Türkiye Jeoloji Bülteni
Türkiye Jeoloji Bülteni

Türkiye Jeoloji Bülteni

1985 AĞUSTOS Cilt 28 Sayı 2
KAPAK
PDF Olarak Görüntüle
KÜNYE
PDF Olarak Görüntüle
İÇİNDEKİLER
PDF Olarak Görüntüle
Akçakent (Çiçekdağı-Kırşehir) Yöresi Fluorit Yataklarının Jeolojisi ve Sıvı Kapanım Çalışmaları
Süleyman Servet Yaman
PDF Olarak Görüntüle
  • fluorit

  • kuvars

  • riyolit

  • gabro

  • Kırşehir

  • Ayan, M., 1963, Contribution â l`etude petrograplıique et geblogique de la rögion situee au Nord-Est de Kaman (Turquie): Maden Tetkik Arama Enst. Yayın: 155, Ankara, 332 s.

  • Brigo, L., Ferrario, A., Marcello, A., Natele, P., Omenetto, P., Padalino, G., Salvadori, I., Tocco, S., Uras, I., Valera, R., ve Zuffardi, P., 1982, Gites filoniens Pb-Zn-F-Ba de bassc temperature du domaine varique d`ltalie: Symposium on low Temperature Pb-Zn-F-Ba vein type Deposits: B.R.G.M, 2, 195-206.

  • Derre, C, 1972, Histoire des filons de fluorine et du bassin de Langeac: These Üniversite

  • Fluorit, 1979, Türkiye Sınai Kalkınma Bankası Araştırma Müdürlüğü Kimya Sektör Araştırma Yayınları, No: 4,100 s.

  • Ketin, I., 1955, Yozgat Bölgesinin Jeolojisi ve Orta Anadolu Masifinin Tektonik Durumu: Türkiye Jeol. Kur. Bült., 6, 1-28

  • Ketin, L, 1959, Über Alter Und Art der kritallinen Gesteine und Erzlagerstaetten in Zentral-Anatolien: Berg. und Hüttenm Monatsh. 104, 8

  • Marchand, L., 1976, Contribution a l`etude de la distribution des lanthanides dans la Fluorine: These Üniversite d`Orleans, 92 s.

  • Oktay, F. Y., 1981, Savcılı büyükoba (Kaman) çevresinde Orta Anadolu Masifi Tortul Örtüsünün Jeolojisi ve Sedimantolojisi: Doçentlik Tezi, I.T.Ü. Maden Fakültesi, istanbul, 175 s. (yayınlanmamış).

  • Roedder, E., 1979, Fluid inclusions as samples of ore fluids: Geochemistry of hydrothermal are deposits: H.L. Barnes (Ed.), Wiley-Interscience, 670 s.

  • Sabouraud, C, 1975, Inclusions solides et liquides du gypse: These d`Etat, presses de E.N.S. Paris. 112 s.

  • Seymen, I., 1981, Kaman (Kırşehir) dolayında Kırşehir Masifinin Stratigrafisi ve Metamorfizması: Türkiye Çeol. Kur. Bült., 24,101-108.

  • Templeton, C.C., 1960, Solubility of barium sulfate in sodium chloride solutions from 25° to 95°C: Jour. Chem. Eng. Data, 5,18-25.

  • Touray, J. C, 1970, Analyse thermo-optique des families d`Inclusions fluides â depots salins: Schweiz. Mineral. Petrog. Milt. 50, 67-79.

  • Turner, T., 1973, Orta Anadolu, Kaman ve Kırşehir civarının fluorit sahalarım kapsıyan bölgenin prospeksiyon raporu: Maden Tetkik Arama Enst., 73, (yayınlanmamış) .

  • Valette, CO., 1983, Karsts et filons â Fluorine dans le Faisceau Synclinal du Morvan: The`se, Üniversite d`Orleans, 297 s.

  • Weiss, K. ve Forster, A., 1974, The fluorite deposits in the Nabburg-Wolsendorf Area: Fortschr., 52, 81-99.

  • Yaman, S., 1977, Etude geologique et mine`ralogique des filons de fluorine de la Charbonniere et du Charbonniere et du Chatene (Htte. Vienne): These, University d`Orleans, 126 s.

  • Yaman, S., Ziserman, A. ve Touray, J.C., 1978, Un modele de filon lie1 â une Paleosurface: Chronique de la Recherche Miniere, 441, 45-50.

  • Yaman, S., 1984, Bayındır (Kaman) Fluorit damarlarının termo-optik analizi: Yerbilimleri, 11, 23-30.

  • Ziserman, A., 1980, Les gisements baryto-fluores du bassin de chaillac: de: Les Palebsurfaces et leur Metallogenese. 26 eme CongrĞs Geol. Inter., 343-385.

  • Yukarı Keltik Çayı ile Munzur Dağları Arasının Temel Jeoloji Özellikleri ve Yapısal Evrimi
    Ali Yilmaz
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Pontidler ile Toridler`in birbirine en çok yaklaştığı bir alanda yapılan çalışmanın amacı, yörenin temel jeoloji özelliklerini sergilemek ve belirlenen veriler ışığında yapısal evrimi irdelemektir. İnceleme alanında, farklı ortam koşullarını yansıtan, birbirleri ile tektonik ilişkili ve Eosen öncesi yaşta olan dört temel birim ayırtlanmıştır. Bunlar, kuzeyden güneye doğru Kelkit Otoktonu, Çimen Dağı Napı, Erzincan Napı ve Munzur Kireçtaşı`dır. Kelkit Otoktonu`nun temelini, Gümüşhane granitleri, içine yerleştikleri yeşil şistlerle beraber oluşturmaktadır. Bu temelin üzerine Liyas kırıntılıları transgresif olarak gelir. Liyas kayaları dereceli olarak Üst Jura-Alt Kretase yaşlı platform türü karbonatlara geçer. Otokton`un bu kesimi duraylı bir kıta kenarını temsil etmektedir. Üst Kretase-Paleosen volkano-tortulları ise Jura-Alt Kretase kayalarının üzerine açısal uyumsuzlukla gelmektedir. Çimen Dağı Napı`nda en alt düzeyi, Tokat metamorfitleri ve kısmen Karbonifer-Permiyen yaşlı volkano-tortullar oluşturur. Bu temelin üzerine Jura-Alt Kretase yaşlı kıta yamacını temsil eden heterojen bir kaya türü topluluğu açısal uyumsuzlukla gelmektedir. Erzincan Napı ise Üst Kretase-Paleosen yaşlı yitim karmaşığını ve ürünlerini temsil etmektedir. İnceleme alanının güneyinde yer alan Üst Triyas-Alt Kretase yaşlı Munzur Kireçtaşı da genellikle platform türü karbonatlardan oluşmaktadır. Çimen Dağı Napı, kuzeyde Kelkit Otoktonu, güneyde Erzincan Napı üzerinde, Erzincan Napı da daha güneydeki Munzur Kireçtaşı üzerinde yer almaktadır. Bu tektonik birimler, Jura-Alt Kretase sırasında açılmakta olan havzanın, Üst Kretase-Paleosen evresinde yitimine bağlı olarak yan yana gelmişlerdir. Eosen ve daha genç kaya türleri, tektonik birimlerin üzerine açısal uyumsuzlukla gelmekte ve gereçleri genellikle ofiyolitlerden türemiş olistostromlar kapsamaktadır. İnceleme alanı, Üst Miyosen Pliyosen öncesinde tümüyle kara haline gelmiştir. Kuzey Anadolu Fay Zonu, inceleme alanının yaklaşık ortasından geçmekte ve zonun her iki yanında ofiyolitli karmaşık (Anatolid birimi) yer almaktadır. Onun için, bu yörede Pontid-Anatolid tektonik sınırı esas alınarak kestirilen Kuzey Anadolu Fayı`nın atımına ilişkin önerilerin geçerli olmadığı vurgulanmaktadır.

  • granit

  • kireçtaşı

  • olistostrom

  • Kuzey Anadolu Fay Zonu

  • Kelkit

  • Erzincan

  • Ağar, Ü., 1975, Demirözü (Bayburt) ve Köse (Kelkit) bölgesinin Jeolojisi: İstanbul Üniversitesi Fen Fakültesi (Doktora tezi), istanbul, 59 s.

  • Akdeniz, N., 1984, Demirözü (Bayburt) Permo-Karboniferi ve bölgesel yapı içindeki yeri: Maden Tetkik ve Arama, Derleme no 7694, Ankara, 35 s.

  • Arpat, E. ve Şaroğlu, F., 1975, Türkiye`deki bazı önemli genç tektonik olaylar: Türkiye Jeol. Kur. Bült., 18/1, 91-101.

