Türkiye Jeoloji Bülteni
Türkiye Jeoloji Bülteni

Türkiye Jeoloji Bülteni

1998 ŞUBAT Cilt 41 Sayı 1
KAPAK
PDF Olarak Görüntüle
KÜNYE
PDF Olarak Görüntüle
İÇİNDEKİLER
PDF Olarak Görüntüle
Menderes Masifi`nde Granulit, Eklojit ve Mavi Şist Kalıntıları: Pan-Afrikan ve Tersiyer Metamorfîk Evrimine Bir Yaklaşım
Osman Candan Osman Özcan Dora
PDF Olarak Görüntüle

Öz: Menderes Masifi`nin metamorfik evrimi konusundaki yeni bulgulara çekirdek ve örtü serileri içerisinde yaygın olarak rastlanmaktadır. Genç olaylarla büyük oranda silinmiş söz konusu bulgular; i) Çekirdek serisi içerisinde gözlenen yüksek basınç eklojit ve yüksek sıcaklık granulit fasiyesi metamorfizmaları ve ii) Örtü serileri içerisinde gözlenen Tersiyer yaşlı yüksek basınç/düşük sıcaklık epidot mavi şist-eklojit fasiyesi metamorfizması olarak özetlenebilir. Genelde ortopiroksen ve pseudo-kordiyeritin varlığı ile karakterize olan granulit fasiyesi kalıntılarına çekirdek serisine ait çarnokit, ortopiroksen gnays, ortopiroksen ve/veya pseudo-kordiyerit leptit-gnays,metatonalit ve metagabrolarda yaygın olarak rastlanmaktadır. Çekirdek serisi içerisindeki yüksek basınç metamorfizması ana hatlarıyla metagabro stok ve damar kayaçlan çevresinde gözlenen eklojitlerle karakterize olmaktadır. 650 C° sıcaklık ve 13 kbar basınç koşulları altında gelişen bu orta sıcaklık eklojitleri "Omfasit (Jd 25)+Granat+Rutil±Disten" topluluğu içermekte olup etkilendikleri Barrow türü almandin-amfibolit fasiyesi metamorfizması sonucu granatlı amfibolitlere yaygın geri dönüşümler sunmaktadır. Eklojit, granulit ve migmatizasyonun eşlik ettiği almandin-amfibolit fasiyesi koşullarında gerçekleşen bu çok evreli olaylar dizgisinin Bitlis Masifi`ndekine benzer şekilde Pan-Afrikan orojenezi ile bağlantılı olduğu düşünülmektedir. Epidot-mavi şist/eklojit fasiyesi koşullarında gelişen, Tersiyer yaşlı metamorfizmaya ait kalıntı verilere Menderes Masifi`nin kuzeybatı kesimlerinde, Dilek Yarımadası, Selçukve Gölmarmara çevresinde yüzlek veren Mesozoyik yaşlı örtü serileri içerisinde rastlanmaktadır. Bu olayı izleyen evrede yeşilşist fasiyesi koşullarında gelişen Barrow türü metamorfizma yüksek basınç/düşük sıcaklık metamorfizması topluluklarında yaygın geri dönüşümlere neden olmuştur. Minimum 10 kbar basınç ve 470 °C`nin altındaki sıcaklık koşullarında gelişen, Na-amfibol ve "Omfasit(Jd37)+Granat+Epidot" toplulukları içeren bu kayaçlar bir yitme zonuna bağlı olarak gelişmiştir. Söz konusu bulgular Neo-Tetis-Vardar okyanusunun genel evrimi içerisinde Menderes Masifi`nin bir yitme zonu boyunca Tersiyer`de (Eosen ?) yaklaşık 35 km`lik birderinliğe gömüldüğünü göstermektedir. Özellikle Tersiyer yaşlı bu metamorfizmalara ait yeni bulgular Menderes Masifi`nin metamorfik evrim ve litostratigrafik kaya istifi açısından Kikladik Kompleks`le korele edilebileceğini açıkça ortaya koymaktadır.

  • Eklojit

  • Granulit

  • Mavişist

  • Menderes Masif

  • Metamorfik evrim

  • Pan-Afrikan

  • Tersiyer

  • Abrecht, J., Binno, G.G., Mercolli, I. ve Stille, P.. 1991. Mafic-ultramafic rocks associations in the Aar, Gotthard and Tavetsch massifis of the Helvatic domain in the Central Swiss Alps: markers of ophiolitic pre-Variscan sutures, reworked by polymetamorphic events? Schweiz. Mineral. Petrogr. Mitt., 71, 295-300.

  • Akal, C, 1993, Occurence, emplacement and origin of granites in the rothern part of the Ödemiş-Kiraz Submassif. Western Turkey. Master theses. Dokuz Eylül University, İzmir, 125 p. (yayımlanmamış).

  • Akkök, R., 1983, Structural and metamorphic evolution of the northern part of the Menderes Massif: New data from the Derbent area and their implication for the tectonics of the massif. J. Geol., 91, 342-350.

  • Altherr, R., Schliestedt, M., Okrusch, M.. Seidel. E., Kreuzer, H., Harre, W., Lenz, H., Wendt, I ve Wagner. G.A.. 1979, Geochronology of high-pres sure rocks on S if no s (Cylclades, Greece). Contrib. Min. Per.. 70, 245-255.

  • Andriessen, P.A.M., Boelrijk, N.A.I.M., Hebeda. E.H.. Preiem, H.N.A., Verdurmen, E.A.Th. ve Verschure. R.H.. 1979, Dating the events of metamorphism and granitic magmatism in the Alpine Orogen of Naxos (Cyclades. Greece). Contrib. Min. Pet, 69, 215-225.

  • Andriessen, P.A.M., Banga, G. ve Hebeda, E.H.. 1987. Isotopic age study of pre-Alpine rocks in the basal units on Naxos, Skinos and Ios, Greek Cyclades. Geol. en Mijnbouw., 61/4, 3-14.

  • Ashworth, J.R. ve Evirgen, M.M., 1984, Garnet and associated minerals in the southern margin of Menderes Massif. southwest Turkey. Geol. Mag., 121/4,323-337.

  • Austrheim, Tl. ve Griffcn. W.L., 1985, Gamet and associated minerals in the southern margin of Menderes Massif, southwest Turkey. Mag., 121/4, 323-337.

  • Austrheim, II. ve Griffcn. W.L., 1985, Shear deformation and eclogite formation within granulite-facies anorthosite of the Bergen arcs, western Norwey. Chem. Geol., 50, 267-281.

