Türkiye Jeoloji Bülteni
Türkiye Jeoloji Bülteni

Türkiye Jeoloji Bülteni

2005 OCAK Cilt 48 Sayı 1
KAPAK
PDF Olarak Görüntüle
KÜNYE
PDF Olarak Görüntüle
İÇİNDEKİLER
PDF Olarak Görüntüle
Aydıncık Bozyazı (Mersin) Arasının Tektono-Stratigrafik İncelemesi, Orta Toroslar, Türkiye
Hayati Koç Ülvi Can Ünlügenç Erol Özer
PDF Olarak Görüntüle

Öz: Orta Toroslar`da Aydıncık-Bozyazı arasının tektono-stratigrafik açıdan incelemesini amaçlayan bu  çalışmada, stratigrafi, kaya türü ve yapısal özellikler açısından birbirinden farklı havzaları yansıtan, birbirleri ile tektonik ilişkili Paleozoyik yaşlı iki birlik ve bunları açısal uyumsuzlukla üzerleyen Mesozoyik yaşlı karbonat istifi tanımlanmıştır. Bu birliklerden güneyde yer alanı "Geyikdağı tektonik birliği", kuzeydeki ise "Aladağ tektonik birliği" dir. Bunları üzerleyen karbonat istifi ise bu çalışmada "Mesozoyik çökelleri" olarak incelenmiştir. Bu istiflerde Tersiyer yaşlı çökeller tarafından uyumsuzlukla örtülmektedir. Geyikdağı tektonik birliği içerisinde, Prekambriyen-Geç Permiyen zaman aralığında çökelmiş 11 formasyon ayrıtlanmıştır. Bunlar tabandan itibaren; Sipahili (Prekambriyen), Hüdai (Alt Kambriyen),Çaltepe (Alt-Orta Kambriyen), Eğripınar (Alt Silüriyen), Hırmanlı (Alt Silüriyen), Karayar (Üst Silüriyen Alt Devoniyen), Sığırcık (Alt Devoniyen), Büyükeceli (Orta Devoniyen), Akdere (Üst Devoniyen), Korucuk(Alt Karbonifer) ve Kırtıldağı (Üst Permiyen) formasyonlarıdır. Aladağ tektonik birliğinde ise; Orta Devoniyen-Erken Triyas zaman aralığında çökelen 4 formasyon ayırtlanmıştır. Bu birimler yaşlıdan gencedoğru; Gölboğazı (Orta-Üst Devoniyen), Dikenlidere (Karbonifer), Dumlugöze (Permiyen) ve Mediova (Alt Triyas) formasyonlarıdır. Bu iki tektonik birlik, başlıca karbonatlardan oluşan Mesozoyik istifi tarafından açısal uyumsuzlukla üzerlenmektedir. Mesozoyik çökelleri ise başlıca Murtçukuru (Üst Triyas),Cehennemdere (Liyas-Alt Senoniyen), Yavca (Üst Kampaniyen-Maastrihtiyen) formasyonları ve Hasancık kireçtaşından (Kampaniyen) oluşmaktadır. Yer yer karbonat breşleri içeren ve tamamen bej-krem renkli, orta-kalın tabakalı kireçtaşlarından oluşan Kampaniyen yaşlı Hasancık kireçtaşı ilk kez bu çalışmada tanımlanmıştır. Bütün bu birimler, Geç oligosen-?Erken Miyosen yaşlı Derinçay ve Erken-Orta Miyosen yaşlı Mut formasyonları tarafından açısal uyumsuzlukla üzerlenmektedirler.

  • Aydıncık

  • Orta Toroslar

  • Tektono-stratigrafi


  • Arıkan,Y., 1968. Gilindire (Aydıncık) civarının jeolojisi. Madencilik Dergisi, 7/3,141-146.

  • Atabey, E., Atabey, N., Hakyemez, A., İslamoğlu, Y, Sözeri, Ş., Özçelik, N., Saraç, G., Ünay, E. ve Babayiğit S., 2000. Mut-Karaman arası Miyosen Havzasının litostratigrafisi ve sedimantolojisi (Orta Toroslar). MTA Dergisi, 122,53-72, Ankara.

  • Dean, W.T. ve Monod, O., 1970. The Lower Paleozoic stratigraphy and faunas of the Taurus Mountains near Beyşehir, Turkey. I Stratigraphy, Bull. British Museum, Geology, 19 411-426, England.

  • Dean, W. T. and Özgül, N., 1994. Cambrian rocks and faunas, Hüdai area, Taurus Mountains, Southwestern Turkey. Bull. Inst. R. SC. Nat Belg.:SC.Terre,5-2G.

  • Dean, W.T. ve Monod, O., 1995. Geological Excursion. Hüdai-Sandıklı Area. IGCP Project 351 Early Paleozoic Evolution in NW Gondwana, Lowcr Paleozoic of Southern Turkey Excursion Guide Book, 10-13.

