Türkiye Jeoloji Bülteni
Türkiye Jeoloji Bülteni

Türkiye Jeoloji Bülteni

1999 ŞUBAT Cilt 42 Sayı 1
KAPAK
PDF Olarak Görüntüle
KÜNYE
PDF Olarak Görüntüle
İÇİNDEKİLER
PDF Olarak Görüntüle
Marmara Adası`nda İlerleyen Bölgesel Metamorfizma İle Tektonik Tarihçe Arasındaki İlişki
Rahmi Aksoy
PDF Olarak Görüntüle

Öz: Marmara Adası`nda yüzeyleyen metamorfik kayaçların petrografik ve mikrodokusal özellikleri, bunların ayırt edilebilir üç metamorfik faza (Mj, M2, M3) sahip olduğunu gösterir. İlk iki faz (Mj, M2), ilerleyen tek bir bölgesel metamorfizmanın kısımlarım oluşturur. En son faz (M3), gerileyen metamorfizmayı temsil eder. Metamorfitlerde tipik mineralojik değişimlerin saptanması sonucu, ilerleyen tarzdaki metamorfizmanın kuzeyden güneye doğru arttığı belirlenmiştir. Bu mineralojik değişimlere bağlı olarak bölgede üç metamorfik fasiyes zonu ayırt edilmiştir. Bunlar yeşilşist, epidot-amfibolit ve amfibolit fasiyes zonlarıdır. Fasiyes zonları genellikle DKD-BGB uzanımlı olup, bölgenin D2 deformasyon evresinde gelişen kıvrım eksen gidişlerine koşuttur. İndeks minerallerin oluşum koşullarının belirlenmesiyle ilerleyen bölgesel metamorfizmanın magmatik bir yay altında 3-6 kilobar basınç ve 400-600°C sıcaklık arasında geliştiği ortaya konmuştur. Bu koşullar altında kayaçlar aynı zamanda dört evreli deformasyona uğramıştır.

  • Deformasyon

  • Marmara Adası

  • metamorfizma

  • Aksoy, R., 1995, Marmara Adası ve Kapıdağı Yarımadası`nın stratigrafisi: Türkiye Petrol Jeologları Derneği Bülteni, C 7/1, 33-49.

  • Aksoy, R., 1996, Marmara Adası ve Kapıdağı Yarımadası`nın Mesoskopik Tektonik Özellikleri: Turkish Journal of Earth Sciences, V. 5, p. 187-195.

  • Johnson, S. E., 1993, Unravelling the spirals: a serial thin-section study and three+dimensional computer+aided reconstruction of spiral shaped inclusion trails in garnet prophyroblasts: Journal of Metamorphic Geology, 11, p. 621-634

  • Miyashiro, A., 1973, Metamorphism and metamorphic belts: Allen and Unwin Ltd., London, 492p.

  • Ramsay, J.G., 1967, Folding and fracturing of rocks: New York, McGraw-Hill Book Company, 568p.

  • Ramsay, J.G. ve Hubber, M. I., 199, The techniques of modern structural geology, volume 2: folds and fractures: Academic press, London, p. 309-700.

  • Tanyolu, E., 1979, Marmara Adası metamorfik serilerinin petrolojik etüdü: Zonguldak Devlet Mühendislik Mimarlık Akademisi Maden Bölümü, Zonguldak, 108 s.

  • Turner, F. J., 1981, Metamorphic petrology (second edition): McGraw-Hill Bok Company, New York, 524 p.

  • Williams, H. Francis, J.T., ve Gilbert`, CM., 1982, petrography (second edition): Freeman and Company, New York, 626 p.

  • Yardley, B.W.D., 1989, An introduction to Metamorphic Petrology: Longman, Hariow, 248 p.

  • Dedeyazı-Çavuşlu (Doğanşehir/Malatya) Yöresindeki Skarn Oluşumlar ve İlişkili Demir Cevherleşmeleri
    Ayten Önal Mehmet Altunbey
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Çalışma alanı, Malatya ili Doğanşehir İlçesi`nin yaklaşık 4 km K-KB`sında yer almaktadır. Çalışma alanındaki birimler (yaşlıdan gence doğru); Permo-Triyas Malatya Metamorfitleri, Üst Kretase Berit Grubu, Üst Kretase PolatGranitoyidi, Orta Eosen Maden Karmaşığı, Plio-Kuvaterner Beylerderesi Formasyonu ve Kuvatemer yamaç molozu ve alüvyonlardır. Polat Granitoyidi`ne ait plütonik kayaçların (tonalit, diyorit), Malatya Metamorfitleri`ni (mermer, kristalize kireçtaşı) etkilediği dokanaklarda kontakt-metasomatik olarak skarn kayaçları ve Fe cevherleşmeleri oluşmuştur. Fe cevherleşmeleri, genellikle skarn kayaçları ile birlikte bulunmaktadır. Skarn oluşumlar, endoskarn ve ekzoskarn şeklinde gelişmiştir. Endoskarn oluşumlar, granat ve epidot skarn kayaçlarıyla temsil edilirken, ekzoskarn oluşumlar; granat, granat-epidot, epidot-granat ve epidot skarn kayaçları ile temsil edilmektedir. Skarn kayaçlarının mineral topluluğu; granat (andradit, grossular), epidot, piroksen (diyopsit, ferrosalit, hedenberjit), plajioklas, K-feldispat (ortoklas), amfibol (hornblend), skapolit (menyonit), kalsit, kuvars, klorit, manyetit ve sfenden oluşmaktadır. Cevherleşmeler mermerler ile plütonitlerin kontaklan boyunca mermerlerin içerisine doğru gelişen cep ve kırıklarda gözlenmektedir. Kalınlıkları yer yer 5-10 m ye kadar ulaşmaktadır. Cevherleşmelerin ana minerali manyetittir. Hematit, spekülarit, limonit, pirit, kalkopirit, malahit ve azurit az oranlarda kovellin ve kalkozin nadirdir. 

  • Fe cevherleşmesi

  • Malatya (Doğanşehir)

  • Skarn kayaçları

  • Acar, A. ve Özkaymak, M., 1978, Malatya-Doğanşehir-PolatÇavuşlu sahası manyetik etüd raporu. Malatya MTA Bölge Müdürlüğü Kütüphane No: 233, 6s, (yayımlanmamış).

  • Akgül, B. ve Şaşmaz, A., 1996. Elazığ kuzeyinde pirometazomatik oluşuklar ve ilişkili Fe-Ti cevherleşmeleri. Türkiye Jeoloji Bülteni., 39(2), 39-48.

  • Akyol, Z., Kadıoğlu, H. ve Adıgüzel, O., 1986. Elazığ-Avşan demir yatağı maden jeolojisi ve rezerv raporu. MTA Derleme No: 1947, 25s.

  • Altunbey, M. ve Çelebi, H., 1997a. Kanatburun (Pertek-Tunceli) yöresinin jeolojisi ve demir cevherleşmeleri. Fırat Üniversitesi Fen ve Mühendislik Bilimleri Dergisi., 9(2), 1-18.

  • Altunbey, M. ve Çelebi, H., 1997b. Kanatburun (Pertek-Tunceli) yöresindeki skarn kayaçlarının mineralojik ve jeokimyasal özellikleri. Selçuk Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Jeoloji Müh. Böl. 20. Yıl Jeoloji Sempozyumu, Konya, (baskıda).

  • Beyarslan, M., 1996, Kömürhan ofiyolit biriminin petrografik ve petrolojik incelenmesi. Fırat Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü., Elazığ Doktora Tezi, 103s (yayımlanmamış).

  • Bingöl, A. F., 1988, Petrographical and petrological features of intrusive rocks of Yüksekova Complex in teh Elazığ Region (East. Taurus-Turkey). The Journal of Fırat University, 3(2), 1-17.

  • Bingöl, A. F. ve Beyarzlan, M., 1996, Elazığ Magmatitleri`nin jeokimyası vce petrolojisi. Karadeniz Teknik Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Jeoloji Mühendisliği Bölümü 30. Yıl Sempozyumu Bildirileri, Trabzon, 208-224.

  • Cengiz, R., Kuşçu, A. E. ve Türkyılmaz, B., 1988. MalatyaDoğanşehir yöresi demir prospeksiyonu jeoloji raporu. Malatya MTA Bölge Müdürlüğü Kütüphane No: 385, 1 İs, (yayımlanmamış).

  • Demir, O., 1997, Malatya-İsmetpaşa-Akçadağ-Kürecik-Hekimhan-Arguvan-Karakaya Baraj gölü arasındaki alanın jeolojisi ve hidrokarbon olanakları (Akçadağ fayıMalatya-Karakaya gölü arası) TPAO Arama Grubu, Ankara, 31s, (yayımlanmamış).

  • Genç Ş. C, Yiğitbaş, E. ve Yılmaz, Y., 1993 Berit Metaofiyolitinin jeolojisi. A. Suat Erk Jeoloji Sempozyumu, Ankara Üniversitesi Fen Fakültesi Jeoloji Mühendisliği Bölümü, Ankara, 37-52.

  • Gözübol, A. M. ve Önal, M., 1986, Çat Barajı isale tünelinin mühendislik jeolojisi ve kaya mekaniği incelemesi: Malatya-Çelikhan alanının jeolojisi. Türkiye Bilimsel ve Teknik Araştırma Kurumu, TBAG Proje No: 647, İstanbul, 13 İs.

  • Kormalı, R., 1973. Malatya-Adıyaman-Elbistan arası demir zuhurlarının prospeksiyonu. MTA Derleme No: 5104, 27s. (yayımlanmamış)

  • Koşal, C, 1967, Elbistan-Doğanşehir arası demir prospeksiyonu ve jeolojisi. MTA Derleme No: 1632, 1 İs (yayımlanmamış).

  • Önal, A., 1995. Polat-Beğre (Doğanşehir) çevresindeki magmatik kayaçların petrografik ve petrolojik özellikleri. Fırat Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü., Elazığ, Doktora tezi, 159s (yayımlanmamış).

