Türkiye Jeoloji Bülteni
Türkiye Jeoloji Bülteni

Türkiye Jeoloji Bülteni

1994 AĞUSTOS Cilt 37 Sayı 2
KAPAK
PDF Olarak Görüntüle
KÜNYE
PDF Olarak Görüntüle
İÇİNDEKİLER
PDF Olarak Görüntüle
İç -Doğu Anadolu Alkalin Provelisindeki Kösedağ Plütonu (Suşehri-KD Sivas) Doğu Kesiminin Petrografisi, Petrokimyası ve Petrojenezi
Durmuş Boztuğ Sabah Yilmaz Şahin Yaşar Kesgin
PDF Olarak Görüntüle

Öz: İç-Doğu Anadolu alkalin provensi doğu kesimlerinde yüzeylenen Üst Eosen yaşlı Kösedağ plütonu, Orta Eosen yaşlı volkanosedimanter birime ait traki-bazalt ve bazaltik-trakiandezitleri kesmekte ve Alt Miyosen (Akitaniyen) yaşlı lagüner kireçtaşlan tarafından uyumusuzlukla örtülmektedir. Ana yapısal unsurlar KD-GB doğrultulu oblik ve normal faylar ile plütonda gözlenen eklem sistemlerinden oluşmaktadır. Eklem sistemleri genel olarak izotrop bir karakter sergilemekle birlikte, DB/40G ve K65D/dik. konumlu çatlak sistemleri daha hakim olarak gözlenmektedir. Kösedağ plütonu doğu kesimi, başlıca, orta-kaba ve ince taneli olmak üzere haritalanahilir iki fasiyese ayrılabilmektedir. Ana kütleyi oluşturan orta-kaba taneli fasiyes, çoğunlukla kuvars-siyenit, siyenit ve ender olarak da monzonilik kayaçlardan oluşurken; ince taneli fasiyes ise diğerinin içerisinde küçük sokulumlar halinde gözlenmekte ve başlıca siyenitik kayaçlardan oluşmaktadır. Ana mafik mineralleri amfibol (hornblend-kersutit), klinopiroksen (ojit ve ender olarak egirinöjit) ve biyotitten oluşan Kösedağ plütonu doğu kesiminin siyenitik ve monzonitik kayaçları kafemik (CAFEM), metalümino, katyonik (Na+K)< Al parametresi olan ve silis bakımından doygun alkalin (ALKS) özellik gösteren bir magma tipine sahiptir. R1-R2 parametrelerine göre "geç orojenik", Y-SiO2, Nb-SiO2, Rb-SiO2, Nb-Y ve Nb+Y- Rb eser element verilerine göre de"levha içi granitoyidîeri (WPG)" karakteri gösteren Kösedağ plütonunun, bu özelliklerinin, çarpışma sonrası (POST-COLG) bir jeodinamik ortama bağlı olarak gelişebileceği bazı eser element verileriyle de desteklenmektedir. Bu verilerin ışığında, Kösedağ plütonunun, Neo-Tetis`in kuzey kolunun kuzeye doğru yitimiyle ilgili çarpışmaya bağlı kabuk kalınlaşmasının sonlarında, pasif kenardameydana gelen gerilme rejimi ile gelişebilecek olan-manto yükseliminden malzeme alan ve alt kabuktan da kirlenen bir petrojenez mekanizmasına sahip olabileceği düşünülmektedir. 

  • petrokimya

  • petrojenez

  • Kösedağ plütonu

  • Sivas

  • Batchelor, B. ve Bowden, P., 1985, Petrogenetic interpretation of granitoid rock series using multicationic parameters: Chem.GeoL, 48,43-55.

  • Debon, F. ve LeFort, P., 1982, A chemical - mineralogical classification of common phi tonic rocks and associations: Royal Soc.of Edinburgh Transaction, 73, 135- 149.

  • Ehfers, E. G., Blatt, H., 1982, Petrology. Igneous, sedimentary and metamorphic.W.H. Freeman and Co., San Francisco, 709 p.

  • Erkan, Y., 1978, Kayaç oluşturan önemli minerallerin mikros kopta incelenmeleri: H.Ü. Yayınları, A-26, 497 s, Ankara.

  • Flanagan, F. J., 1976, Descriptions and analyses of eight new USGS rock standards: In: Flanagan, F.J., (ed.), Twenty-eight Papers Present Analytical Data on New and Previously Described Wholerock Standards. USGS Professional Paper, 840,171-172.

  • Govindaraju, K., 1989, 1989 compilation of working values and sample description for 272 geostandards: Geostandards Newsletter, 13, 1-113.

  • Harris N. B. W., Pearce, J. A. ve Tindle, A. G., 1986, Geochemical characteristics of collision zone magmatism: In: Coward, M.P ve Ries, A.C., (eds.) , Collision Tectonics. Geological Society of London Special Publication, 19, 67-81.

  • Hibbard, M. J., 1991, Textural anatomy of twelve magma mixed granitoid systems I: Dider, J. ve Barbarın, B. (eds.), Enclaves and Granite Petrology. Developments in Petrology, Elsevier, 431-444.

  • Hyndman, D. W., 1972, Petrology of igneous and metamorphic rocks. MacGraw Hill, New York, 530 p.

  • Irvine, T. N. ve Baragar, W.R.A., 1971, A guide to the chemical classification of common volcanic rocks: CanJour.Eart ScL, 8, 523-548.

  • Jakes, P. ve White, J. RM 1970, K/Rb ratios of rocks from island arcs. Geochim et Cosmochim. Acta, 34, 849- 856.

  • Kalkancı, Ş., 1974, Etude geologique et petrochimique du sud de la region de Suşehri: Geochronologie du massif siycnitique de Kösedağ (NE de SivasTurquie). These de doctorat de 3e cycle, L`Universite de Grenoble, 135 p.

  • Kuno, H., 1968, Differentiation of basalts magmas. I: Hess, H. H. ve Poldervaart, A., (eds), Basalts, 2, New York, Interscience, 632-688.

  • Me Donald, G.A., ve Katsura, T., 1964, Chemical composition of Hawaiian lavas: Jour.Petrol., 5,82-133.

  • Peacock, M. A., 1931, Classification of igneous rock series: Jour. Geol., 39,54-67.

  • Pearce, J. A, Harris, N. B. W. ve Tindle, A.G.W., 1984, Trace element discrimination diagrams for the tectonic interpretation of granitic rocks: Jour. Petrol., 25, 956-983.

  • Peceeriilo, A. ve Taylor, S.R., 1976, Geochemistry of Eocene calc-alkaline volcanic rocks from the Kastamonu area, Northern Turkey: Contrib.Mineral. Petrol., 58, 63-81.

  • Pitcher, W. S., 1993, The nature and origin of granite: Chapman and Hall, 321 p.

  • Şengör, A. M. C. ve Yılmaz, Y., 1982, Tethyan evolution of Turkey: A plate tectonic approach: Tectonophysics, 75,181-241.

  • Thlblemont, D. ve Cabanis, B., 1990, Utilisation d`un diagramme (Rb/100)-Tb-Ta pour la discrimination geochimique et l`etude petrogene*tique des roches magmatiques acide: Bull. Soc.Geol. France, 8/VI, 23-35.

  • Tokel, S., 1989, Anadolu`da yitim ve çarpışma kökenli granitoyidlerin kimyasal ve metalojenetik açıdan karşılaştanlması: Yerbilimleri, 15, 129-137.

  • Vernon, R. H., 1986, K-feldspar megacrysts in granites Phenocrysts, not porphyroblasts: Earth-Sci. Rev., 23, 1-63.

  • Yılmaz, S. ve Boztuğ, D., 1991, Petrology of the Hasançelebi syenitic pluton from the "`Central-Eastern Anatolian Alkaline Province", Hekimhan-Malatya District, Turkey: EUG VI, Terra Abstracts, p.246, Strasbourg.

  • Batı Kef Krom Yatağının (Guleman-Elazığ) Jeolojik Özellikleri
    Üner Çakir
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Batı Kef krom yatağı, Guleman ofiyolitinin alt birimini oluşturan tektonit dokulu harzburjitlerin hemen üzerinde, kümülat dokulu dünitlerin tabanında yeralır. Boyutları bakımından Türkiye`nin en önemli yatakları arasındadır.Tabantaşı konumunda olan tektonitler porfiroklastik dokuya sahip genellikle harzburjitik yer yer dünitik litolojik birimlerle*gang, arataşı ve lavantası konumunda olan kümülatlar ise adkümülat dokusuna sahip dünitik, harzburjitik ve lerzolitik litolojik birimlerle temsil edilirler. Cevher zonu ortalama K59D/ 54GD konumunda olup yüzeyde 1448-1580 m seviyeleri arasında mostra verir ve doğrultu boyunca 1000 m kadar izlenir. Güneybatı uçta ilksel bir sınırla kamalanarak, kuzeydoğu uçta ise Büyük Kef fayı ile kesilerek sonaerer. Oldukça değişken olan kalınlık en fazla 52 m olarak saptanmıştır. Yapılan sondajlarla eğim boyunca 1153 m seviyesine kadar devam ettiği ortaya çıkartılmıştır. Yatak yer yer iki kola ayrılır. Kromca daha fakir olan üst kolun alt kola göre daha geç bir evrede oluştuğu düşünülmektedir. Cevher disscmine yapı gösterir. Kromit ve olivin miktarındaki bağıl değişmeler çoğunlukla yatağın genel konumuna paralel tabakalanmaya neden olmaktadır. Tabantaşı sınırına yakın olan kısımlarda kalınlığı yer yer 1 m ye varan masif yapıda cevher tabakalarına rastlanmaktadır. Yatak K55D/ 76KB genel konumuna sahip, oblik atımlı sol yönlü ters fayla (KOT fayı: Kef Oblik Ters) iki büyük tektonik dilime ayrılmış durumdadır. KOT fayı ile eşzamanlı ve aynı kuvvet sistemlerine bağlı olarak oluştukları sanılan, genel olarak KB-GD doğrultulu, KD eğimli, atım miktarları oldukça değişken olan ters faylar ile belli bir sistem göstermeyen normal faylar yatağın daha küçük dilimlere ayrılmasına neden olmuşlardır. Yüzey ve galeri jeolojisi ile sondaj verilerinden yararlanarak kesit yöntemiyle hesaplanan Batı Kef krom yatağı görünür rezervi7,6 milyon ton, ortalama tenor % 30,06 Cr2O3 olarak bulunmuştur. 

  • krom

  • porfiroklastik doku

  • ofiyolit

  • Elazığ

  • Arman,B., Aydın, E., 1983, Guleman Kefdağı kromit cevheri örnekleri maden ve gang minerallerinin elektron mikroprob ve mineralojik analizi.. Türkiye Şişe ve Cam Fabrikaları A.Ş. Araştırma Müdürlüğü, Rapor No.DYP/EB-8301-1.

  • Bellivier, R, Çakır, Ü., 1992, Chromite (Turquie). Permis d`exploitation d`Eymir (Kangal). Evaluation des gites. Resultats de la campagne de sondages.Rap. B.R.G.M. R.34305 Orleans-Fransa.

  • Borchert, H., 1952, Etibank Şarkkromlan mıntıkasında krom cevheri yatakianndan yapılan jeolojik tetkik hakkında rapor: M.T.A. Genel Müdürlüğü, No. 2082.

  • Borchert, H.,1962, Soridağ-Rutdağ peridotit masifi ve bu masifin krom yatakları ile cevher rezervi: M.T.A. Genel Müdürlüğü, Rapor No.2943.

  • Boullier, A., M., 1975, Structure des Peridotites en enclave dans les kimberlites d`Afrique du Sud: Doktora Tezi., Nantes, Fransa, 122 s.