  • Demirtaşlı, E., 1980. Correlation of Paleozoic Stratigraphy of Turkey, İran and Pakistan. İn: Stratigraphy correlation of Turkey, İran and Pakistan, Vol 1, (Eds. by S.M.İ Shan and A.M. Quennell), Oyersea s Devolepment Administration, London.

  • Demirtaşlı, E., 1984. Stratigraphy and Tectonics of the area between Silifke and Anamur, Central Taurus Mountains. Geology of the Taurus Belt. in: Geology of the Taurus Belt Symposium (Eds. By O. Tekeli, C. Göncüoğlu), proceedings, MTA Spec.Publ, 101-118,Ankara.

  • Demirtaşlı, E., Turhan, N., Bilgin, A.Z. and Selim, M., 1984. Geology of the Bolkar Mountains. Geology of the Taurus Belt. In: Geology of the Taurus Belt Symposium (Eds. By O. Tekeli, C. Göncüoğlu), proceedings, MTA Spec. Publ., 125-141,Ankara.

  • Demirtaşlı, E., Gedik, İ. ve İmik, M., 1986. Ermenek Batısında, Göktepe-Dumlugöze ve Tepebaşı arasında kalan bölgenin jeolojisi. MTA Raporu, 8753, Ankara.

  • Demirtaşlı, E., 1987. Silifke Batısında Hacıishaklı, Büyükeceli, Korucuk ve Akdere köyleri arasında kalan bölgenin jeolojisi. MTA Raporu, 8769, Ankara.

  • Dumont, J.F. ve Kerey, E.. 1975, Eğridir gölü güneyinin temel jeolojik etüdü. Türkiye Jeoloji Kurultayı Bülteni, 18,169-174.

  • Eren, M., and Öner, F., 2000. Sedimentary characteristics of the Hüdai Formation (early Cambrian) within the Aydıncık (İçel) area, S Turkey. Annales societatis Geologorum Poloniae, 70,251 -259.

  • Gedik, A., Birgili, Ş., Yılmaz, H. ve Yoldaş, R, 1979. Mut-Ermenek-Silifke yöresinin jeolojisi ve petrol olanakları. Türkiye Jeoloji Kurultayı . Bülteni, 22,7-26,Anakra.

  • Gedik, İ., 1977. Orta Toroslar`da Konodont biyostratigrafısi. Türkiye Jeoloji Kurultayı Bülteni, 20,35-48 Ankara.

  • Gedik, İ., 1989. Batı Toroslar Kambriyen`inde Hadimopanelli d biyostratigrafisi : Kambriyen`de yeni birbiyostratigrafık zonlama. Türkiye Jeoloji Kurultayı Bülteni, 32, 65-78, Ankara.

  • Gökten, E., 1976. Silifke yöresinin temel kaya birimleri ve Miyosen stratigrafisi. Türkiye Jeoloji Kurultayı Bülteni, 19,117-126, Ankara.

  • Görür, N., Şengör, A.M.C., Sakınç, M., Tüysüz, O., Yiğitbaş, E., Oktay, F.Y, Engin, S., Okuroğulları, A.H. ve Özgül, K, 1991. Türkiye ve çevresinin Geç Triyas-Geç Miyosen Dönemindeki Paleocografık Evrimi. Ozan Sungurlu Sempozyumu, Bildiriler, 174-189, Ankara.

  • Gürçay, B., 2000. Aydıncık (İçel) batısının jeolojisi. Cumhuriyetin 75. Yıldönümü Yerbilimleri ve Madencilik Kongresi Bildiriler Kitabı I, 93- 105, Ankara.

  • Gürsu, S. ve Göncüoğlu, M. C, 2001. Geology of the late Pre-Cambrian rocks in Sandıklı Area. Implications for the Pan-African evolutions in NW Gondwana. 4th International symposium on Eastern Mediterranean Geology, 12-13, Isparta/Turkey.

  • Gürsu, S. ve Göncüoğlu, M. C, 2003. Taşoluk, Serban, Akharım, Başağaç ve Karadirek bölgesinde (Afyon güneyi) yüzeyleyen Geç Prekambriyen Erken Paleozoyik yaşlı birimlerin stratigrafisi ve jeolojisi. ME. Ü. Müh. Fak. Jeoloji Müh. Böl. 10. yıl Sempozyumu, 19-20, Mersin.

  • Güvenç, T, 1977. Stratigrapie du Carbonifer et du Permien de la Nape de Hadim. VI. Colloquium on Geology of the Aegean Region, Sept. 19th.- Oct.4th, 251-261, İzmir.

  • Güvenç, T, 1980. Alanya-Gazipaşa bölgesinin jeolojisi ve kıyı şeridi deniz tabanıyla yapısal ilişkileri E.Ü. Deniz Bil. ve Teknoloji Enst. 139, İzmir.

