Türkiye Jeoloji Bülteni
Türkiye Jeoloji Bülteni

Türkiye Jeoloji Bülteni

2026 ÖZEL SAYI Cilt 69 Sayı 4
KAPAK
PDF Olarak Görüntüle
KÜNYE
PDF Olarak Görüntüle
İÇİNDEKİLER
PDF Olarak Görüntüle
ÖNSÖZ
PDF Olarak Görüntüle
Adıyaman İlinin Jeolojik Miras ve Jeoturizm Potansiyeli
Oğuz Mülayim
PDF Olarak Görüntüle

Öz: Bu çalışma, Adıyaman ilinin jeolojik miras (jeosit) envanterini oluşturmayı ve bu mirasın jeoturizm potansiyelini değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Çalışma kapsamında, ProGEO (1998) ve Kazancı vd. (2015) sınıflandırmaları temel alınarak il genelindeki jeositler sistematik olarak kataloglanmış, coğrafi dağılımları haritalanmış ve bilimsel, eğitimsel, görsel/estetik değerleri açısından sınıflandırılmıştır. Adıyaman; Afrika, Arap ve Avrasya levhalarının çarpışmasıyla oluşan Bitlis-Zagros Orojenezi`nin karmaşık tektonik yapıları üzerinde yer almaktadır. Bu jeolojik geçmiş, ulusal ve uluslararası öneme sahip çok sayıda jeolojik miras unsurunun ortaya çıkmasını sağlamıştır. Bulgular, Adıyaman`ın coğrafi olarak küçük yüzölçümüne rağmen, olağanüstü bir jeoçeşitliliğe sahip olduğunu ortaya koymaktadır. Bu zengin jeolojik ve doğal varlık birikimi, bölgenin henüz değerlendirilmemiş önemli bir jeoturizm potansiyeli taşıdığını ortaya koymaktadır. Özellikle, tespit edilen jeolojik mirasın Nemrut Dağı`nın arkeolojik zenginliği ile bütünleştirilmesi, sürdürülebilir bölgesel kalkınma için stratejik bir fırsat sunmaktadır. Ancak, taş ocakçılığı, vandalizm ve yasal boşluklar gibi antropojenik tehditler bu mirası risk altına sokmaktadır. Çalışma, bu tehditlere karşı alan koruma, tampon bölge oluşturma, yerel istihdam, tematik jeorotaların geliştirilmesi ve bir UNESCO Küresel Jeopark`ı kurulmasına yönelik kapsamlı jeokoruma ve jeoturizm stratejileri önermektedir. Sonuç olarak, Adıyaman`ın jeolojik mirasının sürdürülebilir bir şekilde korunması ve jeoturizm yoluyla bölgesel kalkınmaya dönüştürülmesi için kurumlar arası iş birliği, bilimsel araştırmalar ve toplumsal farkındalığın artırılması kritik öneme sahiptir.

  • Adıyaman

  • doğal miras

  • jeokoruma

  • jeolojik miras

  • jeosit

  • jeoturizm

  • Aksu., R. ve Mülayim., O. (2015). Adıyaman veÇevresinin Jeolojisi Teknik Gezi Kılavuzu. TPAO2332, 1–107 (in Turkish).

  • Alkaç, O., Köroğlu, F. & Mülayim, O. (2024). Assessingthe Contribution of Clastic Sedimentary Rocks toGeosite Potential and Geoscience Education: AnExample of Coarse-grained Turbidite Sequences,Baskil (Elazığ, Türkiye). Geoheritage, 16, 109.https://doi.org/10.1007/s12371-024-01014-z

  • Brilha, J., Andrade, C., Azerêdo, A., Barriga, F. J. A.S., Cachão, M., Couto, H., Cunha, P. P, Crispim, J. A., Dantas, P., Duarte, L. V., Freitas, M. C.,Granja, M. H., Henriques, M. H., Henriques, P.,Lopes, L., Madeira, J., Matos, J. M. X., Noronha,F., Pais. J., Piçarra, J., Ramalho, M. M., Relvas,J. M. R. S., Ribeiro, A., Santos, A., Santos, V. &Terrinha, P. (2005). Definition of the Portugueseframeworks with international relevance asan input for the European geological heritagecharacterisation. Episodes, 28(3),177–186. https://doi.org/10.18814/epiiugs/2005/v28i3/004

  • Brilha, J. (2016). Inventory and quantitative assessmentof geosites and geodiversity sites: a review.Geoheritage, 8, 119-134. https://doi.org/10.1007/s12371-014-0139-3

  • Brilha, J. (2018). Geoheritage: Inventories andevaluation. Assessment, Protection, andManagement. Elsevier Inc.