  • Ayan, M., 1979, The origin of the some granites occuring in the Menderes Massif and their relations with the uranium mineralization. Comm. de la Fac. des Scien del`uni d`Ankara, C22, 91-128.

  • Baker, AJ., 1986, Eclogitic amphibolites from the Grampian Moines. Min. Mag., 50, 217-221.

  • Barbey, P., Capdcvila, R. ve Hameurt, J., 1982, Major and transition trace element abundences in the Khondalite suite of the granulite belt of Lapland (Fennoscandia): Evidence for an early Proterozoic flysch belt. Precambrian Research, 16,237-240.


  • Lâdik-Sızma (Konya) Civa Yatakları Çevresinde Element Dağılım Profilleri ve Altın-Gümüş ve Baz Metal Potansiyeli: Jeokimyasal ve İstatistiksel Bir Yaklaşım
    Miğraç Akçay
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Lâdik-Sızma yöresi çok sayıda civa yatağının bulunduğu bir bölgedir. Bu yörede zinobere ek olarak antimonit ve yersel olarak Cuve Pb-Zn zenginleşmeleri de bulunmaktadır. Cive cevherleşmeleri daha çok benekler ve damarcıklar halinde faylı ve breşik yapılı karbonatlı kayaç-fillit dokanakları boyunca gelişmiştir. Civa yataklarının çevresindeki dere kumlarının ele alındığı bu çalışma yataklanın çevresindeki Au, Ag ve baz metal potansiyelini araştırmaktadır. Lâdik-Sızma yöresinde altın içerikleri çoğunlukla analiz edilebilecek sınırın altındadır. Buna karşın gümüş değişken değerler sunmakla birlikte 39 ppm`e kadar ulaşmaktadır. Yüksek gümüş içeriklerinin dağılımı üç ayrı anomaliye işaret etmektedir. Bunlardan ikisi bilinen civa yataklarıyla ilişkili, diğeri ise herhangi bir cevherleşmenin varlığının bilinmediği ve yoğun derecede ayrışmış kireçtaşlarının yer aldığı bir lokasyonda (Sızma`nın. 2 km KB`sında) bulunmaktadır. Element dağılımlarını yorumlayabilmek için beş faktörlü bir istatistiksel değerlendirme yapılmıştır. Buna göre yüksek Cu ve Fe faktör yükleri (0.807 ve 0.846) ile temsil edilen birinci faktör Cu zenginleşmesini ve onunla ilişkili olan hidrotermal alterasyonu açıklamaktadır. İkinci ve beşinci faktörler fillit, şist, metaporfir ve karbonatlı kayaçlardan kaynaklanan litolojik etkilere işaret etmektedir. Üçüncü faktör Pb-Zn zenginleşmelerini, dördüncü faktör ise Sb ve As zenginleşmelerini göstermektedir. Birinci, üçüncü ve dördüncü faktörlerin skorlarından elde edilen yoğunluk haritaları bilinen civa cevherleşmeleri dışında yeni Hg±Sb zenginleşmelerinin bulunma şansının zayıf olduğunu, fakat buna karşın yeni çalışmaların Cu, Pb ve Zn elementleri üzerinde yoğunlaştırılması gerektiğine işaret etmektedir. 

  • Altın-gümüş-baz metal potansiyeli

  • Civa cevherleşmesi

  • Dere kumu jeokimyası

  • Faktör analizleri

  • Lâdik-Sızma

  • Akçay, M., 1994, Genesis of the stibnite-cinnabar-scheellite deposits of the Gümüşler area, Niğde, Central Turkey and implications on their gold potential: Ph. D. Thesis, Leicester University, 241 s., England.

  • Akçay, M., 1995, Gümüşler (Niğde) yöresi Sb±Hg±W cevherleşmelerinin jeolojik, mineralojik ve altın potansiyeli yönünden incelenmesi: Türkiye Jeoloji Bülteni, 38/2, 23-34.

  • Aydın, Y., 1996, Karadağ-Sızma (Konya) yöresindeki mavişist metamorfızmasının kökeni: S. Korkmaz ve M. Akçay (ed.), Jeoloji Müh. Böl. 30. Yıl Sempozyumu Bildirileri, KTÜ-Trabzon, 1,186-194.

  • Barnes, J.W., Nackowski, M.P. ve Bailey, EH., 1971, Geology and ore deposits of the Sızma-Lâdik mercury district: CENTO, 53 s., Ankara.

  • Bayiç, A., 1968, Sizma-Konya metaporfiritleri hakkında: MTA Dergisi, 70, 214-229.

  • Büttner, W. ve Saager, R., 1983, Factor analyses of stream sediment data from the vicinity of the Zinc-Lead occurrences of S-Carl (Unterengadine, Switzerland): HJ. Schneider (ed.), Mineral Deposits of the Alps and of the Alpine epoch in Europe, Springer Verlag, Berlin, 231- 248.

  • Çapan, U.Z., 1981, Statistical Interpretation of results from major element analysis of rocks from five ophiolite massives along Taurus Belt, Southern Turkey: Yerbilimleri (Bulletin of Institute of Earth Sciences of Hacettepe University), 8, 83-91.

  • Çelik, M. ve Arslan, M., 1994. The chemistry of Illite minerals in the vicinity of mercury deposits (Sizma-Konya): Tr. J. of Earth Sciences, 3, 17-23.

  • Clifton, HE., Hunter, R.E., Swanson, FJ . ve Phillips, R.L., 1969, Sample size and meaningful gold analysis: U.S. Geological Survey Professional Paper, 625-C, 27 s.

  • Davis, J.C., 1986, Statistics and Data Analysis in Geology, 2nd ed.: John Wiiley and Sons, 641 s., New York.

  • Fletcher, K. ve Horskey, S,, 1988, Determination of gold by cyanklation and graphite furnace atomic absorption spectroscopy: J. Geochem. Explor., 30, 29-34.

  • Garrett, R.G., 1989, Thi chi-square plot, a tool for multivariate outlier recognition: J. Geochem. Explor., 32/1-3, 319-342.

  • Grunsky, E.C., 1986, Recognition of alteration in volcanic rocks using statistical analysis of lithogeochemical data: J. Geochem. Explor., 25, 157-183.

  • Gumiel, P. ve Arribas, A., 1987, Antimony deposits in the Iberian Peninsula: Economic Geology, 82: 1453-1463.

  • Hall, G.E.M., Vaive, J.E., Coope, J.A., ve Weiland, E.F., 1989, Bias in the analysis of geological materialc for gold using current methods: J.Geochem. Explor., 34, 157- 171.