  • IHusseini, M.I., 1989. Tectonic and deposition model of the Precambrian-Cambrian Arabian and adjoining plates. A.A.P.G. Bull, 73/9, 1117- 1131,

  • İlker, S., 1975. Adana Baseni kuzeybatısının jeolojisi ve petrol olanakları. TPAO Arama Arşiv No: 973, 63 s. (Yayınlanmamış).

  • Koç, H., 1996. Aydıncık (İçel) Yöresinin stratigrafisi ve jeotektonik yorumu. ME.Ü. Fen Bil. Enst. Yüksek Lisans Tezi, 102 . Mersin, (yayınlanmamış).

  • Koç, H., Özer, E. ve Özsayar, T, 1997. Aydıncık (İçel) yöresinin jeolojisi. Yerbilimleri (Geosound), 30, 417-427, Adana.

  • Koç, H., 2003. Aydıncık (İçel) yöresinin tektonostratigrafisi ve jeolojik evrimi, Ç.Ü. Fen Bilimleri Enstitüsü Doktora Tezi, 284 sayfa, Adana, (yayınlanmamış).

  • Koçyiğit, A., 1981. Isparta Büklümünde (Batı Toroslar) Toros Karbonat Platformunun evrimi. Türkiye Jeoloji Kurultayı Bülteni, 24,15-23, Ankara.

  • Kozlu, H., Fourcade, E. ve Günay, Y, 1990. Doğu Toros bölgesinde Neo-Tetis`in konumu. Türkiye 8. Petrol Kongresi, 3 87-402, Ankara.

  • Kozlu, H. ve Göncüoğlu, M. C., 1995. Infracambrian Hüdai Area in Sandıklı. IGCP Project 351 Early Paleozoic Evolution in NW Gondwana, Lower Paleozoic of Southern Turkey Excursion Guide Book, 15-16.

  • Monod, O., 1977. Recherches geologiques dans le Taurus Occidental au sud de Beyşehir (Turquie). These D`etat, Universite Paris Sud. Orsay, A, 896, 571.

  • Monod, O. and Akay, E., 1984. Evidence for a Late Triassic-Early Jurassic orogenic events in the Taurides. The Geology evolution of the Eastern Mediterranean, (Eds. by J.E. Dixon and A.H.F. Robertson), Special Publication Geological Society, No: 17, London, Blackwell scientifıc, 81-96

  • Okuyucu, C, 2002. Toroslarda Anadolu Platformu Karbonifer- P ermiye n geçişini n mikropaleontolojik incelemesi. H.Ü. Fen Bilimleri Enstitüsü Doktora Tezi, 207 sayfa, Ankara (Yayınlanmamış).

  • Özalp, S, 1999. Orta Toroslar`da Büyükeceli (Gülnar)- Yeşilovacık (Silifke) dolayının tektonostratigrafi birimleri ve bölgenin yapısal evrimi. Ç.Ü. Fen Bilimleri Enstitüsü Doktora Tezi, 172 sayfa, Adana, (yayınlanmamış).

  • Özalp, S. ve Demirkol, C, 2003. Orta Toroslar`da Büyükeceli (Gülnar)-Yeşilovacık (Silifke) dolayının tektono-stratigrafi birimleri. Yerbilimleri (Geosound), 42,73-96, Adana.

  • Özgül, N., Metin, S., Göğer, E., Bingöl, İ., Baydar, O. ve Erdoğan, B., 1973. Tufanbeyli dolayının (Doğu Toroslar, Adana) Kambriyen ve Tersiyer kayaları. Türkiye Jeoloji Kurultayı Bülteni, 16, 82-100, Ankara.

  • Özgül, N. ve Gedik, İ., 1973. Orta Toroslar`da Alt Paleozoyik yaşta Çaltepe Kireçtaşı ve Seydişehir Formasyonu`nun stratigrafisi ve Konadont faunası hakkında yeni bilgiler. Türkiye Jeoloji Kurultayı Bülteni, 16/2, 39-52, Ankara.

  • Özgül, N., 1976. Toroslar`ın temel jeolojik özellikleri. Türkiye Jeoloji Kurultayı Bülteni, 19, 65-78, Ankara.

  • Özgül, N., 1984. Stratigraphy and Tectonic Evolution of the Central Taurides. Geology of the Taurus Belt. in: Geology of the Taurus Belt Symposium (Eds. By O. Tekeli, C. Göncüoğlu), proceedings, MTA Spec.Publ., 125-141,Ankara.

  • Özgül, N., Bölükbaşı, S., Alkan, H., Öztaş, Y ve Korucu, M., 1991. Göller Bölgesi`nin tektonostratigrafik birlikleri. Ozan Sungurlu Semp. Bildirileri, 213-237, Ankara.