  • Ataman, G., Buket, E. ve Çapan, Ussal Z., 1975, Kuzey Anadolu Fay zonu bir Paleo-Benioff zonu olabilir mi?: Maden Tetkik ve Arama Derg., 84. 112-118.

  • Barka, A.A. ve Hancock, P.L., 1984, Neotectonic deformation patterns in the convex-northwards of the North Anatolian fault zone: Geol. Soc. London, Spec. Pub (in press).

  • Baş, H., 1979, Petrologische und Geochemische Untersuchungin an Subrezenten Vulkaniten der Nordanatolischen Storungszone (Abschnitt: Erzincan-Niksar), Türkei: (Doktora tezi), Hamburg, Üniversitesi, 116 s.

  • Baykal, F., 1952, Recherches geologiques de la region de Kelkit-Şiran (Nord-East d L`Anatolie): Rev. Fac. Sc. Üniv. îst., ser. B, t. 17, fas. 4, 325-340.

  • Baykal, F., 1953, Çimen ve Munzur dağları mıntıkasında jeolojik etüdler: Maden Tetkik ve Arama Derleme Rapor no. 2058, Ankara, 29 s

  • Baykal, F., 1966, 1/500.000 ölçekli Türkiye Jeoloji Haritası (Sivas): Maden Tetkik ve Arama Enst. 116 s

  • Bektaş, O., 1981, Kuzey Anadolu Fay Zonu`nun Erzincan Tanyeri Bucağı yöresindeki jeolojik özellikleri ve yerel ofiyolit sorunları: KTÜ Yer Bilimleri Fakültesi (Doktora tezi), Trabzon, 193 s.

  • Bektaş, O., Pelin, S., Korkmaz, S., 1934, Doğu Pontid yay gerişi havzasında manto yükselimi ve polijenetik ofiyolit olgusu: Türkiye Jeol. Kur. 38. Bilimsel ve Teknik, Kurultayı, Bildiri Özetleri, Ankara, s. 34-37.

  • Bergougnan, H., 1975 a, Presence de trois unitees charriees a la bordure sud des Pontides dans le Haut-Kelkit. Ages et mises en place: C.R. Acad. Sc. 280, ser. D, 2199-2201.

  • Bergougnan, H., 1975 b, Dispositif des ophioîites nord-est anatoliennes, origine des nappes ophiolitiques et sud-pontiques, Jeu de la faille nord-anatolienne: C.R. Acad. Sc. 281, ser. D, 107-110

  • Bergougnan, H., 1976 a, Structure de la Chaine pontiquc dans le Haut-Kelkit (Nord-East de FAnatolie): Bull. Soc. geol. France, (7), t XVIII, n3, 675-686

  • Bergougnan, H., 1976 b, Doğu Anadolu`da Avrupa ve Arabistan bloklarının çarpışması (çev. O. Yılmaz): Yerbilimleri, TMMOB Jeoloji Mühendisleri Odası yayın organı, 1, 31-41.

  • Bergougnan, H. ve Fourquin, C, 1982, Remnants of a preLate Jurassic ocean in northern Turkey: Frag ments of Permian-Triassic Paleo-Tethys? (Discussion): Geological Society of America Bulletin, V. 93, s. 929-932.

  • Bingöl, E., 1983, Prekambriyen-Jura arasında Türkiye`nin olasılı jeotektonik evrimi: Türkiye Jeoloji Bilimsel ve Teknik Kurultayı, Bildiri Özetleri, Ankara, s. 36-38.

  • Bîumenthal. M., 1945, Die Kelkit-Dislokation Südlich Niksar und ihre tektoniche Rolle: Maden Tetkik ve Arama Mecm. 2/34, 372/386.

  • Buket, E. ve Ataman, G., 1982, Erzincan-Refahiye ultramafit ve mafik kayaçlarmın petrografik ve petrolojik özellikleri: Yerbilimleri (H.Ü. Yerbilimleri Enstitüsü Bülteni), 9, 5-18.

  • Buket, E., 1982, Erzincan-Refahiye ultramafik ve mafik kayalarının petrokimyasal karakterleri ve diğer oluşumlarla deneştirilmesi: Yerbilimleri (H.Ü. Yerbilimleri Enstitüsü Bülteni), 9, 43-56.

  • Dewey, J.F., 1980, Episodicity, sequence and style at convergent plate margins: Can. Assoc. Geol. Spec. Paper, 20 (in honour of J. Tuzo Wilson), 533-573.

  • Gedikoğlu, A., 1976, Giresun H 41-a3 paftası jeoloji raporu.: Maden Tetkik ve Arama Derleme Rapor no. 5927, Ankara, 55 s.

  • Gökçen, S.L., 1974, Erzincan-Refahiye bölgesi sedimenter jeolojisi 1: Olistolit, türbidit ve olistostrom fasiyesleri: Hacettepe Fen ve Mühendislik Bilimleri Dergisi, 4, 179-205.

  • Göksu, E., 1974, 1:500.000 ölçekli Türkiye Jeoloji Haritası (Samsun): Maden Tetkik ve Arama Enst, Ankara, 78 s.

  • Görür, N., Şengör, A.M.C., Akkök, R. ve Yılmaz. Y, 1933, Pontidlerde Neo-Tetis`in kuzey kolunun açılmasına ilişkin sedimentolojik veriler: Türkiye Jeol. Kur. Bült. 26/1, 11-20.

  • Görür, N., 1984, Türkiye`nin Apsiyen`deki paleocoğrafik evrimi: Türkiye Jeol.Kur. 38. Bilimsel ve Teknik Kurultayı, Bildiri özetleri, 20-24 Şubat 1984, Ankara, 12-14.

  • îlhan (Lahn), E., 1976, Türkiye Jeolojisi: ODTÜ Mühendislik Fakültesi yayın no 51, Ankara 239 s.

  • Irlitz, W., 1972, Lithostratigraphie und tektonische Entwickhmg des Neogens in Nordostanatolien: Beihefte zum Geologischen Jahrbuch, Heft 120, Ills.

  • Kalkancı, Ş., 1974, Etüde Geologique et Petrochimmique du Sud de la Reion de Suşehri. Geochronologie Jü Massif Syenitique de Köse Dağ. (N ve Sivas-Turquie): These de doctorat de 3e cycle, L`universite de Grenoble, 135.

  • Ketin, İ., 1951, Über die Geologie der Gegend von Bayburt in Nordost Anatolien: Rev. Fac. Sc. Univ., Bd. 16 İstanbul, 113-127.

  • Kurtman, F., 1973, Sivas-Hafik-Zara ve imranlı bölgesinin jeolojik ve tektonik yapısı: Maden Tetkik ve Arama Derg. 80, 1-33.

  • Nebert, K., 1957, 1/100.000 ölçekli Şebinkarahisar 45/2,54/3 ve 45/4 paftaları jeolojik lövesi: Maden Tetkik ve Arama Derleme, Rapor no 2508 (Yayınlanmamış).

  • Nebert, K., 1961, Kelkit Çayı ve Kızılırmak (Kuzeydoğu Anadolu) nehirleri mecra bölgelerinin jeolojik yapısı: Maden Tetkik ve Arama Enstitüsü Derg., 57, 149.

  • Nebert, K., 1964, Şiran güneybatısındaki (Kuzeydoğu Anadolu) Kelkit Çayı üst mecrasının jeolojisi hakkında: Baden Tetkik ve Arama Derg. 62, 41-57.

  • Okay, A.Î., 1983, Agvanis metamorfitleri ve çevre kayalarının jeolojisi: Maden Tetkik ve Arama Derg., 99-100, 51-71.

  • Özgül, N., 1981, Munzur dağlarının jeolojisi: Maden Tetkik ve Arama, Derleme Rapor no 6995, Ankara, 136 s.

  • Özsayar, T., 1974, Giresun H 41-dj paftasının jeolojisi: Maden Tetkik ve Arama Derleme, Rapor no 5166, Ankara, 24 s.

  • Parejas, E.; Akyol, Î.H. ve Altınlı, E., 1942, Le tremblernent de terre d`Erzincan du 27 Decembre 1939. Revve Fac. Sci. Univ. İstanbul, ser B, t. VI, fasc. 3-4, 177- 222.

  • Pelin, S., 1973, Giresun H 41-b3 paftası jeolojik raporu: Maden Tetkik ve Arama Enst. Derleme Rapor no. 5165.

  • Pelin, S., 1977, Alurca (Giresun) güneydoğu yöresinin petrol olanakları bakımından jeolojik incelemesi: Karadeniz Teknik Univ., yayın no 87, Trabzon, 1035.

  • Saner, S., 1980, Batı Pontidler`in ve komşu havzaların oluşumlarının levha tektoniği kuramıyla açıklanması, Kuzeybatı Türkiye: Maden Tetkik ve Arama Derg., 93-94, 1-19.