  • Bruno, D. E., Crowley, B. E., Gutak, J. M., Moroni,A., Nazarenko, O. V., Oheim, K. B., Ruban,D.A., Tiess, G. & Zorina, S. O. (2014).Paleogeography as geological heritage:Developing geosite classification. Earth-ScienceReviews, 138, 300-312. https://doi.org/10.1016/j.earscirev.2014.06.005

  • Cater, J. M. L. & Tunbridge, I. P. (1992). Palaeozoictectonic history of SE Turkey. Journal ofPetroleum Geology, 15(1), 35–50. https://doi.org/10.1111/j.1747-5457.1992.tb00864.x

  • Cleal, C. J., Thomas, B. A, Bevins, R. E. & Wimbledon,W. A. P. (1999). Geosites–an internationalgeoconservation initiative. Geology Today 15(2),64–68

  • Çoruh, T., Yakar, H., Ediger, V.S. (1997). GüneydoğuAnadolu Bölgesi otokton istifinin biyostratigrafiatlası (Atlas of biostratigraphy for theautochthonous succession of the SoutheasternAnatolian Region). TPAO Araştırma MerkeziGrubu, Eğitim Yayınları, Ankara 30, 401 pp.

  • Çoruh, T., Yakar, H., Ediger, V.S. (1997). GüneydoğuAnadolu Bölgesi otokton istifinin biyostratigrafiatlası (Atlas of biostratigraphy for theautochthonous succession of the SoutheasternAnatolian Region). TPAO Araştırma MerkeziGrubu, Eğitim Yayınları, Ankara 30, 401 pp.

  • Dean, W. T., Martin, F., Monod, O., Günay, Y.,Kozlu, H. & Bozdoğan, N. (1997). Precambrian?and Cambrian stratigraphy of the Pembeğli-Tut inlier, southeastern Turkey. GeologicalMagazine, 134(1), 37–53. https://doi.org/10.1017/S001675689700650X

  • Dilek, Y., Thy, P., Moores, E. M. & Ramsden, T.W. (1990). Tectonic evolution of the TroodosOphiolite within the Tethyan Framework.Tectonics, 9(4), 881-823. https://doi.org/10.1029/TC009i004p00811

  • Dixon, G. (1996). Geoconservation: An InternationalReview and Strategy for Tasmania. MiscellaneousReport (pp 1–101). Parks and Wildlife Service,Tasmania.

  • Dowling, R. K. & Newsome D. (2005). Geotourism.Elsevier.

  • Duman, T.Y., Emre, Ö. (2013). The East Anatolian Fault:geometry, segmentation and jog characteristics.In Robertson, A.H.F., Parlak, O. & Ünlügenç, U.C. (Eds.), Geological Development of Anatoliaand the Easternmost Mediterranean Region (pp.495–529). Geological Society, London, SpecialPublications 372.

  • Fourcade, E., Dercourt, J., Günay, Y., Azema, J., Kozlu,H., Bellier, J.P., Cordey, J.P., Cros, F., De Eever,P., Enay, P., Hernandez, R., Lauer, J. & Vrielynck,B, (1991). Stratigraphie et paléogéographie dela marge septentrionale de la platforme arabe auMesozoique (Turquie de Sud-East). Bulletin dela Société Géologique de France, 162(1), 27–41.https://doi.org/10.2113/gssgfbull.162.1.27

  • Golonka, J. (2004). Plate tectonic evolution of thesouthern margin of Eurasia in the Mesozoic andCenozoic. Tectonophysics, 381(1–4), 235–273.https://doi.org/10.1016/j.tecto.2002.06.004

  • Gray, M. (2004). Geodiversity: Valuing and ConservingAbiotic Nature. John Wiley and Sons, Chichester,UK

  • Güven, A., Dinçer, A., Tuna, E.M. & Çoruh, T. (1991).Stratigraphic evolution of the Campanian–Paleocene autochthonous succession of theSoutheast Anatolia. Ozan Sungurlu SymposiumProceedings, pp. 238–261.