  • Özgül, N., 1997.Bozkır-Hadim-Taşkent (Orta Toroslar`ın kuzey kesimi) dolayında yer alan tektonostratigrafik birliklerin stratigrafisi. MTA Dergisi, 119,113-174, Ankara.

  • Özgül, N. ve Kozlu, H., 2002. Kozan-Feke (Doğu Toroslar) yöresinin stratigrafisi ve yapısal konumu ile ilgili bulgular. TPJD Bülteni, 14/1, l-36,Ankara.

  • Öztürk, E.M., Öcal, H., Taşkıran, A., Bulduk, A., Çelik, B., Metin, T., Keskin, Ö., Kadir, S., Değer, Z., Çatal, E., Keskin, A., Gökten, A., Hakyemez, A. ve Girgin, İ., 1991. Orta Toroslar`ın jeolojisi. MTARaporu, 9301, Ankara.

  • Schmidt, G.C., 1961. VII. Adana Petrol Bölgesi`nin stratigrafik nomenklatürü. Petrol Dergisi yayın no: 6,49-65, Ankara.

  • Şengör, A.M.C. and Yılmaz, Y, 1981. Tethyan evolution of Turkey: A plate Tectonic Approach. Tectonophysics, 75,181 -241.

  • Tanar, Ü., 1990. Mut Havzası Tersiyer istifinin stratigrafik ve mikropaleontolojik (Ostracod ve foraminifer) incelemesi.Doktora Tezi, Ç.Ü. Fen Bilimleri Enstitüsü, 199 sayfa, Adana.

  • Tanar, Ü. ve Gökçen, N., 1990. Mut-Ermenek Tersiyer istifinin stratigrafisi ve mikropaleontolojisi. MTA Dergisi, 110,175-180, Ankara.

  • Jğuz, M.F., 1989. Silifke-Ovacık-Gülnar (İçel) arasının jeolojisi; Doktora Tezi, İ.Ü. Fen Bilimleri Enstitüsü, 172 sayfa, İstanbul (yayınlanmamış).

  • Yetiş, C, 1978. Çamardı (Niğde ili) yakın ve uzak dolayının jeoloji incelemesi ve Ecemiş Yanlım Kuşağı`nın Maden Boğazı-Kamışlı arasındaki özellikleri. İ. Ü. Doktora tezi, 164 sayfa (yayınlanmamış).

  • Yurtsever, T.Ş., Gürçay, B. ve Demirel, İ.H., 2000. Aladağ Birliği`nin Üst Devoniyen-Alt Triyas istifinin çökelme ortamları ve hidrokarbon kaynak kaya değerlendirmesi. Orta Toroslar, Türkiye. Türkiye Jeoloji Kurultayı Bülteni, 43/1,33-57, Ankara.

  • Yüksel, M.M., 1985. Aydıncık (Mersin) bölgesinin jeolojisiODTÜ Jeoloji Müh. Böl. Yüksek Lisans tezi, 74 sayfa, Ankara.

  • Koç, H , Ünlügenç, U , Özer, E . (2005). Aydıncık Bozyazı (Mersin) Arasının Tektono-Stratigrafik İncelemesi . Türkiye Jeoloji Bülteni , 48 (1) , 1-26 . Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/tjb/issue/28526/304211

  • Acıgöl-Isparta Yöresi (GB Türkiye) Tersiyer İstifinin Kil Mineralojisi, Köken ve Kaynak Bölge Açısından Yorumlanması
    Emel Bayhan Sezin Hasdigen
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Çalışma alanı, Türkiye`nin güneybatısında Acıgöl-Isparta arasında yer almaktadır. İnceleme alanının temel kayaçlarını Triyas-Jura yaşlı beyaz renkli kristalize kireçtaşları ve Kretase yaşlı tabakalı kireçtaşları oluştururken, temelin üzerine Alt Tersiyer yaşlı türbiditik kumtaşları marn ve kiltaşı yer almıştır. Bu Tersiyer serilerinin üzerinde Miyosen yaşlı konglomera, kumlu marn ve kiltaşı ile Pliyosen yaşlı marn, konglomera ve türlerden oluşan göl çökelleri yer almaktadır. En üstte ise Geç Pliyosen-Kuvaterner yaşlı karasal kırmızı seriler bulunur. Üst Kretase-Tersiyer yaşlı kayaçlardan ölçülü stratigrafık kesitler boyunca örneklemeler yapılmıştır. Derlenen numunelerin tüm kayaç ve kil fraksiyonunun mineralojisinin belirlenmesi yanında kimyasal analizler de yapılarak bölgedeki kil minerallerinin kökenini tespit etmek ve kaynak bölgeyi saptamak bu çalışmanın amacıdır. Tüm kayaç analizlerinde kalsit, kil, kuvars, feldispat ve dolomit mineralleri belirlenirken kil fraksiyonunda sımektit ana kil minerali, illit minerali ise ikinci derecede önemli mineraldir. Gölün doğu kısmında Paleosen-Erken Eosen yaşlı birimler ile, Orta, ve Geç Eosen yaşlı birimlerde simektit hakim mineral olarak saptanırken, illit ve klorit ikinci derecede önemli minerallerdir. Az miktarda kaolinit ve talk da bulunan diğer minerallerdendir. Gölün batı kısmında ise, Paleosen-Eosen-Miyosen serilerde illit hakim mineral olarak görülmektedir. Pliyosen birimlerde sımektit minerali hakimdir. Kil fraksiyonun kimyasal analiz sonuçlarına göre, kırıntılı birimlere bağlı örneklere ait kil fraksiyonu A203 bakımından, kimyasal çökelim birimlerindeki kil fraksiyonları ise MgO bakımından zengindir. Ayrıca bazı örneklerde serpantin mineralinin de bulunması depolanma havzasının iki farklı kaynakdan beslendiğini göstermektedir. Çalışma alanı içinde illit ve kloritler çevredeki metamorfik kayaçlardan taşınan detritik minerallerdir, serpantin minerallerinin, ultrabazik kayaçlardan kaynaklandığı, kil fraksiyonunda kırıntılı birimlere bağlı simektitlerin ise farklı kaynaklardan türeyen detritik malzemenin transformasyonu ile oluştuğu düşünülmektedir.