  • Harris, J.F., 1982, Sampling and analytical requirements for effective use of geochemistry in exploration for gold: A.A. Levinson (Ed.), Precious Metals in Northern Cordillera, The Association of Exploration Geochemists, Canada, 53-67.

  • Kaaden, G.V.D., 1964, Konya vilayet Kurşunlu-Ladik sahasındaki zincifre zuhurları hakkında not: M T. A. report no 432 (290).

  • Marcotte, D. ve Fox, J.S., 1990, The Schefferville area: multivariate analysis and variography used to enhance interpretation of lake sediment geochemical data: J. Geochem. Explor., 38,247-263.

  • Meier, A.L., 1980,.Flameless atomic-absorption determination of gold in geological materials: J. Geochem. Explor., 13,77-85.

  • Özkan, H.M., Akçay, M., Moon, CJ., ve Scott, B.C., 1993, Tabaka bağlı ve fay kontrollü aııtimonit mineralizasyomtnun jenezi, Emirli, Menderes Masifi, (II-mineral Parajenezi, inklüzyonlar ve duraylı izotop çalışmaları): 46. Türkiye Jeoloji Kurultayı (1993) Bildiri Özleri, 36-37.

  • Rombouts, L., 1995, Sampling and statistical evaluation of diamond deposits: J. Geochem Explor., 53/1-3, 351-365.

  • Saager, R. ve Sinclair, A J., 1974, Factor analysis of stream sediment geochemical data from the mount Nansen area, Yukon Territory, Canada: Minerali um Deposita, 9,243- 253.

  • Thompson, M. ve Howarth, R.J., 1978, A new approach to the estimation of analytical precission: J. Geochem. Explor., 9, 23-30.

  • Turekian, K.T. ve Wedepohl, K.1L, 1961, Distribution of elements in some major units of the Earth`s crust: Geol. Soc. Amer. Bull., 72,171-192.

  • Tüysüz, N., 1992, Ordu-Ünye-Fatsa-Aybastı yöresindeki altın aramalarına çok değişkenli istatistik yöntemlerinin uygulanması ve jeokimyasal yorumu: Türkiye Jeoloji Bülteni, 35, 141-146.

  • Ünlü, T. ve Stendal, H., 1989, Jeokimya verilerinin çok değişkenli jeoistatistik analizlerle değerlendirilmesine bir örnek: Divriği bölgesi demir yatakları: MTA Dergisi, 109, 127-140.

  • Wiesner, K., 1968, Konya civa yatakları ve bunlar üzerindeki etüdler: MTA Dergisi, 70, 178-214.

  • Xu, J., Sun, W. ve Jia, S., 1994, Mineralogical and wall rock alteration at the Jinqingding gold deposit in Jiaodong Peninsula, China: Explor. Mining Geol., 3/1, 1-8.

  • Yıldız, M., 1978, Türkiye`de bazı civa madenlerinin oluşum ve mukayesesi: MTA Yayınlan, Ankara.

  • Maden Çayı (Maden-Elazığ) Boyunca Fe Elementi İçin Biyojeokimyasal Anomalilerin İncelenmesi
    Zeynep Özdemir Ahmet Sağiroğlu
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Maden`de bulunan Cu yatağı M.Ö. 2000 yıllarından beri işletilmekte ve işletme sırasında çıkan atıklar (flotasyon atıkları, pasa,cüruf ve metalce yüklü sular) doğrudan Maden Çayı`na verilmektedir. Doğal olarak Maden Çay`ı boyunca yetişen bazı bitkiler yapılarında elementleri yüksek oranlarda biriktirmektedirler. Maden Çayı boyunca (atıklann deşarj noktasından önce ve sonra) ve çalışma alanından uzakta olan (Malatya ve Kralkızı Barajı) bölgelerden toplanan bitki (yaprak, dal, çiçek gibi organlarında), toprak ve su örneklerindeki demir düzeyleri alevli atomik absorpsiyon spektrofotometre ile analiz edilmiştir. Demir elementinin bitki/toprak arasındaki ilişkisi Phragmites australis (cav) Trin. ex stuedel (r=0.8683) ve Carex acuta L. (r=0.8945) türleri için istatiksel olarak çokönemli (P<0.01) olduğu belirlenmiştir. Bu bitki türlerinin Fe elementi için belirleyici (indikatör) bitki oldukları ve biyojeokimyasal prospeksiyonda başarılı bir şekilde kullanılabilecekleri sonucuna varılmıştır. 

  • Belirleyici bitkiler

  • Biyojeokimyasal prospeksiyon

  • Demir

  • Maden-Elazığ

  • Aktaş, G. veRobertson, H.F., 1984, The Maden Complex, SE Turkey: Evolution of a Neotethyan active margin. The Geological Evolution of the Eastern Mediteranean, Geological Spec. Publication Edinburgh, 17, 375-402.

  • Bamba, T., 1976, Güneydoğu Anadolu Ergani Maden bölgesi ofiyolit ve ilgili bakır yatağı, MTA dergisi, 86, 35-49.

  • Benton J. ve Jones R., 1984, Developments in the measurement of trace metal in foods, Analytical Food Contrum., 157-206.

  • Brooks R.R., Baker AJ.M. Ramakrishna R.S. ve Ryan D.E. 1985, Botanical and geochemical exploration studies at the Seruwila copper-magnetite prospect in Srilanke, Journal of Geochemical Exploration. 24,223-235.

  • Brooks R.R., Baker AJ.M. ve Malaisse F. 1992, Copper flowers national geographic research and exploration 8(3) 338-351.

  • Davis, P.H. (ed), 1965-1985, Flora of Turkey and the East Aegean Island, vol. 1-9 Univ. press. Edinburgh.

  • Erdman, J.A. ve Kokkola M. 1984, Workshop 2: Biogeochemistry in Mineral Exploration; Journal of Geochemical Exploration. 21,123-128.

  • Erdoğan, B. 1982, Ergani-Maden yöresindeki GD Anadolu ofiyolit kuşağının jeolojisi ve volkanik kayaları, TJK Bülteni, 25/1,49-59

  • Gür, F., Tümen F. ve Bildik M. 1995, Ergani Fe İşletmeleri

  • Gür, F., Tümen F. ve Bildik M. 1995, Ergani Fe İşletmeleri flotasyon atıklarının Maden Çayı`mn kirlenmesindeki rolü, F.Ü. Fen ve Müh. Bilimleri Dergisi, Elazığ 6(1) 67- 87.