  • Önal, A. ve Bingöl, A. F., 1996. Polat-Begre Granitoyidi`nin (Malatya) mineralojisi ve petrografisi. Çukurova Üni versitesi Geosound, Yerbilimleri, 29,41-58.

  • Önal, M., 1995. Malatya Graben Havzası kuzeyinin stratigrafisi, kömür potansiyeli ve neotektoniği, Doğu Anadolu. Süleyman Demirel Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, 8, 159-175.

  • Önal, M., 1998. Malatya Baseni doğu kesiminin (Muşardağı dolayı) jeolojisi ve hidrokarbon olanakları. TPAO Arama Grubu, 88s (yayımlanmamış).

  • Önal, M., Tuzcu, N. and Helvacı, C, 1990. Geological setting, mineralogy and origin of the Cafana (Malatya) Zn-Pb sulfide and carbonate deposit, Eastern Anatolia, Turkey. International Earth Sciences Congress on Aegean Regions, Eds (M. Y. Savaşçın, A. H. Eronat), IESCA Publications No: 2, Dokuz Eylül Üniversitesi Jeoloji bölümü, İzmir, 52-58.

  • Özer, T., 1978. Polat-Çavuşlu Demir zuhurları jeoloji ön raporu. Malatya MTA Bölge Müdürlüğü Kütüphane No: 236,6s (yayımlanmamış).

  • Perinçek, D., 1979. The geology of Hazro-Koruday-ÇüngüşMaden-Ergani-Hazır-Elazığ-Malatya area. Guide book, Türkiye Jeoloji Kurumu yayını, Ankara, 34s.

  • Perinçek, D. ve Kozlu, H., 1984. Stratigraphy and structural relations of the units in the Afşin-Elbistan-Doğanşehir region (Eastern Taurus). Geology of Taurus Belt, O. Tekeli, M. C. Göncüoğlu (Eds), Türkiye Petrolleri Anonim Şirketi, Ankara, 181-198.

  • Ramdohr, P., 1980. The ore minerals and their intergrwth. Academic-Verlag, Berlin, 1202p

  • Sağıroğlu, A., 1984. Akdağmadeni (Yozgat) cevherleşmelerinde görülen değişik skarn oluşuklarının özellikleri ve irdelenmesi. Türkiye Jeoloji Bülteni, 27(1), 69-81.

  • Sağıroğlu, A., 1988. Cafana (Görgü) Malatya karbonatlı Zn-Pb yatakları. Cumhuriyet Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Dergisi Seri A, 5(1), 3-13.

  • Sağıroğlu, A., 1992. Pertek-Demürek (Tunceli) skarn tipi manyetit ve ilişkili bakır cevherleşmeleri. Türkiye Jeoloji Bülteni., 35(2), 63-70.

  • Turan, M., Aksoy, E. ve Bingöl, A. F., 1993. Doğu Toroslar`m jeodinamik evriminin Elazığ civarındaki özellikleri. Fırat Üniversitesi Fen ve Mühendislik Bilimleri Dergisi., 7(2), 177-199.

  • Yazgan, E., 1983, A Geotraverse between the Arabian platform and Munzur nappes. Field Guidebook, Excursion. 5. International Symposium on Geology of the Taurus Belt, Ankara, 17p.

  • Yazgan, E. ve Chessex, R., 1991. Geology and tectonic evolution of the Southeastern Taurides in the region of Malatya. Türkiye Petrol Jeologları Derneği Bülteni, 3(1), 1-42.

  • Yılmaz, H., 1992. Doğanşehir-Sürgü-Gözene (Malatya) yöresinin jeolojisi. Karadeniz Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü., Trabzon, Doktora Tezi, 141s (yayımlanmamış).

  • Yılmaz, Y., Gürpınar, O., Kozlu, H., Gül, M. A., Yiğitbaş, E., Yıldırım, M., Genç, Ş. C. ve Keskin, M., 1987. Maraş kuzeyinin jeolojisi (Andırın-Berit-Engizek-NurhakBinboğa Dağları), Türkiye Petrolleri Anonim Ortaklığı Rapor No: 2028, Ankara, Cilt (II-III), 218s.

  • Yılmaz, Y., Yiğitbaş, E., Yıldırım, M. ve Genç, Ş. C, 1992. Güneydoğu Anadolu metamorfik masiflerinin kökeni. Türkiye 9. Petrol Kongresi Bildirileri, Türkiye Petrol Jeologları Derneği, Ankara, 296-307

  • Yılmaz, Y., Yiğitbaş, E., and Genç, Ş. C, 1993 Ophiolitic and metamorphic assemblages of Southeast Anatolia and their significance in the geological evolution of the orogenic Belt. Tectonics, 12(5), 1280-1297.

  • Yiğitbaş, E., 1989. Engizek Dağı (Kahramanmaraş) dolayındaki tektonik birliklerin petrolojik incelemesi. İstanbul Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü., İstanbul, Doktora Tezi, 347s (yayımlanmamış).

  • Şükrüpaşa Sokulumu (Dereköy-Kırklareli) İle İlişkili Cu-Mo Cevherleşmesinin Jeolojik, Mineralojik ve Jeokimyasal İzcilikleri
    Ali Haydar Gültekin
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Şükrüpaşa sahasının jeolojisini; metagranitlerden oluşan temel kayaçlar üzerine uyumsuzlukla gelen Mesozoyik yaşı kireçtaşlan, şist-kalkşist ve meta kumtaşlarından oluşan örtü-tortul kayaçlar ile bu kayaçları kesen Geç Kretase yaşlı sokulum kayaçları oluşturur. Şükrüpaşa sokulumu, adayayı karakterli Srednogorie-Istranca granitoyid zincirinin bir parkasını oluşturur. İnceleme alanında cevherleşme, sokulum-örtü kay aç dokanaklarında pirometasomatik türde, büyük çoğunlukla gralodiyorit ve tonalit bileşiminde olan sokulum kayaçlan içinde saçınımlı, ince damar ve ağsal şekilde gelişmiştir. Başlıca cevher minarellerini pirit, kalkopirit, molibdenit ve şelit oluşturur. Bu minerallere birincil magnetit, bornit, pirotin,8i-mineralleri, sfalerit, galen, enarjit, neodijenit, arsenopirit, ilmenit, ilmenomanyetit, rutil, anatas ve psilomelan; ikincil olarak da kalkosin, kovelin, malakit, azurit, limonit ve götit gibi mineraller eşlik eder. Yatakta ortalama bakır içeriği%0.41, molibden içeriği %0.08 olup, yüksek cevher içeren alanların yayılımı skarnlarla uyumluluk gösterir.

  • Cu-Mo cevherleşmesi

  • Jeokimya

  • Srednogorie-Istranca zonu

  • Şükrüpaşa sokulumu

  • Abdel-Rahman, A.M., 1994. Nature of biotites from alkaline, calk-alkaline and peraluminous magmas, Jour, of Petrol., 35, 525-541.

  • Acar, F. E. ve Taner, F., 1983. Kırklareli, Demirköy-Şükrüpaşa Köyü Cu-Mo yatağı ayrıntılı jeolojisi, M.T.A. Rap. No: 250.

  • Aral, EL, 1976. Kırklareli, Demirköy, Karadere civarı jeolojisi ve bakır aramalarına ilişkin prospeksiyon raporu, M.T.A. Rap. No: 1519.

  • Aral, H. ve Erler, A., 1981, Porfiri bakır yatakları, ODTÜ. Müh. Fakültesi yayını No: 67.

  • Aykol, A., ve Toker, S., 1993. The geochemistry and tectonic setting of the Demirköy Plotun of the Srednogorie-Istranca granitoid chain, NW Turkey, Min. Magazine^ 55, 249-256.

  • Batchelor ve Bowden, 1985. Petrogenetic interpetation of granitoid rocks series using multicationic parameters, Chem.Geol., 48,43-55.

  • Bogdanov, B., Dachev, H., ve Vulchanov, A., 1974, Metallogeny of Bulgaria in the context of plate tectonics; International Association on the Genesis of Ore Deposit (4th Symposium of IAGOD), Varna, Bulgaria, 58-63.

  • Boncev, E., 1974. General features of the geological structure of Bulgaria, International Association on the Genesis of Ore Deposit (4th Symposium of IAGOD), Varna, Bulgaria, 35-43.

  • Brown, G. C, Thorpe, R. S., ve Webb, P. C, 1984. The geochemical characteristics of granitoids in contrasting arcs and comments of magma sources, Ö. Geol. Soc. Lond., 141,413-426.

  • Bürküt, Y., 1969. Istranca kristalin Masifinin petrojenezi, Madencilik Dergisi, Cilt VIII, Sayı 4,165-180.

  • Çağatay, A. ve Çağatay, N., 1978. Porfiri bakır yatakları, Yeryuvarı ve İnsan, Şubat, 32-37.

  • Chappel, B. W. ve White, A. J. R., 1974. Two contrasting granite types, Pacific Geol., 8, 173-174.

  • Çubukçu, E., 1979, Jeokimya prospeksiyon neticeleri, M.T .A. Maden Etüd Rap. No: 1712.

  • Debon, F., Le Fort, P., 1982. A chemical mineralojigal classification of the plutonic rocks and association, Transaction of the Royal Soc. Edinburgh, Earth Sci., 73, 135-149.

  • Gültekin, A. H., Yavuz, F., ve Budakoğlu, M., 1996. ÇiniyeriKüre (Tire, Izmir) plaser titanyum sahasından alman toprak ve dere kumları titanyum içeriklerinin yönelim yüzeyi yöntemiyle incelenmesi; (Menderes MasifiBatı Anadolu), TrJ. of Earth Sciences, 5,1-10.

  • Heinrich, E. W., 1946. Studies in the Mica group, the biotitephlogopite series, Amer. J. Sci., 244, 836-848.

