Türkiye Jeoloji Bülteni
Türkiye Jeoloji Bülteni

Türkiye Jeoloji Bülteni

1975 ŞUBAT-AĞUSTOS Cilt 18 Sayı 1
KAPAK
PDF Olarak Görüntüle
KÜNYE
PDF Olarak Görüntüle
İÇİNDEKİLER
PDF Olarak Görüntüle
Türkiye`de Yeni Bir Bor Minareli : Kernit ve Oluşumunun Tartışması
Orhan Baysal Gürol Ataman
PDF Olarak Görüntüle

Öz: Kırka borat yataklarında yapılan son araştırmalar yeni bir bor mineralinin varlığını ortaya çıkarmıştır. Türkiye`de ilk olanak rastlanan bu mineral su içeren sodyum-tetraboratlardan kernit`tir (NaBB4O7.4H2O). Kernit numunelerinin yataktaki jeolojik konumları incelendikten sonra, mikroskopik, kimyasal, X-ışınlan difraksiyon, differensiyal termik ve  İnfraruj-ahsorpsiyon analiz yöntemleriyle araştırılması yapılmıştır. Renksiz, şeffaf, kısmen beyaz, ince uzun iğneler ve demetler halindeki kernit kristalleri masif boraks içersinde çapları yaklaşık 60 ve 40 cm. olan elipsoidimsi bir şekilde oluşmuştur. Yatakta henüz bir tek kernit elipsoidine rastlanmıştır. Fakat kapalı işletmenin ilerlemesiyle civarda başka kernit oluşumlarının da ortaya çıkması muhtemeldir. Kırka borat yataklarında İteraks`ın yanında kernit`in mevcut olması; bir taraftan yatakların oluşum koşullarının yerselde olsa değişiklik gösterebildiğini, diğer taraftan da yatakların oluşumu hakkında daha önce ileri sürdüğümüz fikirlerin (Baysal, 1972 a; 1973 a) doğruluğunu ortaya çıkarmıştır. Jeokimyasal ilişkilere göre; boraksın yerine kernit`in oluşabilmesi veya mevcut boraksın kernit`e dönüşebilmesi için, çözeltinin bileşiminin değişmesi gerekmemekte, buna karşılık suyun aktivitesinin azalması gerekmektedir. Suyun aktivitesinin azalması ise bilindiği üzere; sıcaklığın veya basıncın veya her ikisinin birden artmasıyla mümkün olmaktadır. Bu noktadan hareket edildiğinde; Kırka borat yataklarındaki kernit için, iki oluşum ihtimali söz konusu edilebilir. Birinci ihtimal olarak, kernit, sıcaklığın ve basıncın sonradan yersel artmasıyla mevcut boraksın dehidratasyonu sonucu oluşmuştur. Fakat boraks ve kernit arasındaki gerek yapısal, gerekse Ataman ve Baysal (1973) tarafından belirtilen denge ilişkilerine göre, bu ihtimal oldukça zayıf, hatta imkânsızdır. Bize göre; kernit daha çok masif boraks içersindeki bir boşluğa kılcal damarlar vasıtasıyla enjekte olan daha sıcak çözeltilerden oluşmuştur. 

  • bor

  • kernit

  • Kırka borat yatakları

  • Jeokimya

  • Ahlfeld, E. and Angelelli, V., 1948, Las especies minerales de la Republica Argentina. - Univ. Nae. Tucuman Inst. Geol. Mineral. Jujuy, Argentina. Publ., 458, 162, 168.

  • Ataman, G. ve Baysal, O. 1963, Bazı bor minerallerinin termik reaksiyonları ve bunların atomyapısına etkisi. - Cumhuriyetin 50. Yılı Yerbilimi. Kongr. Bülteni (baskıda).

  • Baysal, O. 1972a, Sarıkaya (Kırka) borat, yataklarının mineralojik ve jenetik incelenmesi. - Hacettepe Üniversitesi, 157 s.

  • Baysal, O.1972b, Sarıkaya (Kırka) borat yataklarında yeni bir stronsiyum-borat minerali: Tunelit. - M.T.A. Enstitüsü Dergisi, No. 79. s. 22-30

  • Baysal, O.1973a, Sarıkaya (Kırka) borat yataklarının oluşumu. - Türkiye Maden cilik Bil. ve Tek. Kongr. Bül., s. 255-277.

  • Baysal, O.1973b. Türkiye`de yeni bulunan sulu magnezyum-borat mineralleri: Kurnakovit, İnderit, inderborit. - M.T.A. Enstitüsü Dergisi, No. 80, s. 89-99.

  • Bowser, C. J. 1964, cit. in Christ et al.. (1967).

  • Christ, C. L. and Garrels, R. M. 1959. Relt> tions among sodium borate hydrates at the Kramer deposit, Boron, California. - Am. J. Sci., vol. 257, p. 516-528.

  • Christ, C.L., Truesdel, A. H. and Erd, R. C. 1967, Borate mineral assemblages in the system Na2O-CaO-B»O3-H2O. - Geochem. et Cosmochem. Acta, vol. 31, p. 313-339.

  • Gale, H.S. 1946, Geology of the Kramer Borate district, Kern County, California. - California J. Mines and Geology, vol. 42, s. 325-378

  • Korzhinskıı, D. S. 1965, The theory of system with perfectly mobile components and processes of mineral mineral formation. - Am. J. Sci., vol. 263, p. 193-205

  • Menzel, H. and Schulz, H. 1940, Zur Kenntnis der Borsaeure und borsauren Alkalisalze. X. Der Kernit (Rasorit) NacBiCh - 4H=O - Zs. anorg. xi. allg. Chem., 245, p. 157- 220..

  • Muessig, S. and Allen, R. D. 1957, Ezcurrite (2Na7
  • Minder, `W. 1935, cit. in Palache, C, Berman, H. and Frondel, C. (1960), Dana`s system Mineralogy, 7 the Edition, vol. II, John `Willey and Sons, Inc, New York.

  • Rao, C.N.R. 1963, Chemical Applications of Infrared Spectroscopy. - Academic Press, New York, 683 p.

  • Schaller, `W. T. 1930, Borate minerals from the Kramer distrct, Mohave dessert, Califor nia, In Shorter contributions to general geology, 1929, U.S. Geol. Survey, Prof. Paper 158, p. 137-170

  • Schaller, `W. T., Vlisidis, A. C. and Mrose, M. E. 1965, Macallisterite, 2MgO . 6B,Os . I5H2O, a new hydrous magnesium borate mineral from the Death Valley region, Inyo County, California. - Am. Miner., vol. 50, p. 629-640

  • Thompson, J. B. Jr. 1955, The thermodynamic basis Of the mineral fades concept. - Am. J. So., vol. 253, p. 65-103.

  • Valyashko, M. G. und Wlassowa, E. W. 1969, IR-Absorptonspektren von Boraten und borhaltigen waessrigen Lösungen. - Jenear Rundschau, Hf. 1, p. 3-11.

  • Aktepe - Gökdere Bölgesinin Jeolojisi ve Ofiyolitli Melanj
    Ussal Z. Çapan Ersen Buket
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Aktepe-Gökdere bölgesinde yaşları Kretase ile Tersiyer arasında değişen magmatik ve sedimanter kayaçlar yer almaktadır. Çalışma alanında ofiyolitlerin yerleşmesinin Üst Kretase`nin erken evrelerinde meydana geldiği sanılmaktadır. Ultramafik magma yerleşmesi sırasında ortamda çökelmiş ve çökelmekte olan, ıslak, fliş benzeri sedimanter bir hamur malzemesi (Ağıltepe Üyesi) içine akmış, bu hamur malzemesi ile karışarak yarı-yerli bir melanj yapısı oluşturmuştur. Bu karışım yapısı, Alp orojenezine bağlı tektonik kuvvetler nedeni ile batıdan doğuya doğru itilirken, orojenik gravite kaymaları ve bindirmeler sonucu daha da karmaşık bir durum kazanmıştır. Ofiyolitli melanjın Paleosen ve daha genç formasyonlar üstüne bindirmesi Gökdere`nin 4-5 km doğusunda izlenebilmekte, devamı ise Miyosen yaşlı tüf örtüsü ve daha sonraki tektonîk hareketler nedeni ile izlenememektedir.

  • Ofiyolitli melanj

  • Alp orojenezi

  • orojenik gravite kaymaları

  • Aktepe-Gökdere bölgesi

  • Anonymous 1973, Ophlolites in the Earth`s Crust; Geelogv, 1, 2, 51-54.

  • Anonymous 1972, Penrose Conference on Ophlolite; Geottmes, 17, 12, 24-25.