  • Cameron, E., N., 1977, Chromite in the central sector of the Bush weld Complex, South Africa. Am. Mineralogist, 62, 1082-1096.

  • Engin, T., Balcı, M., Sümer, Y., Özkan, Y.Z., 1983, Guleman (Elazığ) Krom yatakları ve peridotit biliminin genel jeoloji konumu ve yapısal özellikleri. M.T.A. Dergisi, No.95/96, s. 77-100.

  • Engin, T., 1985, Petrology of the peridotite and structural setting of the Batı Kef-Doğu Kef chromite deposits, Guleman, Elazığ, Eastern Turkey, metallogeny of Basic and Ultrabasic Rocks, I.M.M. Edinburgİngiltere, 229-240.

  • Engin, T., Sümer, Y., 1987, Kefdağ-Kapin (Guleman-Elazığ) yöresinin jeolojisi. Batı Kef Doğu -Kef krom yataklarının maden jeolojisi raporu; M.T.A. Genel Müdürlüğü, No.2080.

  • Helke,A., 1939, Soridağ krom cevheri yatakları; M.T.A. raporu, No.710.

  • Helke, A., 1955, Beobachtungen an turkischen Minerallagerstaetten: N Jb. Miner., 88,954-962.

  • Helke, A., 1962, The metallogeny of the chromite deposits of the Guleman area: Econ. Geol. 57, 954-962.

  • Hiessleitner,G., 1954, Güney Anadolu Torosu kromitli peridotit serpantinlerinin jeolojisine yeni ilaveler: M.T.A. Dergisi, 46/47, 21-46.

  • îskiuM., 1973, Etibank Şarkkromlan Kef Dağı krom yatakları arama raporu: Etibank raporu, (yayınlanmamış).

  • Jackson, E. D., 1963, Stratigrafîc and lateral variation of chromite composition in the S till water complex: Min.Soc.Amer.Spec.Paper, 1,46-54.

  • Ohnenstetter, D., Ohnenstetter - Crochemore, M., 1975, Le - puzzle ophiolitique Corse, un bel exemple de paleodorsale oceanique: Doktora tezi, Nancy-Fransa.418 s.

  • Outokumpu, O., 1987, Batı Kef underground mine basic engineering: Rapor, Etibank, (yayınlanmamış).

  • Özkan, Y., Z., 1982, Guleman (Elazığ) ofiyolitinin jeolojisi ve petrolojisi: Doktora tezi, Istanbul Üniversitesi, Yerbilimleri Fakültesi, 168 s.

  • Teknomad, 1988a, Batı Kef Krom Ocağı modernizasyonu projesi, ocak etüdü ön raporu: Etibank, No.88/1.

  • Teknomad, 1988b, Batı Kef Krom Ocağı modernizasyonu projesi, ocak etüdü nihai raporu: Etibank, No.88/6.

  • Teknomad, 1988c, Batı Kef Krom Ocağı modernizasyonu projesi, rezerv geliştirme programı: Rapor, Etibank, No.88/10.

  • Teknomad, 1988d, Doğu Kef ve Altındağ Krom Ocakları jeoloji ve rezerv kalite raporu: Etibank, No.88/12.

  • Teknomad, 1989, Batı Kef Krom Ocağı modernizasyonu projesi, tahkik sondajları programı uygulama sonuçları değerlendirme raporu: Etibank, No.89/7.

  • Tlıayer, T.P., 1964, Principal features and origin of podiform chromite deposits and some observations on the Guleman-Soridağ district.Turkey: Econ. Geol., 59, (8), 1497-1524.

  • Üşümezsoy, Ş., 1986, Kefdağ ve Soridağ (Guleman) kromit kütlelerinin oluşumu üzerine yeni bir yaklaşım,. Jeoloji Mühendisliği, 29,47-60.

  • Üşümezsoy, Ş., 1990, On the formation mode of the Guleman chromite deposits (Turkey): Mineral Deposita, 25, 89-95.

  • Beypazarı (Ankara) Granitinin Jeolojisi, Mineralojisi ve Petrojenezi
    Cahit Helvaci Süeda Bozkurt
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Beypazarı, yöresinde, Orta Sakarya Masifî`ni oluşturan metamorfîk kayalar, granit baskın olmak üzere diyorite kadar değişim sunan düşük sıcaklıktaki sığ yerleşimli batolit kütlesi tarafından kesilmiştir. Beypazarı graniti olarak adlandırılan bu batolit kütlesi, Kirmir Çayı`nın güneyinden itibaren yüzlek verir. Güneye doğru yer yer Paleosen, Eosen ve Miyosen yaşlı birimlerle örtülmesine karşı olasılı olarak Sivrihisar çevresinde yüzlek veren granitlere bağlanır. Batolit kütlesi kendi içinde çok az değişim gösterip, homojen bir yapıya sahiptir. Beypazarı granitinin, fillit, şist ve mermerden oluşan yan kayalarla dokanağı kesindir. Dokanak boyunca kalınlığı 3-10 m arasında değişen hornfelsler gözlenir. Batolit kütlesinin kenar zonlannda ise yerleşim sırasında yan kayalardan içine almış olduğu anklavlar gözlenir. Demirce zengin metamorfîkleri kestiği bazı yerlerde ise silisli demir oluşukları gözlenmektedir. Granit yerleşimi sırasında soğumasına paralel olarak eklem takımları ve çatlaklar gelişmiştir. Sonraki evrelerde bu çatlaklar boyunca kalınlıkları 10cm-6m ve uzunlukları 10m-350m arasında değişen KD-GB ve KB-GD gidişli aplit ve pegmatit daykları oluşmuştur. Batolit kütlesinin granit ve granodiyorit bileşimli türevleri magmatik ayrımlaşmaya bağlı olarak daha önce oluşmuş monzodiyorit ve diyorit anklavlarını sıkça içerir. Granitler, başlıca kuvars, plajiyoklas, ortoklas ve az oranda amfibol, biyotit, klorit, zirkon, sfen, apatit ve opak mineralden oluşur. Diyorite doğru geçişlerde felsik mineraller azalırken, mafik mineraller artmakta ve ek olarak piroksen gözlenmektedir. Plajiyoklaslar ve ortoklaslar sıkça serisitleşme gösterirken, biyotitlerde kloritleşme sunmaktadır. Baskın olarak holokristalin hipidiyomorf, seyrek olarak da mirmekitik ve allotriyomorf doku gözlenir. AFM ve (Na2O+K2O)/SiO2 diyagramları bu kayalann kalkalkalen nitelikte olduğunu gösterir. Ayrışma ve metasomatizma olayları Rb/Sr, K/Rb ve K/Na oranlarını değiştirmiştir. 0.706 ile 0.707 arasında değişen "SR/^SR oranları Beypazarı granitinin eskibir kabuk ergimesi sonucunda oluştuğunu, yöreye olasılıkla Üst Kretase`de sığ olarak yerleşmiş olduğunu gösterir. 

  • metamorfîk kayalar

  • granit

  • diyorit

  • Beypazarı

  • Altınlı, 1. E., 1973, Orta Sakarya Jeolojisi: Cumhuriyetin 50. Yılı Yerbilimleri Kongresi Tebliğleri Kitabı, 159- 191.

  • Altınlı, t. E., 1976, Geology of the northern portion of the middle Sakarya river: I.Ü. Fen Fak. Mecmuası, S.B. 41, 15-56, İstanbul.

  • Altınlı, 1. E., 1978, Geology of the eastern territiory of Nallıhan: I.Ü. Fen Fak. Mecmuası, S.B. 41, 29-44, İstanbul.

  • Ataman, G., 1973, Mihalıççık (Eskişehir) granit kütlesinin radyometrik yaşı üzerine çalışma: TÜBİTAK IV. Bilim Kongresi, Yerbilimleri Seksiyonu Tebliğler Kitabı, 1-5.

  • Bingöl, E., 1971, Granit sorunu ve jeolojisi: MTA Yayınları, Eğitim Serisi, No: 10, Ankara.

  • Bingöl, E., 1974, Magmatik kayaçlar petrolojisi: MTA Yayınları, Eğitim Serisi, No:9, Ankara.

  • Chappel,B.W. ve White, A.J.R., 1974, Two contrasting granite types: Pacific Geology, 8, 173-174.

  • Çoğulu, E., 1967, Etude petrographique de la region de Mihalhççık (Turquie): Doktora Tezi, Zürich, Imprimerie Leemann S.A.

  • Gözler,M.Z., Cevher, F. ve Küçükayman, A., 1985, Eskişehir civarının jeolojisi ve sıcak su kaynakları: MTA Dergisi, 103/104,40-55.

  • Harker, A., 1919, Petrology for students. Cambridge the University Press.

  • Helvacı,C. ve inci, U., 1989, Beypazarı trona yatağının jeolojisi, mineralojisi, jeokimyası ve yörenin trona patonsiyeli: TÜBİTAK Raporu, Proje No: TBAG-685, izmir.

  • Irwin,N. ve Baragar, W. R. A., 1971, A quide to the a chemical classification of the common rocks: Can. J .Earth Sci. 8,523-548.

  • Kulaksız, S., 1981, Sivrihisar kuzeybatı yöresinin jeolojisi: Yerbilimleri, 8, 103-124.

  • Mac Donald, G. A. ve Katasura, J., 1964. Chemical compositon of Hawaiian lavas: Journal of Petrology, 5,82-133.

  • Mohr, A., 1956, Beypazarı bölgesinde jeolojik ve hidrojeolojik çalışmalar. MTA, Derleme, No: 2554, Ankara.

  • Mulligan, R., 1962, Origin of the lithium and beryllum bearing pegmatites: The Canadian, mining and Metallurgy, IXV, 413-422.

  • Önai, M., Helvacı, C, İnci, U., Yağmurlu, F., Meriç, E. ve Tansel, 1., 1988, Çayırhan, kuzeybatı Ankara kuzeyindeki Soğukçam Kireçtaşı, Nardin Formasyonu ve Kızılçay Grubunun stratigrafisi, yaşı, fasiyes ve depolama ortamları: TPJD Bülteni, C-l/2, 153-163.

  • Streckeisen, A., 1976, Classification and nomenclature of igneous rocks: NJb, Miner. Ablı., 107, Stutgart.

  • Turner, O. F. ve Verlıoogen, J., 1960, Igneous and metamorphic petrolgy: Mac Graw Hill Book Company, new York.

  • White, A. J. R. ve Chappel, B. W., 1977, Ultrametamorphism and granitoid genesis: Tectonophysics, 43, 7-22.

  • Winnkler, H. G. F., 1976, Petrogenesis of metamorphic rock: Springer-Verllag, Berlin, 334.

  • Yağmurlu, F., Helvacı, C, İnci, U. ve önal, M., 1988, Tectonic characteristics and structural evolution of the Beypazarı and Nallıhan Neogene basin, central Anatolia: Metu Journal of Pure and Applied sciences, 21, 1-3, 127-143.