  • Köksoy, M 1991, Uygulamalı jeokimya. H.Ü. Yayınları A/64 Ankara, 368s

  • özdemir Z., 1996, Maden Çayı (Elazığ) boyunca biyojeokiınyasal anomalilerin incelenmesi, F.Ü. Fen Bil. Ens. Doktora Tezi 146 s (yaynılanmamış)

  • Pehlivanoğlu, H., Yıldırım,R., Erbayar M. ve Erdoğan R., 1990, Ergani Fe aramalan projesi hedef sahaları nihai raporu, MTA projesi, 90/160, Ankara, 82 s.

  • Rand M.C., 1975, Standart methods for the examination of wa ter and wastewater, 14 th edition, APHA-AWWAWPCF, Washington

  • Rose, A.W.,Hawkes, H.E. ve Webb, J.S., 1979, Geochemistry in mineral exploration, second edition, Academic press, New York, 657 s

  • Schiesinger, V.H., 1992, Biogeochemistry; Geotimes 37, no. 2,2-3

  • Schroll, E. 1975, Analytische Geochemie Enke verl Bd. I. Stuttgart 292 s.

  • Yiğitbaş E., Genç Ş.C. ve Yılmaz Y. 1993, Güneydoğu Anadolu orojenik kuşağında Maden grubunun tektonik konumu ve jeolojik önemi A. Suat Erk sempozyumu bildirileri, A.Ü. Fen Fak. Jeo. Müh. Böl., Ankara, 251-264.

  • Marmara Denizi`nde Mollusk Toplulukları İle Saptanan Neoeuxiniyen-Holosendeki Ortamsal Değişiklikler
    Yeşim İslamoğlu Andrei L. Tchepalyga
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Bu çalışmada, Marmara Denizi`nde grab yöntemi ile alınan yüzey tortullarında Geç Kuvaterner boyunca farklı ortamsal özellikler gösteren değişik fauna bileşimine sahip mollusk toplulukları saptanmıştır. Buna göre ilk topluluk %o 02-08 arasında tuzluluğa sahip, çakıl egemen zeminde bulunan Neoeuxiniyen`i (Üst Pleyistosen`in en üstü) temsil etmektedir ve başlıca Dreissena rostriformisdistincta And., Lithoglyphus naticoides (C. Pfeif), Hydrobia venîrosa (Mont.), Micromelania caspia lincta Mil. gibi türlerden oluşmaktadır. Buna göre bu dönemde Marmara Denizi`nin su seviyesi günümüze göre en az 28 m daha düşüktür ki, bu Holosen transgresyonunun başladığı eşik derinliği olmalıdır. Bundan sonra Erken Holosen`deki Akdeniz transgresyonu ile ortamın tuzluluğu bir miktar artmış, acı su-denizel ortam koşulları gelişmiştir (%o 10-18 tuzluluk). Bu ortamı temsil eden ikinci mollusk topluluğu başlıca Rissoa (Rissoa) splendida (Eichw.), Parvicardium exiguum Gm., Cerastoderma (Cerastoderma) edule (L.) gibi örihalin denizel türlerinden oluşmaktadır. Bu dönem kısa sürmüş, Geç Holosen`de hızlanan transgresyonla Jujubinus striatus (L.), Turritella (Turritella) tricarinaîa (Brocc), Chıysallida (Parthenina) excavata (Phill.), Trunculariopsis truncula (L.) gibi çok sayıda türü içeren tipik Akdenizfaunası egemen olmuş ve Marmara Denizi`nin günümüz koşulları meydana gelmiştir. Bu döneme ait olarak ise %o 18-35 arasında değişen tuzluluklarda yaşayan 3. mollusk topluluğu ayırtlanmıştır. Bu topluluk da bulunduğu ortamın derinliği ve litolojisine göre 3 altgruba ayrılmıştır.

  • Holosen

  • Marmara Denizi

  • Mollusk toplulukları

  • Neoeuxiniyen

  • Paleoekoloji

  • Ergin, M., Bodur, M.N., Ediger, D., Ediger, V. ve Yılmaz, A., 1993, Organic carbon distribution in the surface sediments of the Sea of Marmara and its control by the inflows from adjacent water masses, Mar. Chem., 41,311- 326.

  • Ergin, M., Bodur, M.N., Yıldız, M., Ediğer, D., Ediger, V., Yemenicioğlu, S. ve Yücesoy, F., 1994, Sedimentation rates in the Sea of Marmara: a comparison of results based on organic carbon-primary productivity and 210 Pb dating, Cont. Shelf Res. 14,12,1371-1387.

  • Ergin, M., Kazancı, N., Varol, B., illeri, ö. ve Karadenizli, L., 1997, Late Quaternary raised shorelines on the outer shelves of the southern Sea of Marmara (Turkey). The Late Quaternary in the Eastern Mediterranean, Abstracts.

  • Işık, U. ve Taner, G., 1997, Distribution of Late Quaternary mollusc fauna in Gökçeada-Bozcaada-Çanakkale triangle, NE Agean Sea, The Late Quaternary in the Eastern Mediterranean, Abstracts.

  • Islamoğlıı, Y., Kapan-Yeşilyurt, S. ve Taner, G., 1996, Recent molluscan fauna and their ecology of the southern part of the Marmara Sea (Turkey), TÜBİTAK Ulusal Deniz Jeolojisi ve Jeofiziği Programı, Marmara Denizi Workshop, İTÜ.

  • Kapan-Yeşilyurt, S., Islamoğlıı, Y. ve Taner, G., 1997, Marmara Denizi ve çevresi Kııvaterner mollusk faunası (Türkiye), Çuk. Univ. Jeo. Müh. Eğit. 20. yılı sempozyumu, Bildiri özetleri, 237-238.

  • Nevesskaya, LA., 1965, Late Quaternary bivalve molluscs of the Black Sea: Their systematics and ecology: Acad. Nauk SSSR Paleont. Inst. Tryd, 105,1-390.

  • Nevesskaya, L.A., 1974, Molluscan shellis in deep water sediments of Black Sea: The Black Sea Geology, Chemistry and Biology, The Am. Assoc.Pet.GeoL, 349-352.

  • Nevesskiy, Y.N., 1961, Postglacial transgression of the Black Sea: Acad. Nauk SSSR Paleont. Inst. trudy., 28,317-320.

  • Pfannenstiel,M., 1951, Quartare spiegelschwankungen des mittelmeeres und des schwarzen meeres: vierteljahrschr. Naturf. Gesellsch. Zurich, 96, 2, 81-102.

  • Popov, G.I., 1973, New data on the stratigraphy of Quaternary marine sediments of the Kerch Strait: Dokl. Acad. Nauk SSSR, 213,4, 84-86.