  • Irvine, T. N. ve Baragar, W. R. A., 1971, A guide to the chemical classification of common volcanic rocks, Can. J. Earth Sci, 8, 523-48.

  • Karagjuleva, J., Kostadinov, V. ve Boncev, E., 1979. The Carpato-Balkan sigmoid in the context of shearing transite Wrench fault Lines, Geologica Balkanica, 10.1,3-14.

  • Peacock, M. A., 1931. Classification on igneous rocks, V. Geol., 39,65-67.

  • Pearce, J. A. Harris, N. G. W. ve Tindle, A. G., 1984. Trace element discrimination diagrams for the tectonic interpretation of granitic rocks, J. Petrol., 25,956-983.

  • Streckeisen, A. L., 1976. To each plutonic rock its proper name, Earth Sci, Rev., 12, 1-33.

  • Taner, M. F. ve Çağatay, A., 1983. Istranca masifindeki maden yataklarının jeolojisi ve mineralojisi, TJ.K. Bülteni, Cilt 26, Sayı 1,31-40.

  • Taner, M. F., 1981. Şükrüpaşa (Demirköy-Kırklareli) çevresinde jeolojik, petrografik inceleme ve Cevherleşme üzerine görüşler, M.T.A. Rap. No: 1777.

  • Ayvacık (Çanakkale) Bentonit Yataklarındaki Baydellit Oluşumu
    Fazli Çoban
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Baydellit, oktahedral katmanında esas olarak alüminyum içeren bir dioktaedral smektit mineralidir. Miyosen yaşlı volkanik kayaçlar içinde bulunan Ayvacık (Çanakkale) bentonit yataklarında baydellit oluşumu saptanmıştır. Bölgedeki volkanik kayaçlar başlıca bol kırıklı andezit, trakiandezit ve çok gözenekli türlerden meydana gelir. Çalışma bölgesinde; hidrotermal sıvılar kırık sistemleri boyunca yükselerek volkanik kayaçları bentonitleştirmiştir. Baydellit minerali, bentonitleşme arasında özellikle andezitik kayaçlardaki plajiokİasların ve camsı türlerin alterasyon ürünü olarak meydana gelmiştir. X-ışınları incelemelerinde baydellitin düzensiz yapılı olduğu, montmorillonit ile birlikte bulunduğu ve kil boyutu diğer mineraller olarak illit, kaolinit, halloysit ve kristobalit varlığı tespit edilmiştir.

  • Ayvacık bentoniti

  • baydellit

  • hidrotermal alterasyon

  • Anderson, M. D. ve Reynolds, C. R., 1966, Umiat bentonite: An unusual montmörillonite from Umiat, Alaska. The Americaıf Mineralogist, 51,1443-1456.

  • Bingöl, E., Akyüre , B. ve Korkmazer, B., 1973, Biga Yarıma dası `mn jeolojisi ve Karakaya formasyonunun bazı özellikleri. Cumhuriyetin 50. Yılı Yerbilimleri Kongresi Kitabı. Özetler, 70-76.

  • Borchardt, G. A., 1977, Montmorillonite and other smectite minerals: in Minerals in Soil Environments, J.B. Dixon and S. B. Weed (ed.), Soil Science Society American, Madison, Wisconsin, 293-330.

  • Brindley, G. W. ve Brown, G., 1984, X-Ray Diffraction procedures for clay minerals identification, Crystal structures of clay minerals and their X-ray identification, G. W. Brindley and G. Brown (ed.). Mineralogical Society, London, 232-233.

  • Cuadros, J., Delgado, A., Reyes, E. ve Linares, J., 1994, Kaolinite/Montmorillonite resembles beidellite. Clays and Clay Minerals, 42/5,643-651.

  • Çoban, F., 1997a, Ayvacık (Çanakkale) bentonitinin jeolojisi, mineralojisi ve oluşumu. Osmangazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi. 10(1), 22-37.

  • Çoban, F., 1997b, Ayvacık (Çanakkale) bentonit yataklarının mineralojik özellikleri. Selçuk Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi 20. Yıl Jeoloji Sempozyumu. Özetler Kitabı, 20.

  • Ece, Ö. I. ve Çoban, F., 1993, Comparison of hydrothermal alteration of two different parents rocks for the occurence of Ca-Bentonite deposits in the Western Turkey. 2 n d International Meeting n

  • Ercan, T., Satır, M., Steinitz, G., Dora, A., Sanfakıoğlu, E., Adis, C, Walter, J. H. ve Yıldırım, T., 1995, Biga Yarımadası ile Gökçeada, Bozcaada ve Tavşan adalarındaki (KB Anadolu) Tersiyer volkanizmasınm özellikleri. MTA Dergisi, 117, 55-86.

  • Farmer, V. C, 1974. Layer silicate. In: Farmer, V.C. (ed.): Infared Spectra of Minerals. Mineralogical Society. Londan, 331-363.

  • Farmer, V. C. ve Russell, J. D., 1967, Infrared absorption spectrometry in clay studies. Clays and Clay Minerals, 15,121-142.

  • Gevrek, 1. A., Şener, M. ve Ercan, T., 1984. Çanakkale-Tuzla jeotermal alanının hidrotermal alterasyon etüdü ve volkanik kayaçlarm petrolojisi. MTA Dergisi. 103-104, 55-81.

  • Grene-Kelly, R., 1953, The identification of montmorillonoids in clays. Journal of Soil Science. 4,233-237.

  • Grene-Kelly, R., 1957, The montmöriîlonite minerals (smectites). In: Mac Kenzie R. C. (ed.). The differantial thermal investigation of clays. Mineralogical Society, London, 103-104.

  • Grim, R. E. ve Rowlands, A. R., 1942. Differantial thermal analysis of clay minerals and other hydrous minerals: The American Mineralogist, 27, 801.

  • Grim, R. ve Güven, N., 1978, Bentonites: Geology, mineralogy, properties and uses. Developments in Sedimentology, 24. Elsevier, New York, 256 p.

  • Güven, N. ve Pease, R. W., 1975, Electron-optical investigations on montmorillonites. II. morphological variations in the intermediate members of the montmorillonitebeidellite series. Clays and Clay Minerals, 23, 187- 191.

  • Güven, N., 1988, Smectites. Hydrous phyllosilicates (exclusive of micas). S. W. Bailey (ed.). Reviews in Mineralogy, 19, Mineralogical Society of America, 497-559.

  • Henning, K. H. ve Störr, H., 1986. Electron Micrographs (TEM, SEM) of Clays an Clay Minerals. AkademiaVarlag, Berlin, 350 p.

  • Hystek, H., 1963, Hydrothermal rhyolitic alteration in the Castle Mountains, California. Clays and Clay Minerals. 11,158-168.

  • Jackson, M. L., 1958, Soil Chemical Analysis. Prentice Hall, New Jersey, USA, 498 p.

  • Kawano, M. ve Tomita, K., 1992, Formation of allophane and beidellite during hydothermal alteration of volcanic glass below 200°C. Clays and Clay Minerals, 40/6, 666-674.

  • Kawano, M., Tomita, K. ve Kamino, Y., 1993, Formation of clay minerals during low temperature, experimental alteration of obsidian. Clays and Clay Minerals, 41/4, 431-441.

  • Lim, C. H. ve Jackson, M. L., 1986, Expandable phyllosilicate reactions with lithium on heating. Clays and Clay Minerals, 34,346-352.

  • Mac Kenzie, R. C, 1950, The hydration of montmorillonite. Clay Minerals Bulletin. 1,115-119.

  • Mac Kenzie, R. C, 1970, Simple phyllosilicates based on gibbsite, and brucite-like sheets: in Differantial thermal analysis. Volume 1, R. C. Mackenzie, (ed.), Academic Press, New York, 504-511.

  • Madejova, P., Komadel, P. ve Cicel, B., 1992, Infrared spectra of some Czeck and Slovak smectites and their correlation with structural formulas. Geological Carpathica Clays, Series: 1,9-12

  • Malla, B. P. ve Douglas, A. L., 1987, Problems in identification of montmorillonite and beidellite. Clays and Clay Minerals, 35-3, 232-236.

  • Nadeau, H. P., Farmer, C. V., McHardy, J. W. ve Bain, C. D., 1985, Compositional variations of the Unterrupsroth Beidellite. The American Mineralogist, 70,1004-1010.

  • Nagelschmidt, G., 1938, On the atomic arrangement and variability of the members of the montmorillonite group. Mineralogical Magazine, 25,140.

  • Okay, A. î., Siyako, M. ve Burkan, A. K., 1990, Biga Yarımadası`nm jeolojisi ve tektonik evrimi. Türkiye Petrol Jeologları Derneği Bülteni, 2/1, 83-121.

  • Post, L. J., 1995, Alteration minerals of the De Lamar-Silvercity mining area, Idaho. In: Kharako, Y. K., Chudoev, O. V., (eds), Balkema, Rotterdam, 103-104.

  • Post, L. J. ve Noble, N. P., 1993, The near-infrared band frequencies of dioctahedral smectites, micas and illites. Clays and Clay Minerals, 41/6, 639-644.

  • Post, L. J., Cupp, L. B. ve Madsen, T. F., 1997, Beidellite and associated clays from the De Lamar Mine and Florida Mountain area, Idaho. Clays and Clay Minerals, 45/2, 240-250.

  • Weaver, E. C. ve Pollard, D. L., 1973, The Chemistry of Clay Minerals. Developments in sedimentology, 24, Elsevier, Amsterdam, 213 p.

  • Weir, A. H. ve Greene-Kelly, R., 1962, Beidellite. The American Mineralogist. 47, 137-146.

  • Weir, A. H., 1965, Potassium retention in montmorillonite. Clays and Clay Minerals, 6,17-22.

  • Van der Marel, H. W. ve Beutelspacher, H., 1976, Atlas of IR Spectroscopy of Clay Minerals and Their Admixtures. Elsevier, Amsterdam.