  • Ami, P., 1942, Anadolu ofiyolitlernin yaşlarına mütedair malûmat, M.T.A. Dergisi, No. y26. s - 472-480.

  • Bailey, E. B., McCallien, W. ., 1950, The Ankara Melange and the Anatolian Thrust. Nature, 166, 938-940.

  • Bailey, E. B., McCallien, W. ., 1953, Serpentine lavas ,the Ankara Melange and the Anatolian Thrust. Trans. Roy. Soc. Edinburg, 62, 11, 403-442.

  • Baykal, F., 1941, Kirckkale-Kalecllc ve Keskin-Bâlâ mmtıkalarmdaki jeolojik etüdler, M.T.A. Derleme Rap. No. 1448.

  • Blumenthal, M., 1945, Kuzey Anadolu`nun bazı ofiyolit mıntıkaları Lias`tan önceki devreye mi aittir?, M.T.A. Dergisi, No 33, 115-125.

  • Boccaletti, M., Bortolotti, V., Sagri, M., 1966. Richerche sulle ofioliti delle Catene Alpine: I. Osservazioni sull`Ankara Melange nella zona di Ankara, Boll. Soc. Geol. It., 85, 485-S08.

  • Buket, E., 1969, Geology of the Aktepe-Buğra Region, Kalecik, Ankara, Turkey, (Thesis) M.E.T.U., Geol. Eng. Dept., Ankara

  • Çapan, U. Z., 1972, Geology of Gökdere Region and its Ophiolte Suite, Kalecik-Ankara-Turkey, (Thesis) M.E.T.U., Geol. Eng. Dept., Ankara, 122p.

  • Erol, O., 1958. 41/3, 41/4, 42/3, 42^4, 43/3 No`lu paftalar sahasının jeolojik revizyonu ve korelasyonu hakkında raDor, M.T.A. Derleme Rap. No. 2647.

  • Ketin, I., 1961, Türkiye`de magmatik faaliyet, T.J.K. Bül., 7, 2, 1-15.

  • Ketin, I.,1962, 1/500.000 Ölçekli Türkiye Jeoloji Haritası ve İzahnamesi, (Sinop paftası). M.T.A. Ankara.

  • Ketin, I.,1963, lj/500.000 Ölçekli Türkiye Jeoloj Hartası ve îzahnamesi, (Kayseri paftası), M.T.A., Ankara.

  • Laht, E., Egeran, N., 1951, Kuzey ve Orta Anadolu`nun tektonik durumu hakkında not; M.T.A. Dergisi, 41, s. 28.

  • Norman, T., 1972a, Ankara Doğusunda Yansınan Bölgesinde Üst Kretase-Alt Tersiyer yağlı arazinin jeolojisi (Tez), O.D.T.Ü. Jeol. Müh. Böl., Ankara.

  • Norman, T., 1972b, Ankara Yahgıhan Bölgesinde Üst Kretase-Alt Tersiyer istifinin stratigrafisi; T.J.K. BÛ1.. 15, 2.

  • Norman, T., 1972c, Ankara Yansınan bölgesinde Üst Kretase-Alt Tersiyer sedimantasyonu: T.J.K. Bül., 16, 1, s. 41-67.

  • Norman, T., 1972d, Ankara Yahgıhan bölgesinin Eosen` den sonraki tektonik gelişmesi, T.J.K. Bül., 16, 1, s. 67-81.

  • Streekeisen, A., 1967, Classification and Nomenclature of igneous Rocks (Final Report of an Inquiry); Neues Jahrbuch für Mineralogie.

  • Çelikhan Çevresi Ultrabazikleri İçindeki Rodenjitler ve Kimyasal Analizleri
    Özkan Pişkin
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Adıyaman ili, Çelikhan İlçesinin yaklaşık olarak 30 km. doğusunda görülen serpantinit masifleri içindeki rodenjitler, gabro kökenli bazik ayrılmaların değişik derecede dönüşüme uğramasıyla meydana gelmişlerdir. Petrokimyasal çalışmalarla rodenjitleşmenin, ultrabazik kayaçların serpantinleşmesi sırasında kalsiyum ve çeşitli eleman metazomatizmasını sağlayabilecek hareketli eriyiklerin etkisi ile oluştukları sonucuna varılmıştır. Bir taraftan bahsi geçen rodenjitlerin farklı kısımlarının kimyasal analizlerinin kendi aralarında, diğer taraftan Türkiye`nin bilinen başka rodenjit analizleriyle karşılaştırılmaları, rodenzitleşme olayı sırasında OaO, Na00, K2O, SiO2, A1,2O3 ve MgO oranlarının az veya çok önemli değişikliklere uğradıkları ortaya çıkmaktadır.

  • serpantinit

  • rodenjit

  • metazomatizma

  • Türkiye

  • Bassaget, J. P., Michel, R. et Richard, F. 1967, Les rodingites et les ophisherites du massif ultrabasique de la province de Muğla (Taurus occidental, Turquie). Comparaison avee les analyses ehimiques re

  • Benson, W. N. 1926, The tectonic conditions accompanying the intrusion of basic and ultrabasic igneous rocks. Mem. Nat. Acad. Sci. Washington, 19, No. 1.

  • Çoğulu, E. et Vuagnat, M. 1965, Sur l`existence de rogingites dans les serpentinites des environs de Mihaliççik (Vilayet d`Eskişehir, Turquie). Bull, suisse Mineral. P6tr. 45, 17-20.

  • Graham, R. P. D. 1917, Origin of massive serpentine and ehrysotile - asbestos, Black Lake - Thetford area, Quebec. Econ Geol, 12, 159-202.

  • Grange, L. 1927, On the Rodingite of Nelson. Trans. Proc. New Zealand Inst. 58, 160-166.

  • Hochstetter, F. Von 1864, Geologie Von Ned-Seeland. Beitrage zur Geologie der provinzen Auckland und Nelson. No vara - Exped., Geol. Theil. 1 (1).

  • Marshall, P. 1911, The geology of the Dun Mountain subdivision, Nelson. New Zealand Geol. Surv. Bull. 12, 31-35.

  • Miles, K. R. 1951, Garnetoized gabbros from the Eulamina district, Mt. Margaret Goldfield. Geol. Surv. Western Australia. Bull. 103/2.

  • Turner, F. J. 1933, The Metamorphic and Intrusive rocks of Southern Westland. Trans. Proc. New Zealand Inst. 63, 178-284.

  • Tektonik Hareketlerin Sultandağları`nın jeomorfolojisine Olan Etkileri
    İbrahim Atalay
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Türkiye`nin Paleozoik masiflerinden biri olan Sultandağları ve çevresi, özellikle Alp tektonik hareketlerinden şiddetle etkilenmiştir.Alp orojenezinin muhtemelen Helvesiyen fazında (Üst Oligosen) oluşan tektonik hareketler sonucunda, Sultandağları`nın batı, kuzey ve kuzeydoğu ve Emir Dağları`nın güney ve güneybatı yamaçlarını sınırlayan eğim atımlı normal faylar oluşmuştur. Bu faylanma hareketleri ile Sultandağları ve Emirdağ`ları blok halinde yükselmiş, Akşehir, Eber ve Karamuk göllerinin bulunduğu sahalar ise çökmüştür. Üst Miyosen`de veya Pliyosen başlarında oluşan tektonik hareketlerle, bir taraftan Üst Oligosen`de meydana gelen faylar gençleşmiş, diğer taraftan da Sultandağları`nın yapı eksenini boyuna kesen ve eğim atımlı normal faylara parelel olarak gelişen sentetik faylar ile dağın yapı eksenini enine kesen transvers faylar oluşmuştur. Böylece, .bu devrede oluşan faylanma ile Sultandağları tekrar yükselmiş, özellikle Akşehir ve Eber havzalar^ ise tekrar çökmüştür. Sultandağları`nı kateden kosekan akarsuların profillerinde iki farklı gençleşme basamağının bulunması da, fayların gençleştiğini ortaya çıkarmaktadır. Böylece, Sultan ve Emirdağları`nın bir çok defa yükselmesi, özellikle flûviyal aşınmayı hızlandırmıştır. Dağın üzerine kosekan olarak kurulan akarsu şebekesi tarafından, fay diklikleri derin bir şekilde façetalar halinde parçalanmıştır. Diğer taraftan, flûviyal unsurlar tarafından taşınan çökeller, dağın eteklerinde uzanan çökme sahasında çakıllı, kumlu, killi ve milli depolar halinde birikmişlerdir. Sultandağları`nın etek kesimlerindeki Pliyosen ve Pliyo-Kuvaterner kırıntılı depolarının kümülatif eğrilerinin genellikle logaritmik tipte olması, yüksek yüzeylerde hızlı bir aşınma sonucu olarak çökme sahasında aşırı bir çökelmenin oluştuğunu ortaya çıkarmaktadır. 