  • Henriques, M. H., Canales, M. L., García-Frank, A. &Gomez-Heras, M. (2019). Accessible geoparksin Iberia: a challenge to promote geotourismand education for sustainable development.Geoheritage, 11, 471-484. https://doi.org/10.1007/s12371-018-0300-5

  • Henriques, M. H., Pena dos Reis, R., Brilha, J. & Mota,T.S. (2011). Geoconservation as an emerginggeoscience. Geoheritage, 3(2),117-128. https://doi.org/10.1007/s12371-011-0039-8

  • Herece, E. (2008). Atlas of East Anatolian Fault (EAF).General Directorate of Mineral Research andExploration, Special Publication Series 1–3.

  • Herrera-Franco, G., Mata-Perelló, J., Caicedo-Potosí,J. & Carrión-Mero, P. (2023). Vulnerability inGeosites: A Systematic Literature Review. In: LealFilho, W., Frankenberger, F. & Tortato, U. (Eds),Sustainability in Practice. World SustainabilitySeries. Springer, Cham.

  • Hose, T. A. (2005). Geotourism and interpretation. InDowling, R.K. & Newsome, D. (Eds), Geotourism.Elsevier

  • IUGS (2022). International Union of GeologicalSciences (2022). The First 100 IUGS GeologicalHeritage Sites (pp. 301). ISBN: 978-1-7923-99756. International Union of Geological SciencesPublication.

  • Kaya, T., Şen, Ş., Mayda, S., Saraç, G., Metaıs, G.(2012). Adıyaman dolaylarındaki (GüneydoğuTürkiye) Geç Miyosen memeli fosilleri.65.Türkiye Jeoloji Kurultayı. Bildiri özeti, 2-6Nisan/April 2012

  • Kazancı, N. (2010). Jeolojik Koruma; Kavram veTerimler. Jeolojik Mirası Koruma Derneği.

  • Kazancı, N. (2012). Geological background andthree vulnerable geosites of the Kızılcahamam–Çamlıdere Geopark project in Ankara, Turkey.Geoheritage 4(4), 249-261. https://doi.org/10.1007/s12371-012-0064-2

  • Kazancı, N., & Gençoğlu Korkmaz, G. (2023). Konyaİlinin Doğal Varlıkları ve Jeolojik Miras Potansiyeli / Natural Assets and Geological Heritage Potentialof Konya Province. Türkiye Jeoloji Bülteni, 66(3),403-420. https://doi.org/10.25288/tjb.1321896

  • Kazancı, N., Şaroğlu, F. & Suludere, Y. (2015).Geological heritage and framework list of thegeosites in Turkey. Bulletin of the MineralResearch and Exploration, 151, 259-268. (inTurkish)

  • Köroğlu, F. & Mülayim, O. (2023). Geoconservationstrategies of Türkiye. Geoheritage, 15, Article 97.https://doi.org/10.1007/s12371-023-00862-5

  • Köroğlu, F. (2025). Paleobiyolojik Jeosit Kavramı:Doğu Karadeniz’in K/Pg Jeositlerinde ReferansBir Çalışma, KD Türkiye. Türkiye JeolojiBülteni, 68(1), 33-84. https://doi.org/10.25288/tjb.1570386

  • Köroğlu, F., Mülayim, O. & Alkaç, O. (2025). A proposalfor a new educational model: GeoconservationEducation (GEOEDU) model. InternationalJournal of Geoheritage and Parks, 13(1), 133-143. https://doi.org/10.1016/j.ijgeop.2024.10.001

  • Meriç, E., Oktay, F.Y. & Özer, S. (1985). Newobservations on the stratigraphical development ofthe Besni Formation to the northwest of Alidamı(KahtaAdıyaman). Jeoloji Mühendisliği, 25, 51–54 (in Turkish with English abstract).