  • Velde, B., 1985, Clay minerals, A physico-chemical explanation of their occurrence. Developments in sedimentology. 40, Elsevier, Amsterdam, 427 pp.

  • Yamada, H., Nakazawa, H., Yoshioka, K. ve Fujita, T., 1991, Smectites in the montmorillonite-beidellite series. Clay Minerals, 26, 359-369.

  • Kadınhanı (Konya) K`ca Zengin Metatrakiandezitinin Jeokimyası ve Petrojenezi: Devoniyen(?) Volkanizmasının Gelişimi
    Hüseyin Kurt Mehmet Arslan
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Kadınhanı (Konya) yöresinde yüzeyleyen K`ca zengin metavolkanitler, serisitleşme, kloritleşme ve albitleşme ile karakterize edilen düşük dereceli metamorfizmaya maruz kalmışlardır. Bu metavolkanitler, alkali-toleyitik geçiş karakterli, trakiandezit bileşimli ve levha-içi lavlarının kimyasal özelliklerini yansıtırlar. Kayaçlar, aşın derecede K`ca zengin (%6,5-l 1.1 K2O) olup, büyük iyonlu litofîl ve hafif nadir toprak elementleri bakımından zenginleşme göstererek, muhtemelen zenginleşmiş bir kaynağa işaret ederler. Ayrıca, Nb fakirleşmesi ana magma kaynağında bir dalma-batma bileşeninin varlığını belirtir. Söz konusu element zenginleşmeleri, ana magmanın oluşumundan önce muhtemelen kaynak bölgesinde meydana gelmiştir. Ana magma, ekstansiyonel bir rejimde oluşmuş olup, az oranda dalma-batma bileşeni içeren kıta-altı litosferden türemiştir. Ana magmanın türediği manto kaynağının, jeokimyasal olarak K`ca zengin materyal sağlayabilecek kapasitede olduğu düşünülmektedir.

  • Kadınhanı

  • metatrakiandezit

  • metavolkanit

  • Orta Anadolu

  • Eren, Y., 1993. Eldeş-Derbent-Tepeköy-Söğütözü (Kanya) arasının jeolojisi. Selçuk Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Konya, Doktora Tezi, 224s (yayımlanmamış).

  • Floyd, P. A. ve Winchester, J. A., 1975. Magma type and tectonic setting discrimination using immobile elements. Earth and Planetary Science Letters, 27,211-218.

  • Gill, J. B., 1981. Orogenic andesites and plate tectonics. Springer-Verlag, New York, 370 pp.

  • Hart, S. R., Erlant, A. J. ve Kable, E. J. D., 1974. Sea floor basalt alteration: some chemical and Sr isotopic effects. Contributions to Mineralogy and Petrology, 44, 219- 230.

  • Hellman, P. L., Smith, R. E. ve Henderson, P., 1979. The mobility of the rare earth elements: evidence and implica tions from selected terrains affected by burial metamorphism. Contributions to Mineralogy and Petrology, 71,23-44.

  • lumphris, S. E., Morrison, M. A. ve Thompson, R. N., 1978. Influence of rock crystallization history upon subsequent lanthanide mobility during hydrothermal alteration of basalts. Chemical Geology, 28,125-137.

  • Çetin, L, 1966. Anadolunun Tektonik Birlikleri. MTA Dergisi, 66,20-34.

  • Curt, H., 1994. Petrography and Geochemistry of Kadınhanı (Konya) area, Central Turkey. Glasgow Üniversitesi, Glasgow, Doktora Tezi, 19İs (yayımlanmamış).

  • Curt, H., 1996. Geochemical characteristics of meta-igneous rocks near Kadınhanı (Konya), Turkey. Geosound, 28,1-22.

  • Curt, H., 1997. Geochemistry of meta-sedimentary rocks of the Kadmhanı (Konya) area, Turkey. Geosound, 31,1-21.

  • ^ambert, R. J. ve Holland, J. G., 1974. Yttrium geochemistry applied to petrognesis utilizing calcium-yttrium relationships in minerals and rocks. Geochimica CosmochimicaActa, 38,1393-1414.

  • ue Maitre, R. W., Bateman, P., Dudek, A., Keller, J., Lameyre, J., Le Bas, M. J., Sabine, P. A., Schmid, R., Sorensen, H., Streckeisen, A., Wooley, A. R. ve Zanettin, B., 1989. A classification of igneous rocks and glossary of terms. Blackwell, Oxford, 193pp.

  • Morrison, M. A., 1978. The use of immobile trace elements to distinguish the paleotectonic affinities of metabasalts: applications to the Paleocene basalts of Mull and Skye, northwest Scotland. Earth and Planetary Science Letters, 39,407-416.

  • Okay, A., 1984. Distribution and characteristics of the northwest Turkish blueschist. In: J. E. Dixon and A. H. F. Robertson (eds). The Geological Evolution of the Eastern Mediterranean. Geological Society Specical Publication, 17,455-466.

  • Okay, A., 1986. High-pressure/low temperature metamorphic rocks of Turkey. In: B. W. Evans and E. H. B. Brown (eds). Blueschists and Eclogites. The Geological Society of America Memoir, 164,338-348.

  • Özcan, A., Göncüoğlu, M. Cu., Turan, N., Uysal, Ş., Şentürk, K. ve Işık, A., 1988. Late Paleozoic evolution of the Kütahya-Bolkardağ Belt. METU Journal of Pure and Applied Sciences, 21,211-220.

  • Özgül, N., 1976. Toroslar`m bazı temel jeolojik özellikleri. Türkiye Jeoloji Kurumu Bülteni, 19,65-78.

  • Pearce, J. A., 1982. Trace element characteristics of lavas from destructive plate boundaries. In: Thorpe R. S. (ed). Andesites: Orogenic Andesites and Related Rocks. Wiley, Chichester, 525-548.

  • Pearce, J. A., 1983. Role of the sub-continental lithosphere in magma genesis at active continental margins. In: Pearce J. A. and Norry M. J. (eds). Continental Basalts and Mantle Xenoliths. Shiva, Cheshire, 230-249.

  • Pearce, J. A. ve Cann, J. R., 1973. Tectonic setting of basic volcanic rocks determined using trace element analysis. Earth and Planetary Science Letters, 19, 290-300.

  • Pearce, J. A. ve Norry, M. J. G., 1979. Petrogenetic implications of Ti, Zr, Y and Nb variations in volcanic rocks. Contributions to Mineralogy and Petrology, 69, 33-47.

  • Perfit, M. R., Gust, D. A., Bence, A. E., Arculus, R. J. ve Taylor, S. R., 1980. Chemical characteristic of island-arc basalts: Implications for mantle sources. Chemical Geology, 30,227-256.

  • Rogers, N. W., Hawkesworth, C. J., Parker, R. J. ve Marsh, J. S., 1985. The geochemistry of potassic lavas from Vulsuni, central Italy and implications for mantle enrichment processes beneath the Roman region. Contributions to Mineralogy and Petrology, 90,244-257.

  • Schumacher, Ö. C, 1991. Empirical ferric iron correction: necessity, assumptions, and effects on selected geothermobarometers. Mineralogical Magazine, 55, 3-18.

  • Smith, R. E. ve Smith, S. E., 1976. Comments on the use of Ti, Zr, Y, Sr, K, P and Nb in classification of basaltic magmas. Earth and Planetary Science Letters, 32,114-120.

  • Sun, S. S. ve McDonough, W. F., 1989, Chemical and isotopic systematics of oceanic basalts: implications for mantle composition and processes. In: A. D. Saunders and M. J. Norry (eds). Magmatism in Ocean Basins. Geological Society Special Publication, 42, 313-345.

  • Winchester, J. A. ve Floyd, P. A., 1976, Geochemical magma type discrimination application to altered and metamorphosed basic igneous rocks. Earth and Planetary Science Letters, 28,459-469.

  • Winchester, J. A. ve Floyd, P. A., 1977, Geochemical discrimination of different magma series and their differentiation producst using immobile elements. Chemical Geology, 20,325-343.

  • Wood, D. A., Gibson, I. L. ve Thompson, R. N., 1979. Elemental mobility during zeolite facies metamorphism of the Tertiary basalts of Eastern Iceland. Contributions to Mineralogy and Petrology,. 55,241-254.

  • Zile (Tokat) Batısında Uzunköy Çevresinin Stratigrafisi
    Ayhan Üstüntaş Murat İnceöz
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Çalışma alanında yaşlıdan gence doğru Permo-Triyas yaşlı Tokat Masifi, Geç Jura-Erken Kretase yaşlı Amasya Grubu`na ait Ferhatkaya ve Carcurum formasyonları, Orta Eosen yaşlı Çekerek formasyonu ve Miyo-Pliyosen yaşlı Kemerkaş formasyonu yüzeylemektedir.Tokat Masifi, inceleme alanında fiil it, mermer, metavolkanitler, metatortullar ve mikaşistler ile temsil edilmektedir. Tokat Masifi üzerine uyumsuz olarak gelen Amasya Grubu, litolojik ve fasiyes özelliklerine göre Ferhatkaya ve Carcurum formasyonlarından oluşmaktadır. Ferhatkaya Formasyonu, metamorfik gereçlerden yapılı ince bir konglomera seviyesi ile başlar. Formasyon, taban kısmı dışında egemen olarak kireçtaşlarından yapılıdır. Yaygın oolitik ve psödooolitik doku ile yer yer breşik doku izlenmektedir. Carcurum Formasyonu ise, genel olarak, altta kiltaşı ve çamurtaşı düzeylerinden, üste doğru çört tabaka ve mercekleri içeren kireçtaşlarından oluşmaktadır. Çekerek Formasyonu, alttan üste doğru Kozluca üyesi, yaygın olarak çakıltaşı, kumtaşı, çamurtaşı, kiltaşı ve marn ardalanmasından oluşmaktadır. Kozluca üyesi üzerinde uyumlu olarak izlenen Kuzalan kireçtaşı üyesi, bazı seviyelerde bol Nummulites sp. fosilleri içeren kireçtaşı litolojisindedir. Göynücek aglomera üyesi ise, genel olarak volkanik gereçlerden oluşmuş bir matriks ve bu matriks içerisinde yer alan bazalt ve andezit çakıl ve bloklarından oluşmuş bir aglomera niteliğindedir. Birim içerisinde, silisleşmiş ağaç fosilleri, metamorfik kayaç parçaları, rekristalize kireçtaşı ve kireçtaşı blokları, çamurtaşı ve kiltaşı topakçıkları ve kömür damarları da gözlenmektedir. Uyumsuz bir dokanakla Çekerek formasyonu üzerinde yer alan Kemerkaş Formasyonu, genel olarak konglomera, çakıltaşı, kaba kumtaşı ardalanması, çamurtaşı, jips ara tabakaları ve travertenlerden oluşmaktadır. 