  • Devrekani Havzası (Kastamonu kuzeyi) Üst Paleosen-Orta Eosen Yaşlı Karbonat İstifinde Mikrofasiyes Analizleri
    Cemal Tunoğlu
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Gürleyikdere formasyonu kireçtaşı, başlıca algli biyomikrit, algli biyosparit, bryozoah biyosparit, bağlamtaşı ve bazı kesimlerde biyomikrit özelliğinde izlenmektedir. Sparit çimento ve mikritik matriksin, yer yer egemen olduğu istif, oldukça bol bentik veplanktonik foraminifer, alg, bryozoa, nannoplankton, mercan ve brakiyopod gibi sığ denizel (litoral) fosiller ile zaman zaman resifal koşullara özgü fauna ve flora içermektedir. Formasyonun büyük oranda dalga tabanı üzerinde geliştiği ve pekçok nitelikleri ile de yer yer resifal karakter taşıdığı saptanmış olup, üç ayrı fasiyes zonunda, dört farklı mikrofasiyes tanımlanmıştır. Birimin bu nitelikleri ile derin şelf kenarı, platform kenarı ve şelf lagünü ortamlarını yansıtan standart mikrofasiyes tipleri ile resif ve resif önünü temsil eden bir çökelme ortamını yansıttığı belirlenmiştir. Paleosen-Eosen çökelme evresinde ortamın en derin kesiminin, inceleme alanının DGD kesimi olduğu, daha B ve GB`ya doğru sığlaşmanın yer aldığı, bazı kesimlerde ise lokal derin ve daha duraylı alanların bulunduğu belirlenmiştir.

  • kireçtaşı

  • mikrofasiyes

  • foraminifer

  • Devrekani Havzası

  • Aydın,M.,Şahintürk, Ö.,Serdaı H.S., Özçelik Y., Akarsu, 1., Üngör A., Çokuğraş, R. ve Kasar, S., 1986, Ballıdağ-Çangaldağı (Kastamonu) arasındaki bölgenin jeolojisi: TJK Bült., 29, 1-16.

  • Bathrust, R. G. C, 1971, Carbonate sediments and their diagenesis: Development in sedimentology; 12, 620 p Elsevier.

  • Blumenthal,M., 1948, Bolu civarı ile Aşağı Kızılırmak mecrası arasındaki silsilelerin jeolojisi: MTA Enst. Derg, B-13, Ankara.

  • Chilingar, G. V., Bissell, H. J. and Fairbridge, R. W., (Eds.) 1967, Carbonate rocks, origin, occurence and classification: Developments in sedimentology, Elsevier, 9A, 469p.

  • Clark, D. N. Dickson, J. A. D., Skelton, P.W., Tucker, M.E., Wilson, R.C.L. and Wright, V.P., 1984, Carbonate Geology: The Open Univ., 151 p.

  • Dunham, R. J., 1962, Classification of carbonate rocks according to depositional texture: In Ham, W.E. (Ed): Classification of carbonate rocks, AAPG Memr., 1, 108-121.

  • Flugel, E., 1982, Microfacies analysis of limestone: (Translated by K. Christonsen) Springer-Verlag, Berlin-Hiedelberg, 633 p.

  • Folk,R. L., 1959, Practical pctrographic classification of limestones: AAPG Built., 43,1-38.

  • Folk,R.L., 1962, Spectral subdivision of limestone types In: Classification of carbonate rocks, Hom W.E (Ed). AAPG Memr., 1,62-84.

  • Gedik, A. ve Korkmaz, S., 1984, Sinop Havzasının jeolojisi ve petrol olanakları: Jeoloji Mühendisliği, 19, 53-79.

  • Göktunah, K., 1955, Devrekani, Daday, Küre ilçeleri arasında kalan Ağlıpazarı-Scydiler bölgesi hakkında jeolojik rapor: MTA Enst. Rap. No: 2533 (yayınlanmamış).

  • Görmüş, S., 1980, Yığılca (Bolu NW) yöresinin jeolojik incelemesi: H.Ü. Doktora Tezi, 210 s. (yayınlanmamış).

  • Horowitz, A.S. and Potter, P.E., 1971, Introductory petrography of fossils; 302 p.

  • Johnson, H. J., 1951, An Introduction to the study of organic limestones: Quaterly of the Colorado School of Mines 46, 2, 185 p.

  • Johnson, H.J., 1961, Limestone-Building Algae and Algal limestones: Colorado School of Mines, 297 p.

  • Ketin,L, 1962,1/500 000 ölçekli Türkiye Jeoloji Haritası Sinop paftası izahnamesi: MTA Enst. Yayını, 132 s. Ank*

  • Köylüoğlu, M., 1986, Güneydoğu Anadolu otokton birimlerinin kronostratigrafisi, mikrofasiyesi ve mikrofosilleri: TPAO Yayını 53 s., 146 Levha, Ankara.

  • Plumley, W. J., Risley, G. A., Graves, R.W. and Kaley, M.E., 1962, Energy Index for Limestone interpretation and classification: AAPG Memr., 1, 85-107.

  • Selley, R.C., 1970, Ancient sedimentary environments. Science paperbacks, London, 287 p.

  • Tunoğlu, C, 1991, Devrekani kuzey yöresinin (Kastamonu) jeolojik incelenmesi: H.Ü., (Doktora Tezi), Fen Bil. Enst. 269 s., (Yayınlanmamış).

  • Tunoğlu, C, 1991a, Orta Pontidlerde Devrekani Havzasının (Kastamonu kuzeyi) Listostratigrafi birimleri: Suat Erk Jeoloji Sempozyumu, Bildiriler, s.24, A.Ü.Fen Fakültesi.

  • Wilson, J.L., 1975, Carbonate Facies in Geologic History, Springer-Verlag, 471 p., Newyork.

  • Munzur Dağlarının (Kemah-lllç-Erzincan) Stratigrafisi
    Erol Özer
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Torid`lerin karakteristik jeolojik özelliklerini yansıtan Munzur Dağları, bu birliğin kuzeydoğu ucunda yer alır. Bu çalışmada yaşlıdan gence doğru; Munzur kireçtaşı (Liyas-Erken Kampaniyen), Uluyamaç ofiyoliti (Jura-Kretase), Eriç karışığı (Geç Kampaniyen-Erken Maestrihtiyen), Yakuplu plütonu (Paleosen), Haslar andeziti (Paleosen), Dedek formasyonu (Eosen) ve Kemah formasyonu (Miyosen) ayırtlanmıştır. İzole tipte bir karbonat platformu üzerinde çökelmiş Munzur kireçtaşı`nın en üst seviyeleri, platformun kırılıp ani çökmesine bağlı gelişen Globotruncanah biyomiktritleri içerir. Düzenli bir istiflenme göstermeyen Uluyamaç ofiyoliti sahada nontabuler görünümlü ofiyolitik kay açlardan oluşur. Eriç karışığı pelajik bir matriks içerisinde yapısal olarak bir araya getirilmiş, değişik yaş ve fasiyesteki kayaç bloklarının kaotik bir karışımından oluşur. Bu iki litostratigrafik birim birbiri ile ve Munzur kireçtaşı ile tektonik dokanaklıdır. Paleosen yaşlı Yakuplu plütonu ve Haslar andeziti kendisinden yaşlı bütün birimleri keserler. Dedek formasyonu ve Kemah formasyonu ise diğer birimleri uyumsuz olarak örterler.

  • kireçtaşı

  • stratigrafi

  • ofiyolit

  • Erzincan

  • Altıner, D., 1981, Recherches Stratigraphiques et Micropaleontologiques au NW de Pınarbaşı (Taurus oriental Turquie): de Geneve, These, 450 s.

  • Ami, P., 1939, Geologische Aufnahmen Zwischen Fırat und Çaltısu: M.T.A. Rapor No:901, Ankara (yayınlanmamış).

  • Aziz, A., Erakman, B., Kurt, G. ve Meşhur, M., 1982, Pınbarbaşı-Sarıiz-Gürün İlçeleri Arasında Kalan Alanın Jeoloji Raporu: TP AŞ Rapor No: 1601 (yayınlanmamış).

  • Baykal,F., 1953, Çimen ve Munzur Dağları Mıntıkasında Jeolojik Etüdler: M.T.A. Rapor No:2058, Ankara (yayınlanmamış).

  • Bergougnan,H., 1975, Doğu Anadolu`da Avrupa ve Arabistan Bloklarının Çarpışması: (çev.O.Yılmaz), Yerbilimleri, 1,31-41.

  • Coşal, C, 1973, Divriği A-B-C Demir yataklarının jeolojisi ve oluşumu üzerine çalışmalar: M.T.A. Dergisi, 81- 1,22, Ankara.

  • Çetin,!., 1945, 64/3 Paftası ile 63/1 Paftası üzerinde Ovacık Bölgesine ait Jeolojik Rapor: M.T.A. Rapor No: 1628 Ankara (yayınlanmamış).

  • Demirtaşlı, E., Turhan, N., Bilgin, A.Z. and Selim, M., 1984, Geology of the Bolkar Mountains: In: Tekeli, O. and Göncüoğlu, M.C (eds), Geology of the Taurus Belt,125-142.

  • KoçyiğiuA., 1990, Üç Kenet Kuşağının Erzincan Batısındaki (KD Türkiye) Yapısal ilişkileri: Karakaya, İç Toros ve Erzincan Kenetleri. Türkiye 8. Petrol Kongresi Bildiriler Kitabı, 152-160

  • Kozlu, H., Günay, Y., Dercourt, J., Cross, P. ve Bellier, J.P., 1990, Doğu Toros Bölgesinde Neo-Tetis`in Konumu: Türkiye 8. Petrol Kongresi Bildiriler Kitabı, Ankara, 387-402.

  • Kurtman,F., 1961, Munzurlarda Kemah ve Ovacık bölgelerine ait petrol istikşaf etüdü: M.T.A. Rapor No: 22, Ankara (yayınlanmamış).

  • lergougnan,H., 1987, Etudes Geologiques dans L`est Anatolien: Mem.des Sci.de la Terre, Üniversite Pierre et Marie Curie, These de Doc tor at d`etat, 86-33, Paris.

  • Nebert, K., 1955, Munzur Dağı`nm Jeolojisi: M.T.A. Rapor No: 2513, Ankara (yayınlanmamış).

  • Özer, E., 1992, Munzur Dağları`nın jeolojisi ve Tektonik özellikleri: KTÜ Fen Bilimleri Ens.Doktora Tezi, Trabzon (yayınlanmamış).

  • Özgül, N., 1976, Torosların bazı temel jeolojik özellikleri: TJ.K. Bülteni, 19/1,65-78.

  • Özgül,N., Metin, S., Göğer, E., Bingöl, î., Baydar, O. ve Erdoğan, B., 1973, Tufanbeyli Dolayının KambriyenTersiyer Kayaları: TJ.K.Bülteni, 16/1, 82-100.

  • Özgül, N., Turşucu, A., Özyardımcı, N., Şenol, M., Bingöl, 1. ve Uysal, S., 1981, Munzur Dağları`nın Jeolojisi: M.T.A. Rapor No: 6995, Ankara (yayımlanmamış).

  • Özgül, N. ve Turşucu, A., 1984, Stratigraphy of the Mesozoic Carbonate Sequence of the Munzur Mountains (Eastern Taurides): In: Tekeli, O. and Göncüoğlu, M.C. (eds), Geology of the Taurus Belt, Ankara, 173-181.

  • PerincekJX and Kozlu,H., 1984, Stratigraphy and Structural Relations of the Units in the Afşin-ElbistanDoğanşehir Region (Eastern Taurus): In:Tekeli, O. and Göncüoğlu, M.C. (eds), Geology of the Taurus Belt, 181-198.

  • Read, J. F., 1982, Carbonate Platform of Passive (Extansional) Continental Margin Types Characteristic and Evolution: Tectonophysics, 81,192-212.

  • Ricou, L.E., 1981, Toroslar`m Helenidler ve Zagridler Arasındaki Yapısal Rolü: TJ.K. Bülteni, 23, 101-118.

  • Ricou, L.E., Marcoux, J. and Whitechurch, H., 1984, The Mesozoic Organization of the Taurides: One or Several Ocean Basins: In: Robertson, A.H.F. and Dixon, J.E. (eds.), Geological Evolution of the Eastern Meditteranean, 349-359.