  • Ryan, W.B.F., Walter, C.P., Major, CO., Shimkus, K., Moskalenko, V., Jones, G.A., Dimitrov, P., Görür, N., Sakine, M. ve Yüce, H., 1997, Evidence of an abrubt submergence of the Black Sea shelf during the Holocene: Implications of climate and human diaspora, Quat. Sci. Rew., Baskıda.

  • Stanley, DJ . ve Blanpaid, C, 1980, Late Quaternary water exchange between the Eastern Mediterranean and Black Sea, Nature, 285, 537-541.

  • Taner, G., 1990, Lamellibranchiata and Gastropoda, Istanbul Boğazı güneyi ve Halic`in Geç Kuvatemer (Holosen) dip tortulları, Ed: Engin Meriç.

  • Taner, G., 1995, izmit Körfezi (Hersekburnu-Karaburun arası) Kııvaterner dip tortul istifinin pelesipod ve gastropod faunası, 48. Tür Jeo .Kurul.Bildiriler, 51.

  • Tchepalyga, A.L., 1980, Paleogeographia i Paleoekologia morskikh bassenov Ponto-Kaspia v Plio-Pleistotsene: Avtoreferat Doktorskoi Dissertatie, Ins ti tut Geograplıii RAN, 32.

  • Tchepalyga, A.L., 1995, Pliyo-Pleistosen Karadeniz havzaları ve bunların Akdeniz ile ilişkileri, izmit Körfezi`nin Kııvaterner istifi, ed: Engin Meriç.

  • Yenice (Tarsus) Kuzeyi (Adana Havzası) Üst Miyosen Pliyosen İstifinin Ostrakod Faunası
    Güldemin Öğrünç Atike Nazik
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Bu araştırmada amaç, Adana Havzası`nda Yenice (Tarsus) kuzeyinde yeralan Geç Miyosen-Pliyosen yaşlı Kuzgun ve Handere Formasyonlarının ostrakod içeriğini tanıtmak ve bu faunaya göre ortamsal yorum yapmaktır. Çalışma arazisi içinde geniş yayılım gösteren Kuzgun formasyonu, çakıllı kumtaşı, kumtaşı, silttaşı ve kiltaşı birimlerinden oluşmaktadır. Paleontolojik olarak yapılan çalışmalar sonucunda, ostrakodlara ait 25 cins ve 42 tür saptanmıştır Kuzgun formasyonu, Aurila, Loxoconcha, Xestoleberis, Cytheridea, Cyamocytheridea, Cushmanidea, Carinocytheris ve Keijella gibi cinsler içermekte olup, bu fauna, formasyonun genel olarak sığ denizel koşullarda çökeldiğini göstermektedir. Handere formasyonu, inceleme alanında; evaporitik birimler, çakıltaşı, kumtaşı, siîttaşıve kiltaşı ile temsil edilmektedir. Formasyonun taban seviyelerinde evaporitik birimlerle bunların yanal devamında gözlenen akarsu çökelleri içinde ortam ve yaş verebilecek fauna bulunamamıştır. Bu birimlerin geçiş-karasal nitelikli bir paralik ortam ürünü olduğu düşünülmüştür. Diğer taraftan birimlerin yanal devamında kıyı ortamında çökelmiş kumtaşı, siîttaşı ve kiltaşı birimlerinde planktik foraminiferlerden Globorotalia suteare Catalona ve Sprovieri bulunmuştur. Bu fosil ile birimlerin litolojik ve stratigrafik konumları değerlendirilerek Messiniyen yaşı verilmiştir. Bu seviyelerin üzerine Handere formasyonu`nun çakıltaşı ve ince taneli kumtaşı, siîttaşı birimleri gelmektedir. İnce taneli seviyelerde tanımlanmış planktik foraminiferlerden, Sphaeroidinellopsis seminulina (Schwager) ve S. dehiscens (Paker ve Jones), Erken Pliyosen`de denizel ortama geçildiğini göstermektedir. 

  • Geç Miyosen-Pliyosen

  • Ostrakod

  • Yenice (Adana Havzası)

  • Bassiouni, M.A., 1979. Brackische und marine Ostracoden (Cytherideinae, Hemicytheriııae, Trachylebidiııae) aus dem oligozan und Neogen der Türkie. Gei. Geol. Jb, Reme. B, Heft. 31: 1-200, Hannover.

  • Bonaduce, G., Ruggieri, G., Russo, A. ve Bismuth, II., 1992, Late Miocene Ostracods From The Ash art 1 Well (Gulf of Gabes, Tunisia): Bollettino della Societa Paleontological Italiana, 31(1), 3-93.

  • Bosquet, J., 1852,Descritition des Entomostraces fossiles des terrains Tertiaris de la France et de la Belgique. Mmem. Acad. Roy. Sci. 24: 1-142. Belgique.

  • Carbonnell, g., 1969. Les Ostracodes du Miocene Rhodoniyen. Sistematique, Biostratigraphe, Ecologie, Paleobiologie. This at Docum lab. Geol. Fac. Sci. 32. (1-2): 1-469, Lion.

  • Doruk, N., 1975, Adana ve Antakya Havzaları Neojen ve Kuvaterner ostrakod mikrofaunası ve biyostratigrafisi: Cumhuriyetin 50. yılı Yerbilimleri Kongresi Tebliğleri, s. 143-150.

  • Gökçen, N., 1979. Denizli-Muğla çevresi Neojen istifinin stratigrafisi ve paleontolojisi. Doçentlik Tezi, Hacettepe Üniversitesi, 178 s., Ankara (yayınlanmamış).

  • Gürbüz, K., 1985, Karaömerli-Akkuyu-Balcalı Bölgesi (N Adana) Tersiyer İstifinin Sedimanter Jeolojik incelenmesi: Ç.Ü. Fen Bilimleri Enstitüsü Yüksek Lisans Tezi, Adana (yayınlanmamış).

  • Hartman, G. ve Puri, H. 1974, Summary of Neonlological and Paleontological Classification of Ostracod: Mitt. Hamburg Zoll. Mus. Inst., 70: 7-73

  • Iaccarino, S., 1985. Mediterranean Miocene and Pliocene Planktic Foraminifera, Plankton Stratigraphy, s. 283- 315, Cambridge University.

  • İlker, S., 1975, Adana Baseni Kuzey Batısının Jeolojisi ve Petrol Olanakları: TPAO Arama Arşiv. No: 973, 63 s. Ankara (yayımlanmamış).

  • Keij, A.J., 1957. Eocene and Oligocene Ostracode of belgilim. Ins. Roy. Sci. Nat. Belgique, Mem., 136: 1-210.