  • Acıgöl Isparta

  • Kil

  • Simektit

  • Tersiyer

  • Türkiye


  • Bayhan, E , Hasdigen, S . (2005). Acıgöl-Isparta Yöresi (GB Türkiye) Tersiyer İstifinin Kil Mineralojisi, Köken ve Kaynak Bölge Açısından Yorumlanması . Türkiye Jeoloji Bülteni , 48 (1) , 27-40 . Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/tjb/issue/28526/304213

  • Batı Pontidler`de (Şeydiler/Kastamonu) Yeni Bir Litostratigrafik Birim Önerisi: Geç Lütesiyen-Bartoniyen Yaşlı Şeydiler Formasyonu
    Nazan Yeşilyurt İbrahim Kadri Ertekin Cemal Tunoğlu
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Batı Karadeniz Bölgesinde, Kastamonu ili kuzeyinde Şeydiler, Ağlı ilçeleri ve İmranlar köyüarasında kalan yaklaşık 40 km2 `lik bir alan, 1/500.000 ölçekli Türkiye Jeoloji Haritası`nın eski baskısında turuncu renkli Eosen fıliş, yeni baskısında ise ayrılmamış Kuvaterner Alüvyon olarak geçmektedir. Aynı alan Tunoğlu (1991a) ve (1991b) de ise Kuvaterner ve Neojen olarak gösterilmektedir. Bu birim, Şeydiler formasyonu olarak ilk kez bu çalışmada adlandırılmıştır. Formasyon tabanda, Lütesiyen yaşlı Gürleyikdere formasyonu ile parakonformite bir ilişki sergilemektedir. Arada belirgin bir "hardgraund" yüzeyi de mevcuttur. Üst sınırı ise güncel alüvyon ve aşınım yüzeyi olarak izlenmektedir. Litostratigrafık ve paleontolojik değerlendirmeler birbirini tamamlayan yedi ölçülü stratigrafi kesitinden alınan toplam 184 örnek üzerinde yapılmıştır. Litostratigrafık incelemeler, laboratuvar çalışmaları düzeyinde tüm kayaç analizleri, buna bağlı kil mineralojisi ve kumtaşı petrografisi, paleontolojik değerlendirmeler ise; özellikle planktonik ve bentik foraminifera, ostrakoda, nannoplankton ve dinoflagellat toplulukları üzerindeki çalışmalan kapsar. Mevcut tüm mikro fauna ve flora grupları birarada değerlendirildiğinde, Seydiler formasyonu`nun yaşının, Geç Lütesiyen Bartoniyen olabileceği belirlenmiştir. Ostrakodların ortam belirleyici özellikleri, Seydiler formasyonu`nun çökeliminin, transgressif bir gelişim sürecinde ve neritikden batiyale kadar değişen derinliğe sahip bir denizel ortamda gerçekleştiğini gösterir.

  • Litostratigraf

  • Seydiler Formasyonu

  • Geç Lütesiyen-Bartoniyen

  • Kastamonu


  • Ataman, G, Yılmaz, O. ve Ertürk, O., 1977. Diyajenezankimetamorfizma geçişinin illit kristallik derecesi ile araştırılması (Batı Pontidlerde bir deneme). Yerbilimleri, 3, (1 -2), 145-160.