  • Robertson, A. H. F. anci Dixon, J. E., 1984, Introduction: Aspects öf the Geological Evolution of the Eastern Mediterranean: In: Geol. Evol. East. Mediterranean, 1-74.

  • Şengör, A.M.C. ve Yılmaz, Y., 1981, Türkiye`de Tetis`n Evrimi, Levha Tektoniği Açısından bir yaklaşım: TJ.K. Yerbilimleri özel dizisi, 1, Ankara.

  • Tekeli, O., Aksay, A., Ürgün B. M. and Işık, A., 3984, Geology of the Aladağ Mountains: In: Tekeli,O. and Göncüoğlu, M.C. (eds),Geology of the Taurus Belt, 143-158.

  • Tlıuizat, R., Whitechurch, H., Montigny, R. and Juteau, T., 1981 K-Ar Dating of Some Infra-ophiolitic Metamorphic Soles from the Eastern Mediterranean:New Evidence for Oceanic Thrustings Before Obduction, Earth Planet. Sci. Lett., 52,302-310.

  • Tunç, M., Özçelik, O., Tutkun, Z. ve Gökçe, A., 1991, Divriği-Yakuplu- Iliç-Hamo (Sivas) yöresinin temel jeoloji özelliklen, Doğa, 15, 225-245.

  • Whitechurch, H., Juteau, T. and Montigny, R., 1984, Role of the Eastern Mediterranean Ophiolites (Turkey, Syria, Cyprus) in the History of the Neo-tethys: InrRobertson, A.H.F. and Dixon, J.E. (eds). Geological Evolution of the Eastern Meditarranean, 301-318.

  • Yazgan, E., 1983, A Geotraverse Between the Arabian Platform and the Munzur Nappes: Int. Symp. Geol. Taurus Belt, 26-29 September, Ankara, Guide Book.

  • Yazgan, E., 1984, Geodynamic Evolution of the Eastern Taurus Region: In: Tekeli, O. and Göncüoğlu, M.C. (eds), Geology of the Taurus Belt, Ankara, 199-209.

  • Yılmaz, A., 1985, Yukarı Kelkit Çayı ile Munzur Dağları arasının temel Jeoloji özellikleri ve Yapısal Evrimi, T.J.K. Bülteni, 28/2, 79/92.

  • Yılmaz, Y., Yiğitbaş, E. ve Yıldırım, M., 1987, Güneydoğu Anadolu`da Triyas Sonu tektonizması ve Bunun Jeolojik Anlamı, Türkiye 7. Petrol Kongresi Bildiriler Kitabı, Ankara, 65-77.

  • Yılmaz,C.,1991, Munzur Kireçtaşı`nın Çökelme Koşulları ve Mikrofasiyes özellikleri, K.T.Ü. Fen Bilimleri Enstitüsü, Doktora tezi, Trabzon (yayınlanmamış).

  • Zeck, H.P. and Ünlü, T., 1987, Parallel Whole Rock isochrons from a composite, monzonitic Plüton, Alpine Belt, Central Anatolia, Turkey: N. Jb. Min. Mil., 5, 193- 204.

  • Zeck, H. P. and Ünlü, T., 1988a, Alpine Ophiolite Obduction Before 110+5 Ma Ago,Taurus Belt, Eastern Central Turkey: Tectonophysics, 145, 55-62.

  • Zeck, H.P. and Ünlü, T., 1988b, Murmano Plütonu`nun Yaşı ve Ofıyolitle Olan İlişkisi (Divriği-Sivas), M.T.A. Dergisi, 108, 82-97.

  • Sürmene (Trabzon) Yöresi Bazaltlarının Jeolojik Yerleşimi ve Jeokimyası
    Bülent Yalçinalp
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Pontid Tektonik Birliği`nin Kuzeydoğu Zonu`nda yer alan inceleme alanında bazaltlar, Liyas ve Üst Kretase yaşlı olmak üzere ilk ayrı seviyede gözlenirler. Aralarında petrografik ve ayrışma bakımından belirgin farklılıklar vardır. Yöre bazaltları adayayı ortamında gelişmiş olup, Liyas`ta toleyitik; Üst Kretase`de ise kalk-alkali karakterli volkaniklerden oluşmuştur.

  • bazalt

  • jeokimya

  • toleyitik

  • Trabzon

  • Alpan, T., 1970. Of - Trabzon arasının jeolojik etüdü: MTA Rap. 1177(yayınlanmamış) Ankara.

  • Aslaner, M., 1977, Türkiye bakır-kurşun-çinko yataklarının jeolojik ve bölgesel sımflanmasıyla plaka tektoniği yönünden incelenmesi: KTÜ yayını 85 , Trabzon

  • Atabek, S., 1940, Şarmilyon spekülarit-pirit-manganez jızmanı. MTA, Rap. 987 (yayınlanmamış) Ankara.

  • Bektaş, O., 1983, Kuzeydoğu Pontid Yayı`ndaki I-tipi granitler ve Jeotektonik konumlan. 37. T.J.K. Bilimsel ve Teknik Kurultayı, Bildiri Özetleri 49-50, Ankara

  • Bektaş, O., Van, A., ve Boynukalın, S., 1987, Doğu Pontidler`de (kuzeydoğu Türkiye) Jura volkanizması ve Jeotektoniği: T.J.K. Bülteni. 30/2, 9/19.

  • Boynukalın, S., 1990, Dereli (Giresun) baraj yeri ve göl alanının mühendislik jeolojisi ve çevre kayaçlarınm jeomekanik özelikleri: Doktora Tezi KTÜ Fen Bil. Ens. (Yayınlanmamış). Trabzon.

  • Dewey, J.F., Pitman, W.C., Ryan, W.B.F., Bonnin, J. 1973, Plate tectonics evolution of alpine system: Geol. Soc. Am. Bull. 84, 3137-3180.

  • Gedikoğlu, A., 1978, Harşit granit karmaşığı ve çevre kay açları: Doktora Tezi. KTÜ. 161 s. (Yayınlanmamış) Trabzon.

  • Gedikoğlu,A., Pelin, S., Özsayar, T., 1979, Tectonic evolution of the Eastern Pontid in Mesozoic: Geocome 1 Abstract, 68-87.

  • Gedikoğlu, A., 1983, Doğu Pontid`lerdeki metalik maden yataklarının plaka tektoniği ile olan ilişkileri: 37. T.J.K. Bilimsel ve Teknik Kurultayı, Bildiri Özetleri, 86-87. Ankara.

  • İğdır, I., 1971, Sürmene-Araklı-Arsin ve Yomra bölgesinin jeolojisi: MTA Bölge Rap. 109, (yayınlanmamış) Trabzon.

  • lrvine,T.N., and Baragar, W.R.A. 1971, A guide to the chemical classification of the common volcanic rocks: Can. Jour. Earth Sci. 8, 543-548.

  • Ketin, I., 1966, Türkiye`nin Tektonik Birlikleri: MTA yay. 66, 20-34 Ankara.

  • Khain, E. V., 1984, The Alpin-Mediterraine folt belt of USSR: Episodes, 3/7, 20-29.

  • PearceJ.A., and Cann, J.R., 1973, Tectonic setting of basic volcanic rocks determinated using trace element analysis: Earth and Planet Sci. 19, 15-43.

  • PearceJ.A., 1976, Statistical analysis of major element pattern in basalts: Tethyan Ophiolites Symposium. 19 Cyprus.

  • Pearce, J. A., 1979, Ti, Zr, Y and Nb variations in volcanic rocks: Contrib, Mineral. Petrol. 63,33-37.

  • Pelin, S., Özsayar, T., Gedikoğlu, A., ve Tülümen, E., 1982, Doğu Pontid`lerde Üst Kretase yaşlı biyomikriüerin oluşumu: KTÜ Jeoloji Dergi. 2, 1-2, 69-81.

  • Şengör, A.M.C., Yılmaz, Y. and Ketin, 1., 1980, Remants of a Pre-Late Jurassic Ocean in Northern Turkey: Fragments of Pcrmian-Triassic Paleo-Tethys? Geol. Soc.Amr.Bull. 91/1, 599-608.

  • Şengör, A. M. C and Yılmaz, Y., 1981, Tethyan evolution of Turkey: A play tectonic approach:Tectonophysics. 75,181-241.

  • Taşlı, K., 1984, tkisu (Gümüşhane) ile Hamsiköy (Trabzon) yörelerinin jeolojisi ve Berdiga Formasyonunun bi yostratigrafik deneştirmesi.Yük.Lis. Tezi. KTÜ, (Yayınlanmamış) Trabzon.

  • Tokel, S., 1972, Stratigrafıcal and volcanic history of the Gümüşhane Area, NE Turkey: Dok.Tezi, University of London.

  • Tokel, S., 1973, Doğu Pontid`lerin Mesozoyik ve Tersiyerde ki gelişmesi ve bu gelismeniii Kuzey Anadolu Sismik Zonu ile muhtemel ilişkileri: Cumhuriyetin 50. Yılı Yerbil.Kongresi. Tebliğler 1-5. Ankara.

  • Tokel, S., 1977, Doğu Karadeniz Bölgesi`nde Eosen yaşlı kalk-alkalen andezitler ve jeotektonizma: TJ.K.Bül.20,49-54.

  • Tokel, S., 1981, Plaka tektoniğinde magmatik yerleşimler ve Jeokimya, Türkiye`den örnekler: Yeryuvarı ve İnsan, 6/3-4,55-65.

  • Tokel, S., 1983, Liyas volkanitlerinin Kuzey Anadolu`daki dağılımı, jeokimyası ve Kuzey Tetis Ada yayının açıklanmasındaki önemi: 37. TJ.K. Bilimsel ve Teknik Kurultayı, Bildiri özetleri 42-43. Ankara.

  • Van, A., 1990, Pontid kuşağında Artvin Bölgesinin jeokimyası, petrojenezi ve masif sülfit mineralizasyonları. Doktora Tezi. KTÜ, Fen.Bil.Ens. (Yayınlanmamış) Trabzon.

  • Yalçınalp, B., 1992, Güzelyayla (Maçka-Trabzon) porfiri CuMo cevherleşmesinin jeolojik yerleşimi ve jeokimyası. Doktora Tezi. KTÜ.Fen Bil.Ens.(yayınlanmamış) Trabzon.

  • Zanettin, B., 1984, Prosposed new chemical classification of volcanic rocks. Episodes, 7/4, 19-20.

  • Adana Baseni Güvenç Formasyonunun (Tersiyer) Fasiyes ve Ortamsal Nitelikleri
    Nimet Özçelik Cengiz Yetiş
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Bu çalışma Adana baseni Güvenç formasyonunun (Burdigaliyen-Serravaliyen) fasiyes ve ortamsal niteliklerinin belirlenmesine yöneliktir. Belirtilen amaca erişmek için Karaisalı-Güvenç-Kuzgun ve Çukurköy stratigrafi kesitleri ölçülerek birimin jeometrisi, sedimanter petrografik nitelikleri, sedimanter yapıları ve paleoakıntı örnekleri değerlendirilip, planktonik, bentonik foraminifer ve nannofosil sayımları ve tanıtımları yapılarak yorumlanmıştır. Güvenç formasyonu. Adana baseni transgresif dönemine ait resif al Karaisalı formasyonunun resif ilerisi ve basen fasiyeslerini oluşturmaktadır. İstif, resif ilerisi şeyller ile başlayıp, basenin göreceli derinleşmesine bağlı olarak derin denizel şeylere geçmektedir. Birimin tavanına doğru, Adana baseninin bölgesel ölçekteki sığlaşmasına bağlı olarak regresif dönemi karakterize eden kırıntılı oranının artması ile sığ denizel çökeller ve bunları da Kuzgun formasyonunun karasal, menderesli nehir çökelleri üzerlemektedir. İstifin tabanından itibaren yukarıya doğru kırıntılı oranın azalmakta olması ile birlikte planktonik foraminifer miktarındaki artma, bentonik foraminifer oranındaki azalma ve Discoaster cinsi nannofosillerin artması, ortamın göreceli olarak derinleştiğini ifade etmektedir. Kesitin 562-2000 ın`leri arasında yer yer yoğun piritleşmenin gözlenmesi, aneorobik ortam koşullarının bulunduğunu kanıtlamaktadır. İstifin tavan kesimlerinde kırıntılı oranı ile birlikte bentonik foraminifer ve Braarudosphaera discula Braarudosphaera bigelowi türü nannofosil miktarındaki artış, ortamın derin denizden sığ denize geçtiğini göstermektedir. 