  • Morkhoven, F.P.M. Van, 1963, Post Paleozoic Ostracoda: Elsevieredit. 2: 1-478.

  • Moyes, J., 1965. Les Ostracodes du Miocene Aquitain.Essai de Paleontecologie Stratigraphique et de Paleogeographie., These, 1-339, Bordeaux.

  • Muenster, G., 1830. Ober einige fossile Arten Cypris und Cythere. Jahrbuch f., Mineralogie usw., Heidelberg

  • Nazik, A., 1993, Gözne (Mersin) yöresi kırıntılı istifinin ostrakod biyostratigrafisi ve ortamsal özellikleri

  • Nazik., A. ve Gökçen, N., 1995, Ostracods of the Uppermonst Tertiary sequence of the north Adana basin and Misis area, Ostracoda and Biostratigraphy, Proocedings of the Twelfth International Symposium on Ostracoda Prague/Czech republic, 251-260.

  • Nazik, A. 1996, Salbaş-tmamoğlu (Adana) bölgesi Geç Tersiyer Ostrakodlan. Yerbilimleri, sayı 19, 213-233, Ankara

  • Oertli, H.J., 1985. Atlas des Ostracodes de France, Bull. Centres Rech. Explor. Prod. Elf-Aquitaine. Mem. 9, 257- 335.

  • Özer B., Duval, B., Coıırrier, P ve Letouzey, J, 1974. AntalyaMut-Adana Neojen Havzaları Jeolojisi, Türkiye II. Petrol Kongresi. Türkiye Petrol Jeologları Demeği, 57-58, Ankara.

  • Reuss, A.E, 1980. Die Fossilen Entomostraceen des österreiclıischeıı

  • Roemer, F.A., 1838. Die Cytherinen des Molasse gebirges. Neves. Jahrb. Mineral., 514-519.

  • Ruggieri, G., 1962. Gli Ostracodi marini del Tortoniano (Miocene mediosuperiore) di. Enna nella Scilia centrale paleont. Italy., 56(2): 1-68.

  • Schmidt, G.C., 1961, Stratigraphic Nomenculature for the Adana region: Petroleum Administration Bull, 6. 47-63, Ankara.

  • Sissingh, W., 1972. Late Cenozoic Ostracode of the South Aegean Island. Arc. Bull. Utrecüı. Micropaleont, 6; 1-187

  • Şafak, Ü., 1993, Antakya havzası ostrakod biyostratigrafisi. Türkiye Jeoloji Bülteni, C. 36, s. 2, 115-137, Ankara.

  • Şafak, Ü. ve Nazik, A., 1994, Eshab-ı Kehf (Tarsus-Mersin) dolayı Neojen İstifinin Ortamsal Yorumu: Ç.Ü. Geosaund Dergisi, 15. Yıl Sempozyumu, 291-300 Adana.

  • Tanar, Ü., 1989, Mut havzası Tersiyer istifinin stratigrafîk ve Mikropaleontolojik incelenmesi. Ç.Ü. Fen Bilimleri Enstitüsü Doktora Tezi, 199 s., 3 Ek., 12 lev., Adana (yayınlanmamış).

  • Usta, M., 1994. İncirlik Köyü G`yi (Adana) Çalıdağı mevkii ve çevresinde yeralan kırıntılı birimlerin mikropaleontolojik incelemesi. Ç.Ü. Fen Bilimleri Enstitüsü Yüksek Lisans Tezi, Adana (yayınlanmamış).

  • Yalçın, N. M. ve Görür, N., 1984, Sedimentological Evolution of the Adana Basin: International Symposium on the Geology of Taurus Belt, 165-172. Ankara.

  • Yassini, I., 1979. The littoral system ostracodes from the bay of Bou-lsmail, Algiers, Algeria, National Iranian Oil Company. Revista Espanoia de Micropaleontologia Vol. XI, Nüm. 3 pp. 353-416, Tehran, Iran.

  • Yetiş, C. ve Demirkol, C. 1986, Adana Baseni batı kesiminin detay jeoloji etüdü: MTA Rap: 8037, 187 s., Ankara (yayımlanmamış).

  • Türkiye Erken-Orta Maastrihtiyen Örneklerinde Orhitoides Parametreleri ve Bunların Zaman-Mekan İçerisindeki Değişimi Üzerine Bir Tartışma
    Muhittin Görmüş
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Orbitoides türlerinin belirlenmesinde kullanılan parametreler ve bu parametrelerin zaman-mekan içerisinde değişimi tartışma konusudur. Bu makale, Türkiye`den örneklerle (Hekimhan, Darende-Malatya; Adıyaman; Pazarcık-K.Maraş; Osmaneli-Bilecik) Orbitoides parametrelerinin zaman-mekan içerisinde değişimini araştırır. Çoğunluğu Türkiye Erken-Orta Maastrihtiyen`inden olmak üzere, 1250`den fazla Orbitoides birey incekesitlerinin biyometrik analizi sonrasında, değinilen cinsin kavkı şekli, embriyon büyüklüğü, oksiliyer ve embriyon sonrası loca sayısındaki değişiklikleri ortamsal faktörlere göre yorumlanmıştır. Derinlik, zemin tipi etkileri vezaman içindeki değişimde tartışmalı olarak sunulmuştur. 

  • Embriyon parametreleri

  • Orbitoides

  • Maastrihtiyen

  • Türkiye

  • Akkuş, M. 1971. Geologic and strati graphic investigation of the Darende-Balaban basin (Malatya, ESE Turkey). Bull. Min. Res. Exp. Inst. Turkey, Ankara, 76, 1-64.

  • Altınlı, I.E., 1973. Orta Sakarya jeolojisi. Cumhuriyetin 50. yılı, Yerbilimleri Kongresi, Tebliğler, MTA, Ankara, 159-191.

  • Baumflalk, A.Y. 1986. The Evolution of Orbitoides media1 (Foraminiferida) in the Late Campanian. Journal of Foraminiferai Research, 16(4), 293-312.

  • Baumfalk, A.Y. ve Willemsen, F. 1986. Ecophenotypic Variation of the Larger Foraminifer

  • Borza, K., Köhler, E., Began, A. ve Samuel, O. 1977. Ordbitoidavy`vin Kriedy Zapadneho Slovenska. Geol. Prace, Spravy, Bratislava, 67, 73-92.

  • Caus, E., Bernaus, J.M. ve Gomez-Garrido, A., 1996. Biostratigraphic utitlity of species of the genus Orbitoides. J. of Foraminiferal Research, 26(2), 124-136.

  • Douville, H. 1915. Les Orbitoides Developpement et Phase Embryonnaire: Leur Evolution Pentant la Cretace. C.R. Acad. Sci. Paris, 664-670.