  • Aydın, M., Şahintürk, Ö., Serdar, H.S., Özçelik, Y, Akarsu, İ., Üngör, A., Çokuğraş, R. ve Kasar, S., 1986. Ballıdağ-Çangal Dağı (Kastamonu) arasındaki bölgenin jeolojisi. Türkiye Jeoloji Bülteni, 29,1-16.

  • Blumenthal, M., 1948. Bolu civan ile Aşağı Kızılırmak mecrası arasındaki Kuzey Anadolu silsilelerinin jeolojisi. Maden Tetkik ve Arama Enstitüsü, B13.

  • Boztuğ, D., ve Yılmaz, O., 1995. Daday-Devrekani masifi metamorfizmasi ve jeolojik evrimi, Kastamonubölgesi, BATı PONTIDLER, Türkiye Jeoloji Bülteni, 38, (1), 33-52.

  • Dizer, A., 1953. Kastamonu nummulitiğinin paleontolojik etüdü. İstanbul Üniversitesi Fen Fakültesi Mecmuası, B, 18/ (3-4), 207-299.

  • Göktunalı, K., 1955. Devrekani-Daday-Küre ilçeleri arasında kalan Ağlıpazarı- Seydiler bölgesi hakkında jeolojik rapor. Maden Tetkik ve Arama Enstitüsü, Rapor No: 2533, Ankara (yayınlanmamış).

  • Görmüş, S., 1980. Yığılca (Bolu KB) yöresinin jeolojik incelenmesi. Hacettepe Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Doktora Tezi, Ankara, 210 s. (Yayınlanmamış).

  • Grosdidier, E., Tambareau, Y ve Et Yapaudjian,L., 1971. Ebauche d`une etude paleoecologique du Tertiaire des Petit-Pyrenees. Bulletin des Centres de Recherces. Pau-SNPA, 5, Suppl., 559-575.

  • Hartmann.G, 1975. Ostracoda. In. Dr. H.G. Bronns Klassen und Ordnungen des Tierreiches, 5,1,2, IV,Lief.4,7-73.

  • Ishızaki, K, 1971. Ostracodes from Aomori Bay, Aomari Prefecture, northeast Honshu, Japan. Sci. Rep. Tohuku Univ., Ser. 2, Geology 43,1,59- 97.

  • Ketin, İ., 1962.1/500 000 ölçekli Türkiye Jeoloji Haritası Sinop paftası ve izahnamesi. Maden Tetkik ve Arama Enstitüsü yayını, Ankara.

  • Ketin, İ,1966. Tectonic units of Anatolia. Maden Tetkik ve Arama Enstitüsü Dergisi, 66,23-24.

  • Ketin, İ. ve Gümüş, A., 1963. Sinop-Ayancık arasında III Bölgeye dahil sahaların jeolojisi. TPAO rap. No: 288 (yayınlanmamış).

  • Morkhoven, F. P C. M., Van, 1963. Post Paleozoic Ostracoda, their morphology, taxsonomy and economic use. II, Elsevier Publ. Comp. Netherlands, 1-478.

  • Maden Tetkik ve Arama Enstitüsü, 1961, 1/500.000 ölçekli Türkiye Jeoloji Haritası.

  • Maden Tetkik ve Arama Enstitüsü, 2002, 1/500.000 ölçekli Türkiye Jeoloji Haritası.

  • Norman, T., Toker, V., Altıner, D., Örçen, S., Demirtaşlı, E., Korkmazer ve B., 1986. Stratigrafi Sınıflama ve Adlama Kuralları. Türkiye Stratigrafi Komitesi, Maden Tetkik ve Arama Genel Müdürlüğü, 28 s.

  • Oertli, H.J., 1963. Fosilse Ostracoden als Milieunindikatoren, Fortschr. Geologica Rheinld. U. Westf., 10,53-66.

  • Omatsola, M. E., 1970. On the occurence of Cytherellids (Ostracoda, Crustacea ) in a brakish-water environment. Bulletin Geologic Institute, Univ. Uppsala ,2, (10), 91-96.

  • Özgen Erdem, N., 2001. Nummofallotia kastamonica n.sp., (Foraminifera) a new species from the UpperMaastrichtian of Devrekani (KastamonuTurkey). Revue des Paleobiologie., 20, (1), 31- 37

  • Özgen-Erdem, N., İnan, N., Akyazı, M., Tunoğlu, C, 2005. Benthonic foraminiferal assemblages and microfacies analysis of Paleocene-Eocene carbonate rocks in the Kastamonu region. Northern Turkey, Journal of Asian Earth Sciences (in Press).

  • Puri, H. S., Bonaduce, G., Gervasio., A. M., 1969, Distirubution of Ostracoda in the Mediterranean. In: The Taxonomy, Morphology and Ecology of Recent Ostracoda. Edinburgh, 356-411.

  • Sönmez-Gökçen, N., 1973. Etude Plaeontologique (Osracodes) et stratigraphique de niveaux du Paleogene du Sud Est de le Thrace. Maden Tetkik ve Arama Enstitüsü Dergisi, 147,1-117.