  • Meriç, E. & Görmüş, M. (2001). The Genus Loftusia.Micropaleontology, 47, 1–71. http://www.jstor.org/stable/1486146

  • Mikhailenko, A. V., Ruban, D. A. & Ermolaev, V. A.(2021). Accessibility of geoheritage sites—amethodological proposal. Heritage, 4(3), 1080–1091. https://doi.org/10.3390/heritage4030060

  • Mülayim, O., Özkul, M., Nazik, A. & Tekin S. (202a5). Adıyaman’ın Jeolojik Mirası Çalıştayı WorkshopOn Geoheritage of Adıyaman Bildiri Özleri Kitabıve Saha Gezisi Rehberi Abstracts Book and FieldTrip Guidebook. TMMOB Jeoloji MühendisleriOdası (JMO) ISBN: 978-605-01-1464-5. p. 80.

  • Mülayim, O., Köroğlu, F. & Alkaç, O. (2025b).Volcanic Geoheritage and Geotourism Valuesof the Siverek Columnar Basalts, Şanlıurfa (SETürkiye). Geoheritage, 17 Article 103. https://doi.org/10.1007/s12371-025-01154-w

  • Okay, A.I. & Tüysüz, O. (1999). Tethyan SuturesNorthern Turkey. In The Mediterranean Basins:Tertiary Extension Within The Alpine Orogen, 156.Geological Society, London, Special Publication,pp. 475–515.

  • Ólafsdóttir, R. & Tverijonaite, E. (2018). Geotourism:A Systematic Literature Review. Geosciences,8(7), Article 234. https://doi.org/10.3390/geosciences8070234

  • Özer, S. & Mülayim, O. (2022). Geoconservation andgeotourism potential of vulnerable rudist fossilgeosites from SE Anatolia (Turkey). Geoheritage,14, Article 12. https://doi.org/10.1007/s12371-022-00650-7

  • Özkul, M., Gül, A., Semiz, B., Koralay, T., Topal, S.,Gökgöz, A., Özen, H., Erten, H., Hançer, M. veKumsar, H. (2025). Denizli İlinin (GB Türkiye)Jeoçeşitliliği ve Önemli Jeositleri / Geodiversityand Significant Geosites of the Denizli Province(SW Türkiye). Türkiye Jeoloji Bülteni, 68(4), 145-188. https://doi.org/10.25288/tjb.1559108

  • Patzak, M. & Eder, W. (1998). “UNESCO GEOPARK”.A new programme-a new UNESCO label.Geologica Balcanica, 28, 33-35. https://doi.org/10.52321/GeolBalc.28.3-4.33

  • Perinçek, D. (1979a). Geology of the Hazro-KorudağÇüngüs-Maden-Ergani-Hazar Elazığ-Malatyaregion. The Geology of Hazro-Korudağ-ÇüngüsMaden-Ergani Hazar-Elazığ-Malatya area.Special Publication of the Geological Society ofTurkey, pp. 1–33.

  • Perinçek, D. (1979b). Çelikhan-Sincik-Koçali(Adıyaman) bölgelerinin jeolojik incelemesi(Geological Investigation of the Region betweenÇelikhan-Sincik-Koçali (city of Adıyaman)),(Report, 1394). Turkish Petroleum Corporation, ,pp. 130 (in Turkish with English abstract).

  • ProGeo Group, (1998). A first attemt at a geositesframework for Europe- an lUGS initiativeto support recognition of World heritage andEuropean geodiversity. Geologica Balcanica 28,5-32. https://doi.org/10.52321/GeolBalc.28.3-4.5

  • Prosser, C. D., Murphy, M. & Larwood, J. G. (2006).Geological site conservation. In Geologicalconservation—a guide to good practice (pp. 15–36). English Nature.

  • Prosser, C. D., Díaz-Martínez, E. & Larwood, J.G. (2018). The Conservation of Geosites. InGeoheritage (pp. 193–212). Elsevier

  • Reynard, E. & Brilha, J. (Eds.), (2018). Geoheritage:Assessment, Protection, and Management.Elsevier, Amsterdam.