  • Alp orojenezi

  • eğim atımlı normal fay

  • transvers fay

  • Sultandağları

  • kosekan akarsu

  • Abdüsselâmoglu, §., 1957, Sultandağları`mn 1/100 000 ölçekli jeolojik leveleri hakkında rapor: M.T.A. Enst. Argivi, Rap. No. 2669, `Ankara

  • Atalay, İ., 1973, Sultandagları ile Akşehir ve Eber Gölleri havzalarının Strüktüral, jeomorfolojik ve toprak erozyonu etüdü: Yeni Desen Mat, Ankara (I. Bölümü basılmış. Dok. Tezi).

  • Atalay, t., 1972, Burdur Gölü havzasının jeomorfolojik - sedimantolojik etüdü: Orman Bak. Rap., basılmamış, Ankara.

  • Atalay, î., 1973, Akşehir, Eber ve Karamuk Gölleri havzalarının kuvaterner depoları ve jeomorfolojisi: Cumhuriyetin 50. yılı Yerbilimleri Kon. Tebliği, Ankara.

  • Atalay, î., 1974, Türkiye`de aktüel sedimantasyon problemleri hakkında bazı gözlemler Some observations about modern sedimantation problems in Turkey): Prospektör Der. Sayı 2, s. 105-116.

  • Chaput, E., 1942, Phrygie Tom. I, Geologie et Geographie physique: Inst. Françis d`Archfiologie d`Istanbul, s. 9-12.

  • Desprairies, A. - Gutnic, M., 1972, Les gres rouges au sommet du Paleozoique du Sultan Daf et les niveaux ferrallitiques de la couverture Mesozoique (NE du Taurus occidentale, Turquie): Bull, de la Soc. Geol. de Prance, Ser. 7, Tom. 1-2, No. 3, s. 505-507.

  • Erine, S., 1955, Die morphologische entwicklungstandien der Küçük Menderes Masse: Review of the Geog. Inst. of Univ. Istanbul, No. 2, Istanbul.

  • Erinç, S., 1973, Türkiye`nin şekillenmesinde neotektoniğin rolü ve jeomorfoloji-jeodinamik ilişkileri: Cumhuriyetin 50. yılı Yerbilimleri Kong. Ankara.

  • Haude, H., 1969, Das Alt-Palaozoikum Prakambrium bis Silurium in der Türkei: Zentbl. Geol. Palaont, Stuttgard, Teil 1.

  • Ketin, t, 1959, Türkiye`nin orojenik gelişmesi: M.T.A. Derg. Sayı 53, s

  • Ketin, İ., 1966. Tectonic units of Anatolia (Asia Minor): M.T.A. Derg. S. 66, s. 23-34.

  • Ketin, Î.. 1968: Türkiye`nin genel tektonik durumu ile bağlıca deprem bölgeleri arasındaki ilişkiler: M.T.A. Derg. Sayı 71, s. 63-67.

  • Sanır, F., 1948, Sultandağları`ndan Sakarya`ya ve Akşehir: Ulus basımevi, Ankara, s. 120.

  • Wenzel, H., 1932, Sultan Dagh und Akscheir Ova: Schr. Geog. Inst. Univ. Kiel, No. 1, s. 9-12.

  • Wenzel, H., 1935, Forschungen in Inneranatolien I. Aufbau und formen der Lykonischen Steppe: SCHR. Geog. Inst. Univ., Kiel. s. 9.

  • Yalçınlar, î., 1971, Türkiye`nin eski temel arazisinde araştırmalar: Türk Cog, Der. No. 24-25, s. 245-24G.

  • Yalçınlar, 1., 1971, Sultandagları ve Beyşehir bölgesinde Graptolitli Alt Paleozoik tabakaları: Jeomorfoloji Der. Yıl 3, Sayı 3, s. 33-35.

  • Yalçınlar, t. ve Atalay, t, 1973, Sultandagları, Eber ve Akşehir Gölleri bölgesinde îeoloiik ve jeomorfolojik müşahadeler: Cog. Enst. Derg. Sayı 18-19, s. 281-288.

  • Orta Sinop Bovinae Faunası
    İbrahim Tekkaya
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Orta Sinap Bovinae faunası Palaeoreas brachyceras Ozansoy ve Palaeoreas elegafrıs Ozansoy`dan oluşur. BuradaPalaeoreas lindermayeri Gaudry türüne rastlanmamıştır. Orta Sinap Bovinae temsilcilerinden Palaeoreas braehyeeras Ozansoy alt tabakada bulunmuş olup Palaeoreas elegans Ozansoy`dan daha eskidir. Bu iki Palaeoreas türünün boynuzları arasında morfolojik ve biometrik farklar, boynuzun kaide : ve uçlarında elman kesitlerde de görülür. Ayrıca, Palaeoreas braehıyeeras Ozansoy`un boynuz torsiyonu da Palaeoreas elegans Ozansoy`unkinden farklıdır. Boynuz iç ve dış yüzünün iç bükeyliği bakımından Palaeoreas braehyceras Ozansoy, Palaeoreas elegans Ozansoy`dan daha kuvvetlidir. Palaeoreas türlerine ait materyaller üzerinde biometrik ve grafik esaslara dayanan bir çalışma ilk defa tarafımızdan yapılmıştır. Böylece, Palaeores türlerinin evolutif formlarının bulunması mümkün olacaktır.

  • Bovinae faunası

  • Palaeoreas braehyceras Ozansoy

  • Orta Sinap

  • G-a.iu.dry,, A» 1862-67,. Animaux `fossiles et Geo- : logie de I/Attlque: Paris,,- 476 s

  • Gentry,, A, W.., 1971* The earliest Goats,, and other Antelopes from the Samoa, Hipparion fauna: Bull, Br. Bins, na t Hist. (GeoL), ` London, vol. 20, no. 6, 231-296..

  • Melentis,, J. K., `1970/Die Fikermifauna von Halmyropotamus (Euböa-Griechenland): Ann. GeoL des pays Helleniques, I serle, . Tom. 19,. 285-404.

  • Qzansoy, F. t 1957, Türkiye Tersiyer Memeli Faunaları ve Stratigrafik revizyonu: : M. T.A. Dergr. no., 4&, Ankara.

  • Ozansoy, P./ 1965, Etude des gisement oonti- : nentaux et. de^s Mammiferes de C€nozoique ` de Tnrquie: Mem. Soe. GeoL France» Pa- • ris, 92 s.

  • Tekkaya, -t., 1973 b, Gülpınar`daki fosil Bovidae kalıntıları hakkında bir not: Türkiye Jeol. Kur. Bfllt., Ankara, c. XVIr no. 2, 77-88.

  • Tekkaya,, î, : , 1974:, The: Bovidae fauna of Middle Sinap of Turkey: Türkiye Jeol.. Kur. Bült, Ankara, c. XVH, no. 1, 173- 186...

  • Cacas Bölgesi (Bitlis Masifi) Kayaçlarının Petrografik ve Stratigrafik İncelemesi
    Osman Yilmaz
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Bu çalışma, Cacas bölgesi, kayaklarının petrografisini yansıtmak amacıyla hazırlanmıştır. Makale, bölgenin tüm kayaklarından ziyade Bitlis masifi cephe şariyajı Kuzeyindeki metamorfik kayaçları ve Hersinîyen granitlerini konu seçmiştir. Yapılan ayrıntılı saha ve petrografik fasiyes incelemeleri. Bitlis masifi metamorfîk kayaçları arasında eski, kütle ve epimetamorfflc örtüsünün varlığım ortaya, çıkarmıştır, Bunlardan eski, kütle formasyonlarının almandin-amfifcolit fasiyesinde bunun üzerindeki epimetamorfîk örtünün ise yeşil şist fasiyesinin en zayıf, kuvars-alt-muskovit-klorii, alt fasiyesinde bir metamorfizma geçirdiği ve parajenezler arasındaki boşluğun ancak polimetamorfizma ile açıklanabileceği kanısına, varılmıştır. Ayrıca daha sonra derinilecek petrokimjrasal ve jeokronolojik çalışmalar da yukarıdaki bulguları doğrulamıştır.

  • yeşil şist fasiyesi

  • Cacas bölgesi

  • Bitlis masifi

  • Altınlı, t. E. 1963 - 1964, Explanotory text of the Geological Map of Turkey of 1/500.00 scale (Erzurum, Cizre and Van sheets) (türkçe ve ingilizce).

  • Cogne, J. et Eller, J. P. Von, 1961, Defense et illustration des termes leptynite et granulite en pâtrographie des roches mfitamorphiques. Bull. Serv. Carte G6ol. Als. Lorr. t. 14, fasc. 2, University Strasbourg.