  • Amasya Grubu

  • Çekerek fm

  • Kemerkaş fm.

  • stratigrafi

  • Tokat Masifi

  • Zile

  • Alp, D., 1972, Amasya yöresinin Jeolojisi: İstanbul Univ., Fe Fak. Monografileri, Doktora Tezi, 22,101 s.

  • Barka, A., 1984, Kuzey Anadolu fay zonundaki bazı Neojeı Kuvaterner havzalarının jeolojisi ve tektonik evrim Türkiye Jeoloji Kurumu, Ketin Sempozyumu, öz< baskısı, Ankara, s. 209-227.

  • Baykal, F., 1947, Zile-Tokat-Yıldızeli bölgesinin Jeolojisi: İstanbul Üniv. Fen Fak. Mecm., Seri B, Cilt 12, No : 191-209.

  • Blumenthal, M. M., 1950, Beitraege zur Geologie des Lands< haften am Mittleren und unteren Yeşilırmak (Toka Amasya, Havza, Erbaa, Niksar) M.T.A. Yayınlan, Se d, No 4,153 s.

  • Gökçe, A., 1983, Turhal antimon yataklanmn maden jeolojis H.Ü. Müh. Fak., Jeoloji Müh. Böl.,.Doktora Tezi, 12 s.

  • Kerey, 1. E., 1995, Sözlü görüşme: İstanbul Univ., Müh. Fa] Jeoloji Müh. Böl., Avcılar, 34850-İstanbul.

  • Ketin, İ., 1962,1/500.000 ölçekli Türkiye Jeoloji Haritası izal namesi (Sinop): M.T.A. Ens. Yayını, Ankara, Ills.

  • Koçyiğit, A., 1979, Tekneli bölgesinin (Tokat güneyi) tektoni özelliği: Tübitak Proje No TBAG-262,63 s.

  • Koçyiğit, A ve Tokay, M., 1985, Çatalçam (Zevker)-Erzinc2 arasında Kuzey Anadolu fay kuşağının sismo-tektoni incelenmesi. Fay kuşağının stratigrafisi, sistematiği ^ neotektonik özellikleri: Bayındırlık ve iskan Bakanlıg Araştırma ve Uygulama Genel Müdürlüğü, porje kc no. 82-04-08-00-02,101 s.

  • Minaz, M., 1984, Tokat-Züe-İ.T. 10564 ruhsat nolu lin sahasına ait fizibilite raporu: M.T.A. Enst. Rapor n< 40200/1, 16 s., (Yayınlanmamış).

  • Okay, A. C, 1955, Sivas ile Tokat arasındaki bölgenin jeolo etüdü: î. Ü. Fen Fak. Mecm., Seri B, Cilt XX, Sayı : 2,95-108.

  • Okay, A., 1983, Agvanis metamorfitleri ve çevre kayaçlarmı jeolojisi: M.T.A. Derg., 99/100,51-71.

  • Özcan, A., Erkan, A., Keskin, A., Keskin, E., Oral, A., Öze S., Sümengen, M. ve Tekeli, O., 1980, Kuzey Anado] Fayı-Kırşehir masifi arasının temel jeolojisi: M.TJ Derleme rapor no: 6722,136 s., (Yayınlanmamış).

  • Öztürk, A., 1979, Ladik-Destek yöresinin stratigrafisi: Türki) Jeol. Kur. Bült., 22,27-34.

  • Seymen, t., 1975, Kelkit vadisi kesiminde Kuzey Anadolu iz zonunun tektonik özelliği: Doktora Tezi, İ.T.Ü. Made Fak. yayım, 192 s.

  • Seymen, İ., 1993, Mecitözü dolayının stratigrafik gelişimi: I Suat Erk Jeoloji sempozyumu bildirileri, A.Ü. Fen Fak., Jeoloji Müh. Böl., 129-141.

  • Şengör, A. M. C, Yılmaz, Y. ve Sungurlu, O., 1985, Tectonics of the Mediterranean Cimmerides. Nature and evolution of the western termination of the PaleoTethys: The Geological Evolution of the Eastern Mediterranean, (Eds. Dixon, J. E., Robertson, A.H.F.), Geol. Soc. Spec. PubL, 17, Blackwell Sci. Publ., 77-112.

  • Tekeli, O., 1981, Subduction complex of Pre-Jurassic age, Northern Anatolia, Turkey: Geology, vol. 9,68-72.

  • Temiz, EL, Tatar, O. ve Tutkun, Z., 1993, Niksar-Erbaa havzaları paleotektonık dönem kayalarının stratigrafisi: A. Suat Erk Jeoloji Sempozyumu Bildirileri, A. Ü. Fen Fak., Jeoloji Müh. Böl., 157-170.

  • Tüysüz, O., 1993, Karadeniz`den Orta Anadolu`ya bir jeotravers: Kuzey Neo-tetisin tektonik evrimi: TPJDBült.,C.5/l,s. 1-33.

  • Tüysüz, O., 1996, Amasya ve çevresinin jeolojisi: Türkiye 11. Petrol Kongresi, Bildiriler, Jeoloji, Türkiye Petrol Jeologları Derneği/TMMOB Petrol Mühendisleri Odası/TMMOB Jeofizik Mühendisleri Odası, s. 32-48.

  • Üstüntaş, A., 1997, Zile (Tokat) Batısında Uzunköy Çevresinin Jeolojisi ve Tektonik Özellikleri: Doktora Tezi, F.Ü. Fen Bilimleri Enst., 118 s. (Yayınlanmamış).

  • Yılmaz, A., 1981, Tokat ile Sivas arasındaki bölgede ofiyolitli karmaşığın iç yapısı ve yerleşme yaşı: Türkiye Jeol. Kur. Bült., 24, 31-36.

  • Yılmaz, Y., Yiğitbaş, E., Yıldırım, M., Genç, Ş. C, Elmas, A., Gürer, Ö. F., Bozcu, M., Gürpınar, O. ve Serdar, H. S., 1995, Geology and development of the Tokat Massif: Second International Turkish geology workshop, Abstracts, Cumhuriyet Univ., Müh. Fak., Jeol. Müh. Böl., 117.

  • Kuzey Anadolu Fay Zonu`nun Orta ve Batı Kesiminde Bölgesel Gerilme Durumunun İncelenmesi
    Semir Över
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Bu makalede, Kuzey Anadolu Fay Zonu`nun orta kesimi ile batı kesiminde (Marmara`nın doğusuna kadar) egemen olan gerilme tensörünün durumu, fay toplulukları ve deprem odak çözüm mekanizmaları kullanılarak incelenmiştir. Kinematik analiz, bölgede egemen olan tektonik rejimin transpresiften transtensife dönüştüğünü göstermektedir. Sağ yanal doğrultu atımlı olan her iki rejim için elde edilen en büyük yatay gerilme Ohmax (GX) ve en küçük yatay gerilme Ghrain (o3) doğrultulan aynıdır ve KB-GD ve KD-GB. Ancak hesaplanan ortalama gerilme oranı R farklıdır. Transpresif rejim için Rort= 0.75 ve transtensif rejim için Rort= 0.24 tür. Bu değişim Erken-Orta Pleyistosen`de gerçekleşmiştir. Deprem odak çözümlerinin ters çözüm işlemi, KB-GD (N126°E) doğrultulu <5X ve KD-GB (N217°E) doğrultulu a3 eksenleri, ile R= 0.40 değerini vermektedir. Hesaplanan R değeri çalışma bölgesinde günümüzde egemen olan gerilme rejiminin transtensif olduğunu göstermektedir. Batıdaki ile doğudaki levha kenarlarındaki kuvvetlerin farklı etkimesi, gerilme rejimindeki değişimin nedeni olabilir. Kinematik analiz sonucunda ortaya konan gerilme durumundaki zamansal değişimler, özellikle Ege yitim zonundaki gerilme rejimlerinde meydana gelen değişimlerin etkisi altındadır. 

  • Kayma vektörü

  • Kuzey Anadolu Fayı

  • ters çözüm

  • transpresyon

  • transtensiyon

  • Altun, I., Şengün, M., Keskin, H., Akçaören, F., Sevin, M, Deveciler, Ö ve Akat, U., 1990, Türk. Geol. Haritası, 1/100 000, Kastamonu, MTA Ankara, 18 9.

  • Anderson, E. M., 1951, The dynamic of faulting. Edinburj Oliver ve Boyd.

  • Andrieux, J., Över, S., Poisson, A., Bellier, O. ve Tutkun, 2 1995. The North Anatolian Fault Zone: distributed N< ogene deformation in its northward convex part, Te< tonophysics, 243,135-154.

  • Angelier, J., 1984. Tectonic analysis of fault slip data sets, Geophys. Res., 89,5835-58489.

  • Angelier, J. ve Mechler, P., 1977. Sur une methode graphiqi de recherche des contraintes principale egalement ut lisable en tectonique et en sismologie: La methode c diedre droit. Bull. Soc. Geol. Fr. XIX, 6,651-652.