  • foraminifer

  • şeyl

  • nannofosil

  • Adana Baseni

  • Ergene,T. M., 1972, Quantitative Environmental Analysis and Reservoir Properties of Karaisalı Limestone in Bulgurdağ Oil Field: Turkey. Revue de la Faculte des sciences de L`universite dlstanbul, B, XXXVII, 3-4, 165-186.

  • Görür,N., 1979, Karaisalı Kireçtaşınm (Miyosen) Sedimantolojisi: Türkiye Jeol.Kur.Bült., 22/2, 227-234.

  • Görür, N., 1980, Karaisalı Kireçtaşınm (Miyosen Diyajenetik Evrimi: Türkiye 5. Petrol Kong.TebL, 123-128.

  • İlker, S., 1975, Adana baseni Kuzeybatısının Jeoloji ve Petrol Olanakları: T.P.A.O. Arama Arşiv No: 973, 63 s. (Yayınlanmamış).

  • Legap, H., 1985, Kiralan - Karakılıç - Karaisalı (NW Adana) Alanının Litostratigrafik-Kronostratigrafik incelemesi: Ç.Ü. Fen Bil. Enst, Jeoloji Müh.BöL, Yüksek Lisans Tezi, 77 s.

  • Nazik,A., 1983, Güvenç formasyonu Stratigrafi Kesitinin (KB Adana) Planktonik Foraminiferalarla Biyostratîgrafik incelemesi: A.Ü. Fen Fak. Jeoloji: Müh.Böl.,Yüksek Müh.Tezi, 35 s.

  • Nazik, A., Toker, V., 1986, Karaisalı Yöresi Orta Miyosen İstifinin Foraminifer biyostratgrafisi: M.T.A. Dergisi, No: 103/104, 139-150.

  • Nazik, A., Gürbüz, K., 1992, Karaisalı-Çatalan-Eğner yöresi (KB Adana) Alt-Orta Miyosen yaşlı denizaltı yelpazelerinin planktonik foraminifer biyostratigrafisi. Türkiye Jeoloji Bülteni, 35, 1, 67-80.

  • Öztümer,E.; Bizon, G.; Bizon, JJ. ve Feinberg, H., 1974, Mut ve Adana havzaları Tersiyer biyostratigrafi ve mikropaleontoloji yenilikleri: Türkiye II. Petrol Kong.tebligleri, 217-228.

  • Schmidt, G.C., 1961, Stratigraphic Nomenclature for the Adana Region Petroleum District: 7. Petroleum Administration Bull, 6., 47-63.

  • Ünlügenç, U. C, Demirkol, C. ve Şafak,Ü., 1993, Adana Baseni K-KD`sunda Yeralan Karsantı Baseni Çökellerinin Stratigrafik-Sedimantolojik Nitelikleri: A.Suat Erk Simpozyum Bildirileri, 215-227.

  • Yalçın,N.M., Görür, N., 1984, Sedimantological Evolution of the Adana Basın: International Symposium on the Geology of the Taurus Belt. 165-172.

  • Yetiş,C, 1978, Çamardı (Niğde) Yakın ve Uzak dolayının jeoloji incelemesi ve Ecemiş Yanlım kuşağının Maden Boğazı-Kamışh arasındaki özellikleri. 1st. ÜnivJFen Fak. Doktora Tezi, 164 s.

  • Yetiş, C, Demirkol, C, 1984, Adana Baseni Kuzey-Kuzeybatı Kesiminin Temel Stratigrafisine ilişkin Bazı Gözlemler: Türkiye Jeol.Kur. 38. Bilimsel ve Teknik Kurultayı Bildiri özetleri. 59-61.

  • Yetiş,C, Demirkol, C, 1986, Adana Baseninin Batı Kesiminin Detay Jeolojisi Etüdü I: M.T.A. Rapor No: 8037 (yayınlanmamış)

  • Yetiş.C, 1988, Reorganization of the Tertiary Stratigraphy in the Adana Basin, Southern Turkey. Newsl.Stratigr., 20(1), 43-58.

  • Samandağ Formasyonu`nun (Antakya Havzası) Yaşı ve Molluska Faunasına Bağlı Paleoekolojik Özellikleri
    PDF Olarak Görüntüle
  • Aktürk.A.. 1975, Yayladağı (Halay) bölgesi fosfat yataklarının detay etüd raporu: MTA Enst.Rap.No: 5635, (Yayınlanmamış), Ankara.

  • Altınlı,E. 1..1978. Amanos Dağları ve Anadolu`nun levha tektoniği ile ilişkileri: Türkiye 4. Petrol Kongresi, Bildiriler ve Açıkoturum. 51-62, Ankara.

  • Aslaner, M., 1973, İskenderun ve Kırıkhan bölgesindeki ofiyolillerin jeolojisi ve petrografisi: MTA Yayın No: 150, Ankara

  • Atan, O. R., 1969, Eğribucak - Karacaören (Hassa)- Ceylanlı-Dazevleri (Kırıkhan) arasındaki Amanos Dağlarının jeolojisi: MTA yayın No: 139, Ankara.

  • Bellardi.L.. 1882 - 1988, I Molluschi de terreni Terziarii del Piemonte e della Ligura: C:II-III, Gasteropoda, C:V, Mitridae.

  • Bellardi.L. ve Sacco, F., 1890. I Molluschi dei terreni Terziarii del Piemonte e della Ligura C:V1, Torino.

  • Böger.H. ve Willmann. R., 1979, Verbreitung einiger limniseher Gaslropoden im Miozan des Agais Raumes, Ann. Geol.Pays Hellen, Hors seri. Fasicule: 1, 163-166. Atina.

  • Brocchi. G„ 1814, Conchiologia fossile Subapennina: 241-712, 1843. Milano.

  • Caprotti. E., 1972. Mesogastropoda della Stratotipo Piacenziano (Castell`Aquato, Piacenza): Nalura-Riv. Sc.Nal.,LXI. II. 121-187, Milano.

  • Caprotti. E. ve Vescovı, M., 1973. Neogasıropoda ed Euthyneura della Stratotipo Psacenziano (Castell1 Arquato, Piacenza): Nalura-Riv. Sc. Nal. Acquario Civ. 64. II. 156-193. Milano.

  • Cerulli-Irelli. 1907 - 1908. Fauna Malacologica manana: Palaeonl.Italica. XIII. XI. İtalya.

  • Çoğulu. H.E., 1973. Hatay-Kızıldağ Masifinin oluşumu hakkında yeni buluşlar: Cumhuriyetin 50. Yılı Yerbilimleri Kongresi, 409-421 .Ankara.

  • Deshayes, G.P vc Ph. Dautzenberg, 1902-1920, Conchyliologie du Miocene moyen du bassin de la Loire: Mem.Soc.Geol.France.. Palaeont.. X, 2,3;XI, 3,4; XIV, 1; XVI, 2; XXII. 2,3 ve 4.

  • Dollfus, G.F. ve Cotter, 1909, Mollusques Terliaires du Portugal (Plaisancien),I-Pelecypoda, Coıntn.Serv. Geol.Porlogal, Lizbon.

  • Doruk. N.. 1973, Adana ve Antakya Havzaları Neojen ve Kuvarterner Ostracod mikrofaunası ve biyostratigrafisi: Cumhuriyetin 50. Yılı Yerbilimleri Kongresi, Tebliğler, 143-150, Ankara.

  • Erünal-Erönöz, L., 1956, Stratigraphic des Bassins neogcncs de Turquie, plus speciament d`Anatolic meridionale et comparisons avec le Domaine Mediterranean dans son ensemble. MTA Yayını Seri: c, No:3. Ankara

  • Erünal-Erenöz, L., 1958, Mollusques du Neogene des Bassins de Karaman, Adanıl et Hatay (Turquie): Doktora Tezi. 232s., 36 levha. Ankara.

  • Fontannes, F„ 1879 - 82, Mollusques Pliocenes de la Vai lee du Rhone et du Roussilon, I-Gasteropodes, Des Formations marines et Saumatres: 276 s., II-Acephales, Des Formations Marines et Saumatres: 29Ip.. Paris.

  • Gignoux, M.. 1913, Les Formations marines Pliocenes et Qualernaires de 1`Ilalie du Sud et de la Sicile: (These), Lyon

  • Glibert. M., 1945. Faune Malacologique du Miocene de la Belgique, I-Pelccypodes: Mem.Mus.r.Hist.nat., Belgique, No:103, 263p., 12 , Brüksel.

  • Glibert. M.. 1952. Faune Malacologique du Miocene de la Belgique, II-Gastropodes: Mem.Mus.Hist.nat. Belgique. 197p., 10 Lev.. Brüksel.

  • Gonzales Delgado, J.A.. 1986, Estudio sistematico de las Gasleropodes del Plioceno de Hueva (SW de Espana). II-Mesogaslropoda (Rissocca, Cerithiacea): Stud.Geol.Salmanı., XXIII. 61-120, Salamanca.

  • Hornes, M., 1851, Die Fossilen Mollusken des TerliarBeckens von Wien: Herausgegeben d.k.- k.GeoI.Reichsanstalt, No:l, Conus. 736p, Wien.

  • Hörnes,M., 1956, Die Fossilen Mollusken de TertiarBeckens von Wien: Atlas. 52 Table.

  • Karacabey-Öztemur, N. ve Selçuk, H„ 1980 - 81. Hatay bölgesinden derlenen Rudistlere ait bir yeni cins ve 2 yeni tür: MTA Derg. 95/96. 40-149. Ankara.

  • Lamarck, 1914, Catalogue illustre de la collection Lamarck: Museum de Geneve.

  • Malatesta. A., 1960-63, Malacofaune Pliocenica Umbra: Mem. Serv. Desc.Carta GeoLItalia, XII, 1-2, Rome.

  • Malatesta, A., 1974, Malacofaune Pliocenica Umbra. Mem. Serv. Desc. Carta Geol. Italia, XIII, 498p., XXXII PL.,Rome.

  • Moore. R. C., 1960, Treatise on Invertebrate Paleontology: Part-1 Mollusca 1, 35Ip

  • Moore, R. C.. 1969, Treatise on invertebrate Paleontology.Part-N, 1,2,3, Mollusca 6 Bivalvia.

  • Neumayr, 1880, Uber den geologischen Bau dcr InsclKos: Dcnkschr.Kais.Ak.wiss., 40, 213-314, wien.

  • Papp. A. ve Thenius, E.. 1959, Tertiar. Grundzügc regionaler Stratigraphic: I-II, Stuttgart.

  • Pelosio, G., 1966, La malacofauna della stratotipo del Tabianiano (Pliocene inferiore) di Tabiano Bagni (Parma):Boll.Soc. Paleont.ItaL, 5. 2,101-183, Pl.35- 47.

  • Regional committee on Mediterranean Neogene Stratig raphy Report on Activitiy of the R.C.M.N.S. working Groups (1971-1975), Bratislava.