  • Ibbotson, P. et al. (R. R. CO), 1969, Siirt - Bitlis Regional Mineral Survey, project: 1/2225, First Annual Report, vol. 1 M.T.A., Ankara.

  • Joung, J. et Brousse, R., 1963, Classification modale des roches eruptives utilisant les done`es fournies par le compteur de points. Masson et Cie., Paris.

  • Kellogg, H. E., 1960, Stratigraphic report, Bitlis -Siirt Area, Petroleum district V., Southeast, Turkey Petrol Dairesi Bsk. Tek. Ars., Ankara.

  • Tolun, N., 1953, Contribution â l`âtude gelogique des environs du Sud et du SudOuest du lac de Van. M.T.A. Bull. - no: 44-45, Ankara, p. 77-114.

  • Williams, H., Turner, P. J. and Gilbert, C. M., 1955, Petrography and introduction to the Study of rocks In thin sections. W. H. Freeman and Co., San Francisco.

  • Winkler, H.G.F., 1965, Die Genese der Metamorphen Gestein (La Genese des roches me`tamorphiques). Springer - Verlag. Berlin - Heidelberg. Traduction: von Eller J. P. et Wolf, M., 1966. Edit. Ophrys Gap-France

  • Yılmaz, O., 1971, Etude petrographique et gfiochronologique de la region de Cacas (Partie mgridionale du massif de Bitlis, Turquie). These de Doct. 3e cycle, University de Gronoble-France, 230 s.

  • Antimon Yataklarında Jeolojik Konum ve Jenez İlişkileri
    Saldiray İleri
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Sülfürlü cevherler arasında hemen daima damar tipi olarak gözlenen antimon yataklarının çoğu volkanizmanın kesif olduğu bölgelerde yer alırlar. Volkanizma ile ilgili damar tipi cevherleşmenin yanı sıra, stratigrafik kontrollü(strata-bound) cevherleşmenin aynı bölgede yer alması beklenebilir. Daha sonraki jeolojik olaylarla, her iki tip yataktan cevherin sürülmesi ve yeniden depolanması ise olağandır. Murchison Kuşağındaki (Güney Afrika) antimon yataklarında yapılan petrofabrik analizler, sıvı kapanmalarının çalışılması ve radyometrik yaş ölçmeleri, cevherleşmenin içinde bulunduğu sedimentlerle çağdaş olduğunu ortaya koymuştur. Niğde Masifi`ndeki antimon yataklarında yapılan petrokimyasal analizler ise cevherleşmenin yer değiştirdiğini kanıtlayan sonuçlar vermişlerdir.

  • antimon yatakları

  • damar tipi cevherleşme

  • Murchison Kuşağı

  • Niğde Masifi

  • Anhaeusser, C. R., Mason, R., Viljoen, M. J. and Viljoen, R. P., 1969: A reapraisal of some aspects of Precambrian shield geology; Geol. Soe. Am. Bull. V. 80, p. 2175-2200.

  • Barnes, N. L., and Czamanske, G. K., 1967: Solubilities and transport of ore minerals, p. 334-381, in Barnes, H. L., ed., Geochemistry of Hydrothermal Ore Deposits: New York, Holt; Rinehart, and Wintson Inc., 670 p.

  • Boese, R., 1965: The antimony ores of the Murchison Range, Gravelotte area, eastern Transvaal, R.S.A., unpub. Ph. D. Thesis, Univ. of Hamburg, Germany.

  • Dennis, R. A., 1970: The mineralisation at the W-Sb-Hg Mine near Niğde, South Central Turkey, unpub. Msc. thesis, Univ. of Swaasea.

  • Graff, J. Ii., and Skinner, B. J., 1970: Strength and deformation of pyrite and pyrrhotite: Econ. Geol., v. 65, p. 206-215.

  • Hall, A. L., 1912: The geology of the Murchison Range and district, Geol. Surv. S.A. Mem. 6.

  • Imreh, L., 1967: Çamardı kuzeyindeki antimon cevherleşmesi, MTA rapor, no. 3749 Ankara.

  • Kalliokoski, J., 1965: Metamorphic features in North American massive sulphide deposites: Econ. Geol., V. 60, p. 485-505.

  • Me. Donald, J. A., 1967: Metamorphism and its effects on sulphide assemblages: Mineral. Deposita, V. 2, p. 200-220.

  • Kleyn, P. H. van der, 1971: Niğde Oamardı Masifinin güney batı kısmında cevher aramaları üzerine tavsiyeler: Yayınlanmamış M.T.A. raporu. Ankara.

  • Robinson, B. W., and Strens, R. G. X, 1968: Genesis of concordant deposits of base metal sulphides - an experimental approach: Nature, V. 217, p. 535-536.

  • Schull, H. W. 1971: X-ray pole figures of pyrrhotite, Ph. D. thesis, Columbia Univ. New York.

  • Schulz, L. G., 1949: A direct method of determining preferred orientations of a flat reflection sample, using a Geiger-Counter X-ray spectrometer, J. Appl. Phys. V. 20, p. 1030-1033.

  • Stanton, R. L., 1972: Ore Petrology. Me. Graw-Hill New York. 668 p.

  • Stanton, R. L,., and WJley, H. C, 1970: Natural Work hardening in galena and its experimental reduction: Econ. Geol. V. 65. p. 182-194.

  • Viljoen, M. X, and Viljoen, R. P., 1969: An introduction to the geology of Barberton granite-greenstone terraine, Geol. Soc. South Afr. Spec. Publ. No. 2, p. 9-28 Upper Mantle Project.

  • Viljoen, R. P., and İleri, S., 1972: The geology and mineralisation of portions of the Pozantıaagı (Nigde) Massif of South Central-Turkey. J.C.I. Co. Ltd. Unpub. report, 54 p.

  • Vokes, P.M., 1969: A review of the metamorphism of sulphide deposits: Earth Science Reviews, v. 5, p. 99-143

  • Vokes, F. M., 1971: Some aspects of the regional metamorphic mobilization of preexisting sulphide deposits: Mineral. Deposita (Berl.) v.b. p. 122-129.

  • Ypma, P.J.M., ana Beri, S., 1974: Fabric of deformed stitmtte: In preparation.

  • Kuzey Kızılırmak Havzasının ERTS-A Uydusu Tarafından Çekilmiş Görüntülerinde Bazı Yeni Tektonik Gözlemler ve Bunların Yorumlanması
    Teoman Nuriddin Norman
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Ankara`nın kuzeydoğusunda bulunan Kuzey Kızılırmak havzasının ERTS-A uydusu tarafından çekilmiş görüntülerinde, sananın güneydoğusundaki Kırşehir Masifi`nin tektonik lineasyonları ile kuzeybatısındaki Kuzey Anadolu Fay ZonuSistemi`nin lineasyonlan arasında belirgin bîr fark, görülmektedir. Birinciler NW-SB- dogrultularını birbirinden ayrıkçatlak sistemleri iken ikinciler eneşelon, sigmoid yapılı, ve genellikle kabaca NE-SW -doğrultulu faylardır. Bu iki sistemin ortak sının Kuzey Kızılırmak; havzası (Çankırı, baseni) olarak görünmektedir. Bu basen sıkışmalı Mr graben olarak ortaya çıkmaktadır1 ve muhtemelen şimdi kapanmış bulunan bir trençin (Okyanus, çukurunun) yerini, belirlemektedir. Kırşehir Masifinin Mr kısmının bu çukura doğru dalmış olması ve- Yozgat kuzeyindeki ofiolitli melanjını da masif üzerine itilmiş (obduction) bulunması mümkündür. Kuzey Anadolu Fay Zonu Sistemi`nin sağ yönlü hareketleri muhtemelenilk defa güneyde masifi kaplayan sedimentler üzerinde başlamış olup zamanla tazeye doğru kaymış ve bu günkü fayzonuna yerleşmiş, olmalıdır.

  • Kızılırmak Havzası

  • ofiolitli melanj

  • Kuzey Anadolu Fay Zonu

  • ERTS-Â Uydusu

  • Erol, O., 1969: Tuzgölü havzasının jeoloji ve jeomorfolojisi: T.B.T.A.K. Raporu (yayınlanmamıştır) .

  • Ketin, t, 1962: 1:500 000 ölçekli Türkiye Jeoloji Haritası Sinop paftası izahnamesi (Explanatory text of the Geological Map of Turkey, Sinop sheet): Maden Tetkik ve Arama Enstitüsü yayını, Ankara.