  • Tunoğlu, C., 1991a. Devrekani kuzey yöresinin (Kastamonu) jeolojik incelenmesi. Hacettepe Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Doktora Tezi, 269 s, (yayınlanmamış).

  • Tunoğlu, C, 1991b. Orta Pontidler`de Devrekani Havzası`nın (Kastamonu kuzeyi) litostratigrafi birimleri. Suat Erk Jeoloji Sempozyumu, Bildiriler Kitabı, 183-191, A.Ü., Fen Fak., Ankara.

  • Tunoğlu, C, 1993. Devrekani Havzasında (Orta Pontidler) İncigez ve Davutlar Formasyonları Kumtaşlarının Çökelme Koşullarının İncelenmesi. Yerbilimleri, 16,145-160.

  • Tunoğlu, C, 1994. Devrekani Havzası (Kastamonu kuzeyi) Üst Paleosen-Orta Eosen yaşlı karbonat istifinde mikrofasiyes analizleri. Türkiye Jeoloji Bülteni, 37, (2), 43-51.

  • Tunoğlu, C., 2001. Eocene (Lutetian- Bartonian) Ostracoda of The Sinop Basin, Black Sea Coast of Turkey. Proceeding of the 2nd International Symposium on the Petroleum Geology and Hydrocarbon Potential of the Black Sea Area, 1996,149-163.

  • Yasinsi, 1969. Ecologie des associations d`Ostracodes du bassin d`Arcachon et du littoral Atlantique. Application a l`interpretation de quelques populations du Tertiaire Aquitaine. Bull. Inst. Geol. Bassin Aquitain, 7,1,323p.

  • Yılmaz, O., 1979. Daday-Devrekani Masifi Kuzey Kesimi Litostratigrafi Birimleri ve Tektoniği. Hacettepe Üniversitesi, Doçentlik Tezi, 243s. (Yayınlanmamış).

  • Yılmaz, O., 1980. Daday-Devrekani masifi kuzeydoğu kesimi litostratigrafi birimleri ve tektoniği. Yerbilimleri, 8,71-82.

  • Yeşilyurt, N , Ertekin, İ , Tunoğlu, C . (2005). Batı Pontidler`de (Şeydiler/Kastamonu) Yeni Bir Litostratigrafik Birim Önerisi: Geç Lütesiyen-Bartoniyen Yaşlı Şeydiler Formasyonu . Türkiye Jeoloji Bülteni , 48 (1) , 41-54 . Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/tjb/issue/28526/304217

  • Lahanos Maden Yatağının Mineralojisi Doğu Pontidlerde Kuroko-Tipi Bir Volkanojenik Masif Sülfit Yatak
    Emin Çiftçi Richard D. Hagni
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Lahanos volkanojenik masif sülfit (VMS) yatağı, doğu Pontid tektonik kuşağının batı bölümünde yer almaktadır. Yatak esas olarak Geç Kretase yaşlı felsik volkanik bir kompleks içerisinde bulunmakta ve kurşun ile çinko için işletilmektedir. Yatak esasen stratabound nitelikte ve hem Cu-Zn ve hem de Cu-Zn-Pb tipi stratiform VMS yatakların özelliklerini taşımaktadır. Yatak çoğunlukla masif, daha az olarak da saçınımlı ve ağsal olarak bulunmaktadır. Ana cevher mineralleri pirit, kalkopirit, sfalerit, galen, tetraedrit/tenantit, bornit ve azdan esere değişen oranlarda kovelit, markazit, kalkosit ve dijenitten oluşmaktadır. Gang mineralleri çoğunlukla kuvarsve barit ile az miktarda kalsit ve dolomitten ibarettir. Yatak, pirit (I,II)-kalkopirit (I) sfalerit-galentetraedrit/tenantit dijenit kalkosit-pirit (III) - kalkopirit (II) bornit-kovelitten oluşan bir parajenetik sekansa sahiptir. Ornatım, koloform, disemine ve kırıntılı dokular gibi beraber büyüme dokularının bir çok türü yatakta yaygın olarak bulunur. Lahanos madeninin ince-daneli tabiyatı, cevher kazanımında problemler sunmaktadır. Sfalerit, bölgenin diğer VMS yataklarında olduğu gibi, demir içeriği bakımından oldukça fakirdir (< ağ. %0,7).

  • Lahanos

  • VMS

  • doğu Pontidler

  • doku

  • cevher minerali


  • Akıncı, Ö. T., 1980. Major copper metallogenic units and genetic igneous complexes of Turkey. in: Jankovic, S. and Sillitoe, R.H. (eds), European copper deposits: Belgrade, Belgrade Univ. Faculty Geology Mining, p. 208-219.