  • Rögl, F ve Steininger, F., 1983, Vom Zerfall der Tethys zur Mediterran und Paratethys,:143-163, 14 Pl., wien.

  • Sacco, V.D.F., 1884-1901, I Molluschi dei Terreni Ter ziarii del Piemonte e della Ligura: IV, VI, XIX, XX, XXVIII, XXDCXXV.Torino.

  • Selçuk. H. ve dig., 1985. Kızıldağ-Keldağ-Hatay dolayı nın jeolojisi vc jeodinamik evrimi: MTA Rap.No:7787, (Yayınlanmamış), Ankara

  • Sieber. R.,1937,Die Miozanen Potamididac, Cerithiidae Cerithiopsidae und Triporidae Niederösterrcichs, Festshrift für Prof.Dr.Embrick Strand: 11,473-520.

  • Stchepinsky, V..1946, Türkiye karakteristik fosilleri: MTA Yayın No:l, Ankara.

  • Taner, G„ 1981, Gelibolu yarımadasının denizel Kuvaterner Molluskaları, Jeomorfoloji Dergisi, 10, 71- 115, Ankara.

  • Tekeli. O. ve Erendil, M., 1986, Kızıldağ ofiyolitinin (Hatay) jeoloji vc petrolojisi: M.T.A. Dergisi 107, 33-48.Ankara.

  • Toker, V ve Yıldız, A., 1991, Hatay yöresi Nannop lankton biyostratigrafısi, Ahmet Acar Jeoloji Sempozyumu. 199-211, Adana.

  • Venzo, S. ve Guaitani, F. 1943. Nuovo giacinıento del Pliocene superiore a Torre dei Rovcri. nelle Prcalpi > Bergamasche: Riv.Italiana Paleont.

  • Wenz, W„ 1929. Fossilium CatalogusJ-Aninıalia, Gast ropoda,extramarina Tertiairie. Berlin.

  • Wenz, W„ 1938-44. Handbuch der Palaozoologie, 6. Gastropoda: Bölüm:!, Berlin.

  • Wenz. W. ve Zileli, A., 1959-60, Handburch der Palao zoologie. 6. Gastropoda,II-Euthyneura, 834.

  • Willmann, R., 1977,Biostratigraphie mit limnisehen Mollusken anı Beispiel des Neogens von Kos (Griechenland): Meyniana, 29,71-79, Kiel.

  • Willmann, R.. 1978, Die Formenreichcn der pliozanen Süsswassergastropoden von Kos (Agais) und ihre Erforscliungschichtc: Natur, u. Museum, 103, 230-237, Frankfurt.

  • Willmann, R., 1980, Die Alterstellung kontinantaler Neogenablagerungcn in der südöstlichen Agais (Rodos und Kos/Dodekanes, Dadça/ Siudwestanatolian: Newsl.Sırat., 9, 1-18, Stutgart.

  • Willmann, R.. 1981, Evolution, Systematik und stralig raphische Bedeulung der Neogenen Stisswasser gastropoden von Rhodos und Kos/Agais: Paleontographica Abt.. A-Palaozoologie-Stratigraphie, 174,10- 235, Stutgart.

  • Boyabat (Sinop) Yöresi (Triyas-Kretase) Birimlerinin Organik Fasiyes İncelemesi
    Ali Sari
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Organik fasiyes ayırtlaması, kerojenin kimyasal özellikleri, maseral tipleri ve mikroskopik incelemelere göre yapılır. Organik maddenin bileşimi, oluşumu ve diyajenetik durumu göz önüne alınarak yedi ayrı organik fasiyes tanımlaması yapılmaktadır. Bölgede kaynak kaya niteliğinde olan formasyonlar Akgöl, Çağlayan ve Gürsökü formasyonlarıdır. Yapılan organik jeokimyasal analizler ve mikroskopik incelemelere göre Akgöl formasyonunun organik fasiyeslerinin C, CD ve D olduğu, bir miktar petrol vegaz üretebileceği; Çağlayan formasyonunun organik fasiyeslerinin BC, C, CD ve D olduğu, petrol ve gaz üretebileceği; Görsökü formasyonunun ise organik fasiyeslerinin CD ve D olduğu ve kısıtlı miktarda gaz türetebileceği belirlenmiştir.

  • Organik fasiyes

  • petrol

  • kerojen

  • Sinop

  • Akarsu, I. ve Aydın., M., 1977, Durağan, Boyabat, Taşköprü ve Çatalzeytin dolaylarının jeoloji raporu: T.P.A.O. Arşivi, rapor no: 1183

  • Altunsoy,M. ve Özçelik, O., 1983, Organik fasiyesler: Jeoloji Mühendisliği 43, 34-39.

  • Badgley, P. C, 1959, Stratigraphy and petroleum possibilities of Sinop region: Tidewater Oil Co, Petrol İşleri Gen. Müd. arşivi (Yayımlanmamış).

  • DuranclB., Espitalie, J., and Nicasie, G., 1972, Etude la matiere organique insoluble des Argiles de Toarcien du Bassin de Paris. Etude par les procedures optiques analyse elemantarie, etude microscopique et difraction electroniques: Rev.Ist.Fr. Petr. 27, 865-884.

  • Eren,R.H., 1979, Kastamonu, Taşköprü bölgesi, metamorfitle rinin jeolojik ve petrografik etüdü. 34. T.J.K. Bilimsel ve Teknik Kurultayı bildiri özetleri. 42-43, Ankara.

  • Ericson,D. B., 1938, Boyabat hakkında rapor: Rapor no.817, MTA, Ankara

  • EspitalieJ., Madec, M., Tissot, B., 1977, Source rock chracterization: 9th offshore technology conference, 439- 444.

  • Gedik,A., îzbudak., N., Iztan, H., Korkmaz, S., Ağrıdağ, D.S., 1981, Sinop havzasının jeolojisi ve petrol olanakları ile ilgili ön sonuçlar: TJK 35. Bil.Tek.Kurul.Bil. Özetleri.

  • Gedik,A., ve Korkmaz, S., 1984, Sinop havzasının jeolojisi ve petrol olanakları. Jeoloji Mühendisliği Der., 19, 53- 79.

  • Hunt,M.,1983, Geochemistry of petroleum: Woods Hole Oceanographic Institution Woods Hole, Massachusetts (Kurs notları).

  • Jonathan, D., Le Tran, K., Oudin, S. L., and Van der Weide, i. M., 1976, Les methodes d`etude physic chmique de la matiere organique. Bull. Centre Rech.Pau SNPA, 10,1 ,39-108.

  • Jones,R.W., 1987, Organic facies: Advanced in petroleum geochemistry (Brooks, J., and Welte, D., eds.), 2,1-9.

  • Ketin,!., 1962, 1/500 000 ölçekli Türkiye jeoloji haritası ve izahnamesi (Sinop paftası), MTA yayını, Ankara.

  • Korkmaz, S., 1984, Boyabat (Sinop) kuzeydoğusunun petrol yönünden jeolojik ve jeokimyasal incelemesi: Doktora tezi (yayımlanmamış), MTA kütüphanesi. No: 95737,193 s., Ankara

  • Korkmaz,S., 1992, Sinop havzasında kaynak kaya fasiyesi, organik olgunlaşma ve petrol oluşumuna volkanizma ve çökelme ortamı açısından yeni bir yaklaşım: TPJD Bülteni. 4/1, 35-45.

  • Mc iver, R. D., 1967, Composition of kerogen elute its role in the origin of petroleum: Proceedings of the 7th world petr. cong., Mexico, 2, 25-36.

  • Sarı,A.,1990, Boyabat (Sinop) kuzeydoğusunun petrol imkanlarının incelenmesi: Doktora tezi, A. Ü. Fen Bil. Ens., 312 s., (yayımlanmamış).

  • San,A., N. Sonel, ve Albayrak, M., 1991, Boyabat( Sinop) kuzeydoğusu birimlerinin petrol hazne kaya özelliklerinin incelenmesi. Selçuk Üniv. Müh.Mim.Fak.Der., 2.61-77.

  • Sarı, A., Sonel, N., 1993, Boyabat (Sinop) yöresi birimlerinin (Liyas-OJigosen) petrol ana kaya özelliklerinin incelenmesi. A. Suat Erk Jeoloji Sempozyumu Bildirileri, 365-375, Ankara.

  • Sonel, N., 1988, Boyabat havzası (Sinop) birimlerinin petrol ana kaya özellikleri: S.Ü.Müh. Mim.Fak. Der. 3, 1, 80-98.

  • Sonel, N., Sarı, A., Coşkun, B., ve Tozlu. E., 1 989. Boyabat (Sinop) havzası Ekinveren fayının petrol aramalarındaki önemi: Türkiye Jeoloji Bülteni. 32, sayı 1-2, 39-51.

  • Tissot,B., Welte, D.H., 1978, Petroleum formation and occurence: Springer Verlag, Berlin, p, 538.

  • Tüysüz,O., 1985, Kargı masifi ve dolayındaki tektonik birliklerin ayırdı ve araştırılması (petrografik inceleme): Doktora tezi, îst.Üni.Fen.Bil.Ens., 431 s, (yayımlanmamış).

  • Welte, D. H., 1965, Relation between petroleum and source rock: A.A.P.G.BulL, 49, 12,2246-2268.

  • Yilmaz,Y., Tüysüz, O., 1984, Kastamonu-BoyabatVezirköprü-Tosya arasındaki bölgenin jeolojisi (IIgaz-Kargı masiflerinin etüdü): MTA raporu, 275 s.

  • Yılmaz, Y., Tüysüz, O., 1988. Kargı masifi ve dolaylarındaki Mesozoyik tektonik birliklerin düzenlemeleri sorununa bir yaklaşım: T.PJ.D. Bülteni, 1/1, 73-86.

  • Isparta-Burdur Arasının Jeolojisi ve Tektonik Özellikleri
    Mehmet Erkan Karaman
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Çalışma alanındaki kaya birimleri otokton ve allokton olmak üzere başlıca iki gruba ayrılır. Kretase yaşlı karbonat istifi bölgenin en yaşlı otokton kaya birimidir. Karbonat istifi iki birim içerir. Bunlar alttan üste doğru; (l)Senomaniyen-Türoniyen yaşlı Söbüdağ formasyonu ve (2) Orta Maestrihtiyen yaşlı Senirce formasyonu`dur. Tüm Kretase yaşlı kaya birimleri Tersiyer yaşlı kırıntılı sedimentlerle uyumsuz olarak örtülür. Tersiyer yaşlı sedimanter istif iki birime ayrılır. Bunlar alttan üste doğru; (1) Üst Paleosen-Alt Eosen yaşlı Kı/ılkırma formasyonu ve (2) Orta Eosen yaşlı Kayıköy formasyonu`dur. Bölgedeki Gölcük volkanizması Geç Miyosen-Erken Pliyosen boyunca aktif olmuştur. Gölcük formasyonu Gölcük volkanik materyallerinden meydana gelmiştir. Kuvaterner yaşlı alüyon ve birikinti koni çökeleri çalışma sahasının en genç birimleridir. Gökçebağ ofiyolitli karmaşığı ve Jura-Kretase yaşlı Akdağ kireçtaşı birliği, bölgenin allokton kaya birimleridir. Allokton kayaçların bölgeye ilksel tektonik yerleşimleri Geç Kretase Erken Paleosen`dir. Çalışma sahasının önemli tektonik yapılarından olan ters veya bindirme fayları ile kıvrım eksenleri KB-GD doğrultusunda; egemen normal faylar ve kırık sistemleri ise KD-GB doğrultusunda uzanmaktadır. Bölgedeki tüm bu yapısal özellikler muhtemelen KD-GB sıkıştırma; KB-GD çekme kuvvetleri etkisi sonucu gelişmişlerdir. 