  • Angelier, J., Lyberis, N., Le Pichon, X., Barrier, E. ve Huchoı R., 1982, The tectonic development of.the Hellene ai and the Sea of Crete: a synthesis, Tectonophysics, 8< 159-196.

  • Armijo, A., Carey, E. ve Citernas, A., 1982, The inverse pro! lem in microtectonics and the separation of tecton; phases. Tectonophysics, 82, 145-160.

  • Carey, E., 1979. Recherche des directions principales de contraintes associees au jeu d`une population de failles, Rev. Geol. Dyn. Geogr. Phys, 21,57-66.

  • Carey, E. ve Brunier, B., 1974. Analyse theorique et numerique d`un modele mecanique elementaire applique â l`etude d`une population de failles, C. R. Hebd. Acad. Sc, 270, 891-894.

  • Carey-Gailhardis, E. ve Mercier, J. L., 1987. A numerical method for determining the state of stress using focal mechanisms of earthuquake populations: application to Tibetan teleseisms and microseismicity of southern Peru, Earth Planet. Sci. Lett., 82,165-179.

  • Dewey, J. F., Hempton, M. R., Kidd, W. S. F., Şaroğlu, F. ve Şengör, A.M.C., 1986. Shortening of continental lithosphere: the neotectonics of Eastern Anatolia-a young collision zone, in Collision Tectonics, eds Coward, M.P. ve Ries, A. C, Geol. Soc. London, Sp. Publ., 19, 3-36.

  • Etchecopar, A., Vasseur, G. ve Daignieres., M., 1981, An in- * verse problem in microtectonics for determination of stress tensors from fault striation analysis. J. Struct. Geol., 3,51-65.

  • Jackson, J. ve Me Kenzie, D. P., 1984. Active tectonics of the Alpine-Himalayan belt between western Turkey and Pakistan, Geophys. J. Royal Astr. Soc, C 77,185-264.

  • Jackson, J., Haines, J. ve Holt, W., 1992. The horizontal velocity field in the deforming Aegean sea region determined from the moment tensors of earthquakes, J. Geophys. Res., 97, 17657-17684.

  • Jarka, A. A. ve Hancock, P. L., 1984. Neotectonic deformation patterns in the convex-norhwards arc of the North Anatolian Fault Zone, in The Geological Evolution of the Eastern Mediterranean., eds Dixon, F. ve Robertson, A. M. F., Geol. Soc. London, Sp. Publ., 17, 763- 774.

  • Jarka, A. A. ve Gülen, L., 1988. New constraints on age and total displacements of the North Anatolian fault zone: implications of the Eastern Mediterranean region, In 1987 Melih Tokay Geology Symposium, eds Koçyiğit, A. ve Altmer, D., pp. 39-65, Sp. Publ. Middle East Tech. Univ. Ankara.

  • Kiratzi, A. A., 1993. A study on the active crustal deformation of the North and East Anatolian Fault Zones, Tectonophysics,225, 191-203.

  • Le Pichon, X. ve Angelier, J., 1979. The Hellenic arc arid trench system: a key to the neotectonic evolution oi the eastern Mediterranean area, Tectonophy&u^ 60, I -42.

  • Le Pichon, X., 1982. Land-locked oceanic basins and continental collision: the easteren Mediterranean as a case example, in Mountain building processes, eds Hsü, K., 201-211, Academic Press, New-York.

  • Le Pichon, X ve Gaullier, P., 1988. The rotation of Arabia and the Levant fault system, Tectonophysics, 153,271 -294.

  • Le Pichon, X., Chamot-Rooke, N., Siegfried, L., Noomen, R. ve Veis, G., 1996. Geodetic determination of the kinematics of central Greece with respect to Europe: implications for eastern Mediterranean tectonics, J. Geophys. Res.,-in press.

  • McKenzie, D. P., 1972. Active tectonics of the Mediterranean Region, Geophys. J. R. Astron. Soc, 30, 109-185.

  • Mercier, J. L., Delibassis, N., Gauthier, A., Jarrige, J. J., Lemeille, F., Philip, H., Sebrier, M. ve Sorel, D., 1979, La neotectonique de l`Arc Egeen, Rev. Geol. Dynam. Geogr. Phys., Paris, 21,67-92.

  • Mercier, J. L., Sorel, D. ve Simeakis, K., 1987, Changes in the state of stress in the overridding plate of a subduction zone: the Aegean arc from the Pliocene to the Present, Annales Tectonicae, 1(1), 20-39.

  • Mercier, J. L., Sorel, D. ve Vergely, P., 1989, Extensional tectonic regimes in the Aegean basins during the Cenozoic. Basin Research, 2,49-71.

  • Mercier, J. L., Carey-Gailhardis, E. ve Sebrier, M., 199I. Paleostress determinations from fault kinematics: appilacition to the neotectonics odf the Himalayas Tibet and the Central Andes, Phil. Trans, R. Soc. Lond.. A., 337,41-52.

  • Mercier, J. L. ve Vergely, P., 1992. Tectonic. Collection geosciences-Dunod, 214p.

  • Oral, M. B., Robert, E. R., Toksöz, N. M., Barka, A. A. ve Kinik, L, 1993. Preliminary results of 1988 and 1990 GPS measurements in western Turkey and their tectonic implications. Crustal Geodynamics, 23,407-4Î6.

  • Över, S., 1996. Analyse tectonique et etats de contrainte cenozo`iques dans la zone centrale de la Faile Kurd Anatolienne, These Univ. Paris-Sud, Örsay, 260 p.

  • Philip, H., 1987., Plio-Quaternary evolution of the stress field in the mediterranean zones of subduction and collision, annales Geophysicae, 58, 301-320

  • Rtaud, F., 1969. Methode de determination graphique des directions de reccourcissement, d`allongement et intermediaire d`une population de failles. Bull. Soc. Geol. Fr., XI, 729-737.

  • Ritsema, A. R., 1974. The earthquake mechamisms of the Balkan region. Koninklijk Nederlands Meteorologisch Institut

  • Sott, M. H. P., 1959. The mechanism of oblique slip faulting, Geol. Mag., 96, 109-117.

  • Sorel, D., Mercier, J. L.. Keraudren, B. ve Cushing, M. 1988. Le röle de la traction de la lithosphere subductee dans 1`evolution geodynamique Plio-Pleistocene de Tare egeen: mouvement verticauq alternes et variations du regime tectonique, C. R. Acad. Sci., Paris, 307 (II), 1981-1986.

  • Sorel, D., Bizon, G,. Aliaj, S. ve Hasan, L., 1992. Calage stratigraphique sur l`âge et de la duree des phases compressives des Hellenides externes (Grece Nord-occıdentale et Albanie), du Miocene a 14Actuel. Bull. Soc. Geeol.,Fr., 163,447-454. .

  • Staub, C. ve Kahle, G., 1994. Global positioning estimates crustal deformation in the Marmara Sea region, nort western Anatolia, Earth Planet. Sc. Lett., 121,495-50

  • Staub, C. ve Kahle, G., 1995. active crustal deformation in tl Marmara Sea region, NW Anatolia, inferred from GI measurements, Geophys. Res. Lett., 22,2533-2.536.

  • Şengör. A.M.C., Görür. N. ve Şaroğlu, F., 1985. Strike-slip faulting and related basin formation in zones of tectonic escape. Turkey as a case study, in Strike-slip Deformation, Basin Formation and Sedimentation., eds Biddle. K.T. ve Christie-Blick. N., Soc. Econ. Paleont. Mineral. Tulsa, Sp. Publ., 37, 227-264.

  • Taymaz, T., Jackson, J. ve McKenzie, D., 1991. Active te tonics of north and central Aegean sea, Geophys. Int., 106,433-490.

  • tellier, O., Över, S., Poisson, A. ve Andrieux, J., 1997. Recent temporal change in stress state and modern stress field along the North Anatolian Fault Zone (Turkey). Geophys.J. Int., 131,61-86.

  • üamtez, N. ve Üçer, B., 1967. Computer determination for the fault plane solution in and near Anatolia, Tectonophysics, 4,235-244.

  • Wallace, W. E., 1951, Geometry of shearing stress and relati< to faulting. J. Geol., 59, 118-130.

  • Watson, G. S., 1960. More significances tests on the shei Biomtrika, 47, 87-91.

  • Wickens, J. W. ve Hodgson, J. H., 1967. Computer r evaluation of earthquake mecanism solutions, Depai ment of energy, mine and resources-Ottawa.

  • Zanchi, A. ve Angelier, J., 1993. Seismotectonics of Weste Anatolia: regional stress orientation from geophysic and geological data, Tectonophysics, 222, 259-274.

  • Aladağ (Yahyalı-Kayseri) Akiferinde Fiziksel, Kimyasal ve İzotopik Parametreler İle Kloroflorokarbon Yaşları Arasındaki İlişkiler
    Naciye Nur Özyurt C. Serdar Bayan
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Atmosferik kökenli CFC (kloroflorokarbon) gazları 1980`li yılların sonlarından itibaren yeraltı suyu yaş bel ineci olarak kullanılmaktadır. Aladağ karstik akiferinde yürütülen bu çalışmada bölgesel yeraltısuyu akım yolu boyunca seçilen kaynakların CFC yaşlarının 7-8 ile 25 yıl arasında değiştiği belirlenmiştir. Belirlenen yeraltısuyu CFC yaşları yaş belirteci olarak kullanılan diğer fiziksel, kimyasal ve izotopik parametreler ile karşılaştırılması sonucunda, yeraltısuyu CFC yaşları ile fiziksel ve kimyasal parametrelerin uyumluluk gösterdiği belirlenmiştir. Ayrıca, yeraltısuyu trityum içerikleri ile CFC-11 ve CFC-12 yaşlarının nicel venitel karşılaştırılması sonucunda bu yaş belirleme yönteminin karstik akiferlerde de etkin biçimde uygulanabileceği anlaşılmıştır.