  • Ketin, I., 1963: 1:500 000 ölçekli Türkiye Jeoloji Haritası Kayseri paftası izahnamesi (Explanatory text of the Geological Map of Turkey, Kayseri sheet) Maden Tetkik ve Arama Enstitüsü yayını, Ankara.

  • Tokay, M., 1973:Kuzey Anadolu Fay Zonu`nun Gerede ile İlgaz arasındaki kıs- mmda jeolojik gözlemler. (Geological ob¬servations on the North Anatolian Fault Zone, between Gerede and İlgaz): Kuzey Anadolu Fayı ve Deprem Kuşağı Simpoz- yıımıı (Symposium on the North Anato- Man Fault and Earthquake Belt), Maden Tetkik ve Arama Enstitüsü, Ankara.

  • Norman, T., 1973 a: Ankara doğusunda Üst Kretase - Tersiyer yerkabuğu hareketleri (Crustal movements in the east of An- kam durlng Upper Cretaceoua * Tertiary times): Kuzey Anadolu Fayı ve Deprem • Kuşağı simpozyumu* (Symposium on the North Anatolian Fault and Earthquake Belt), Maden Tetkik ve Arama Enstitüsü, Ankara.

  • Norman, T*, 1973 b: Ankara Yahşihan böl¬gesinin Eosen`den sonraki tektonik geliş¬mesi (Post-Eocene tectonic development of Ankara Yahgıhan region): Türkiye Je¬oloji Kurumu Bülteni, XVI, 67-81

  • Bilgisayarın ve Sonlu Elemanlar Yönteminin Yerbilimlerinde Litolojik Dağılım ve Gerilim Çözümlemelerinde Uygulaması
    Kadri Erçin Kasapoğlu
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Bilgisayarı ve sonlu-elemanlar yöntemini yerbilimlerinin çeşitli sorunlarına uygulama olanakları çok geniştir. Bu uygulamalardan elde edilecek sonuçlar, yerkabuğunun fiziksel yapısının saptanmasında büyük ölçüde yararlı olabilir. Sonlu elemanlar yöntemini ve bu yöntemi jeolojik özellikteki yapısal sorunlara uygulama tekniğini yerbilimcilere tanıtmak amacı ile seçilen örnek uygulama çalışmasında, düz bir topografya ile sınırlı elastik-heterojen bir litolojik ortam modelinde yerçekimi ve tektonik gerilim bileşenlerinin dağılımı incelenmiştir. Bu dağılımlardan, ortamdaki litolojik heterojenliğin ortamın deformasyon moduna olan etkisi, kritik gerilim birikim noktaları, ve olası kırılma yüzeylerinin yer ve yönleri saptanabilmiştir. Sonlu-elemanlar yöntemini kullanarak yapılacak model çalışmalarından ve elde edilecek bilgisayar verilerinden, doğru olarak yorumlanmaları koşulu ile, bazı yapısal jeoloji sorunlarının pratik çözümlerinde geniş ölçüde yararlanmak olanağı vardır.

  • sonlu-elemanlar yöntemi

  • Litolojik Dağılım

  • Gerilim

  • Clough, R. W., 1965: The Finite Element Method in Plane Stress Analysis: Proc. Am. Soc. Civil Engrs., p. 129-378.

  • Howard, J. H., 1966: Bull. Geol. Soc. America, Vol. 77, p. 1247.

  • Livesley, R. K., 1964: Matrix Methods in Structural Analysis: Pergamon Press.

  • Robinson, I. S., 1966: Structural Matrix Analysis for the Engineer: John Wiley and Sons.

  • Turner, M. J., Clough, R. W., Martin, H. C. and Topp., L. X, 1956: Journal of Aeronautical Sci., n. 23, p. 805.

  • Voight, B. and Samuelson, A. C, 1969, On the Application of Finite-Element Techniques to Problems Concerning Potential Distribution and Stress Analysis in the Earth Sciences: Pure and Applied Geophysics (Pageoph), Vol. 76, p. 40-55.

  • Zienkiewicz, O. C, 1967: Finite Element Method in Structural and Continuum Mechanics: McGraw-Hill.

  • Zienkiewicz, O. C, 1964: Stress Analysis: John Wiley and Sons.

  • Kırkkavak Fayı: Batı Toroslar İle Köprüçay Baseni Sınırında Kuzey - Güney Doğrultu Atımlı Fay
    Jean F . Dumont İlyas Erdal Kerey
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Batı Toroslar ile Köprü Çay baseni arasındaki sınır, hiç değilse bu sınırın kuzey-güney doğrultusunu; aldığı bölgede tektonik bir sınırdır. Bu bölgede bu sınıra Kirkkavak fayı adı verilmiştir. Bu fay Miyosen`de bir doğrultu atımlı fay olarak çalışmıştır. Miyosen`den sonra ise aynı hat boyunca bir kompresyon hareketi görülmektedir. Fayın, doğrultu atımlı olduğu yer güneyde Burmahan ile kuzeyde Deliömer kayası arasında görülebilir. Dikleşmiş tektonik; ekaylar batıdaki Burdigaliyen marnlarım doğudaki Trias şeyllerinden ayırır. Tektonik ekaylann konumu fayın sağ yönlü doğrultu atımlı fay olduğunu belirtir. Aynı sınır bir bindirme olarak Deliömer Kayası kuzeyinde görülmektedir. Burada Batı Torosların Mezozoik yaşlı kireçtaşları Miyosen serisinin üstüne itilmişlerdir.

  • Kırkkavak Fayı

  • doğrultu atımlı fay

  • Batı Toroslar

  • Miyosen

  • Bizon G. Biju Buval, B, Letouzey, J, Monod, O. Özer, B. Öztümer, E, et Poisson, A., 1974: Nouvelles precisions stratigraphiques concernant les bassins tertiaires du Sud de la Turquie (Antalya, Mut, Adana): RIEF, A9.29 (3), 306-327, Paris,

  • Blumenthai, M., 1951: Recherches géologiques dans le Taurus occidental dans F arrière-pays d`Alanya: M.T.A., série T>, n 5, Ankara»

  • Blumenthal, M., 196S- Le système structural du Taurus Nord Anatolien* in Livre à la mémoire du Professeur P, Fallot, Mém.t Soc, Qéolt France» Paris,

  • Bulancak Sfaleritlerinde Eser Element Dağılımına ve Renge Etkiyen Etmenler
    Ömer Tezcan Akinci
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Doğu Karadeniz Cevher Zonu içinde yer alan bakirli ve piritli zuhurların yapısal kontrol altında oldukları bilindiklerinden Bulancak güneyindeki Sulfid damarlarının hem yapısal özelliklerini hem de gfaleritlerdeki eser element miktar ve dağılımını araştırmak amacıyla Darıköy - Tekmezar yöresinin ayrıntılı jeolojisi incelenerek elektron mikrogrub analizleriyle F, Mn ve Cd miktarları saptanmıştır. Yapılan çalışmalar manganezce zengin sfaieritlerin bölgede KB-GD, demir ve kadmiyumca zengin sfaleritlerin ise KD-GB yönlü bir zon boyunca» ki bunlar bölgedeki egemen iki kırık sisteminin yönleridir, yer aldıklarını göstermiştir. Siyaha kadar koyulukta renkli sfaleritlerin dü|ük demir yüzdeleri, sfaleritin rengi ile içerdiği miktarı arasında doğrudan doğruya bir bağıntının olmadığını ortaya koymaktadır

  • sfalerit

  • Sulfid damarları

  • eser element

  • Bulancak

  • Akıncı, Ö., 1970: The effect of iron substitution on the cell size, reflectivity and colour of sphalerite: M.Sc. Thesis, University of Durham, England. Unpublish.

  • Akıncı, Ö.,1974: The geology and mineralogy of copper, lead, zinc, sulphide veins from Bulancak, Turkey: Ph. D. Thesis, University of Durham, England. Unpublished.

  • Akıncı, Ö.,1975: On the Discovery of Betekhtinite in the Bulancak (Giresun-Turkey) sulphide veins: MTA Derg., 85, (Baskıda).

  • Baker III, A., 1960: Chalcopyrite blebs in sphalerite at Johnson Camp, Arizona: Econ. Geol., 55, 387-398.

  • Barton, P. B., Jr. and Toulmin, P. III., 1966:! Phase relations involving sphalerite in the Pe-Zn-S system: Econ. Geol., 61, 815-849.

  • Craig, J. R., and Kullerud, G., 1973: The Cu-Zn-S system: Mineral. Deposita (Berl.) 8, 81-91.

  • Donnay, G., and Kullerud, G., 1958, High temperature chalcopyrite: Carnegie Inst., Wash. Yearbook 57. 246.