  • Douville, H. 1920. Revission des Orbitoides. Premiere Partie: Orbitoides Crataces et Genre Omphalocyclus Bull. Soc. geol. France, Paris, 20(4), 209-232

  • Drooger, C.W ve de Klerk, J. C. 1985. The Punctuation in the Evolution of

  • Görsel, J.T. Van, 1978. Late Cretaceous Orbitoidal Foraminifera. In

  • Görmüş, M., 1990. Stratigraphy and foraminiferal micropaleontology of Upper Cretaceous in Hekimhan, NW Malatya, Turkey: Univ. Hull. PhD thesis, 429p.

  • Görmüş, M. 1992a. Quantitative Data on the Relationship between the Orbitoides Genus and its Environment. Revista Espanola de Micropaleontologia, XXIV (3), 13-26, Madrid.

  • Görmüş, M. 1992b. Geological Setting, Facies and Evolution of the Tohma Reef Formation, an Upper Cretaceous Seuence in the Hekimhan Area, Turkey. 9 th. Petroleum Congress, Geology, 173-184, Ankara.

  • Görmüş, M., 1992c. Hekimhan (KB Malatya) Yöresindeki İstiflerin Biyostratigrafik İncelemesi. Türkiye Jeoloji Kurultayı Bülteni, 7,179-191, Ankara.

  • Görmüş, M., 1993. Paîeoenvironmental Interpretations of Upper Cretaceous-Tertiary Sequences and their Boundary Relations in the Hekimhan Area (NW Malatya, Turkey). Akdeniz Üniv. Müh. Fak. Dergisi, 7, 1-14.

  • Görmüş, M. 1994a. Hekimhan (KB Malatya) Yöresindeki Üst Kretase Çökellerinde Fasiyes-Organizma Dağılımı. Doğa Yerbilimleri Dergisi, 3(1), 1-15, Ankara.

  • Görmüş, M., 1994b. Campanian-Maastrictian Foraminiferid Fauna in the Hekimhan Area. 10. th. Petroleum Congress , Geology, 165-198, Ankara

  • Görmüş, M., 1997. Osmaneli (Bilecik) yöresindeki Orbitoides`lerin biyometrik incelemesinin ön bulguları. Çukurova Üniv. Jeoloji Müh. Eğitiminin 20. yılı Semp. s. 7-8.

  • Görmüş, M., Meriç, E. ve Avşar, N., 1994. Pazarcık (K. Maraş) ve Darende (B Malatya)-Hekimhan (KB Malatya) Yörelerindeki Orbitoides Parametrelerinin Karşılaştırılması. Türkiye Jeoloji Kurultayı Bülteni, 9,109-125, Ankara.

  • Görmüş, M., Meriç, E. ve Avşar, N., 1995. Pazarcık (K. Maraş) Yöresi Maastrihtiyen Bentik Foraminiferlerinin Sistematik İncelemesi, Paleoekolojisi ve Hekimhan (KB Malatya) Yöresi ile Karşılaştırılması. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Derg. 1,65-84, İsparta

  • Hallock, P. 1979. Trends in Test with Depth in Large, Symbiont-Bearing Foraminifera. J. From. Res., 9 (1), 61-69.

  • Haynes, J. 1965. Symbiosis, Wall Structure and Habitat in Foraminifera. Contr. Cushman. Found. Foram. Res. 16,40-43.

  • Hinte, J.E. Van, 1965. An Aproach to Orbitoides. Proc. Kon. Ned. Akad. Wetensh. Seri B, 68,57-71.

  • Hinte, J.E. Van, 1996a. Orbitoides from the Campanian Type Section. Proc. Kon. Ned. Akad. Wetensch. Seri B, 69,79-110.

  • Hinde, J.E. Van, 1996b. Orbitoides hottinger n.sp. from Northern Spain. Proc. Kon. Ned. Akad. Wetensch. Seri B, 69, 79-110.

  • Hinte, J.E. Van, 1968. Late Cretaceous larger foraminifer Orbitoides douvillei (Silvestri) at its type locality Belves, SW France. Proc. Kon. Ned. Akad. Wetensch. Seri B, 71, 359-372.

  • Hinte, J.E. Van, 1976. A Cretaceous Time Scale. Bull. Amer. Assoc. Petrol. Geol. 60(4), 498-516.

  • Larsen, A.R. 1976. Studies of Recent Amphistegina, Taxonomy and Some Ecological Aspects. Israel J. Earth-Sci. 25,1-26.

  • Larsen, A.R. ve Drooger, C.W. 1977. Relative Thickness of the Test Amphistegina species in the Gulf of Elat. Bull. Utrecht. Micropaleont., 15, 225-239.

  • Loeblich, A.R. Jr. ve Tappan, H., 1988. Foraminiferal genera and their classification: Van Nostrand Reinhold Company, New York, 2 volumes, 970p. plus 222p. 847pl.

  • Mac Gillavry, H.J. 1963. Polylomorphogenesis and Evolutionary Trends of Cretaceous Orbitoidal Foraminifera. In: Evolutionary trends in Foraminifera, Koengswald, G.H.R. Van Emeis,J.D., Buning, W.L., Wagner, C.W. (eds), Elsevier, Amsterdam, London, 139-197.

  • Meriç, E. 1967. Türkiye`deki bazı Loftusiidae ve Orbitoidae`ler hakkında-Sur quelques Loftusiidae et Orbitoidi dae de la Turquie. İst. Üniv. Fen Fak. Mecm., B, 32 (1- 2), 1-58, 36 lev.

  • Meriç, E. 1974. Türkiye`de bulunan başlıca Loftusiidae ve Orbitoidae`lerin stratigrafik yayılımı ve paleontolojik incelemesi. İst. Tek. Üniv. Doçentlik tezi, 116s. 46pl.

  • Meriç, E. and Tansel, İ. 1987. Adıyaman (GD Anadolu) yöresinde Omphalocyclus macroporus -Orbitoides medius biyozonunun stratigrafik konumu. Jeoloji Müh. 30/31, 43-46.

  • Meriç, E. ve Görmüş, M. 1997. Pseudosideralites vidalı (Douville)`nin Doğu Anadolu`da (Darende-B Malatya) Erken Maastrihtiyen`indeki varlığı hakkında. Geosound (Yerbilimleri), Çukurova Üniv. 29, 83-98.

  • Neumann, M. 1987. Le Genre Orbitoides I. Reflexion sur les Especes Primitives Attribuees a`ce Genre. Rev. Micropaleont., 29 (4), 220-261.