  • otokton

  • allokton

  • ofiyolit

  • Isparta

  • Acar, A., 1975, İsparta`nın kuzey bölgesindeki jeolojik gözlemler: Atatürk Üniversitesi yayınları, Erzurum.

  • DumontJ.F., 1976, İsparta kıvrımı ve Antalya naplarımn orijini: M.T.A. Dergisi, 86, 56-57.

  • Görmüş,M. ve Karaman, M.E., 1992, Fades changes and new stratigraphical paleontolgical data in the Cretaceous Tertiary boundary around Söbüdağı (Çünür-Isparta): Çukurova Üniversitesi Geosound, (Yerbilimleri) Dergisi, 21,43-57, Adana

  • Gutnic, M., 1971, Geologie du Taurus du Psidien Au nord d`Isparta (Turquie): Academic de Versailles Üniversite de Paris-Sud Faculte des Sciences d`Orsay.

  • Gutnic, M, 1972, İsparta batısındaki kükürt belirtileri üzerine rapor: M24 03 paftası: M.T.A. Raporu (Yayınlanmamış), Ankara.

  • Gutnic, M., 1977, Geologie du Taurus Psidien au nord d`Isparta, Turquie. Principaux resul tats extraits des notes de M. Gutnic entre 1964 et 1971 par O. Monod, Univ. de Paris-Sud Orsay, 130.

  • Gutnic, M.. Monod, O., Poisson, A., et Dumont J.F., 1979, Geologie des Taurus occidentals (Turquie): Memoires de la Societe Geologique de la France, Mem.No.137 Paris.

  • Karaman , M. E., 1986, Burdur dolayının genel stratigrafisi: Akdeniz Üniversitesi, İsparta Müh. Fakültesi Dergisi, 2, B23-26, İsparta.

  • Karaman, M.E., 1990, İsparta güneyinin temel jeolojik özellik leri, Türkiye Jeoloji Bülteni, 33, 57-67, Ankara.

  • Karaman, M. E., Meriç, E., ve Tansel I., 1988, Çünür (İsparta) dolaylarında Kretase-Tersiyer geçişi: Akdeniz Üniversitesi İsparta Müh. Fakültesi Dergisi 4, 90-98, İsparta.

  • Karaman, M. E, Meriç, E., ve Tansel, 1., 1990, Gönen-Atabey (İsparta) arasındaki bölgenin jeolojisi: Cumhuriyet Üniversitesi Müh. Fakültesi, Seri A-Yerbilimleri, 6,7 (1-2) 129-143, Sivas.

  • Kazancı,N. ve Karaman M.E., 1988 Gölcük (İsparta) Pliyosen volkaniklastik istifinin sedimantolojik özellikleri ve depolanma mekanizmaları: Akdeniz Üniversitesi İsparta Müh. Fakültesi Dergisi 4, 16-35, İsparta.

  • Koçyiğit, A., 1982, İsparta büklümünde (Batı Toroslar) Toros karbonat platformunun evrimi: Türkiye Jeol. Kurumu Bülteni 24, 15-23, Ankara.

  • Koçyiğit,A.,1984, Güneybatı Türkiye ve yakın dolayında levha içi yeni tektonik gelişim: Türkiye Jeol. Bülteni 27, 1-16, Ankara.

  • Özgül, N., 1976, Torosların temel jeolojik özellikleri. Türkiye Jeol.Kur. Bült., 9/1,65-78.

  • Özgüner, A. M., 1979, Burdur gölü ve Keçiborlu dolaylarının jeolojisi raporu: M.T.A. Genel Müdürlüğü raporları (Yayınlanmamış), Ankara.

  • Poisson, A., 1977, Recherches geologique dans les Taurides occidentales These Doct. d`etat Orsay, N. 1902.

  • Poisson, A., Akay, E., Dumont, J. F., Uysal, Ş., 1984, İsparta angle: Geology of the Taurus belt, International Symposium, 11-16 p.

  • Saniz, K, 1985, Keçiborlu kükürt yataklarının oluşumu ve yörenin jeolojisi: Anadolu Üniversitesi yayınları: Yayın no:21, Doktora tezi, Eskişehir.

  • Şenel, M., 1984, Discussion on the Antalya nappes: Geology of the Taurus belt. Int. symp. 26-29 sept, p.41-51, Ankara-Turkey.

  • Waldron, J. W., 1982, Structural history of the İsparta angle, SW Turkey: Evol. Eastern mediterranean, Int. Meet. Geol. Soc. London, Edinburg, Abs, lllp.

  • Yalçınkaya, S., Ergin, A, Afşar, Ö.P., Taner, K., 1985, İsparta büklümünün yapısal evrimi: A.Ü. İsparta Müh.Fak. III. Müh Haftası Bildiri özleri kitabı, 30-31 İsparta.

  • Yalçınkaya,S., Ergin, A., Afşar, Ö.P., Taner, K, Dalkılıç, H., Özgönül, E., 1986, Batı Torosların jeoloji raporu, M.T.A. raporu (Yayınlanmamış) Ankara.

  • Yalçınkaya ,S, 1989 İsparta dolayının jeolojisi. Doktora Tezi İstanbul Üniversitesi, Fen Bilimleri Enst. (yayınlanmamış) İstanbul.

  • Yıldız, A., ve Toker., V., 1991, Çünür köyü yöresindeki (İsparta kuzeyi) Üst Kretase-Eosen yaşlı birimlerin plantik foranıinferler ile biyostratigrafik incelemesi: Türkiye Jeol. Kur. Bülteni, 34/2, 43-58, Ankara.

  • Hekimhan-Hasançelebi Yöresinin Üst Kretase Stratigrafisi ve Havza Evrimi
    Ömer Feyzi Gürer
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Bu çalışmada Doğu Toros sistemi içinde yer alan Hekimhan-Hasançelebi çevresinin stratigrafisi, Hekimhan adı verilen havzanın evrimi ve bu havzanın bölgesel jeoloji içindeki konumu incelenmiştir. Bölgenin temelini Geç Kampaniyen`de olasılıkla kuzeyden güneye aktarılan Hocalıkova ofiyoliti oluşturur. Hekimhan havzası ofiyolitin yerleşiminden sonra açılmıştır. Geç Kampaniyen-Erken Maestrihtiyen`de akarsu-delta, delta ve kısmen de sığ denizel ortamlarda çökelen ve kırıntılılardan oluşan Karadere formasyonu ofiyoliti uyumsuzlukla örter. Karadere formasyonu ile geçişli kırıntılı egemen Üst. Kampaniyen-Üst Maestrihtiyen yaşlı Hekimhan formasyonu tektonik aktivite ile denetlenen denizel bir ortamda trangresif olarak çökelmiştir. Aynı dönemde gelişen alkali karakterli Yüceşafak siyenitoyidi çevresinde kontakt metamorfizmaya ve metasomatizmaya yol açarak Dovulgu metamorfitini oluşturmuştur. Öte yandan Orta-Geç Maestrihtiyen`de kuzeyde iç, güneyde ise orta şelf gibi farklı ortamlarda çökelen Hüyük kireçtaşı havzasının güneye doğru derinleştiğini ve olgunlaştığını ifade eder. Kuzey bölümde Geç Maestrihtiyen`de zaman zaman aktifleşen tektonizma ve volkanizmanın etkisiyle lagüner koşularda Zorbehan dolomiti oluşmuştur. Havza Geç Maestrihtiyen`de maksimum derinliğe ve genişliğe ulaşmıştır. Bölgedeki ekonomik demir yatakları da bu dönemde oluşmuştur. Tersiyer birimleri Hekimhan yöresinde üst Kretase ile geçişli iken, Hasançelebi yöresinde uyumsuzdur. Yukarıda tanıtılan stratigrafiye göre, ofiyolitin bölgeye yerleşmesi ile kabuk kalınlığı artmış, dolayısıyla bölge yükselerek yer yer kara haline dönüşmüş, gerilmeli kuvvetler etkisi ile Geç Kampaniyen`de Yüksekova-Baskil yayı kuzeyinde yay gerisi ensialik bir havza açılmış, bu havza Geç Maestrihtiyen`de olgunlaşmış ve Orta Eosen`de kapanmıştır. 

  • kontakt metamorfizma

  • metasomatizma

  • havza evrimi

  • Hekimhan

  • Akkuş. M. F., 1971, Darende-Balaban havzasının jeolojik ve stratigrafik incelemesi. MTA Dergisi. 76, 1-60

  • Ayan T,, 1961, Malatya kuzeyindeki Hekimhan-Ebreme Köyü bölgesinin (K39 c3) detay jeoloji ve petrol imkanları. MTA rapor No. 4186 (Yayınlanmamış).

  • Ayan, T. ve Bulut, C, 1964, Balaban-Yazıhan-Kurşuıılu ve Levent Bucakları (Malatya) arasındaki alanın genel jeolojisi. MTA Dergisi. 62,58-71.

  • Blumcnthal. M., 1937, Şarki Toros mıntıkasında Hekimhan-Hasançelebi-Kangal irtifasında jeolojik araştırmalar. MTA rapor. 570 (Yayınlanmamış),Ankara.

  • Boztuğ. D. ve Yılmaz, S., 1992, Konukdere metasomatinin (Hekimhan-Hasançelebi, KB Malatya) petrolojisi. 45. Türkiye jeoloji kurultayı bildiri özleri, 38-39.

  • Çoban, A., 1973, Malatya K39 b3 paftasının jeoloji inceleme si. MTA Maden Etüd Dairesi arşivi, Rap.No. 1190 (Yayınlanmamış).

  • De La Roche, H.. Leterrier, P., Grandclaude, P. and Marchal. M., 1980, A classification of volcanic and plotonic rocks using the R1-R2 diagram and major elemeni analyses. Its relationship with current nomcnclaturc. Chem.Geol., 29, 183-210.

  • Gattinger. T. E., 1957, Malatya ve Elazığ bölgesine giren 1/100 000 ölçekli (6) pafta sahasında (79/1,2,3,4 ve 80/1,3) 1957 senesinde yapılan revizyon çalışmaları hakkında ön rapor. MTA Rap.No. 2797.

  • Görmüş, M., 1992a. Geological setting, fades and evolution of the Tohma reef formation, an Upper Cretaceous sequence in the Hekimhan area, NW Malarya: Türkiye 9. Petrol Kong.Bildiriler, Jeoloji, Ankara, 173-184.

  • Görmüş, M., 1992b, Hekimhan (KB Malatya, Türkiye) yöresindeki istiflerin biyostratigrafik incelemesi: Türkiye Jeo.Kurultayı Bült, 7,179-191.

  • Görür. N., Okiay, F: Y., Seymen, 1. ve Şengör, AMC, 1984. Paleotcctonic evolution of the Tuzgölü basin complex, Central Turkey. Sedimentary record of a NeoTethyan, closure. In the geological evolution of the Eastern Mediterranean, Dixon, J.E. and Robertson, AHF.. Ed..824, Blackwell scientific publ, London.

  • Gültekin, A. S.. 1993, Alacahan- Çetinkaya -Divriği (Sivas) arasında kalan alanın jeolojisi Doktora tezi, t.Ü Fen Bil. Enst.. 183 s.

  • Gürer. Ö. F.. 1992, Hekimhan -Hasançelebi (Malatya) dolayının jeoloji melemesi. 1.0. Fen Bil. Enst.Doktora Tezi (Yayınlanmamış).

  • lzdar. K. E., 1961, Kurzer beitrag zur geologie der lagerstatten von Deveci-Malatya. Türkisch, Unveröff.Ber., MTA Archiv.