  • Rigo de Righi, M. & Cortesini, A. (1964). Gravitytectonics in foot hills structure belt of southeastAnatolia. American Association of PetroleumGeologists Bullettin, 48(12), 1911–1937. https://doi.org/10.1306/A66334D8-16C0-11D7-8645000102C1865D

  • Robertson, A. H. F., Parlak, O. & Ustaömer, T. O.(2013a). Late Palalaeozoic–Early Cenozoictectonic development of Southern Turkey and theeasternmost Mediterranean region: evidence fromthe inter-relations of continental and oceanic units.In Robertson, A. H. F., Parlak, O. & Ünlügenç, U.-C. (Eds.), Geological Development of the AnatolianContinent and the Eastern Mediterranean Region(pp. 9–48). Geological Society, London, SpecialPublications, 372.

  • Robertson, A. H. F., Parlak, O., Ustaömer, T., Taslı, K.,Inan, N., Dumitrica, P. & Karaoğlan, F. (2013b).Subduction, ophiolite genesis and collision historyof the Eurasian continental margin: new evidence from the Eastern Pontides, Turkey. GeodinamicaActa, 26, 230–293. https://doi.org/10.1080/09853111.2013.877240




































  • APA

  • AMA

  • Chicago

  • EndNote

  • IEEE

  • ISNAD

  • JAMA

  • MLA

  • Vancouver

  • Kapıkaya Kanyonu`nun (Adana, Karaisalı) Jeolojik Miras ve Jeoturizm Potansiyeli
    Atike Nazik Mustafa Akyildiz Mehmet Tatar
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Adana Havzası, kuzeyde Toros Dağ Kuşağı, güneyde Akdeniz, batıda Ecemiş Fayı ve doğuda Amanos Dağları arasında yer alır. Havza tektonik, stratigrafik ve morfolojik özellikleriyle dikkat çeken önemli bir jeolojik laboratuvar niteliğinde olup, birçok jeolojik miras ögelerini içermektedir. Bu çalışmada Adana Havzası`nın önemli jeolojik ve jeomorfolojik oluşumlarından biri olan Kapıkaya Kanyonu`nun jeolojik miras değeri ve jeoturizm potansiyeli değerlendirilmiştir. Kapıkaya Kanyonu, Çukurova`nın önemli akarsularından biri olan Seyhan Nehri`nin bir kolu olan Çakıt Çayı üzerindedir. Kanyon, Adana iline 72 kilometre ve Karaisalı ilçesine ise 5 kilometre uzaklıktadır. Türkiye`de karstik alanlarda gözlenen yer altı su akışı sağlayan ve inceleme alanında bulunan Yerköprü ile Karaisalı ilçesine bağlı Kapıkaya köyü arasındadır. Kanyon`un yüksekliği 200 metre ve uzunluğu ise 7 kilometredir. Kanyon güzergahında, Adana Havzası`nın temelini oluşturan Paleozoyik ve Mesozoyik yaşlı birimler ile Senozoyik birimleri yüzeylenmektedir. Çakıt Vadisi boyunca kuzey-güney doğrultusunda az çok birbirlerine paralel uzanan faylar gözlenmekte olup, birimler birbirleriyle tektonik dokanaklıdır. Kanyon boyunca yerbilimleri eğitimi açısından önemli olan sedimanter kayaçlar, faylar, kıvrımları ve fosilleri içeren jeoduraklar belirlenmiştir. Ayrıca, Kanyonda şelaleler ve hidroelektrik santralleri de yer almaktadır. Biyoçeşitlilik açısından da anıt ağaçları içeren doğal flora ve fauna topluluğu ile dikkat çekmektedir. Kanyon civarında kaleler, köprüler ve hanlar gibi kültürel değerler deyer almaktadır. Doğa gözlemi ve yürüyüşü, dağcılık, kaya tırmanışı, yamaç paraşütü, kanyon geçişi, kampçılık, doğa fotoğrafçılığı ve kültürel varlıkların ziyareti jeoturizm potansiyelini oluşturmaktadır. Kanyon halen "Kesin Korunacak Hassas Alan" statüsündedir. 