  • Seymen, î., 1975, Kelkit Vadisi kesiminde Kuzey Anadolu fay zonunun tektonik özelliği: 1st. Teknik Univ., İstanbul, 1925.

  • Strechepinsky, v., 1945, Stratigraphie du bassin supe`erieur de Kelkit çayı: Maden Tetkik ve Arama Mecm., 1, 133-152.

  • Şengör, A.M.C., 1979, The North Anadolian transform fault; its age, offset and tectonic significance: Geol. Soc. London Jour., 136, 269-282.

  • Şengör, A.M.Ç., 1980 Türkiye`nin Neotektoniğinin Esasları: Türkiye Jeol. Kur. Yerbilimleri özel dizisi, Ankara, 40 s.

  • Şengör, A.M.C., Yılmaz, Y. ve Ketin, 1., 1980, Remnants of a pre-Late Jurassic ocean in northern Turkey: Fragments of Permian Triassic Paleo-Tethys?: Geological Society of America Bulletin, v. 91, s. 599- 609

  • Şengör, A.M.C., Yılmaz, Y. ve Ketin, I., 1982, Remnants of a Pre-Late Jurassic ocean in northern Turkey: Fragments of Permian-Triassic Paleo-Tethys? (Reply): Geological Society of America Bulletin, v. 93, s, 932-936.

  • Şengör, A.M.C., ve Yılmaz, Y., 1983, Türkiye`de Tetis`in evrimi: Levha tektoniği açısından bir yaklaşım: Türkiye Jeol. Kur. Yerbilimleri özel dizisi, Ankara, 75 s.

  • Üşümezsoy, Ş., 1984, Rodop-Pontid çevresi orojenik sistemlerin evrimi: Jeol. Müh. Odası (Konferans), Ankara.

  • Tatar, Y., 1974, Refahiye (Erzincan) güneydoğusunda Conur köyü yöresinin jeolojisi: Maden Tetkik ve Arama Derleme, Rapor no. 5120, Ankara, 46 s.

  • Tatar, Y., 1978, Kuzey Anadolu Fay Zonunun Erzincan - Refahiye arasındaki bölümü üzerinde tektonik incelemeler: Yerbilimleri, H.Ü. Yerbilimleri Enstitüsü yaym organı, cilt 4, n. 1, 2, P 201-236.

  • Terzioğlu, H., 1984, Ordu güneyindeki Eosen yaşlı Bakırköy volkanitlerinin jeokimyası ve petrolojisi: Cumhuriyet Üniversitesi: Mühendislik Fakültesi Dergisi, Seri A-Yerbilimleri, 1, 1, 43-60.

  • Tokel, S., 1977, Doğu Karadeniz bölgesinde Eosen yaşlı kalkalkalen andezitler ve jeotektonizma: Türkiye Jeol. Kur. Bült. 20/1,49-54.

  • Tokel, S., 1983, Liyas volkanitlerinin K. Anadolu`daki dağılımı, jeokimyası ve kuzey Tetit ada-yayı sistemi evriminin açıklanmasindaki önemi: 37. Türkiye Jeol. Bilimsel ve Teknik Kurultayı, Bildiri özetleri, Ankara, s. 4244.

  • Türkünal, S., 1971, Doğuda Erzincan ili, batıda İmranlı ilçesi boylamları kuzeyde Refahiye ilçesi enlemi ve güneyde Munzur sıradağları arasında kalan sahanın jeolojisi: Maden Tetkik ve Arama, Derleme Rapor no. 4714, Ankara, 132 s.

  • Wedding, H., 1963, Beitrage zur Geologie der Kelkitlinie und zur Stratigraphie des Jura im Gebiet Kelkit - Bayburt (Gümüşhane): Bull. Miner. Res. Expl. Inst. Turk. 61, 31-37.

  • Yılmaz, A., 1980, Tokat ile Sivas arasındaki bölgede ofiyolitlerin kökeni, iç yapısı ve diğer birimlerle ilişkisi: A.Ü. Fen Fakültesi Jeoloji Kürsüsü, (doktora tezi), 136 s

  • Yılmaz, A., 1981 a, Tokat ile Sivas arasındaki bölgede ofiyolitli karışığın iç yapısı ve yerleşme yaşı: Türkiye Jeol. Kur. Bült. 24/1, 31-38.

  • Yılmaz, A., 1981 b, Tokat ile Sivas arasındaki bölgede bazı volkanitlerin petro-kimyasal özellikleri: Türkiye Jeol. Kur. Bült. 24/2, 51-58 (131-138).

  • Yılmaz, A., 1983, Tokat (Dumanlıdağı) ile Sivas (Çeltekdağı) dolaylarının temel jeoloji özellikleri ve ofiyolitli karışığın konumu: Maden Tetkik ve Arama Dergisi 99-100, 1-18.

  • Yılmaz, Y., 1974, Geology of the Gümüşhane granite (petrography): Rev. Fac. Sci. d`Univ. İstanbul, B 39, 157-172.

  • Yılmaz, Y., 1981 c, Atlantikt ip bir kıta kenarının Pasifik tip bir kıta kenarmma dönüşümüne Türkiye`den örnek: Türkiye Jeol. Kur. Konf., Ser., 27 s.

  • Zankl, H., 1962 sonbaharında yapılan jeolojik saha etüdü hakkında rapor: Maden Tetkik ve Arama Derleme, Rapor no. 3198, Ankara, 8 s.

  • Samsun Yerleşim Sahası Mikrobölgelendirme Çalışmaları
    Vedat Doyuran Taylan Lünel Demir Altiner Ali Koçyiğit
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Sağlıklı kentleşmenin temel öğesini oluşturan jeolojik çevre ile uyum, kent planlaması aşamasında çoğu kez ihmal edilen ve ancak sorunlar ortaya çıktıkça gündeme gelen bir konu olma özelliğini halen, korumaktadır. Bunun tipik örneğini Samsun kentimizde görmekteyiz. Artan nüfusun doğal bir sonucu olan yoğun ve yaygın yerleşim, bu kıyı kentimizin güneydeki sırtlara doğru tırmanmasına neden olmaktadır. Jeolojik çevre koşullarını zorlayarak gerçekleştirilen bu sağlıksız tırmanış zamanla etkisini göstermiş ve bugün yerleşim alanının büyük bir kısmı heyelan tehdidi altında bulunmaktadır. Heyelanların oluşumuna yol açan başlıca etmenler yamaç geometrisi, kaya türü, yeraltısuyu ve kayanın jeoteknik özellikleridir. Bu nedenle, inceleme alanında ayrıntılı jeolojik, morfolojik, hidrojeolojik ve jeoteknik çalışmalar yürütülmüştür. Ayrıca mevcut yapılardaki hasar dağılımlarına göre zemin-yapı etkileşimi incelenmiştir. Bu çalışmalar Samsun yerleşim alanında gerçekleştirilen mikro belgelendirmenin esasım teşkil etmiştir. 

  • heyelan

  • yeraltısuyu

  • jeoteknik

  • mikrobölgelendirme

  • Samsun

  • Blumenthal, M.M., 1948, Bolu civan ile Aşağı Kızılırmak mecrası arasındaki Kuzey Anadolu silsilesinin jeolojisi: Maden Tetkik ve Arama Enstitüsü Dergisi, B. 13,85-126.

  • Karaalioğlu, B., 1966, Çorak Köyü (Samsun) hakkında jeolojik rapor: D.S.I. Genel Müdürlüğü, 11 s., yayımlanmamış.

  • Keçik, A., 1978, Samsun çevresi hidrojenolojik etüd raporu: D.S.Î. Genel Müdürlüğü, Jeoteknik Hizmetler ve Yeraltısulan Dairesi Başkanlığı 42 s., yayımlanmamış.

  • Turnaoğlu, Ö., 1979, Samsun ile Neojen kilinin jeoteknik özellikleri: istanbul Üniv. Yerbilimleri Fak. Jeoî. Müh. Böl., Jeoloji Yüksek Mühendisliği Diploma Çalışması, 28 s. yayımlanmamış.

  • Yalçınlar, I., 1955, Recherches structurales et Geomorphologiques dans la region orientale de la Mer Noire: Review of the Geogr. Inst. of Istanbul Univ., No. 2.

  • Yalçınlar, I., 1958, Samsun bölgesinin Neojen ve Kuaterner kıyı depolan: Istanbul Univ., Coğrafya Enst. Dergisi, 5, 9,11 s

  • Yücel, E., ve Gürel, N., 1978, Samsun metropolitan alanındaki toprak kayma bölgelerinin jeo-mühendislik ve jeomorfolojik ön raporu: Maden Tetkik ve Arama Enstitüsü, 10 s., yayımlanmamış.

