ., 1982, Kaman dolayında Kırşehir Masifi`- nin jeolojisi: İ.T.Ü. Maden Fakültesi, Doçentlik Tezi, 145 s., (Yayınlanmamış).

  • Tchihatcheff P., 1867, Asie Mineure, Geologie I: Paris

  • Turner F.`. ve Weiss L.E., 1963, Structural Analysis of metamorphic Tectonites: Me Graw Hill Book Co., New York, 545 s.

  • SAYI TAM DOSYASI
    PDF Olarak Görüntüle