  • lzdar, E.K., 1963, Doğu Hekimhan-Hasançelebi (E Anadolu) bölgesinin jeolojik yapısı, mağmatizma ve cevher yatakları. MTA yayınları, No.l 12

  • lzdarJE. K. ve Ünlü, T., 1985, Hekimhan Hasançelebi -Kuluncak bölgesinin jeolojisi. Piri Reis International Contribution Series Publication No.2. Sixth Colloguium Geology of the Aegean Region, Izmir, 303-329.

  • Jacobson, S. H., 1969, Hasançelebi - Hekimhan demir sahasının jeolojisi ve maden yatakları. MTA arş. No: 1042 (Yayınlanmamış).

  • Ketin, L, 1959, Türkiyenin orojenik gelişmesi. MTA Der. 53,78-86

  • Ketin, L, 1966, Anadolunun tektonik birlikleri. MTA Der. 66, 23-24.

  • Kovenko, V., 1940, Hasançelebi mıntıkası demir yatakları. MTA Der. 5,1/8.

  • Kurtman, F., 1 978. Gürün bölgesinin jeolojisi ve tektonik özellikleri. MTA Der. 91,1-12.

  • Leo.G. W., vd., 1978, Geology and mineral resources of the Kuluncak-Sofular. MTA Mad. Etüd.Dai.Arş.Rap. No. 1308.

  • Mac Donald, G. A. and Katsura, T., 1964, Chemical composition of Hawaian lavas. Jour.Petro., 5,82-133.

  • Örçen, S., 1986, Medik - Ebreme (KB Malatya) dolayının biyostratigrafisi ve paleontoljisi. MTA Der. 105-106, 39-69.

  • Özer. S., 1988, Orta-Doğu -Güneydoğu Anadolu ve yarımadasında bulunan Pironaca (Rudist) türlerinin paleontolojisi ve biyocoğrafyası. 31/1,47-59.

  • Özer, T. ve Kuşçu, A.E., 1983, Malatya -Hekimhan -Karakuz demir madeni jeoloji ve rezerv raporu. MTAMad.Et.Dai.Arş.No. 1856.

  • Özgül, N., 1976, Torosların bazı temel jeoloji özellikleri. TJK Bül. 19/1, 68-78.

  • Pearce, J.A., 1982, Trace element characteristics of lavas from destructive plate boundaries. In: Thorpe, R.S. (Ed). Andesites. New York. John Willey and Sons, 525- 458.

  • Pearce,J.A.,Harris, N.B.W. and Tindle, A.G., 1984, Trace element discrimination diagrams for the tectonic interpretation of granitic rocks. J. Petrology. 25,956-983.

  • Perinçek, D. ve özkaya. I., 1981. Arabistan levhası kuzey kenarının tektonik evrimi Hacettepe Üniv. Yerbilimleri Enst. Bül. 8,91-101.

  • Perinçek, D. ve Kozlu, H., 1983, Stratigraphy and structural relations of the units in the Afşin-ElbistanDoğanşehir region (Eastern Taurus). Geology of the Taurus Region, Int. Symp.on the Taurus Belt.

  • Pilz,P., 1937, Eisenvorkomen wistlich und istlich- von Hasançelebi be i Deveci, Karakuztepe und Çaltepe Unveröff, Ber., MTA archiv.

  • Poldini,M., 1936., Hasançelebi bölgesinde manyetit yatakları- . nın keşfi hakkında rapor.MTA Arş.No.472.

  • Robertson, A. H . F. and Dixon, J. E., 1984, Introduction aspects of the geological evolution of the eastern Mediterranean. The geological evalution of the eastern Mediterranean. Special Publication of the Geological Society, London. 17, 1-74.

  • Stchepinsky, V., 1944, Malatya bölgesi`nin jeolojisi ve mineral varhklan.MTA Der. 9, 1/31, 79-105.

  • Şengör, A. M. C. and Yılmaz, Y., 1981, Teüıyan evolution of Turkey: a plate tectonic approach. Tectonophysics, 75,181-241.

  • Yazgan,E., 1981, Doğu Toroslar`da etkin bir paleo-kıta kenarı etüdü. H.Ü.Yerbilimleri Der. 7,83-104.

  • Yılmaz, S., 1960, Karakuz ve Deveci Köyü demir yatakları hakkında rapor. MTA Mad. Et. Pai. Arş. No: 63 (Yayılanmamış).

  • Yoldaş, R., 1972, Malatya kuzeyinin jeolojisi ve petrol olanakları. MTA Rap. No: 4936 (Yayınlanmamış).

  • Zanettin, B., 1984, Proposed new chemical classification of volcanic rocks. Episodes, 7, No:4, 19-20.

  • Zimmer,E., 1952, Hasançelebi bölgesi demir yataklarında icra edilen taharriomeliyatı hakkında rapor. MTA Arş. No: 2018 (Yayınlanmamış).

  • Ergani-Maden (Elazığ) Bakır Yatağı Cevherlerinin Bi, La, Ce, Th ve U Eser Elementleri.
    Hüseyin Çelebi İbrahim Peker
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Makalede, Ergani-Maden bakır yatağı cevherlerindeki Bi, La, Ce, Th ve U eser elementlerinin derişimleri incelenmekte, bakırla ve kendi aralarındaki ilişkileri üzerinde durulmaktadır. Elde edilen sonuçlar, incelenen elementlerin yatakta zenginleşmediklerini ve ne bakırla, ne de kendi aralarında belirgin bir jeokimyasal uyumlu ilişkinin bulunmadığını ortaya koymaktadır.

  • bakır yatağı

  • jeokimya

  • eser elementler

  • Elazığ

  • Bamba,T., 1976 Güneydoğu Anadolu Ergani-Maden Bölgesi ofiyolit ve ilgili bakır yatağı: MTA Dergisi 86, 35-49.

  • Bannert,V., 1986, Der Grubenbetrieb des Kupferwerkes Ergani der Ergani Bakır işletmeleri Müessesesi in Maden, Provinz Elazığ (Türkei): Erzmetall 39/1,45/48.

  • Borchert, H., 1952, Ergani bakır cevheri yataklarında yapılan jeolojik tatbikata ait rapor: MTA Genel Müd., raporNo.:2083 (yayınlanmamış), 35 s., Ankara.

  • Borodin, L. S., 1967, Die Sekenen Erden als geochemische in dikatoren bei der Lösung von Fragen der endogenen Mineralbildung: Zeitschrift f. Angew. Geologie 13/1, 9-16.

  • Çağatay, A., 1977, Güneydoğu Anadolu bakır yatak ve zuhurlarının jeolojik-mineralojik etüdü sonunda elde edilen jenetik bulgular: MTA Dergisi 89, 46-70.

  • Çağatay, A., 1968, Erzmikroskopische Untersu chungen des Weib-Vorkommens bei Ergani-Maden, Türkei und genetische Deutung von Kupferlagerstaette ErganiMaden: N. Jb. Min. Abh. 109, 1/2, 131-155.

  • Çelik,N., 1993, Etibank Ergani Bakır işletmesi, sağladığı yararlar ve kapatılmasının doğuracağı sonuçlar: Yüksek Lisans Semineri (yayınlnmamış), Fırat Üniversitesi, 72 s., Elazığ.

  • Erdoğan,B., 1977, Geology, geochemistry and genesis of the sulphide deposit of the Ergani-Maden region, SE Turkey: Doktora Tezi (yayınlanmamış), New Brunswick Univ., 249 s., New Brunswick/Kanada.

  • Erler,A.,1983,Tectonic setting of the massive sulphide deposit of the Southeast Anatolian thrust belt: Ed., Tekeli, O. ve Göncüoğlu, M.C., 1983, Geology of the Taurus Belt, MTA Matbaası, 309-316, Ankara.

  • Etibank, 1991, Ergani Bakır işletmesi Müessesesi yıllık faaliyet raporu : Ergani Bakır işletmesi Müessesesi yıllık faaliyet raporu (yayınlanmamış), 53 s., Maden.

  • Gerassimowski, W.I.. 1960, Geochemie eter seltenen Erden: Zeitschrift f. angew. Geologic, H 2,53-58.

  • Göymen-Arslaner. M.G., 1969, Ergani bakır yatağının maden mikroskopik incelenmesi: MTA Dergisi. 72,176-188.

  • Griffıtts, W.R.. Albers, J.P. ve Öner, Ö., 1972, Massive sulfide copper deposit of the Ergani-Maden Area, SouthEastern Turkey: Econ. Geol. 67, 701-716.

  • Helke, A.. 1964, Die Kupferlagerstaette Ergani-Maden in der Turkei: N. Jhb. Miner. Abh. 101,233-270.

  • Karul, B., Pehlivanoğlu. H., Teşrekli. M., Demiray, B., Aydemir, T., özçiçek, H.. Çevikbaş, A., Yıldınm, R.. Oygiir, V., Tüzün, D., Bingöl, N., Sarman, E., Cengiz, R. ve Zarahoğlu, M.. 1990.. Ergani bakır arama projesi hedef sahaları jeoloji raporu (yayınlanmamış): Ergani Bakır İşletmesi Müessesesi. 228 s., Maden.

  • Mason, B. ve Moore, C.B., 1985, Grundzüge der Geochemie: Enke Veril., 340 s., Stuttgart.

  • MMO(Yayınhyan), 1974, Ergani Bakır işletmesi Müessesesi: Ergani bakır yatağının ve işletme tesislerinin tanıtımı. Madencilik, bakır özel sayısı, 163-178.

  • Morteani,G., 1991, The rare earths: Their minerals, production and technical use. Eur. J. Mineral. 3,641-650.

  • Schneiderhöhn, H., 1954, Ergani bakır yatağı: Etibank Genel Müd., rapor No. 812 (yayınlanmamış). 48 s., Ankara.

  • Seeliger, T. C, Pernicka, E.. Wagner. G. A., Begemann. F., Schmitt-Strecker. S., Eibner, C, Öztunalı, ö. ve Baranyi. I., 1985. Archaeometallurgische untersuchungen in Nord- und Ost-anatolien: 32. Jahrbuch des Rönıisch-Germanischen Zentral-museums, 597-659, Mainz.

  • Sirei,M.A,, 1950, Die Kupferlagerstaette Ergani-Maden in der Turkei: N. Jhb. Miner. Abh. Abt A 80,36-95.

  • Ttzlak, F., 1991, Keban-Ergani yöresinde Madencilik (1780- 1850): Doktora Tezi (yayınlanmamış), Fırat Üniversitesi, 402 s.. Elazığ

  • Turekian, K. K.. ve Wedepohl, K. H., 1961, Distribution of elements in some major unit of the earth`s crust: Ed., Rosier, H. J. ve Lange, H., 1976. Geochemische Tabellen. Enke Verl., 675 s., Stuttgart.

  • Whittaker.E. ve Muntus, R., R., 1970, Ionic radii for use in gechemistry: Ed., Rosier, HJ. ve Lage,H..1976,Geochemische Tabellen.Enke Verl.. 675 s.. Stuttgart.

  • Wijkerslooth, P., 1954, Über das Alter und die Genese de Kup terlagerstâtte Ergani-Maden: Türkiye Jeol. Kurumu Bült. 5,190-198.

  • Wyllie, RJ.M., 1972, Ergani mine, mill and smelter is Turkey`s largest copper producer: World Min. 3,42-45.

  • Yazgan,E., 1987, Malatya Güneydoğusunun jeolojisi ve Doğu Toroslann jeodinamik evrimi: MTA Gen. Müd., Rapor No. 297 (yayınlanmamış), 38 s., Ankara.

  • SAYI TAM DOSYASI
    PDF Olarak Görüntüle