  • Antalya Neojen Havzasının Stratigrafisi
    Ergün Akay Şükrü Uysal Andre Poisson Jacques Cravatte Carla Müller
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Antalya Neojen havzası, kısmen birbirinden bağımsız olarak gelişen Beydağları Miyosen havzası ile Antalya Miyosen havzası ve tümüyle diğerlerinden bağımsız o)arak gelişen Antalya Üst Miyosen-Pliyosen havzası ile temsil edilmiştir. Beydağları Miyosen havzası Batı Toroslar`da yer alıp, kısmen çalışma alanının içerisine girmektedir. Havza, başlıca Rhodophyta`lı kireçtaşından oluşan Akitaniyen yaşındaki Karabayır Formasyonu ile başlayıp; Burdigaliyen ve Langiyen yaşındaki fliş tipi çökeller ile onları örten delta çakıltaşından oluşan Karakuş Formasyonu ile sürer. Havzayı dolduran bu formasyon, Orta Miyosen`de Lisiyen naplarının sürüklenmesi sırasında gelişmiştir. Antalya Miyosen havzası, Orta Toroslann batısında olup, Beydağları ile Anamas-Akseki platformları arasında yer alır. Havza, karasal çakıltaşı-miltaşı, denizel çakıltaşı - kumtaşı ve resifal kireçtaşı merceklerinden oluşan Aksu, Formasyonu, genellikle resifal kireçtaşından oluşan Oymapınar Kireçtaşı, breşik kireçtaşı ve istiftaşının killi kireçtaşı ile ardalanmasından oluşan Çakallar Formasyonu, kireçli kiltaşı - kumtaşı ardalanmasından oluşan Geceleme Formasyonu ve şeyl-kumtaşı-çakıltaşı ardalanmasından oluşan bazen volkanik tüf ara katkılı Karpuzçay Formasyonu`ndan oluşmuştur. Bu çökelme dönemi Üst Oligosen`de başlamış ve havzanın Üst Tortoniyen`de Aksu tazıyla önce batıya, sonra da güneye doğru sıkıştırılmasıyla kesilmiştir. Bu sıkıştırmayla yükselen bölgede. Alt Messiniyen`de yer yer, killi kireçtaşı-kireçtaşı-bloklu (bazen jipsli) çakıltaşı kaya türlerinden oluşan Taşlık Formasyonu çökelmiştir. Antalya Üst Miyosen ve Pliyosen havzası, Orta Toroslar`m batısında yer alır. Bu havza Aksu vadisinin güneyinde ve Akdeniz`in kıyısı boyunca görülmektedir. Post tektonik karakterdedir. Bu havzanın çökel kayaları, Messiriiyen yaşında çakıltaşı-kumtaşından oluşan Eskiköy Formasyonu, Eskiköy ile yanal geçişli ve bazen resifal karekterde olan Gebiz Kireçtaşı, Alt ve Üst Pliyosen yaşında killi kireçtaşı-kumtaşından oluşan Yenimahalle Formasyonu, ve Üst Pliyosen yaşında volkanik tüflü kumtaşı ve çakıltaşın dan oluşan Alakilise Formasyonu`nu kapsar.

  • fliş

  • çakıltaşı

  • kireçtaşı

  • Antalya

  • Akbulut, A., 1977, Etüde geologique d`une partie du Taurus occidental au Sud d`Eğridir (Turquie): These 3° Cycle Üniversite Paris-Sud Orsay, 203 s, yayımlanmamış.

  • Altınlı, E., 1943, Antalya Bölgesinin Jeolojisi: Rapport inedit M.T.A., No. 6858-59, yayımlanmamış.

  • Bizon, G., Biju-Duval B., Letouzey, J., Monod, O., Poisson, A., Özer, B. ve Öztümer, E., 1974, Nouvelles precisious stratigraphiques concernant les bassins tertiaires du sud de la Turquie (Antalya, Mut,, Adana): Rev. I.F.P., 29 (3), 305-325

  • Blumenthal, M., 1951, Recherches geologiques dans le Taurus occidental dans L`arriere pays d`AIanya: Publ. * MTA Ankara, Seri D 5, yayımlanmamış.

  • Dumont, J.F., 1976, Etudes geologiques dans les Taurides occidentales les formations Paleozoiques et Mezo zoiques de la coupole de Karacahisar (İsparta, Turquie): These 3° Cycle Univ. Paris Sud (Orsay), 213 s., yayınlanmamış.

  • Eroskay, O., 1966, Manavgat-Homa bentyeri ve rezervuannın jeolojik incelemesi: Î.Ü.F.F. Tatbiki Jeoloji Kürsüsü, yayımlanmamış.

  • Eroskay, O., 1968, Geological investigation of the Köprüçay-Beşkonak Reservoir area: E.I.E., 69-23, yayımlanmamış.

  • Hadımh, L., 1968, Manavgat-Akkuşlar bentyeri ve rezervuarımn jeolojisi: Î.Ü.F.F. Tatbiki jeoloji Kürsüsü diploma çalışması, yayımlanmamış.

  • Marcoux, J., 1979, Antalya naplarmın genel yapısı ve Tetis güney kenarı paleocoğrafyasmdaki yeri: Türkiye Jeo. Kur. Bült, 22, 1-5.

  • Monod, O., 1977, Recherches Geologiques dans le Taurus occidental au Sud de Beyşehir (Turquie): These d`Etat Univ. Paris Sud (Orsay), 442 s., yayımlanmamış.

  • Orszag-Sperber, F., Rouchy, J.M., Bizon, G., Bizon, J.J., Cravatte, J. ve Muller, C, 1980, La sedimentation Messinienne dans le bassin de Polemi (Chypre): Geologie Mediterraneanne, Tome VII, No. 1, p. 91-92.

  • Özer, B., Duval, B., Courrier, P. ve Letouzey, J., 1974, Antalya-Mut-Adana Neojen havzaları jeolojisi: Türk. 2. Pet. Kong. Teb., s. 277-278.

  • Özgül, N., 1984, Stratigraphy and Tectonic evolution of the central Taurides: O. Tekeli ve M.C. Göncüoğlu (Ed), Geology of the Taurus Belt: Procceedings Int. Sym., 26-29 sept., Ankara, Turkey, P. 77-99.

  • Poisson, A., 1977, Recherches geologiques dans les Taurides occidentales (Turquie): Th6se d`Etat Univ. Paris-Sud (Orsay). 795 s., yayımlanmamış.

  • Poisson, A. ve Poignont, A., F., 1974, Korkuteli bölgesindeki Miyosen transgressiyonunun tabam olan Karabayır (Antalya ili) Formasyonunun yeni bir alg türü: MTA Enst. Derg. 82, 65-69.

  • Poisson, A., Akay, E., Cravatte, J., Müller, C, ve Uysal, Ş., 1983, DonneĞs nouvelles sur la chronologie de mise en place des nappes d`Antalya au centre de L`angle d`Isparta (Taurus occidental, Turquie): C.R. Acad. Sc. Paris, t. 296, p. 923-926.

  • Poisson, A., Akay, E., Dumont, J.F., ve Uysal, Ş., 1984, The İsparta angle (western Taurides-Turkey): a Mesozoik paleorift: O. Tekeli ve M.C. Göncüoğlu (Ed.), Geology of Taurus Belt: Proceedings Int. Sym., 26-29 sept., Ankara, Turkey P. 11-26.

  • Waldron, J.W.F., 1982, Antalya karmaşığı kuzeydoğu uzanımının İsparta bölgesindeki stratigrafisi ve sedimanter evrimi: MTA Enst. Derg., 97/98, 1-20.

  • Varol, O., 1982, Calcareous nannofossils from the Antalya Basin, Turkey: N. Jb. Geol. Polâont, Mh4, p. 244- 256.