  • Akıncı, Ö. T., 1985. The Eastern Pontide VolcanoSedimentary Belt and Associated Massive Sulphide Deposits. In: Dixon, J.E. and Robertson, A.H.F. (eds.), The Geological Evolution of the Eastern Mediterranean. Spec. Publication, Oxford, 848 pp.

  • Aslaner, M., 1977. Türkiye Cu-Pb-Zn Yataklarının Jeolojik ve Bölgesel Sınıflamasıyla Plaka Tektoniği Yönünden İncelemesi. K.T.Ü. Yer. Bil. Fak. Yayınları, No: 12,Trabzon-Turkey.

  • Clark, L.A., 1983. Geology and ore genesis: genetic implications of fragmental ore texture in Japanese Kuroko deposits. CİM Bull. v. 76, no 849, pp. 105-114.

  • Ciftci, E., 2000. Mineralogy, paragenetic sequence, geochemistry and genesis of the gold and silver bearing Upper Cretaceous mineral deposits, Northeasthern Turkey, University of MissouriRolla, Ph.D Thesis. Missouri.

  • Çiftçi, E., Hagni, R.D., Yalçınalp, B. and Kolaylı, H, 2001.

  • Eldridge, S.C., Barton, Jr. P.B. and Ohmoto, H, 1983. Mineral textures and their bearing on formation of the Kuroko orebodies. Econ. Geol. Monograph 5, pp. 241-281.

  • Gedikoğlu, A., 1978. Harşit Granit Karmaşığı ve Çevre Kayaçları. K.T.Ü. unpublished Asso. Prof. Thesis, Trabzon-Turkey.

  • Köprübaşı, N., 1993. Petrology and geochemistry of the Jurassic-Cretaceous magmatic rocks between Tirebolu-Harsit (Giresun). TJK Bull. V. 36,139- 50,Ankara-Turkey.

  • Leitch, C.H.B., 1981. Mineralogy and Textures of the Deposits, Northeastern Turkey, and their Similarity to Kuroko Ores. Mineral. Deposıta, 16,241-257.

  • Leitch, C.H.B., 1990. Ore textures in Turkish volcanogenic massive sulfide deposits in light of exhalative sulfide deposits from axial seamount and explorer ridge, northeastern Pacific Ocean, Can. Mineral., v. 28, p. 51-54.

  • Moore, W. J, McKee, E. H. and Akıncı, Ö., 1980. Chemistry and Chronology of Plutonic Rocks in the Pontide Mountains, Northern Turkey. European Copper Deposits, pp. 209-216, Belgrade-Yugaslavia.

  • Pelin, S., 1977. Alucra (Giresun) GD Yöresinin Petrol Olanakları Bakımından Jeolojik İncelemesi. K.T.Ü. YaymNo: 87, Trabzon-Turkey

  • Tuğal, T., 1969. The pyritic sulfide deposits of the Lahanos mine area, Eastern Black Sea Region, Turkey, unpublished Ph.D. Thesis, Durham Univ., 182 p.

  • Tüysüz, N., 1995. Lahanos (Espiye-Giresun) Masif Sülfit Yatağına Ait Cevher Mineralleri ve Dokularının Cevher Oluşumu Açısından İncelenmesi. Yerbilimleri, No: 26, pp. 79-92, ISSN 1019-1003, Turkey.

  • Tüysüz, N. and Er, M., 1995. Lahanos (Espiye) ve İsrailder e (Tirebolu) masif sulfid cevherleşmeleri çevresinde görülen hidrotermal alterasyon zonlarındaki kimyasal ve mineralojik değişimler, T JK Bül., 104-113, Ankara-Turkey.

  • Van, A., 1990. Pontid Kuşağında Artvin Bölgesinin Jeokimyasi, Petrojenezi ve Masif Sülfit Mineralizasyonları. K.T.Ü., yayınlanmamış Ph.D. Thesis, Trabzon-Turkey

  • Vujatovic, V., 1974. Doğu Karadeniz Bölgesi Kıyı Kesiminde Bulunan Sülfıt Maden Yataklarının Mineraloji, Parajenez ve Köken Özellikleri, M.T.A. Dergi, Sayı 82,21-35, Ankara-Turkey

  • Yalçınalp, B., 1992. Güzelyayla (Maçka-Trabzon) Porfiri Cu-Mo Cevherleşmesinin Jeolojik Yerleşimi ve Jeokimyasi, unpublished Ph.D. Thesis, K.T.Ü., Trabzon-Trabzon.

  • Çiftçi, E , Hagni, R . (2005). Mineralogy of the Lahanos Deposit a Kuroko-Type Volcanogenic Massive Sulfide Deposit from the Eastern Pontides (Giresun-NE Turkey) . Türkiye Jeoloji Bülteni , 48 (1) , 55-64 . Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/tjb/issue/28526/304219

  • SAYI TAM DOSYASI
    PDF Olarak Görüntüle