  • Adana

  • eğitim

  • jeolojik miras

  • jeoturizm

  • kanyon

  • Uşak İlinin Jeosit Potansiyeli ve Jeomiras Değerleri
    Gözde Zorlu Dündar Selahattin Polat
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Jeositler, geçmişten günümüze uzanan jeolojik veya jeomorfolojik olay, süreç ve özellikleri temsil eden; fosiltoplulukları, mineraller, kayaçlar, yapısal unsurlar ve yüzey şekilleri gibi doğal öğeleri içerir. Ayrıca, antik taşocakları, antik su yolları ve kaya meskenleri gibi kültürel unsurları da kapsamaktadır. Jeolojik miras/jeomiras ise;bilimsel, eğitsel ve peyzaj değeri açısından önem taşıyan, doğal veya insan kaynaklı tehditlere karşı sürdürülebilirbir yaklaşımla korunması gereken jeolojik- jeomorfolojik oluşumlardır.Yaklaşık 5.341 km2`lik yüzölçümüne sahip Uşak ili sınırları içinde, jeomiras değeri bulunan ve jeoturizmingelişimi için önemli bir potansiyel oluşturan doğal ve kültürel jeositler yer almaktadır. Uşak ilinde faylar, faybasamakları, bitki ve omurgalı hayvan fosil yatakları, pişme zonları ve alterasyon zonları gibi jeosit potansiyelitaşıyan unsurlar tespit edilmiştir. Bunlara ek olarak, travertenler, traverten konileri, dasit sütunları, peribacaları,kanyon vadiler, vadi içi yatak çukurları, badlands topografyası ile aşınım ve birikim kökenli karstik şekiller deincelenmiş ve jeosit sınıflandırması kapsamında değerlendirilerek morfolojik ve jeolojik özellikleri açıklanmıştır.Uşak ili, doğal süreçlerle oluşmuş jeosit çeşitliliğinin yanı sıra, kültürel ve tarihi mirastan kaynaklanan bir çeşitliliğede sahiptir. Bu kapsamda, antik su yolları, antik yollar, antik taş ocakları, kaya mezarları, höyükler, tümülüsler vekaya (mağara) yerleşimleri gibi kültürel jeositler belirlenmiş ve özellikleri detaylandırılmıştır.ProGEO`nun jeosit sınıflandırmasına göre, araştırma alanında yedi farklı sınıfa ait toplam 64 jeositin tespitedilmiş olması, Uşak ilinin jeolojik, jeomorfolojik ve jeo-arkeolojik açıdan zengin bir doğal ve kültürel miraspotansiyeli taşıdığını ortaya koymaktadır.

  • Jeomiras

  • jeomorfoloji

  • jeosit

  • jeoturizm

  • Uşak

  • Delikkaya (Bakırcıoğlu, Yıldızeli, Sivas) Doğal Traverten Köprüsü: Korunması Gereken Bir Jeolojik Miras
    Bekir Levent Mesci
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Bilimsel, eğitsel önemi, nadir bulunurluğu ve ekolojik-jeoturizm potansiyeli nedeniyle bazı jeolojik yapıve kayaçlar dünya genelinde "jeolojik miras" kapsamında değerlendirilmekte ve koruma altına alınmaktadır. Bubağlamda traverten oluşumları, Pamukkale ve benzeri örneklerde görüldüğü üzere, estetik değerleri ve turizmarkeolojik sit alanlarıyla ilişkili konumları nedeniyle korunması gereken önemli bir kayaç grubudur.Sivas ve yakın çevresinde 16 farklı alanda traverten oluşumları bulunmaktadır. Bu alanların önemli bir kısmı taşocağı olarak işletilmekte olup, bu doğal yapıların hızla tüketilmesine ve tahrip edilmesine yol açmaktadır.Bu traverten sahaları içinde yer alan Delikkaya (Yıldızeli-Sivas) traverten sahasında, dört adet sırt tipi travertenbulunmaktadır. Oluşumuna 15,1 (±0,5) bin yıl önce (Üst Pleyistosen) başlamış ve 11,4 (±0,7) bin yıl (Grönlandiyen)sonra tamamlamış olan KKB-GGD doğrultulu sırt tipi travertende akarsu aşındırması ve blok kopmaları sonucuşekillenmiş doğal bir traverten köprüsü bulunmaktadır. Köprü hem üzerinden hem de altından geçilebilecek boyutlarasahiptir.Delikkaya traverten köprüsü ve çevresindeki traverten sahasının korunması, gelecek kuşaklara aktarılmasıve bölgesel doğa turizmi-jeoturizm potansiyelinin değerlendirilmesi açısından önem taşımaktadır. Bu alanın jeositolarak tescil edilmesi, bilimsel ve toplumsal açıdan katkı sağlayacak bir uygulama olarak değerlendirilmektedir.