  • Batı Anadolu Senozoyik Volkaniklerine Ait Kimyasal, İzotopik ve Radyometrik Verilerin Yorumu
    Tuncay Ercan Muharrem Satir Hans Kreuzer Ahmet Türkecan Erdoğdu Günay Ali Çevikbaş Müslüm Ateş Bülent Can
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Batı Anadolu`da Ayvalık, Edremit, Dikili, Bergama, Soma, Bigadiç, Kepsut, Sındırgı, Gördes, Demirci, Kula, Denizli ve Söke bölgelerinde Eosen`den tarihsel zamanlara değin pek çok evrede etkin olan ve 16 değişik formasyona ait volkanik kayaçlardan 22 adet temsilci örnek alınarak majör, iz ve nadir toprak element (REE) içerikleri, Stronsiyum izotop oranları ve K/Ar yöntemiyle radyometrik yaşları saptanmıştır. Bazaltik, andezitik, dasitik ve riyolitik türde olan örneklerin çeşitli element içerikleri kullanılarak yapılan diyagramlarda, bunların kalkalkalen nitelikli olup, salt bazaltik örneklerin alkalen özellikler taşıdıkları saptanmıştır. Örnekler levha içi volkanitleri grubuna aittir ve Ba, La, Pb, Mo, As, Rb, Sn, Sr, Th ve U gibi element kapsamlarının bolluğu bunların çoğunlukla değişik bileşimlerdeki çeşitli kabuk malzemesinin, ana tektik ergime siyle oluştuklarını belirler; iz ve nadir toprak element içerikleri, ilksel kondritik değerlere karşı normalize edilerek diyagramlar yapıldığında; manto kökene en yakın olarak en genç Kula bazaltları görülmekte, diğer bazik, ortaç ve asidik volkanitlerde ise kıtasal kabuktan bölümsel ergime ile malzeme eklenmesi izleri görülmektedir. Volkanitlerde ölçülen 87 Sr/86 Sr değerleri, 0,7030-0, 7096 arasında değişmekte ve kabuk-manto ilişkisinin varlığı belirginleşmektedir. K/Ar yöntemiyle yapılan radyometrik yaş belirlemeleriyle en yaşlı volkanizmanın 31,4±0,4 milyon yıl He Alibey volkanitleri; en gencin ise 25000±6000 yıllık yaşı ile Kula bazaltlarının son evresi olduğu saptanmıştır

  • REE

  • volkanik

  • Bazalt

  • Kula

  • Batı Anadolu

  • Abbott, M.S., 1969, Petrology of the Nandewar volcano, New South Wales, Australia: Contrib. Mineral. Petr., 20, 115-134.

  • Akyürek, B., ve Soysal, Y., 1982, Biga yarımadası güneyinin (Savaştepe - Kırkağaç - Bergama - Ayvalık) temel jeoloji özellikleri: MTA Derg., 95/96, 1-12.

  • Barton, M., Salters, V.J.M., ve Huijsmans, J.P.P., 1983, Sr isotope and trace element evidence for the role of Continental crust in calc-alkaline volcanism on Santorini Milos, Aegean Sea, Greece: Earth. Planet. Sci. Lett., 63, 273-291

  • Bingöl, E., Delaloye, M., ve Ataman, G., 1982, Granitic intrusion in Western Anatolia; a contribution to the geodynamic study of this area: Eclo. Geol. Helv., 75/2, 437446.

  • Borsi, S., Ferrara, G., İnnocenti, F. ve Mazzuoli, R., 1972, Geochronology and petrology of recent volcanics of Eastern Aegean sea: Bull. Volcan., 36/1, 473496.

  • Briqueu, L., Lancelot, J.R., Tatsumato, M., Coffran, D. ve Vilminot, J.C., 1982, Sr, Nd and Hf isotopic constraints on magma genesis in the Aegean island arc; The Geological evolution of the Eastern Mediterranean Congress, Abstract Book, 18.

  • Briqueu, L., ve Lancelot, J.R., 1984, A geochemical study of Nea-Kameni hyalodacites (Santorini volcano, Aegean island arc); inferences concerning the origin and effects of solfataras and magmatic evalution: Jour, of Volcan. Geoth. Res., 20, 41-54.

  • Cox, K.G., Bell, J.D., ve Pankhurst, R.J., 1979, The interpretation of igneous rocks: George Allen and Unwin Ltd., Londra, 450 s.

  • Dewey, J.F., ve Şengör, A.M.C., 1979, Aegean and surrounding regions; complex multi-plate and continuum tectonics in a convergent zone: Geol. Soc. Amer. Bull., 90, 84-92.

  • Dora, Ö., ve Savaşçın, Y., 1982, Alibey-Maden adaları (Ayvalık) bölgesi magmatizması: Tübitak 7. Bilim Kongresi Yerbilimleri Seksiyonu Tebliğler Kitabı, 11-83,

  • Engel, A.E.J., Engel, C.G., ve Havens, R.G., 1964, Chemical characteristics of oceanic basalts and the upper mantle: Bull. Geol. Soc. Amer., 76, 719-733.

  • Ercan, T., 1979, Batı Anadolu, Trakya ve Ege adalarındaki Senozoyik volkanizması: Jeoloji Mühendisliği Derg., 9, 2346.

  • Ercan, T., Dinçel, A., ve Günay, E., 1979, Uşak volkanitlerinin petrolojisi ve plaka tektoniği açısından Ege bölgesindeki yeri: Türkiye Jeol. Kur. Bült., 22/2, 185-198.

  • Ercan, T., 1980, Akdeniz ve Ege denizindeki Pliyo-Kuvaterner ada yayı volkanizması: Jeomorfoloji Derg., 9, 37-59.

  • Ercan, T., 1981, Batı Anadolu Tersiyer volkanitleri ve Bodrum yarımadasındaki volkanizmanm durumu: İstanbul Yerbilimleri Derg., 2/34, 263-281.

  • Ercan, T., ve Günay, E., 198İ, Söke yöresindeki Tersiyer volkanizması ve bölgesel yayılımı: Jeomorfoloji Derg., 10,117-137.

  • Ercan, T., 1982, Kula yöresinin jeolojisi ve volkanitlerin petrolojisi: İstanbul Yerbilimleri Derg., 3, 77-124.

  • Ercan, T., ve Öztunah, Ö., 1982, Kula volkanizmasmm özellikleri ve içerdiği «Base surge» tabakalanma şekilleri: Türkiye Jeol. Kur. Bült., 25/2, 117-126.

  • Ercan, T., 1983-a, Gördes volkanitlerinin (Manisa) petrolojisi ve kökensel yorumu: Türkiye Jeol. Kur. Bült., 26/1, 4148.

  • Ercan, T., 1983-b, Volkanlar, oluşumları ve Ege denizinde günümüzdeki etkinlikleri: Tübitak Bilim ve Teknik Dergisi, 183, 27-31.

  • Ercan, T., Günay, E., ve Baş, H., 1983-a, Denizli volkanitlerinin petrolojisi ve plaka tektoniği açısından bölgesel yorumu: Türkiye Jeol. Kur. Bült., 26/2, 153 -160.

  • Ercan, T., Türkecan, A., Dinçel, A., ve Günay, E., 1983-b, Kula-Selendi (Manisa) dolaylarının jeolojisi: Jeoloji Mühendisliği Derg. 17, 3-28.

  • Ercan, T., ve Günay, E., 1984, Kuzeybatı Anadolu, Trakya ve Ege adalarındaki Oligö-Miyosen yaşlı volkanizmanm gözden geçirilişi: Türkiye Jeoloji Kurultayı, 1984 Bülteni (Baskıda)

  • Ercan, T., Günay, E., ve Türkecan, A., 1984-a, Edremit-Korucu yöresinin (Balıkesir) Tersiyer stratigrafisi, magmatik kayaçlarm petrolojisi ve kökenseî yorumu: Türkiye Jeol. Kur. Bült., 27/1, 21-30.

  • Ercan, T., Günay, E., Savaşçın, Y., 1984-b, Simav ve çevresindeki Senozoyik yaşlı volkanizmanm bölgesel yorumlanması: MTA Derg., 97/98, 86-101.

  • Ercan, T., Günay, E., Çevikbaş, A., Ateş, M., Türkecan, A., Can, B., ve Erkan, M., 1984-c, Dikili-Çandarh-Bergama (İzmir) ve Ayvalık-Edremit Korucu (Balıkesir) yörelerinin jeolojisi ve magmatik kayaçlarm petrolojisi: MTA Rapor No: 7601 (Yayınlanmamış)

  • Ercan, T., Günay, E., Çeviktaş, A., Ateş, M., Küçükayman, A., Can, B., ve Erkan, M., 1984-d, Bigadiç çevresinin (Balıkesir) jeolojisi magmatik ka3`açlann petrolojisi ve kökensel yorumu: MTA Rapor No: 7600 (Yayınlanmamış).

  • Ercan, T., Günay, E., Akyürek, B., Günay, E., Çevikbaş, A., Ateş, M., Can, B., Erkan, M., ve Özkirişçi, C, 1984-e, Dikili-Bergama-Çandarlı (Batı Anadolu) yöresinin jeolojisi ve magmatik kayaçlarm petrolojisi: Jeoloji Mühendisliği Derg., 20,47-60.

  • Ercan, T., 1985, İlkel insanın Anadolu`daki ayak izleri: Tübitak Bilim ve Teknik Derg., 207,1-2

  • Ercan, T., Çevikbaş, A., Günay, E., Ateş, M., Can, B., ve Küçükayman, A., 1985-a Bigadiç çevresindeki (Balıkesir) magmatik kayaçlarm petrolojisi ve evrimi: Jeomorfoloji Derg., 13, 57-69.