  • Godovikov, A. A. and Ptitsyn, A.B., 1966: Entry of iron into sphalerite during hydrothermal recrystallization: Dokl. Akad. Nauk SSSR, 166, 102-105.

  • Gümüg, A., 1970: Türkiye Metalojenisi: MTA yayın no. 144.

  • Kronberg-, P., 1970: Doğu Karadeniz dağlarının (Kuzeydoğu Türkiye) tektoniği hakkında veriler: MTA Derg., 74, 57-65.

  • Kullerud, G., 1953: The FeS-ZnS system, a geological thermometer: Norsk. Geol., Tidsskr., 32, 61-147.

  • Pollak, A., 1961: Karadeniz sahilinde Giresun vilâyeti dahilinde Lahanos cevher yatakları: MTA Derg., No. 56, 40-52.

  • Eoder, E. and Dwornik, E. J., 1968: Sphalerite color banding: Lack of correlation with iron content: Am. Mineralogist, 53, 1523-1529.

  • Schroll, E., 1953: Uber Minerale und Spureelemente, Vererzung und Enstehung der Blei-Zink-Lagerstâtte Bleiberg-Kreuth, Karten in Österreich: Mitt, der Österr. Mineral. Gesellschaft, Sonderheft, 2, 1-60.

  • Schultze-Westurm, H. H., 1961: Das geologische Profil des Aksudero bei Giresin-Ein Beitrag zur NE anatolischen Mineralprovinz; MTA Derg., 51, 63-71.

  • Skinner, B. J. et al., 1959: Effects of FeS on the TJnitcell edge o£ sphalerite: a revision: Econ. Geol., 54, 1040-1046.

  • Black, G. A., et al., 1966: Optical absorption of tetrahedral Fe + 3 ((

  • Black, G. A., et al.,1967: Far infrared optical absorption of Fe`-`+ in ZnS... Ibid, 155, 170-177.

  • Sorokin, V. I., et al, 1970: Variation of the ao parameter with the content of iron in sphalerite obtained under hydrothermal conditions: Geochem. Int., 4, 361-363.

  • Sugaki, A. and Tashlro, C, 1957: Thermal studies on the skeletal crystals of chalcopyrite in sphalerite: Sci. Eepts. Tohoku Univ. Ser. Ill, 5, 293-304.

  • Tokel, S., 1973: The stratigraphical and volcanic history of the Gümüşhane Area, North-East Anadolia: Ph. D. Thesis, University Collage London, Dept. of Geology, unpubl.

  • Erzincan-Refahiye Bölgesindeki Kireçtaşı Olistolitlerinin Sedimantolojisi
    Cengiz Keskin Sungu L. Gökçen Emel Akkuş
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Orta Jurasik-Alt Kretasenin epikontinental/platformal ve kısmen havzasal kökenli kireçtaşları, çağdaş ofiyolit kütleleriyle birlikte Üst Kretase zamanındaki çekim kaymaları (tektonik kaymalar) ile tortul tekne ve çanaklara (basenler) sürüklenmişler ve günümüzde ofiyolit karmaşıkları içinde değişik boyuttaki kireçtaşı tepeleri halinde korunan kireçtaşı olistolitlerini oluşturmuşlardır. Bu kireçtaşlarındaki diyajenez ve epijenez değişikliklerini dinamometamorfik süreçler izlemiş ve mermerleşmiş kireçtaşları ve/veya kataklastik ezilme breşleri meydana gelmiştir. İlksel tortul dokularını korumuş kireçtaşlarının varlığı değişkeyici etkilerin yüzlek (sathi) ve sınırlı olduğuna kanıt sayılmıştır. Erzincan - Rehafiye bölgesindeki (Divriği 141 a3 ve ,b4 paftaları) bu tip olistolitlerden sistematik olarak alınmış örnekler ayrıntılı sedimanter petrolojik yöntemlerle incelenmiş ve bu kireçtaşlarında "Tortul mikrofasiyesler" olarak; a)Kireç çamuru, b) Pelletli kireç çamuru, c) Çamur destekli "kireç vaketası", d) Tane destekli "istiftane taşı" mikrofasiyesleri, "Metamorfik mikrofasiyesler" olarak; e) Ortaç metamorfik "yan mermerleşmiş kireçtaşları", f) Billurlu metamorfik" mikrosparitik ve daha kaba billurlu mermerler" ve g) Kataklastik metamorfik ezilme breşleri mikrofasiyesler ayırtlanmıştır. 

  • kireçtaşı olistolitleri

  • mermerleşmiş kireçtaşları

  • ofiyolit

  • kataklastik ezilme breşleri

  • Erzincan

  • Akkus, E.» 1973: Rehafiye (Erzincan) Bölgesi I-41-as ve b* paftaları, ana ofiyolit karmaşığı kireçtaşlarının petrolojisi {Diploma Çalışması): H. Ü. Müh. Fak. Yerbilimleri Bölümü, Ankara, 26 s.

  • Artan,, Ü., ve Sestini, G., 1971: Sivas - Zara - Beypmarı bölgesinin jeolojisi: M.T.A. Enst Dergisi, sayı 76» s., 80-97.

  • Ataman» G. ve Gökçen, S. Lr. 1975: Erzincan - Rehaffiye Bölgesi Sedimanter Jeolojisi III Kumlu istif kil fraksiyonu mineralojisi (hazırlanmakta).

  • Bathurst, R.G.C., 1971: Carbonate sediments and their dîagenesis: Developments in .Sedimentology 12,. Ellsevier pub. Co., pp. ©20.

  • Dunham, R. X, 1962: Classification of carbonate rocks according1 to depositiönal texture: Am. Assoc Petroleum Geologists Mem. No. 1,, p. 108-121.

  • Folk, R. Xi.,, 1962: Spectral subdivision of limestone types: Aim,, Assoc. Petroleum Geologists-, Mem. No. 1,, p. 62-84.

  • Folk, R. Xi.,1965: Same aspects of recrys-. tallization in. ancient limestones: S. 13.P.M. special publication, No. 13, p. 14-48.

  • Gökçen,. S. ir-, 1974: Erzincan` - Hehaflye Bölgesi Sedimanter Jeolojisi I: Ölistolit, Türbidit ve Olistostrom. Fasiyesleri: Hacettepe Fen,. Müh., Bilm.. Dergi No. 4, s,. 178-205

  • Gökçen , S. L., 1975: Erzincan - `Reh.afi.ye Bilgesi Sedimanter Jeolojisi IV: Bölge ` klastîklerinin `petrolojisi ve sedimantolojisl (hazırlanmakta)*

  • I:rwin» M. L.,. 1965: Creneral theory of epeîric ciear water sedimentation Am. Assoc. Petroleum Geologists Bull.. Vol. 49,. p.. 445-449.,

  • Keskin» C, 1966,: Microfasies Study of the F`marhisar- Reef

  • Keskin, C, 1967;: Çelikli saası Karbonatlarının Mifcrofaslyes ve diyajenez İncelemesi, T.P.A.O. Baporu 397 (Basılmamış).

  • Larsen, G«, and Cilingar, G. V.., 1967: Diagenesis in. Sediments: Developments in sedimentology 8, Elsevier Pub, Co. pp., 551.

  • Moore, E. - C.; 1949: Meaning: of fades: Geol. Soc America Memoir 39, p.. 1-24.

  • Packham, G. H,.,. and Crook, K. A. W,,, 1960: Th.e principle of diagenetic fades .and some O`f its implications: The Journal of Geology Vol.. 68.,, no.. 4, p. 392-407.

  • Teodorowich, G. I*., 1961: Authigenic minerals in Sedimentary rocks: Consultants Brueau, New York,- N.. Y., 120 pp..

  • Wolf, K. H., 1965 a, Petrogenesis and Paleoenviroment of Devonian algal limestones of New .South Wales: Sedlmentology,, Vol. 4, 113-178

  • Wolf, K. H.,1.965 b: Gradiational Sedimentary products of Calcareous Algea: Sedimentology Vol. 5» 1-37.

  • Çankırı - Kalecik Bölgesi Karasal Neojeninin Biostratigrafi Araştırması
    İbrahim Tekkaya Zeki Atalay Mustafa Gürbüz Engin Ünay Mutlu Ermumcu
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Çankırı ile Kalecik arasında geniş alan kaplayan Neojen havzasının stratigrafisinin aydınlatılmasına çalışılmış, bu amaçla omurgalı faunası kullanılmıştır. Polen incelemeleriyle de istifin doğruluğunun kanıtlanması yoluna gidilmiştir. Neojen bölgede Orta Miyosen ve Alt Pliyosen serileriyle temsil edilmektedir. Miyosen serisi iki fosilli seviye bulundurur. Alt seviyede AncMtherium aurelianense COVIER, Mieromeryx flourensianus LARTET, Listriodon splendens MAYET, üst seviyede Amphicyon major BLAINVILLE, Trilophodon angustidens CUVIER, Pliosende ise, Trilophodon pentelicus LARTET, Hipparion gracile KAUP, Gazella gaudryi SCHLOSSER, Paleoreas lmdes-mayeri GAUDRY, Tragocerosanıaltheus ROTH et WAGNER gibi karakteristik fosil temsilcileri ele geçirilmiştir. Bulunmuş olan bu fosiller Türkiye`yi Asya ve Avrupa ile tür birliğine götürebilmektedir. Bölgedeki Neojen gölünün sınırları çizilebilmiştir.