  • Özcan, E. 1993. Late Cretaceous benthic foraminiferal proliferation on the Arabian Platform: Taxonomic remarks on the genus Orbitoides d`Orbigny 1848. Geological Journal, 28, 309-317.

  • Özcan, E., 1995. Stratigraphy and Foraminiferal Micropaleontology of Upper Cretaceous in Adıyaman, S W Turkey. 2 nd Workshop on Turkey Geology, 5-8 September 1995, Cumhuriyet Üniv. Sivas.

  • Sungurlu, 0.1974. VI. Bölge kuzey sahalarının jeolojisi. Türkiye 2. Petrol Kong. Bildiriler, Ankara, 85-107.

  • Yılmaz, K. 1992. Mekece (Adapazan)-Bahçecik (Kocaeli) dolayının jeolojik ve petrografik incelemesi. İst. Üniv. Fen Bilim. Enst. Doktora tezi, 260s.

  • Ust Jura Yaşlı Donacosmilia Corallina de FromentePin Türkiye`de (Araç-Daday, Kastamonu) Bulunuşu
    Sevim Tuzcu Sedef Babayiğit
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Avrupa`da pekçok araştırıcı tarafından Üst Jura (Oxfordiyen-Kimmericiyen, Portlandiyen ?) yaşlı olarak kabul edilen Donacosmilia corallina de Fromentel (hermatip mercan) türünün varlığına, ülkemizde Araç-Daday (Kastamonu) yöresindeki Yukarıköy formasyonuna ait resifal kireçtaşlan içerisinde rastlanılmıştır. Bu çalışmada, bu formun sistematik tanımlaması yapılarak, ilgili formasyona ilişkin resifal kireçtaşlarının Üst Jura (Üst Oxfordiyen-Alt Kimmericiyen) yaşlı olduğu ortaya konulmuştur. 

  • Donacosmilia

  • Kastamonu

  • Üst Jura

  • Akman, Ü., A., 1992, Amasra-Ant Arasının Jeolojisi: Doktora Tezi. A.Ü. Fen Bil. Fak., 209, Ankara, (yayınlanmamış)

  • Alloiteau, J., 1957, Contribution A La Systematique Des Madreporaires Fossiles, Centre National de la Recherche Scientifique, I, 365-367, Paris.

  • Aydın, M., Şahintürk, Ö., Serdar, H.S., Özçelik, Y., Akarsu, I., Üngör A., Çokuğraş, R. ve Kasar, S., 1986, BallıdağÇangaldağı (Kastamonu) arasındaki bölgenin Jeolojisi, Türkiye Jeoloji Kurultayı Bülteni, 29, 2,1-16.

  • Beauvais,L., 1963, Etude Stratigraphique Et Paleontologique Des Formations a madreporaires du jurassique superieur du jura et de lest du bassin de Paris, societe geologique de France, 203-203, Paris.

  • Blumenthal, M., 1948, Bolu civarı ile Aşağı Kızılırmak mecrası arasındaki Kuzey Anadolu silsilerinin jeolojisi, MTA Yayınlan, B-13, Ankara.

  • Boztuğ, D., 1988, Daday-Devrekani masifi güneybatı kesiminin mineralojik-petrografik ve jeokimyasal incelenmesi. Doktora tezi, Hacettepe Univ., 232 s, Ankara, (yayımlanmamış)

  • Boztuğ, D., 1992, Daday-Devrekani masifi güneybatı kesiminin litostratigrafi birimleri MTA dergisi, sayı 114, s. 1- 20.

  • Boztuğ, D. ve Osman, Y., 1995, Daday-Devrekani Masifi Metamorfizması ve Jeolojik Evrimi, Kastamonu Bölgesi, Batı Pontidler, Türkiye Jeolojisi Bülteni, 38-1, p. 33-52, Ankara.

  • Derman, A.S. ve Sayılı, A., 1992, İnaltı Formation; a key unit for regional geology, Abstract, International Symposium on the Geology of the Black Sea Region, Ankara-Turkey

  • Derman, A.S., Özçelik, Y., Kirici, S., Bragin Yu, N. ve Kuru, F., 1996 Batı Karadeniz`in Geç Jura Paleocoğrafyası, Türkiye 11. Petrol Kongresi ve Sergisi, 15-17 Nisan, An kara, Bildiriler, s., 75-80.

  • Fromentel, E., 1861, Introduction a I etude des polypiers fossiles. Mem. de la soc. d Emul du Doubs 357 p.

  • Geiss, H. P., 1954, Karadeniz taşkömürü prospeksiyon dahilinde İneboİu--Küre-Abana sahasında yapılan jeolojik löve neticeleri, MTA Rapor No. 2973, Ankara, (yayımlanmamış).

  • Piveteau, J., 1952, Traite de Paleontoiogie, I, Protistes-Coelenteres-Spongiaires-Bryozoaires, s. 643, Paris.

  • Sütçü, Y.F., 1994, Barkurt, Y.M., Bilginer, E., Kurt, Z. ve Pehlivan, Ş, 1994, Boyabat-Vezirköprü arasının jeolojisi, MTA Der. No. 9884.

  • Turnsek, D., 1972, Upper Jurassic Corals of Southern Slovenia; Razprave, XV/6, s. 245, Slovenska Akademija Znanosti in Umetnosti Academia Scientiarum Et Artium Slovenica, Ljubljana.

  • Tüysüz, O., 1986^ Kargı masifi ve dolayındaki tektonik birliklerin aynmı ve araştırılması (Petrolojik İnceleme), İ.Ü. Doktora tezi, 431 s., İstanbul (yayımlanmamış).

  • Wells, J.W., 1956, Scleractinia. Tretaise on Invertebrate Paleontology, Part F Coelenterata. F 328-444, fig. 222-339.

  • Yergök, F.A., Akman, U., Keskin, İ., Küçükayman, A. ve Genç, Ş., 1987, Batı Karadeniz bölgesinin jeolojisi, MTA Derleme No. 8272.

  • Yılmaz, O., 1980, Daday-Devrekani masifi, kuzey doğu kesimi litostratigrafik birimleri ve tektoniği, Yerbilimleri 5, 6,101-135.

  • Yılmaz, O., 1981, Daday-Devrekani masifi Ebrek metamorfitinin petrografisi ve tüm kay aç kimyası, Yerbilimleri, 8, 71-82.

  • Yılmaz, O., 1983, Çangal metaofiyoitinin mineralojik-petrografik incelenmesi ve metamorfizma koşullan, Yerbilimleri, 10,45-58.

  • SAYI TAM DOSYASI
    PDF Olarak Görüntüle