  • Ercan, T., Türkecan, A., Can, B., Günay, E., Çevikbaş, A., ve Ateş, M., 1985-b, Batı Anadolu`da Manisa - Balıkesir arasındaki Tersiyer yaşlı yalancı bazaltların özellikleri: Jeoloji Mühendisliği Derg. (Baskıda)

  • Ercan, T., Akat, U., Günay, E., ve Savaşçın, Y., 1985-c, Söke-Selçuk-Kuşadası çevresinin jeolojisi ve volkanik kayaçlarm petrokimyasal özellikleri: MTA Derg. (Baskıda)

  • Evart, A., ve Stipp, J.J., 1968, Petrogenesis of the volcanic rocks of the central islands, New Zealand: Geochim. Cosmochim. Acta, 32, 699-735.

  • Faure, G. ve Powell, J.L., 1972, Strontium isotope geology: Berlin, Springer Verlag, 188 s.

  • Floyd, P.A., ve Winchester, J.A., 1975, Magma type and tectonic setting discrimination using immobile elements: Earth. Planet. Sci. Lett., 27, 211-218.

  • Frey, F.A., Haskin, M.A., Poetz, J.A., ve Haskin, L.A., 1968, Rare earth abundances in some basic rocks: Jour. Geophys. Res., 73, 6085-6097.

  • Fytikas, M., Innocenti F., Manetti, P., Mazzuoli, R., Peccerillo, A. ve Villari, L., 1984, Tertiary to Quaternary evolution of volcanism in the Aegean region: «The Geological Evolution of the Eastern Mediterranean» da: Dixon, J.E., ed., 687-699.

  • Fytikas, M., Giuliani, O., innocenti, F., Manetti, P., Mazzuoli, R., Peccerillo, A., ve Villari, L., 1980, Neogene volcanism of the Northern and central Aegean region: Ann. Geol. Pays. Hellen., 30, 106-129.

  • Gale, N.H., 1981, Mediterranean obsidian source characterisation by strontium isotope analyses: Archeometry, 23, 41-51.

  • Gerasimovskiy, V., I., 1978, Geochemistry of alkali basalts: Geochemistry international, 15/2, 19-27.

  • Gledhill, A., ve Baker, P.A., 1973, Strontium isotope ratios in volcanic rocks from the south Sandwich islands: Earth Planet. Sci. Lett., 19, 369-372.

  • Irvine, T.N., ve Baragar, W.R.A., 1971, A guide to the chemical classification of the common volcanic rocks: Can. Jour. Earth. Scien, 8, 523-548.

  • Innocenti, F., ve Mazzuoli, R., 1972, Petrology of İzmir-Karaburun volcanic area (West Turkey): Bull. Volcan, 36, 1-22

  • Innocenti, F., Manetti, P., Mazzuoli, R., Peccerillo, A., ve Poli, G., 1977, REE distribution iü Tertiary and Quaternary volcanic rocks from central and Western Anatolia: 6. Ege ülkeleri Kollokyümu Tebliğler Kitabı, İzmir (Baskıda)

  • İnnocenti, F., Kolios, N., Manetti, P., Rita, F., ve Villari, L., 1982-a, Acid and basic late Neogene volcanism in central Aegean sea; its nature and geotectonic significance: Bull. Volcan., 45/2, 87-97.

  • Innocenti, F., Manetti, P., Mazzuoli, R., Pasquare, G., ve Villari, L, 1982-b, Neogene and Quaternary volcanism in Anatolia and NW Iran: «Orogenic Andesites», de; John Wiley, Newyork, 327-349.

  • Kastelli, M., 1971, Denizli vilayeti güneyinin jeoloji incelemesi ve jeotermal enerji olanakları: MTA Rapor No: 5199 (yayınlanmamış).

  • Kay, R., Hubbard., N.J., ve Gast, P.W., 1970, Chemical characteristics and origin of oceanic ridge volcanic rocks: Jour. Geophys. Res., 75,1585-1611.

  • Kistler, R.W., Evernden, J.F., ve Shaw, R.H., 1971, Sierra Nevada Plutonics cycle: Part I., Origin of composite granitic batholits: Geol. Soc. Amer. Bull., 82, 853-868.

  • Krushensky, R.D., 1976, Neogene calc-alkaline extrusive and intrusive rocks of the Karalar-Yeşiller area, Northwest Anatolia, Turkey: Bulletin Volcanologique, 40, 336-360.

  • Kuno, H., 1960, High-alumina basalts; Journal of Petrology, 17/4, 589-637.

  • Le Maitre, R.W., 1976, The chemical variability of some common igneous rocks: Journal of Petrology, 17/4, 589-637.

  • Macdonald, G.A., ve Katsura, J., 1964, Chemical composition of Hawaiian Lavas: Journal of Petrology, 5, 82 -133

  • Me. Nutt, R.H., Crockett, J.H., Clark, A.H., Caelles, J.C., Farrar, E., Haynes, S.J., ve Zentili, M., 1975, initial 87 Sr/86 Sr ratios of plutonic and volcanic rocks of the central Andes between latitudes 26° and 29°S: Earth. Planet. Sci. Lett. 21, 223-249

  • Middlemost, E.A.K., 1975, The basalts clan: Earth Sci. Rev., 11, 337-364

  • Moorbath, S., 1978, Age and isotope vidence for the evolution of continental crust: Phil. Trans. Roy. Soc. Lond., A 288, 401-413.

  • Ozansoy, F., 1972, Türkiye Pleyistosen fosil insan ayak izleri: MTA Derg., 72, 204-208.

  • Papanastassiou, D.A., ve Wasserburg, G.Z., 1969, The determination of small time differences in the formation of planetary objects: Earth. Planet. Sci. Lett. 5, 361-376.

  • Pe, G.G., 1975, Strontium isotope ratios in volcanic rocks from the North-Western part of the Hellenic arc: Chemical Geology, 11, 345-367.

  • Pe, G.G., ve Gledhill, 1975, Strontium isotope ratios in volcanic rocks from the south-eastern part of the Hellenic arc: Lithos, 8, 209-214.

  • Pe-Piper, G., 1980, Geochemistry of Miocene shosohonites Lesbos, Greece: Contrib. Mineral. Petrol., 72, 387- 396.

  • Pearce, J.A., Cann, J.R., 1973, Tectonic setting of basic volcanic rocks determined using trace element analses: Earth. Planet. Sci. Lett. 19, 290-300.

  • Peckett, A., 1969, The Dodecanese (A chemical study): Ph. D. thesis, Cambridge Univ., England. (Yayınlanmamış)

  • Pichler, H., ve Zeil, W., 1972, The Cenozoic rhyolite-andesite association of the Chilean Andes: Bull. Volcan, 35, 424452.

  • Puchelt, H., ve Hoefs, J., 1971, Preliminary geochemical and Strontium isotope investigations of Santorini rocks: Acta inter. Scien Congress on the volcaao of Thera Proceeding Book., 318-327, Atina.

  • Pushkar, P., 1968, Strontium isotope ratios in volcanic rocks of three island arc areas: Jour. Geophys. Res., 73, 2701-2714.

  • Savaşçın, Y., 1982, Batı Anadolu Neojen magmatizmasmm yapısal ve petrografik öğeleri: «Batı Anadolu`nun Genç Tektoniği ve Volkanizması»nda: Türkiye Jeol. Kurmayını, 22-38.

  • Şengör, A.M.C., 1980, Türkiye`nin neotektoniğinin esaslan: Türkiye Jeol. Kur. Yayını., 40 s, Ankara

  • Şengör, A.M.C., ve Yılmaz, Y., 1981, Tethyan evolution of Turkey; a plate tectonic approach: Tectonophysics 75, 181-241.

  • Şengör, A.M.C., Satır, M., ve Akkök, R., 1984, Timing ot tectonic events in the Menderes massif. Western Turkey; implications for tectonic evolution and evidence for Pan-African basement in Turkey: Tectonics, 3/7, 693-707.

  • Taylor, S.R., ve McLennan, S.M., 1981, The composition and evolution of the continental crust; rare earth element evidence from sedimantary rocks: Phil. Trans. Roy. Soc. Lond. A 301,381-399.

  • Tokel, S., 1984, Yeryuvarının yapısı ve bileşimi: «JeokimyaTemel Kavramlar ve îlkeler»de: Türkiye Jeoloji Kurumu Yerbilimleri Eğitim Dizisi, 207-238.

  • Wedepohl, K.H., Correns, C.W., Shaw, D.M., Turekian, K. K., Zemmann, J., 1974, Handbook of Geochemistry: Springer-Verlag, Berlin, Heidelberg, New York.