  • Jeolojik miras

  • jeosit

  • mağara

  • Sivas Delikkaya

  • traverten

  • traverten köprüsü

  • Bolluk Gölü Çevresinin Jeomiras ve Jeomorfoturizm Potansiyeli (Cihanbeyli-Konya İç Anadolu)
    Sultan Murat Uzun Nuriye Garipağaoğlu
    PDF Olarak Görüntüle

    Öz: Jeomorfoturizm, litolojik ve jeomorfolojik olarak oluşum, gelişim süreçleri ve morfolojik görünümleri farklıolan rölyefin nadir, özgün ve ilgi çekici olduğu sahaların ya da birimlerin belli potansiyellerini kullanılarak yapılanalternatif turizm türüdür. Türkiye, jeomorfolojik çeşitliliği sayesinde birçok jeosit, jeomorfosit, jeopark alanı, jeomirasunsurları ve jeomorfoturizm potansiyellerini barındırmaktadır. Bu çalışmada, İç Anadolu Bölgesi`nde Cihanbeyli`nin(Konya) güneyinde yer alan Bolluk Gölü çevresindeki traverten konileri ve diğer jeomorfolojik unsurlarınjeomorfoturizm potansiyeli incelenmiştir. Kartografik veriler, uydu görüntüleri, ortofotolar ve arazi gözlemlerikullanılarak çalışma alanındaki jeomorfositler belirlenmiştir. Belirlenen bu unsurlar Jeomorfosit DeğerlendirmeKriterleri (JDK) ile jeomorfoturizm potansiyeli açısından incelenmiştir. İnceleme alanındaki traverten konileri, tufaçökelleri, dolinler, traverten kanalı, mikro tümsek ve paludal çökeller, Bolluk Gölü ve tuzla alanları jeomorfositolarak tanımlanmıştır. Karstlaşma, tektonizma, mineralli su kaynağı ile jeomorfolojik, klimatolojik ve edafik koşullaraltında oluşan traverten konileri, Bolluk Gölü`nün özellikle kuzey ve doğusunda yoğunlaşmıştır. Sayısı 64`ü bulankoniler tip, morfometrik özellikler, morfolojik görünüm, hidrografik durumu ve tahrip boyutu açısından çeşitlilikarz etmektedir. Traverten kanalı, tufa çökelleri, mikro tümsek ve paludal çökeller bölgede aynı etken ve süreçlerleoluşan nadir jeomorfositler olarak değerlendirilmiştir. JDK analizine göre en yüksek genel ortalamaya travertenkonileri (0,61) sahiptir. Traverten konilerini jeomorfoturizm potansiyeli açısından sırasıyla; traverten kanalı (0,56),dolinler (0,55), tufa çökelleri (0,54), Bolluk Gölü (0,54), mikro tümsek ve paludal tortular (0,48) ve tuzla alanları(0,46) takip etmektedir. Tüm jeomorfositlerin genel jeomorfoturizm ortalaması 0,53 iken bilimsel değer ortalaması0,64, ikincil değer ortalaması 0,51 ve kullanım potansiyeli ortalaması 0,44 olarak hesaplanmıştır. Bulgular, çalışmasahanın jeolojik, jeomorfolojik temsil, estetik, bilimsel boyut açısından yüksek potansiyele sahip olduğunu ancaktanıtım, hizmet, ulaşım gibi alanlarda büyük eksikliklerin bulunduğunu göstermektedir. Oldukça nadir olan bujeomorfositlerin korunması ve alternatif turizme kazandırılması için planlamaların yapılması gerekmektedir.

  • Bolluk Gölü

  • jeomiras

  • jeomorfosit

  • jeomorfoturizm

  • traverten konileri

  • Türkiye`den Yeni Jeomitosit Önerileri
    PDF Olarak Görüntüle
    SAYI TAM DOSYASI
    PDF Olarak Görüntüle