  • Neojen

  • omurgalı faunası

  • Biostratigrafi

  • Baykal, F.,, 1943, Kırıkkale - Kalecik, ve Keskin - Bâlâ mıntıkalarındaki jeolojik etttdler: M.T.A. Rap, No. 1448.

  • Bergounioux, F. M. et Cronzel, F. C.P 1973, Amphicyon major BLAINVIIALB din mioc€ne moyen. de Sansarı (Gers.):: Ann. de Paleon., t 59, fas. I, pp. 3-76, 47` fig.,, Paris.

  • Blumenthal, II. 1945,, Bolu civarı île Aşağı Kızılırmak mecrası arasındaki kuzey Anadolu silsilelerinin jeolojisi: M.T.A. yayını seri BP No. 13, Ankara.

  • Colbert,, EL H., 1939; Caraivora of the Tung GUT formation of Mongolia: Bull. Amer,. Mus. Nat. Hist., t, 76,, pp., 47-81, 19 fig. New York.

  • Dawson, 11. B», 1961, Ön two Ochotonids (Mammalia, Lagomorpha) from tbe later Tertiary of Inner Mongolia; Amer. Mus. No`vit.,, No.. 2061» 15 p., 7 fig-,. New York.

  • Deperet, C EL, 1887, Kecherches sur la. succesion des faunes de vert£br£s miocene de Vallee dw Rhone: pLXIII, Lyon.

  • Erol, O..,, 1955, Kalecik - Hasayaz - Termecay civarı jeolojisi hakkında rapor,, M.T.A. Rap. No. .28,2.

  • FHck, -C.. H., 1926, The Hemicyonae and. an American Tertiary`: Bull. Amer. Mus., Nat.. Hist,, t. 56. New York.,

  • Gaudry, A., 1862-67, Animaux fossiles et geologic de L`Attique, 75 pi, Savy... edit., Paris

  • Genet, V. E., 1963,, lies singes actuels et fossiles: Boubee,, In-8C , Paris.

  • Genet, V. E.,1969, La. rec&erche du primate ance`tre die L`Homme: Boubee in,-8°, Paris..

  • Ginsburg, L.» 1966, Les Amphicyon des Phosphorites du quercy: Ann. de Paleont., t,. Ill,, pp. 1-144, 21 fig.,, Paris.

  • Glnsburg, L. et Telles, A. M., 196®, Amphicyon giganteus» carnassier geant du Miocene» ibid., t, LIV, pp., 1-32, 31 fig.. I pi.

  • Gregory». W. K.. - Hellman,, 11. - Lewis, G, E., 1938-, Fossil Antropoids of the Yale-Cambridge India expedition of 1935,, Carnegie Inst., Washington

  • Helbing, H..,, 1928, Garnivoren .aus dem lliocen von. Ravensburg und Georgensgmtind, Eel... Geol.. Helv..» t. .21,, .Bale,

  • Lahn:l EL., 1945-, Anadolu`da Neojen ve 4, zaman volkanizmasi: T, Co,gr. Derg.. Sayı VII-VIII,, s., 32-49, Ankara

  • Leakey,, Li. S. B., I960, Adam`s ancestors: New York..

  • Lewis,, G. EL» 1934, Preliminary notice: of Man-li`ke apes from India: Amer. Jour. Sci.,, v. 227» part I

  • ilayet, L.f 1.908, Etude des Mammiferes des Faluns de la Touraine: Ann... Univ. -Lyon, N.S. I, 24..

  • Meoquenem, de R., 1Ö24, Conribution a 1/etude des fossiles de Maragha: Ann., Pal. t. XIII, Paris.

  • Ozansoy, F., 1957, Türkiye Tersiyer1 memeli faunaları ve stratigrafik revizyonları: M.T.A. Der. 49, Ankara.

  • Ozansoy, F.,1.96.5,, Etude des gisement continentaux et des Mammif€- res de C€nozoique de Turquie: Mem. Nat. Mus.. Hist, de France.

  • PavloviCp WL B..» 196®., Anales Gr^ologiques de: la peninsula Balkanique, Tom. 34, Belgrad.

  • Hicnard, M., 1946, Les gisement des. Mamnaaflares tertiaires: Mem. Soc. Geol. de: France,, Nou. serle,» Mem.. No,. 52.

  • Roman, F. et Vlret, J., 1934,. `La faune de Mammiferes du Burdigalien de la Romîeu (Gers.): Mem.. Soc G€oi. de France,, N.S., 9 (2-3), 67 p.,, 25 fig.,, 12 pi.

  • Scnaubt S.,, 1925, Hamsterartigen Nagetiere des Tertiars und Ih:re lebenden Verwandten: Abh.- Schw. Pal. Ges. 45

  • Stehlin, BL G. - Schanb, S., 1951., Die Trigonodonfie der Simplicidentaten Nager: Schw. Pal.. Abh. Bd. 67.

  • Tekkaya, î., 1974, The Bovidae fauna of Middle Sinap at Turkey;. Bull. Geol. Soc. Turkey» C.` X¥II» s.:r 1 Ankara

  • Young, C. C.f 1931, On a new Ochotonid from North Suiyuan: Bull. Soc. Geol. China, v. IX, fas. 3.

  • Yücel» T., 1954,, Deveci dağlan», .Kalecik arasında Kuzey Anadolu. dağları, ile te Anadolu intikal alanının, jeolojisine dair rapor: M.T.A. Rap. No. 1312,

  • Vereschaglnr N. K,, 1967, The Mammals of the Caucasus a history ol the evolution of the fauna, Israel.

  • Zittel, K. A., 1925, Text-book of Palaentology, London: Macmillan and Co.,, limited St. Martin`s Street, London.

  • Bitlis Dolayının Yapısı ve Metamorfizması
    Aydoğan Boray
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Güneydoğu Türkiye`de Toros dağlarında 84 km2 genişliğinde bir alanın yapısı ve metamorfizması incelenmiş, Bitlis kenti dolayındaki bu alanın 1/10000 ölçekli jeolojik haritası yapılmıştır. Fosil bulunamayan metamorfik kaya birimleri arasındaki stratigrafik ilişkiler son derece karmaşık olup açıklanamamıştır. Metamorfik kayaların yapısal ve petrografik özelliklerine göre iki birlik ayırtlanmıştır. Bu birliklerde üç deformasyon aşaması ile progresif ve retrogresif metamorfizma aşamaları ayırtlanmıştır. İlk deformasyon aşamasında bölgesel yapraklanma meydana gelmiş olup tabakalanmaya hemen hemen paraleldir. İkinci aşamada hem yapraklanma hem de tabakalarıma kıvrılmış olup yersel olarak yeni bir yapraklanma gelişmiştir. Açık kıvrımlar ve başlangıç durumunda kalmış yersel bir yapraklanma üçüncü deformasyon aşaması sonunda meydana gelmiştir. Bölgesi metamorfizma yeşilşist fasiyesinin biyotit ve granat zonlarında olup yaşı tartışmalıdır. Alpin yaşlı bindirmeler ve bindirme zonlarındaki dinamik metamorfizma çok belirgindir. Bitlis masif indeki metamorfik olayların yaşı Bitlis dolayından ve komşu sahalardan elde edilen veriler ışığında tartışılmıştır.

  • Metamorfizma

  • biyotit

  • bölgesel yapraklanma

  • Bitlis

  • Altınlı, 1. E., 1966, Doğu ve Güneydoğu Anadolu`nun Jeolojisi, M.T.A. Bül., 66, 35-74.

  • Boray, A., 1973, The structure and Metamorphism of the Bitlis Area, South-East Turkey, University of London, Yaymlanmamıg doktora tezi.

  • Hall, R., 1974, The Structure and Petrology of an Ophiolitic Melange near Mutki, Bitlis Province, Turkey, University of London, Yayımlanmamış doktora tezi.

  • Ramsay, J. G., 1967, Folding and Fracturing of Rocks, Mcgraw-Hill, New-York.