  • Wedepohl, K.H., 1975, The contribution of chemical data to assumptions about the origin of magmas from the mantle: Fortschr. Miner., 52/2, 141-172.

  • Whitehead, R.E.S. ve Goodfellow, W.D., 1978, Geochemistry of volcanic rocks from the Tetagouche group, Bathurst, New Brunswick, Canada: Can. Jour. Earth. Sci. 15, 207-219.

  • Yılmaz, Î., 1977, Bigadiç bölgesi bazaltik volkanizmasının mutlak yaşı: Tübitak Doğa Bilim Dergisi, 1/6, 210-212

  • Yılmaz, H., 1977, Beğenler, Geçtin köylerinin kuzeybatı yöresi (Gördes) stratigrafik, tektonik ve petrografik incelenmesi. Ege Üniv. Fen Fakültesi Derg., A., 1-2, 143-169.

  • Yüksel, V., 1971, Söke-Germencik bölgesinin jeolojisi ve jeotermik enerji olanakları: MTA Rap. No: 4677 (yayınlanmamış).

  • Zakariadze, G.S., Lordkipanidze, M.B., ve Popolitov, E.I., 1978, Geochemical evolution of volcanism m the Black sea-Adahar-Trialet Paleorift: Geochem int., 15/3,111-120.

  • Zanettin, B., 1984, Proposed new chemical classification of volcanic rocks: Episodes, 7/4, 19-20

  • Şarkikaraağaç (Isparta) Güneyinde Bulunan Boksitli Demir ve Demirli Boksit Yataklarının Jeolojisi ve Oluşum
    Ahmet Ayhan Mehmet Muzaffer Karadağ
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Şarkikaraağaç (İsparta) güneyinde köken, mineraloji, kimyasal bileşim ve oluşum yaşı bakımından birbirleriyle ilişkileri bulunmayan stratigrafik kontrollü iki cevher kuşağı yüzeyler. Alt kuşak genellikle Alt-Orta Kambriyen yaşlı Çaltepe Formasyonu`na ait dolomitler ile Dogger yaşlı Feletepe Formasyonu`na ait kayaçlar arasındaki bir açılı uyumsuzluk hattı boyunca süreksiz bir biçimde izlenen, allokton kökenli "boksitli demir" zuhurlarıyla temsil edilir. Başlıca hematit, şamozit, kaolinit, pirokroit, diyaspor ve götit gibi mineralleri içerir. Zuhurları oluşturan kaynak kaya türü olasılıkla Sultandağları kuzeyinde gözlenen Ordovisiyen yaşlı kırmızı kum t aşlarıdır. Boksitli demirlere oranla daha kaim bir düzey biçiminde yüzeyleyen ve sürekli bir yayılım gösteren, Üst Jura yaşlı Kıyakdede formasyonu ile Üst Jura-Kretase yaşlı Karayaka formasyonları arasında yeralan üst kuşağın cevherleri ise "demirli boksitler" olarak tanımlanır. Birbirini izleyen ve türe dikleri doleritlerle ardalanmalı olan demirli boksitler lateritik kökenlidir. Otokton kökenli bu boksitlerin ana mineralleri böhmit, diyaspor, kaolinit, hematit, ve götittir. Ayrıca az miktarda, anataz, manyetit, ilmenit, pirit, kraıı dallit, kalsit ve klorit gözlenir. Tümüyle karasal ortamın zayıf asitli koşullarında şekillenen demirli boksit zuhurları işletilebilir boksitlere oranla fazla miktarda silis ve nisbeten düşük miktarlarda alüminyum içerirler. Bu durum lateritik koşullarda drenaj ağının yeterince gelişmemesi, lateritleşme sürecinin boksit örtüsü üzerine gelen yeni volkanik kayaç örtülerine; bağlı olarak kesintilere uğraması ve elementlerin farklı hareketliliği ile ilişkilidir.

  • boksit

  • hematit

  • götit

  • Isparta

  • Ayhan, A., 1985, Karataş (Fele-Şarkikaraağaç) demir yatağının kökeni (Hazırlanmakta).

  • Balzer, H.J., 1968, Geologische Untersuchungen im Südwestlichen Sultandağ (Türkei): Doktora Tez,i Münster, 1Q5 s, yayınlanmamış.

  • Bârdossy, G., 1963, Die Entwicklung der Bauxitgeologie Seit 1950: Sym. on Bauxites, 1, Zagrep, 31-50.

  • Bardossy, G., ve Nicolas, J., 1973, Proposition pour une terminolöğie des bauxites: Travaux, L`Academie Yougoslaye des Sciences et des Artes, 9, Zagreb, 99 - 104.

  • Borchert» H., 1978, Lagorstaettenkunde des Mângans: Verlağ Glückauf, Essen, 159 s.

  • Bottke, H., 1981, Lagerstaettenkunde des Eisens: Verlag Glückauf, Essen, 195 s.

  • Brennich, G., 1957, Kıreli (Beyşehir-Konya) ile Sücüllü (Yalvaç-tsparta) arasındaki lateritler: MTA Derleme, Rap. no: 2686, 72 s. yayınlanmamış.

  • Çağatay, A., ve Arman, B., 1982, Boksit ve Türkiye`deki boksit yatakları: Jeoloji Mühendisliği, 14, 23-33.

  • Çetin, H., ve Bulur, K., 1979, Yalvaç-Şarkikaraağaç (İsparta) bölgesi demirli boksit yatakları jeoloji Rap.: MTA Derleme no: 6594, 96 s. yayınlanmamış.

  • Deer, W. A., Howie, R.A., Zussman, J., 1976, Rock forming minerals sheet silicates: Longman, 3, London, 270 s.

  • Desprairies, A., ve Gutnic, M., 1970, Les grdş rouges au sommet du Paleozoique du massif du Sultan Dağ et les niveaux ferralitiques de la couverture Mesozoique: Bull. Soc. Geol. de France, 7, XII, 505 - 514.

  • Fritz, B., ve Tardy, Y., 1973, Etude du systeme gibbsite - quartz-kaolinite gas carbonique - Application â la genese des podzols et des bauxites: Sci. Geol. Bull., 6,339-367.

  • Hem, J. D., 1970, Aluminium; Wedepohl, K. H. Ed., Handbook of Geochemistry`de: Bond G-5 Springer Verlag, Berlin.

  • Kelter, D., 1968, Geologische Untersuchungen im Gebiet um Şarkikaraağaç am Nordende des Beyşehir - Sees (Türkei): Doktora Tezi, Münster, yayınlanmamış.

  • Koçyiğit, A., 1984, Güneybatı Türkiye ve yakın dolayında levha içi yeni tektonik gelişim: Türlüye Jeoloji Kur. Bült., 27,1, 1-16.

  • Krumbein, W.C. ve Garrels, R.M., 1952, Origin and classification of chemical sediments in terms of pH and oxidation-reduction potentials: J. Geol., 60, 1-33.

  • Lahn, E. ve Romberg, H., 1939, Konya ve İsparta vilayetlerinde kâin Kıreli ve Yalvaç arasındaki demir ve boksit yatakları hakkında raporlar: MTA Derleme no: 1084, 92 s, yayınlanmamış.

  • Lelong, F., Tardy, Y., Grandin, Trescases, JJ . ve Boulange, B., 1976, Pedogenesis, chemical weathering and processes of formation of some supergene ore deposits: Wolf, K.H., Ed., Handbook of stratabound and stratiform ore deposits Vol. 3 `de; Elsevier, Amsterdam, 93-174.

  • Monod, O., 1977, Recherches Geologiques dans le Taurus Occidental au Sud de Beyşehir (Turquie): Doktora Tezi, Paris, 442 s.

  • Norton, S. A., 1973, Laterite and bauxite formation: Econ. Geology, 68, 353-361.

  • Öztürk, E. M., Öztürk, Z., Acar, S. ve Ayaroğlu, A.Z., 1981, Şarkikaraağaç (İsparta) ve dolayının jeolojisi: MTA Derleme no: 7045, 190 s, yayınlanmamış.

  • Patterson, S. H., 1967, Bauxite reserves and potential aluminium resources of the world: U.S. Geol. Survey, Bull. 1228, 176 s.

  • Pettijohn, E. J., 1975, Sedimentary rocks: Harper and Row publishers, New York, 628 s.

  • Polynov, B. B., 1937, Cycle of weathering: Murby, London, 220 s.

  • Ramdohr, P. ve Strunz, H., 1978, Klockmans Lehrbuch der Mineralogie: Ferdinand Enke Verlag, Stuttgart, 876 s.

  • Schellmann, W., 1974, Kriterien für die Bildung, Prospektion und Bewertung lateritischer Silikatbauxite: Geol. Jahrb., D. 7, 3-17.