  • Aladağ

  • CFC

  • kimyasal-fiziksel parametreler

  • yeraltısuyu yaşı

  • APHA, AWWA ve WPCF, 1989, Standard Methods for the analysis of water and wastewater, APHA Publication, 1015th Street, N.W. Washington DC, 2005,1133p.

  • Bayan, C. S., 1991, Aşağı Zamantı Havzası (Aladağlar) Karst Hidrojeolojisi İncelemesi, Doktora Tezi, HÜ Fen Bilimleri Enstitüsü Ankara, 164 s.

  • Bayan, C. S., 1994, Aşağı Zamantı Havzası Basılmamış Çevresel İzotop verileri

  • Bayan, C. S., Çakır, B. ve Tezcan, L., 1998, Kloroflorokarbonlar ile yeraltısuyu yaşının belirlenmesi: 1-Temel İlkeler. Yerbilimleri, HÜ Yerbilimleri Uygulama ve Araştırma Merkezi, sayı 20, 123-138.

  • Busenberg, E. ve Plummer, L. N., 1992 Use of chlorofluorocarbons (CC13F) and (CC12F2) as hydrologic tracers and age-dating tools: The alluvium and terrace system of Central Oklahoma, Water Resources Research. 29,2257-2283.

  • Busenberg, E., Weeks, E. P., Plummer, L. N. ve Bartholomay, R. C, 1993, Age dating ground water by use of chlorofluorocarbons (CC13F and CC12F2) and distribution of chlorofluorocarbons in the unsaturated zone, Snake River Plain aquifer, Idaho National Engineering Laboratory, Idaho, U.S. Geological Survey Water Resources Investigation Report 93- 4054, Us. Government Printing Office, Washington D.C. 47s.

  • Cook, P. G. ve Solomon D.K. 1997. Recent advances in dating young grounwater: chlorofluorocarbons, 3H/3He and 85Kr. Journal of Hydrology, 191,245-265.

  • Özyurt, N. N. ve Bayan, C. S. 1998, Kloroflorokarbonlar ile yeraltısuyu yaşının belirlenmesi: 2- Aladağ karsitk akiferi kaynakları, Yerbilimleri, HÜ Yerbilimleri Uygulama ve Araştırma Merkezi, sayı 20, 139-154

  • Tekeli, O., Aksay, A., Ertan-Evren, L, Işık, A. ve Ürgün, B. 1981. Toros Ofiyolit Projeleri, Aladağlar, MTA Derleme no. 6976, MTA Ankara, 132s.

  • Tekeli, O., Aksay, A. ve Ürgün, B., 1987, Türkiye Jeolojik Haritalar Serisi, Kozan M34 Paftası, MTA Ankara, 21s.

  • Taşınmış Kıbrıs Tipi Bakır Cevherleşmelerine Tipik Bir Örnek: Derdere (Çüngüş-Diyarbakır) Cevherleşmeleri
    Ahmet Şaşmaz Gülenay Gümüş Halavurt Ahmet Sağiroğlu
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: İncelenen cevherleşmeler Çüngüş`ün (Diyarbakır) yaklaşık 10 km güneyinde ve Derdere Köyü`nün 500 m kuzeyinde yer almaktadır. Çalışma alanında üç farklı litolojik topluluk bulunmaktadır. Bunlar Jura-Alt Kretase yaşlı Koçali Karmaşığı, Eosen yaşlı Midyat Grubu ve Alt Miyosen yaşlı Fırat Formasyonu`dur. Cevherleşmelerin içerisinde bulunduğu Koçali Karmaşığı bölgede ofıyolitik istifin tam bir kesitini sunmaktadır. Ancak ofıyolitler burada ters dönmüş konumda bulunmaktadır ve serpantinit, gabro, diyabaz, spilitik bazalt ve pelajik sedimanlardan oluşmaktadır. Yöredeki cevherleşmeler ofıyolitik istifin tavanında ve spilitik bazaltlar içerisinde, merceğimsi ve tabakamsı şekillerde yer almaktadır. Cevherleşmeler K50°B/55°KD konumuna sahip olup, kalınlığı 4-5 m, uzunluğu ise 50-60 m civarındadır. Burada görülen cevher mineralleri ise pirit, kalkopirit, sfalerit, kovelin-kalkozin ve barit şeklindedir. Cevherleşmelere ait kimyasal analiz sonuçlan, buradaki cevherleşmelerin bakır ve çinko açısından önemli olabileceğini göstermiştir. Burada Cu-Mn, Cu-Fe, Cu-Zn, Au-As, Au-Sb, Au-Ag, Ba-Mg elementleri arasında artan bir ilişki varken, Cu-Ag, FeCd, Cu-Cd elementleri arasında da eksilen bir ilişki bulunmaktadır. Derdere cevherleşmeleri, okyanus tabanı açılması sonucu oluşmuş olan ofiyolitik bir istifin üst kısımlarında yer alan, Kıbrıs tipi yatakların genel özelliklerini göstermektedir. Güneydoğu Anadolu Bindirme Kuşağı üzerinde Eosen yaşlı ve ultrabazik kütlelerle bağlantısı kopuk olan Kıbrıs tipi yataklardan farklı olarak, buradaki cevherleşmelerin Jura-Alt Kretase yaşlı ve ofiyolitik kütle ile olan ilişkisinin çok açık olması ile onlardan ayrılmaktadır.

  • Kalkopirit

  • Kıbrıs tipi yataklar

  • Koçali Karmaşığı

  • sfalerit

  • Aktaş ve Robertson, A.H.F., 1984. The Maden Complex SE Turkey: Evolution of Neotethyan Active Margin, The Geological Evolution of Eastern Mediterranean, 378- 402, London.

  • Altun, Y., 1977. Çayeli-Madenköy Cu-Zn Yatağının Jeolojisi ve Cevherleşmeye îlişkin Sorular: M.T A. Derg., 89, 9-21.

  • Alyamaç, F., 1979. Siirt ili Madenköy, Hürmüz ve Soğanlı köyleri yöresinin jeoloji etüdü, M.T.A. Maden Etüd Dairesi, Rap. No: 1644,41 s. (yayımlanmamış).

  • Ay, Y., 1996. Nişinik (Çüngüş-Çermik) Köyü ve Çevresinin Jeolojik Özellikleri, Fırat Üniversitesi Müh. Fak. Jeoloji Mühendisliği Böl. (yayımlanmamış), 130 s.

  • Bamba, T., 1976. Güneydoğu Anadolu Ergani Maden Bölgesi Ofiyolit ile İlgili Bakır Yatağı: M.T.A. Dergisi, 86,35- 49.

  • Bingöl, A.F., 1993, Çermik Yöresinde Koçali Karmaşığı`mn Jeokimyası: Doğa ve Yer Bilimleri Dergisi, s. 55-61.

  • Çağatay, A., 1977. Güneydoğu Anadolu Bakır Yatak ve Zuhurlarının Jeolojik, Mineralojik Etüdü Sonunda Elde Edilen Jenetik Bulgular: M.T.A. Dergisi, 89,46-74, Ankara.

  • Erdoğan, B., 1977, Geology, Geochemistry and Genesis of the Sulphide Deposits of the Ergani-Maden Region, SE Turkey; Ph. D. Thesis Universty of New Brynewick, Kanada, 288 p. (yayımlanmamış).

  • Erler, A., 1982; Madenköy-Sürt masif sülfit yatağı çevresindeki hidrotermal alterasyon: O.D.T.Ü. Doç. Tezi, 131 p. (yayımlanmamış).

  • Erler, A., 1984. Tectonic Setting of The Massive Sulfide Deposits of The Southeast Anatolian Thrust Belt: International Symp., the Geology of the Taurus Belt, 309-316.

  • İleri, S., Salana, B., Bitem, M. ve Doğan, R., 1976, ErganiMaden Copper Deposites and Plate Tectonics: T.J.K. Bült.,c. 19, s. 133-142, Ankara.

  • înceöz, M., 1989. Çermik-Çüngüş (Diyarbakır) Arasındaki Bölgenin Tektonik Özellikleri: F.Ü. Fen Bil. Enst., Yüksek Lisans Tezi, 78 s., (yayımlanmamış).

  • Özelçi, E., 1995. Pütyan (Maden-Elazığ) cevherleşmelerinin mineralojik özellikleri: F.Ü. Fen Bil. Ens., Yüksek Lisans Tezi, 48 s. 2 ek, Elazığ.

  • Özkaya, 1., 1974. Güneydoğu Anadolu Sason ve Baykan Yöresi Stratigrafisi: T.PJ.D. Kongresi, Tebliğler, 21- 30.

  • Perinçek, D., 1979. The Gology of Hazro-Korudağ-ÇüngüşMaden-Ergani-Elazığ-Malatya Area: Guide Book, TJ.K. Yayını, 33 s.

  • Perinçek, D. ve Özkaya, 1., 1981. Arabistan Levhası Kuzey Kenarının Tektonik Evrimi: H.Ü. Yerbilimleri Enstitüsü Bült., 8, s. 91-101.

  • Polat, C, 1994. Ergani-Çermik-Çüngüş (Diyarbakır) Arasındaki Bölgenin Jeolojik Özellikleri: F.Ü. Fen Bilimleri Enst., Yüksek Lisans Tezi, 101 s. (yayımlanmamış), Elazığ.

  • Ramdohr, P., 1980. The Ore Minerals and Their Intergrow., Pergamans Press, Toronto, 102p.

  • Salanci, B., 1980. Dersipe tepe (Mizak, Lice) ve MAdenköy (Şirvan-Siirt) bakır cevherleşmesinin jenezi ve Güneydoğu Anadolu ofiyolit kuşağındaki yeri: H.Ü. Yerbilimleri Ens. Bült., 5-6, 1-30

  • Sawkins, F.J., 1984, Metal Deposits in Relation to Plate Tect., Springer-Verlag Berlin, 325 p

  • Searle, D.L. ve Paniyiotou, A., 1980. Syructural Implacations in the Evotution of the Trodos Mass. Cyprus, In; Paniyiotou, A., (Ed) Ophiolites Int. Ophiolite Symp. Cyprus, 1979,50-60.