  • Tolun, N., 1960, Stratigraphy and Tectonics of Southeastern Anatolia, Rev. Fac. Sci. Univ. Istanbul, Serie B, No. 25.

  • Turner, F. J., 1968, Metamorphic Petrology, Mineralogical and Field Aspects, McgrawHill, New-York.

  • Winkler, H. G. F., 1967, Petrogenesis of Metamorphic Rocks, Springer Verlag, NewYork.

  • Yılmaz, O., 1971, Etude Petrographique et Geoehronologique de la Region de Cacas, Univ. Gronoble, Yayınlanmamış doktora tezi.

  • Harşit - Köprübaşı (Tirebolu) Bakır - Kurşun - Çinko Madeninde Çinko - Kadmiyum Oransal Bağlantısının İstatistik Yöntemlerle Saptanması
    Ethem Acar
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Harşit - Köprübaşı maden yatağı, kadmiyum yönünden ekonomik bir defer taşımaktadır. Yapılan çalışmada, buyataktaki Zn-Cd oranları arasında doğrusal bir ilişkinin var olduğu, - istatistiksel olarak saptanmıştır. Bu bağıntıdan yararlanarak, % Zn saptandığı zaman, Cd tenoru hakkında bir değer elde etmenin olanaklı olduğu ortaya konmuştur. 

  • kadmiyum

  • Bakır-Kurşun-Çinko Madeni

  • Harşit - Köprübaşı maden yatağı

  • Acar, E., 1974, Doğu Karadeniz bölgesi Giresun ili dahilindeki bazı bakır-kurguneinko madenlerinin iz elementler yönünden önemi: MTA Derg. No: 82, s. 136-146.

  • Acar, E.,Ronçeviç, G-, 1970, Tirebolu Hargit-Köprübaşı baritik polimetalik zuhuru detay etüd raporu: MTA Deri. Rap. No: 4382 (yayınlanmamış)

  • Acar, E.,Novovic, T., 1972, Giresun - Tirebolu Hargit - Köprübaşı bakır-kurşuneinko madeni jeolojik araştırma ve ön rezerv etüd raporu; MTA Maden Etüd Argivi (yayınlanmamış)

  • Akın, H., 1974, Die buntmetall-komplex erzlagerest aette Harşit-Köprübaşı provinz Giresun Turkey; Tecnischen universitat, Berlin.

  • Aytekin, T., 1973, Karadeniz bölgesi bakır ve bakıra bağlı kurgun-çinko potansiyeli ve bu potansiyelin vrediği imkânlar: Maden Müh. Odası yayınları. Cilt 12, Sayı: 2.

  • Demirsoy, S., 1972, Maden yataklarının değerlendirilmesinde hangi elementler rol oynar: Maden Müh. Odası yayınları No: 8.

  • Deer, W. A., Howie, R. A., Zussman, I., 1967, Hock Forming Minerals, volume five nonsilicates: Longmans, 371 s.

  • Ramdohr, P., Strunz, H., 1967, Lehrbuch der Mineralogie: Stutgart.

  • Ramsdell, L., 1961, Journal of the mineralogical society of America, Washington, D. C.

  • Skinner, B. L., et al, 1959, Effects of FeS on the unit-cell edge of sphalerite: a revision: Econ. geol. v 54, s. 1040-1046.

  • Strunz, H., 1966, Mineralogische tabellen 4 auflage, Leipzig.

  • Vujanovic, V., 1972, Köprübaşı cevher zuhuru (kuzey doğu Anadolu): MTA Derg. No: 79, s. 17-21.

  • Filyos Vadisinin ve Dolayının Jeomorfolojisi
    Yilmaz Güner
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Filyos vadisinin jeomorfolojik özelliklerini ortaya çıkartarak bölgenin jeolojik yapısının aydınlatılmasına katkıda bulunmak amacıyla çalışılmıştır. Bölgede yaygın olarak bulunan akarsu sekilerinin epirojenik hareketlere bağlı olduğu, bölgede günümüzde çok parçalanmış bir eski peneplenin varlığı, bölgede çok sayıda bulunan heyelanların başlıca nedeninin bitki örtüsü tahribi olduğu ortaya konmuştur. Çeşitli çevre sorunları taşıyan bölgenin jeomorfoloji haritası ilk defa bu çalışma sırasında yapılmıştır. 

  • Filyos vadisi

  • jeomorfoloji

  • peneplen

  • Ardel, A., 1943, Trabzon ve civarının morfolojisi üzerine gözlemler. T. Cogr. Dergisi, sayı 1, s. 71^81.

  • Bilgin, T., 1963, Akçay batısında Akçay Pleistosen taraçaları. 1. Ü. Cogr. Enst. Dergisi, cilt 7, sayı 13, s. 159-163.

  • Erine, S., 1958 Karadeniz`in denizaltı morfolojisi, t. Ü. Cogr. Enst. Dergisi, cilt 5, sayı 9, s. 103-114.

  • Erol, O., 1952, Trabzon sekileri hakkında bir not. A. Ü. Dil ve Tarih Cogr. Dergisi, cilt 10, sayı 1-2, s. 125-135.

  • İnandık, H., 1958, Türkiye kıyılarına genel bakış., î. Ü. Cogr. Enst. Dergisi, cilt 5, sayı 9, s. 50-72.

  • Yalçınlar, î., 1958, Samsun bölgesinin Neojen ve Kuvaterner kıyı depoları, 1. tt. Cogr. Enst. Dergisi, cilt 5, sayı 9, s. 11-21.

  • Türkiye`deki Bazı önemli Genç Tektonik Olaylar
    Ali Esen Arpat Fuat Şaroğlu
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Depremlerin, korkunç tehdidi altında olan Türkiye`de depremlerle ilgili çalışmalar çok yetersizdir. Bu alandaki en büyük eksikliklerden biri elde gerekli nitelikte sismo-tektonik haritaların bulunmayışıdır. Bu çalışma sismo-tektonik harita yapımında kullanılacak bazı verileri iletme amacı ile hazırlanmıştır. Doğu Anadolu Fayı`nın daha önce hiç incelenmemiş olan batı yarısının haritası yapılmıştır. Doğu Anadolu Fay Zonu`nun zaman zaman durgunluk gösteren diri faylardan oluştuğu, çok büyük depremlerin meydana geldiği ve geleceği bir zon olduğu, Arap bloğunun kuzeydoğuya doğru hareketi ile gelişmekte olduğu ve ölü Deniz Hay Sistemi`ne bağlantılı bulunduğu ortaya konmuştur. Kuzey Anadolu Fay Zonu`nda Suşehri ile Erzincan arasındaki ve Havza ile Taşova arasındaki bölümlerin fayları haritaya geçirilmiştir. Bu haritalar ile Kuzey Anadolu Fayı`nın depremler bakımından ne denli büyük bir tehlike taşıdığı bir kere daha ortaya konmuştur. Büyük Menderes vadisinin güneye doğru eğilmekte olduğu kanıtlanmaya çalışılmış bu olayın Ege bölgesinin kabarmakta olduğu görüşünü desteklemekte olduğu ve bu yoklan oluşturulan tektonik model İçinde Büyük Menderes vadisinin büyük deprem tehlikesi içinde olduğunun anlaşılacağı savunulmuştur. Türkiye`de, günümüzde bilinenden çok daha fazla sayıda diri fay bulunduğu, diri fay özellikleri bu çalışmada ortaya çıkartılan Demirkazık Fayı, Ovacık Fayı ve Merzifon Fayı örnekleri ile bir kere daha kanıtlanmaya çalışılmıştır. Aletsel çalışmalara başlanılması gerekliliği üzerinde durulmuş ve bu amaçla, bu tür çalışmalar için elverişli olduğu düşünülen yerler önerilmiştir. 

  • Menderes Masifi

  • Doğu Anadolu Fayı

  • Kuzey Anadolu Fay Zonu

  • diri fay

  • Türkiye

  • Ambraseys, N. N., 1970, Some characteristic features of the Anatolian Fault Zone: Tectonophysics, 9, 143-165.

  • Ambraseys, N. N.,1971, Value of historical records of earthquakes: Nature, 232, 375-379.

  • Arpat, E. ve Bingöl, E., 1969, Ege bölgesi graben sisteminin gelişimi üzerine düşünceler: MTA Derg., 73, 1-9.

  • Arpat, E. ve Şaroğlu, E., 1972, Doğu Anadolu Fayı He ilgili bazı gözlemler ve düşünceler: MTA Derg., 78, 44-50.

  • Dubertret, L., 19S2, Carte geologique du Liban, Syrie et bordure des pays voisins, au 1:1000 000: Musee Hist. Nat., Paris.

  • SAYI TAM DOSYASI
    PDF Olarak Görüntüle