  • Sijaric, G., 1978, Mineralogical investigations of the bauxites from Crvene Stijene (Bosnia), ICBSA, 2, Atina, 783-795.

  • Valeton, I., 1972, Bauxites: Elsevier, Amsterdam, 226 s.

  • Polatlı (GB Anadolu) Güneyi Alt Paleojen’in Beş Yeni Türü Kapsayan Ostrakod Faunası ve Stratigrafik Yorumu
    Mehmet Duru Nuran Gökçen
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Çalışmada, Polatlı İlçesi`nin güneyinde yüzeyleyen Monsiyen-Küiziyen yaşlı sedimanter kayaçlar mostrakod faunası belirlenmekte, stratigrafik açıdan değerlendirilmekte ve yeni türlerin sistematik tanımı verilmektedir. Bölgede, Alt Paleojen istifinin tabanında, Üst Jura yaşlı "Mollaresul Formasyonu" yer alır. Bunun üzerinde, toplam kalınlığı 1230m ölçülmüş, Kartal (Monsiyen), Kırkkavak (Tanesiyen -İlerdiyen) ve Eskipolatlı (Küiziyen) formasyonları bulunmaktadır. Tüm istif Neojen yaşlı Ağasıvri Formasyonu ile uyumsuz olarak örtülüdür. Araştırmada, ostrakod ürünü olarak saptanan 44 türün 5`i yeni olup burada sistematik düzende tanımlanmakta, ayrıca faunanın kronostratigrafik ve ekostratigrafik yorumu yapılmaktadır.

  • ostrakod

  • kronostratigrafik

  • ekostratigrafik

  • Polatlı

  • Ducasse, O., 1972, Les ostracodes de coupe de Campo (prov. Huesca, Espagne): Rev. Espan. Micropal. no extr.

  • Duru, M., 1984, Polatlı (GB Ankara) güneyindeki Alt Paleojen istifinin ostrakod biyostratigrafisi: H.Ü. Fen. Bil. Enst. Yük. Müh. Tezi, Ankara, 1-141. (Yayınlanmamış)

  • Gökçen, N., 1975, Pınarhisar Formasyonu`nun yaşı ve ortam şartlarında görülen yanal değişmeler (kuzey, kuzeydoğu Trakya): Cumhuriyetin 50. yılı Yerbilimleri Tebliğleri, M.T.A., Ankara, 128-142.

  • Hartmann, C. ve Puri, H., 1974, Summary of neontological and paleontological classification of ostracoda: Mitt. Hamburg Zool. Mus. înst., 70, 7-73.

  • Rigo de Righi M. ve Cortesini, A., 1960, Regional studies, central Anatolia Bassin, Progress Report. 1- stratigraphy, 2— Structure: Petrol Dairesi T.A., Turkish Gulf Oil Comp, 11/11-12 (yayınlanmamış).

  • Sirel, E., 1975, Polatlı (GB Ankara) güneyinin stratigrafisi: TJ.K. Bült., 18 (1), 181-192.

  • Sirel, E., 1976, Description of six new species of the Alveolina faund in the south of Polatlı (SW Ankara) region: TJ.K. Bült., 19 (1), 31-44.

  • Sönmez, N., 1963, Deux nouveaux genres d`Ostracodes du Palecgene de Thrace (Turquie): Rev. Micropal., 6(2), 72-84.

  • Sönmez-Gökçen, N., 1964, Notice sur le nouvel age determine par les Ostracodes de la s6rie â Congeria du Neogene des environs de Çatalca (Thrace): M.T.A. Dergisi, 63, 47-58.

  • Sönmez-Gökçen, N., 1973, Etude paleontologique (Ostracodes) et stratigraphique de niveaux du Paleogene du Sud-Est de la Thrace: M.T.A. Dergisi, No. 147, 1-117.

  • Tambareau, Y., 1972, Thanetien Superiur et Ilerdien Infrieur des Petites Pyrenes, du Plantaurel et des Chaînons audois: These, Toulouse, 1-377.

  • Tambareau, Y., 1975, Les Ostracodes de l`llerdien Pyreneen Bull. Soc. Geol. Fr., (7), XVII, 187-190.

  • Tambareau, Y. ve Villatte, J., 1974, Le passage ThanötienIlerdien dans la region de Campo: Comparaison avec les Petites Pyrenees: Bull. Soc. Hist. Nat., Toulouse, t. 110, fasc, 3-4, 340-361.

  • Ünalan, G., Yüksel, V., Tekeli, T., Gönenç, O., Seyirt, Z. ve Hüseyin, S., 1976, Haymana-Polatlı yöresinin Üst Kretase-Alt Tersiyer stratigrafisi ve paleocografik evrimi: TJ.K. Bült., 19(2), 159-176.

  • Çangal Metaofiyoliti Karadere Metabazitindeki Cu, Co, Zn, Cr ve Ni Anomalileri
    Osman Yilmaz Mehmet Sezai Kirikoğlu
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Daday - Devrekani Masifi kuzeydoğu kesiminde yer alan Çangal Metaofiyoliti Karadere Metabaziti başlıca metagabro, metadiyabaz, metaspilit, metaporfirit gibi ana litolojik birimlerden oluşmaktadır. Ayrıca ezik zonlar boyunca bu kayaçlar içinde ortofilonitlere de rastlanmaktadır. Sözü edilen bu litolojik birimler mineralojik ve petrografik açıdan ayrıntılı olarak incelenmiş, tüm kayaç analizleri yapılmıştır. Bunların yanısıra kayaç örnekleri, metalik element içeriklerinin belirlenmesi amacıyla analiz edilmişlerdir. Bu çalışmada Çangal Metaofiyoliti Karadere Metabazitinin metalojenisi incelenmekte, yapılan jeokimyasal analizler ve analiz sonuçlarının istatistiksel değerlendirilmesi yardımıyla, eldeki verilerin cevher yatağı anomalisi olup olmadıkları tartışılmaktadır. Yapılan araştırmalar gerek Cu gerekse Co değerlerinin ekonomik olarak kazanılabilecek cevherleşmelerin belirteçleri olabileceğini ortaya koymuştur. Zn, Cr ve Ni değerleri yüksek olmalarına karşın, cevher yatağına karşılık olup olmadıklarının daha ayrıntılı olarak araştırılması gerekmektedir.

  • metadiyabaz

  • metaspilit

  • metaporfirit

  • Çangal

  • Bürküt, Y., 1975, Uygulamalı Jeokimya: Î.T.Ü. Yayınları, İstanbul.

  • Hawkes, H.E. ve Webb, J.S., 1962, Geochemistry in mineral exploration: Harper and Row Publishers, New York.

  • Ketin, İ., İ961, Türkiye`de magmatik faaliyet: Türkiye Jeol. Kur. Büit, 7, 1-33.

  • Ketin, İ., 1977, Türkiye`nin başlıca orojenik olayları ve paleocoğrafik evrimi: M.T.A. Dergisi, 88,14.

  • Nebert, K., 1961, Kelkit çayı ve Kızılırmak (Kuzey Anadolu) nehirleri mecra bölgelerinin jeolojik yapısı: M.T.A. Dergisi, 57, 149.

  • Özgüneyli, A., 1974, Karadeniz Bakır İşletmelerinin Kastamonu E32-dl paftasına ait Kepez köyü bakır anomalisinin detay jeolojisi: M.T.A. Rapor No. 209, yayınlanmamış.

  • Pelin, S., 1977, Alucra (Giresun) güneydoğu yöresinin petrol olanakları bakımından jeolojik incelemesi: K.T.Ü. Yaym No. 87,103 s

  • Petrascheck, W.E. ve Pohl, W., 1982, Lagerstaettenlehre: E. Schweizerbart`sche Verlagsbuchhandlung (Nacgele und Obermiller), Stuttgart.

  • Sevmen, 1., 1975, Kelkit vadisi kesiminde Kuzey Anadolu Fay Zonunun tektonik özelliği: I.T.Ü., Doktora Tezi.

  • Yılmaz, O., 1978, HÜYBE Jeokimyasal Standartları-I: Bazalt HÜYBE-BA ilk analiz verileri: Hacettepe Yerbilimleri, 4, 1-2,194 - 200.

  • Yılmaz, O., 1980, Daday-Devrekani Masifi Kuzeydoğu kesimi litostratigrafi birimleri ve tektoniği: Hacettepe Yerbilimleri, 5-6, 101 -131.

  • Yılmaz, O., 1983, Çangaî Metaofiyolitinin mineralojik - petrografik incelenmesi ve metamorfizma koşulları: Hacettepe Yerbilimleri, 10, 45 - 58.

  • SAYI TAM DOSYASI
    PDF Olarak Görüntüle