  • Sungurlu, O., 1974. IV. Bölge Kuzey Saha Jeolojisi: Türkiye 2. Petrol Kong. Tebliğ., 85-107.

  • Sungurlu, O., Perinçek, D., Kurt, G., Tunç, E. ve Naz, H., 1984. Elazığ-Hazar-Palu Alanının Jeolojisi: T.P.A.O. Dergisi, No: 29, S. 83-135.

  • Takashima, K., 1975. Ergani ve Madenköy (Siirt) arasındaki ofiyolit kuşağında zuhur eden bakirli pirit yataklarının jeolojisi, M.T .A. Maden Etüd Dairesi, Rap, No: M218, 34 s. (yayımlanmamış).

  • Tin, A., 1971. Madenköy-Körmas-Doğuığık-Güney Dizikan (Siirt) maden zuhurları ile ilgili rapor. M.T A. Derleme Rap. No: 4576, 16 s. (yayımlanmamış).

  • Turan, M., Aksoy, E. ve Bingöl, AP., 1995. Doğu Torosların Jeodinamik Evriminin Elazığ Civarındaki Özellikleri, F.Ü. Fen ve Müh. Bil. Dergisi, C. 7/2, s. 177-199, Elazığ.

  • Yazgan, E., 1981. Doğu Toroslarda Etkin Bir Paleokıta Kenarı Ütüdü (Üst Kretase-Orta Eosen) Malatya-Elazığ, Doğu Anadolu: H.Ü. Yerbilimleri Enst. Bült., 7, 83-104.

  • Yazgan, E., 1984. Geodynamic evolution of the Eastren Taurus region; Tekeli, O. and Göncüoğlu, M.C., eds.,

  • Yazgan, E. ve Chessex, R., 1991, Geology and Tectonic Evoluation of The Southeastern Taurides inthe Region of Malatya, T.P.J.D. Bült., 3/1,1-42.

  • Yengör, A.M.C. ve Yılmaz, Y., 1983, Türkiye`de Tetis`in Evrimi: Levha Tektoniği Açısından Bir Yaklaşım T.J.K. Yerbilimleri Özel Dizisi, No: 1, 75 s.

  • Yıldırım, R., ve Alyamaç, F., 1976. Siirt ili, Madenköy-Hürmüz yöresi jeoloji etüdü: M.T.A. Derleme Rap. No: 5811, 20 s. (yayımlanmamış).

  • Tokuş Formasyonunun Yaşı ve Çökelme Ortamına İlişkin Yeni Bulgular (Sivas, Türkiye)
    Nurdan İnan Turan Selim İnan
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Sivas Tersiyer Havzası`nın taban çökellerini oluşturan ve havzanın evriminde anahtar rol oynayan Tokuş formasyonu, ilk kez Yılmaz ve Özer (1984) tarafından tanımlanmış, Lütesiyen-Priaboniyen yaşında olduğu ve sığ denizel bir ortamda depolandığı belirtilmiştir. Bu çalışmada ise birimin ayrıntılı jeoloji haritası ile iki adet ölçülü dikme kesiti çıkartılarak, stratigrafik, paleontolojik ve sedimantolojik özellikleri tekrar incelenmiştir. Formasyonun alt düzeylerinde gözlenen, Alveolina cucumiformis Hottinger ve Nummulites solitarius (A) de la Harpe türlerinin İlerdiyen`i; orta düzeylerindeki, Alveolina cuspidata Drobne, Alveolina ruetimeyeriHottinger, Nummulites formosus de la Harpe, Assilina cf. dandotica Davies türlerinin ise Kuizyen`i işaret ettiği dikkate alınarak birimin yaşının İlerdiyen`e kadar indiği saptanmıştır. Bölgedeki egemen fasiyesler ise alttan üste doğru ve tekrarlanmalı olarak alüvyon yelpazesi, sahil, neritik ve yamaç fasiyesleridir. Bunun yanı sıra, formasyonun kalınlığı bölgede etkin olan bindirme tektoniğine bağlı olarak yer yer azalmakta ve artmaktadır.

  • Çökelme ortamı

  • Erken Îlerdiyen-Erken Lütesiyen

  • Sivas

  • Tokuş formasyonu

  • Aktimur, H. T., 1988,1/100000 ölçekli açınsama nitelikli Türkiye Jeoloji haritaları serisi; Sivas F24 Paftası, M.T.A. Yay., Ankara.

  • Aktimur, H. T., Tekirli, M. E. ve Yurdakul, M. E., 1990, SivasErzincan Tersiyer havzasının jeolojisi; M .T. A. Derg., 111,25-36, Ankara.

  • Alpaslan, M., Guezou, J. C, Bonhomme, M. ve Boztuğ, D., 1996, Yıldızeli Metasedimanter grubu içindeki Fmdıcak metamorfitinin metamorfizmas ve yaşı; Türk. Jeol. Bült., 39,19-30, Ankara.

  • Baykal, F. ve Erentöz, C, 1966, 1/500000 ölçekli Türkiye Jeoloji Haritası, Sivas Paftası; M.T.A. Yay., Ankara.

  • Boztuğ, D., Yılmaz, S. ve Alpaslan, M., 1996, The Karaçayır Syenite, North of Sivas: An A-Type peraluminous and postcollisional alkaline pluton, Central Anatolia Turkey; Cum. Univ., Müh. Fak. Seri A, Yerbilimleri, 11, 1,141-153, Sivas.

  • Cater, J.M.L., Hanna, S.S., Ries, A.C. ve Turner, P., 1991, Tertiary evolution of the Sivas Basin, Central Turkey; Tectonophysics, 195,29-4.

  • Erkan, Y., 1980, Orta Anadolu Masifinin kuzeydoğusunda (Akdağmadeni-Yozgat) etkili olan bölgesel metamorfizmanm incelenmesi; Türk. Jeol. Kur. Bült., 23/2, 213-218, Ankara.

  • Gökten, E., 1993, Ulaş (Sivas) doğusunda Sivas Havzası güney kenarının jeolojisi: İç Toros Okyanusunun kapanımıyla ilgili tektonik gelişim; T.A.P.G. Bull., 5, 1, 35-55, Ankara.

  • İnan, N. ve İnan, S., 1990, Gürlevik Kireçtaşlarının (Sivas) özellikleri ve önerilen yeni isim: Tecer Formasyonu; Türk. Jeol. Bült., 33,51-56, Ankara.

  • İnan, S., 1993, Sivas Baseni güneydoğusunun yapısal evrimi; C. Ü. Müh. Fak. Seri A, Yerbilimleri Derg. 10, 13-22, Sivas.

  • İnan, S., Öztürk, A. ve Gürsoy, H., 1993, Ulaş-Sincan (Sivas) yöresinin stratigrafisi; Doğa, Türk Yerb. Derg., 2, 1- 15, Ankara.

  • Kurtman, F., 1973, Sivas-Hafik-Zara ve Beypınarı bölgesinin jeolojik ve tektonik yapısı; M.T.A. Derg., 80, 1-32, Ankara.

  • Özcan, A., Erkan, A., Keskin, A., Oral, A., Özer, S., Sümengen, M., Tekeli, O., 1980 Kuzey Anadolu Fayı - Kırşehir Masifi arasının Temel Jeolojisi; MTA Derlem Rap. No. 6722, Yayınlanmamış, Ankara.

  • Poisson, A., Guezou, J. C, Öztürk, A., İnan, S., Temiz, H., Gürsoy, H., Kavak, K. ve Özden, S., 1995, The Central Anatolian Basin in Turkey: General evolution the Sivas Basin an example; International Earth Science Collogium on the Aegean Region, 9-14 October 1995, Preceedings, vol., 1, 113-133, İzmir.

  • Tatar, Y., 1977, Ofiyolitli Çamlıbel (Yıldızeli) bölgesinin stratigrafisi ve petrografisi; M.T.A. Derg., 88, 56-72, Ankara.

  • Temiz, EL, Guezou, J. C, Poisson, A. M. ve Tutkun, Z., 1993, Tectonostratigraphy and kinematics of the eastern end of the Sivas Basin (Central eastern Turkey): implication for the so-called

  • Yalçınlar, L, 1955, Sivas 61/1,61/2,61/4 paftalarına ait jeolojik rapor, M.T.A. Der. Rap/No. 2577, Ankara.

  • Yılmaz, A., 1980, Tokat ile Sivas arasındaki bölgede ofiyolitlerin kökeni, iç yapısı ve diğer birimlerle ilişkisi; A. Ü. Fen Fakültesi, Jeoloji Bölümü, Doktora Tezi, 136 s. Yayınlanmamış, Ankara.

  • Yılmaz, A., 1981, Tokat ile Sivas arasındaki bölgede ofiyolitli karışığın iç yapısı ve yerleşme yaşı; Türk. Jeoi. Kur. Bült., 24/1,31-36, Ankara.

  • Yılmaz, A. ve Özer, S., 1984, Kuzey Anadolu Bindirme Kuşağının Akdağmaeni (Yozgat) ile Karaçayır (Sivas) arasındaki bölümünün temel jeoloji incelemesi ve Tersiyer havzasının yapısal evrimi; Ketin Sempozyumu, Türk Jeol. Kur. Yayını, 163-174, Ankara.

  • Yılmaz, A., 1994, an example of post-collisional trough: Sivas Basin, Turkey; 10th . Petroleum Congress of Turkey, Ankara, Turkish Assoc. Petrol. Geol. Proceedings, 21- 32, Ankara.

  • SAYI TAM DOSYASI
    PDF Olarak Görüntüle